QueſtioLxxx

qua ſubuenit̉ defectibus aliorum eſt ſacrificium ei magisacceptū. vtpote ꝓpinquius vtilitatē ꝓximoꝝ inducens.ẜm illud Hebre. vl. Dn̄ficientie ⁊ cōmunionis nolite obliuiſci. talibꝰ enī hoſtijs ꝓmeret̉ deus. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ſūma re ligionis xp̄iane in miſcd̓ia ꝯſiſtit qͣꝫtum adexteriora oꝑa. interior tn̄ affectio charitatis qua ꝯiūgimurdeo p̄ponderat ⁊ dilectioni ⁊ miſcd̓ie in ꝓxīos. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ ꝑ charitatē aſſimiſamur deo tanquā ei peraffectū vniti. ⁊ ideo potior eſt qͣꝫ miſcd̓ia ꝑ quā aſſimilamur deo ꝑ ſil̓itudine oꝑationis. ¶ Queſtio. .XXXIEinde cōſiderandūeſt de exterioribꝰ actibꝰ. vel effectibꝰ charitaAtis. Et primo de bn̄ficientia. ſcd̓o de elemoſyna q̄ eſt quedā ꝑs bn̄ficientie. tertio de correctione fraterna qͦ eſt quedā elemoſyna ¶ Circa primū querunt̉ quattuor. prīo vtꝝ bn̄ficientia ſit actꝰ charitatis. ſcd̓o vtrū ſitoībꝰ benefaciendū. tertio vtrū magis coniūctis ſit magisbenefaciendum. qͣrto vtrū beneficientia ſit virtus ſpālis.Ad primum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ bn̄ficientia nō ſit actus charitatis. Charitas enīmaxīe habet̉ ad deū. ſed ad eū non poſſumꝰ eſſe benefici.ẜm illud Iob. xxxv. Quid dabis ei. aut qͦd de manu tuaaccipiet. ergo bn̄ficiētia non eſt actus charitatis. ¶ Preterea bn̄ficiētia maxīe ꝯſiſtit in collatione donoꝝ. ſed hocꝑtinet adliberalitatē. ergo bn̄ficiētia non eſt actus charitatis ſed liberalitatis. ¶ Preterea qd̓ quis dat. vel dat ſicut debitū. vel dat ſicut nō debitū. ſed bn̄ficiū qd̓ impendit̉ taqͣꝫ debitū ꝑtinet ad iuſticiā. qd̓ aūt impendit̉ tanqͣꝫnon debitū gratis dat̉. ⁊ ẜm hoc ꝑtinet ad miſcd̓iaꝫ. ergooīs beneficiētia vel eſt actus iuſticie vl̓ eſt aciꝰ miſericordie. nō eſt ergo actꝰ charitatis. ¶ Sed ꝯtra Charitaseſt amicitia quedā vt dictū eſt. ſed phūs in. ix. ethic̄. interalios amicitie actꝰ ponit hoc vnū qd̓ eſt oꝑari bonū ad amicos. qd̓ eſt amicis bn̄facere. ergo bn̄ficiētia eſt actꝰ charitatis ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ bn̄ficiētia nihil importat qͣꝫfacere bonū alicui. Pōt aūt hoc bonū ꝯſiderari dupliciterUno mō ẜm cōmunē rōnem boni. ⁊ hoc ꝑtinet ad cōmunē rōneꝫ bn̄ficientie. ⁊ hoc eſt actus amicitie. ⁊ ꝑ conſeq̄nſcharitatis. nā in actu dilectōis includit̉ beniuolentia perquā vult aliquis bonū amico. vt ſupra habitū eſt. voluntas aūt eſt effectiua eoꝝ que vult ſi facultas adſit. ⁊ ideoex ꝯſequēti benefacere amico ex actu dilectōis conſequit̉.⁊ ꝓpter hoc beneficientia ẜm cōmunē rōneꝫ ē amicitie velcharitatis actus. Si aūt bonū qd̓ quis facit alteri accipiatur ſub aliqͣ ſpāli rōne boni. ſic beneficiētia accipiet ſpecialem rōneꝫ. ⁊ ꝑtinebit ad aliquā ſpāleꝫ virtutē. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ ſic̄ Dyoꝰ dicit. iiij. ca. de diui. nomi.amor mouet ordinata ad mutuā btītudinē. ⁊ inferiora cōuertit in ſuꝑiora vt ab eis ꝑficiant̉. ⁊ ſuꝑiora mouet ad īferioꝝ ꝓuiſionē. ⁊ qͣꝫtū ad hoc bn̄ficientia eſt affectus dilectōis. ⁊ ideo nr̄m non eſt deo bn̄facere. ſed eū honorarenos ei ſubijciendo. eius aūt eſt ex ſua dilectōe nobis bn̄facere. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ī collatione donoꝝ duo ſūtattēdenda. quoꝝ vnū eſt exterius datū. aliud aūt eſt interior paſſio quā hꝫ quis ad diuitias in eis delectatus. adliberalitatē aūt ꝑtinet moderari interiorē paſſionē. vt .ſ. aliquis n̄ ſuꝑexcedat cōcupiſcēdo ⁊ amādo diuitias. ex hocenī efficit̉ hō facile emiſſiuꝰ diuinoꝝ vn̄ ſi hō det aliquocꝭdonū magnū. ⁊ tn̄ cum quadā cōcupiſcētia retinēdi. dationon eſt liberalis. ſed ex ꝑte exterioris dati collatio bene

ficij ꝑtinet in generali ad amicitiā vel charitatē. vn̄ hoc nōderogat amicitie ſi aliquis rē quā cōcupiſcit retinere datalteri ꝓpter timorē. ſed magis ex hoc attendit̉ amicitie ꝑfectio. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ ſicut amicitia ſeu charitasreſpicit in bn̄ficio collato cōmunē rōnem boni. ita iuſticiareſpicit ibi rōnē debiti. miſcd̓ia ꝟo reſpicit ibi rōnem releuantiū miſeriā vel defectum.Ad ſecūdū ſic procediturUidet̉ ꝙ non ſit oībus bn̄faciendū. Dicit enī Augꝰ in. i.de doc. xp̄iana ꝙ oībꝰ prodeſſe nō poſſumus. ſed viriꝰ nōinclinat ad impoſſibile. ergo non oꝑtet oībus benefacere.Preterea. Ecc̄. xij. dicit̉. Da bono ⁊ non receꝑis peccatore. ſed multi hoīes ſunt pctōres. non ergo oībꝰ eſt benefaciendū. ¶ Preterea charitas nō agit ꝑperā. vt dicit̉. i.ad Coꝝ. xiij. ſed bn̄ facere quibuſdā eſt agere ꝑperā. putaſi aliquis bn̄faciat inimicis reipublice. vel ſi bn̄faciat excōmunicato. qꝛ ꝑ hoc ei cōmūicat. ergo cum bn̄facere ſitactus charitatis non eſt oībus benefaciendū. ¶ Sed ꝯtraeſt ꝙ apl̓s dicit ad Gal̓. vl. Dum tp̄s habemus oꝑemurbonū ad oēs. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ſicut ſupra dictū eſt. beneficiētia ꝯſequit̉ amorē. ex ea ꝑte qua mouet ſuꝑiora adꝓuiſionē inferioꝝ gradus aūt in hoībus non ſunt immutabiles ſicut in angel̓. qꝛ hoīes poſſūt pati multiplices defectus vn̄ qui eſt ſuꝑior ẜm aliquid. vel eſt vl̓ pōt eſſe inferior ẜm aliud. ⁊ ideo cū dilectio charitatis ſe extendatad oēs etiam beneficientia ſe debet extendere ad oēs ꝓ loco tn̄ ⁊ tꝑe. oēs enī actus virtutū ſunt ẜm debitas circumſtantias limitādi. Ad primū ergo dicendū ꝙ ſimpliciter loquēdo nō poſſumus oībus benefacere ī ſpeciali. nullus tn̄ eſt de quo nō poſſit occurrere caſus ī quo oꝑteat eibenefacere etiā in ſpeciali. ⁊ ideo charitas requirit vt homo etiā ſi nō actu aliquibꝰ bn̄faciat. habeat tn̄ hoc in aīmiſui p̄ꝑatione vt benefaciat cuicūqꝫ ſi tp̄s adeſſet. aliquodtn̄ beneficiū eſt qd̓ poſſumus oībus impendere. ſi nō ī ſpeciali ſaltē in generali ſicut cū oramus ꝓ oībus fidelibus ⁊infidelibꝰ. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ in pctōre duo ſunt .ſ.culpa ⁊ natura. eſt ergo ſubueniendū pctōri qͣꝫtū ad ſuſtētationē nature. non eſt aūt ei ſubueniendū ad fomentumculpe. hoc enī non eſſet benefacere ſed potius malefacere.¶ Ad tertiū dicendū ꝙ excōmunicatis ⁊ reipublice hoſtibꝰ ſunt beneficia ſubtrahēda inqͣꝫtū ꝑ hoc arcent̉ a culpa. ſi tn̄ immineret neceſſitas ne natura deficeret etiā eisſubueniendū. debito tn̄ modo. puta ne fame aūt ſiti morerent̉ aut aliquod huiuſmodi diſpendiū niſi ẜm ordinē iuſticie paterentur.Ad tercium ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ non ſit magis benefaciendū his qui ſunt nobismagis cōiuncti. Dicit̉ enī Luce. xiiij. Tū facis prandiumaut cenā noli vocare amicos tuos neqꝫ frēs neqꝫ cognatos. ſed ſi iſti ſunt magis cōiuncti. ergo non eſt magis benefaciendū ꝯiunctis ſed potius extraneis ⁊ indigentibꝰSequit̉ enī. ſed cum facis cōuiuiū. voca pauꝑes debiles⁊c̄. ¶ Preterea maximū beneficiū eſt ꝙ homo aliquē inbello adiuuet. ſed miles in bello magis debet iuuare extraneū cōmilitonē qͣꝫ ꝯſanguineū hoſtem. ergo beneficia nōſunt magis exhibēda magis cōiunctis. ¶ Preterea prius ſunt debita reſtituēda. qͣꝫ gratuita beneficia impendēda. ſed debitū eſt ꝙ aliquis impendat beneficiū ei a quoaccepit. ergo bn̄ factoribꝰ magis eſt bn̄faciendū qͣꝫ ꝓpinqͥs¶ Preterea magis ſūt diligēdi parētes qͣꝫ filij. vt ſupra