QueſtioCLXXXIX

quo homo poteſt vti ſpontenea voluntate. ſed ante ānoſpubertatis poteſt eſſe legitima etas ad hoc ꝙ aliquiſ tondeatur in religione nutriendus. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ religionis ſtatus pͥncipalit̓ ordinatur ad ꝑfectionē ꝯſequendaꝫvt ſupͣ habitū eſt. ⁊ ẜm hoc ꝯuenit pueris qui defacili inducuntur. ex ꝯſequēti autē dicit̉ eſſe ſtatus pnīe inquantum per obſeruantiā religionis peccatoꝝ occaſiones tollunt̉. vt ſupͣ dictū eſt. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ pueri ſicut nō eoguntur ad iurandū ſicut canon dicit. ita non cogunt̉ advouendū. ſi tamen voto vel iuramento ſe aſtrinxerint adaliquid faciendū. obligant̉ quo ad deū ſi habeant vſumrationis. licet non obligentur quo ad eccleſiā ante quattuordecim annos. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ Numeri. xxx. nō reprehendit̉ mulier ī puellari etate ꝯſtituta ſi voueat abſqꝫꝯſenſu parentū. poteſt tamen reuocari a parētibꝰ. ex quopatet ꝙ non peccat vouendo. ſed intelligit̉ ſe voto obligare quantum in ſe eſt abſqꝫ p̄iuditio auctoritatꝭ paterne.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ ꝙ ꝓpter obſequiū parentū debeant aliqui retrahiab ingreſſu religionis. Non enī licet p̄termittere id qd̓ ēneceſſitatis vt fiat id quod eſt liberū voluntati. ſed obſequi parentibꝰ cadit ſub neceſſitate p̄cepti quod dat̉ de honoratione parentū Exo. xx. vn̄ ⁊ apl̓s dicit. i. ad Timoth.v. Siqua vidua filios aut nepotes habet diſcat primūdomū ſuam regere ⁊ mutuā vicem reddere parentibus.ingredi antē religionē eſt liberū voluntati. ergo videt̉ ꝙnon debeat aliquis p̄termittere parentū obſequiū ꝓpt̓ religionis ingreſſum. ¶ Pre. Maior videt̉ eſſe ſubiectiofilij ad patrē qͣꝫ ſerui ad dn̄m. quia filiatio eſt naturalis.ſeruitus aūt ex maledictione peccati. vt patꝫ Gen̄. ix. ſedſeruus non poteſt p̄termittere obſequiū dn̄i ſui vt religionem ingrediat̉ aut ſacruꝫ ordinem aſſumat. ſicut habet̉in decretis diſ. xliiij. ſi ſeruus. ergo multominꝰ poteſt filius obſequiū patris p̄termittere vt ingrediatur religionē¶ Pre. Maiori debito obligat̉ aliquis parentibꝰ qͣꝫ hiſquibus debet peruniam. ſed illi qui debent pecuniā aliq̄bus. non poſſunt religionē ingredi. Dicit enī Grego. inregi ſtro. ⁊ habet̉ in decretis diſ. liij. ꝙ hi qui ſunt rationibus publicis obligati. qn̄ petunt monaſteriū nullo modoſuſcipiēdi ſunt niſi prius a negotijs publicis fuerint abſoluti. ergo videt̉ ꝙ multominꝰ filij poſſint religionē ingredi p̄termiſſo paterno obſequio. ¶ Sed contra eſt ꝙMatth. iiij dicit ꝙ Iacobus ⁊ Iohānes relictis retibꝰ etpatre. ſecuti ſunt dn̄m. ex quo patet vt Hylarius dicit.docem̄ chriſtū ſecuturi ⁊ ſecularis vite ſol licitudine ⁊ paterne domus ꝯſuetudine non teneri ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſic̄ſup̄ dictū eſt cū de pietate ageret̉. parentes habent rationem p̄ncipij inquantū huiuſmodi. ⁊ ideo per ſe eis ꝯuenit vt filioꝝ curam habeant. ⁊ ꝓpter hoc non licerꝫ alicuifilios haberi religionē ingredi oīno p̄termiſſa cura filiorum .i. non ꝓuiſo qualiter educari poſſent. dicit̉ enī. i. adTimoth. v. ꝙ ſiquis ſuoꝝ curam non habet. fidem negauit ⁊ eſt infideli deterior. per accidens tamē parentibusꝯuenit vt a filijs adiuuent̉ inquantū .ſ. ſunt in neceſſitate aliqua ꝯſtituti. ⁊ ideo dicendū eſt ꝙ parentibꝰ in neceſſitate exiſtentibꝰ ita ꝙ eis cōmode aliter qͣꝫ ꝑ obſequiuꝫfilioꝝ ſubueniri non poſſit. non licet filijs p̄termiſſo parentum obſequio religionem intrare. ſi ꝟo non ſint ī tali neceſſitate vt filioꝝ obſequio multū indigeāt. poſſuntpretermiſſo parentum obſequio filij religionē intrare cōtra preceptum parentū. quia poſt annos pubertatiſ qui

libet ingenuus libertatem habet quantum ad ea que pertinent ad diſpoſitionē ſui ſtatus. p̄ſertim in his que ſūtdiuini obſequij. ⁊ magis eſt obtemperandū patri ſpirituū vt viuamus qͣꝫ parētibꝰ carnis. vt apl̓s dicit ad Debre. xij. vnde dn̄s vt legitur Matth. viij. ⁊ Lu. ix. reprehendit diſcipulū qui nolebat euꝫ ſtatim ſequi intuitu paterne ſepulture. erant enī alij per quos illud opus impleri poterat vt Chryſo. dicit. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ p̄ceptum de honoratione parentū non ſolum ſe extendit adcorꝑalia obſequia. ſed etiam ad ſpūalia. ⁊ ad reuerentiaꝫexhibendam. ⁊ ideo etiaꝫ illi qui ſunt in religione implere poſſunt preceptum de honoratione parentū pro eiſ orādo ⁊ eis reuerentiam ⁊ auxilium impendendo ẜm ꝙ religioſos decet. quia etiam illi qui in ſeculo viuunt diuerſimode parentes honorant ẜm eoꝝ ꝯditionē. ¶ Ad. ij. dicendum ꝙ quia ſeruitus eſt in penaꝫ peccati inducta. iōper ſeruitutem aliquid adimitur hoī ꝙ alias ei competeret. ne .ſ. libere de ſua perſona poſſit diſponere. ſeruus. .nid quod eſt dn̄i eſt. ſed filius non patitur detrimentuꝫ exhoc ꝙ ſubiectus eſt patri quin poſſit de ſua perſona libere duponere tranſferēdo ſe ad obſequiū dei. quod maxīepertinet ad hominis bonū. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ille qui eſtobligatus ad aliquod certum. non poteſt illud licite pretermittere facultate exiſtente. ⁊ ideo ſi aliquis ſit obligatus vt alicui rationem ponat vel vt certum debitū reddatnon poteſt hoc licite pretermittere vt religionē ingrediatur. ſi tamē debeat aliquam pecuniā ⁊ non habeat vn̄ reddat tenetur facere qd̓ poteſt. vt .ſ. cedat bonis ſuis creditori. ꝓpter pecuniam aūt perſona liberi hominis ẜm iuraciuilia non obligatur ſed ſolum res. quia ꝑſona liberi hominis ſuperat oēm eſtimationē pecunie. vnde licite pōtexhibitis rebus ſuis religionē intrare. nec tenetur in ſecūlo remanere vt ꝓcuret vnde debitum reddat. filius autēnon tenetur ad aliquod ſpeciale debitum patri niſi forte īcaſu neceſſitatis. vt dictum eſt.Ad ſeptimū ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ p̄ſbyteri curati nō poſſint licite religionē ingredi. Dicit enī Grego. in paſtorali ꝙ ille qͥ curā aīarū ſuſcipit. terribilit̓ admonet̉ cū d̓r. fili mi ſi ſpopōderꝭ ꝓ amico tuo defixiſti apud extraneū aīam tuā. ⁊ ſubdit. Spōdere nāqꝫ ꝓ amico ē alienā aīam in ꝑiculo ſue ꝯuerſationis acciꝑe. ſed ille q̄ obligat̉ hoī ꝓ aliqͦ debito nō pōt intrare religionē niſi ſoluat id qd̓ debet ſi poſſit. cū gͦ ſacerdos poſſit curam animarū agere ad quam ſe obligauit inpericulum anime ſue. videt̉ ꝙ non liceat ei p̄termiſſa cura animarū religionē intrare ¶ Pre. Quod vni licꝫ. pari ratione oībus ſimilibꝰ licet. ſed ſi oēs p̄ſbyteri hn̄teſ curam aīarū religionē intrarēt remanerēt plebes abſqꝫ curapaſtoꝝ quod eſſet incōueniēs. ergo videt̉ ꝙ p̄ſbyteri curati non poſſint licite religionem intrare. ¶ Pret̉. Int̓actus ad quos religiōes ordinant̉ precipui ſunt illi qͥbuſaliquis ꝯtemplata alijs tradit. hmōi aūt actꝰ cōpetūt preſbyteris curatis ⁊ archidiaconis. qͥbꝰ ex officio cōperit p̄dicare ⁊ ꝯfeſſiones audire. ergo videtur ꝙ non liceat p̄ſbytero curato vel archidiacono tranſire ad religionem.¶ Sed contra eſt ꝙ in decretis. xxx. cauſa. q. ij. c. due ſūtleges. dicit̉. Siquis clericoꝝ in eccleſia ſua ſub ep̄o populum retinet ⁊ ſeculariter viuit. ſi afflatu ſpirituſſancti ī aliquo monaſterio vel regulari canonica ſe ſaluari volueritetiam epiſcopo contradicente eat liber noſtra auctoritate¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut ſupͣ dictū eſt. obligatio voti ꝑpetui