Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioCLXXXI

illud Sap̄. ix. Corpus qḋ corrumpitur aggrauat animaꝫ deprimit terrena inchoatio ſenſum multo cogitantem. īde ē quādo ꝑtīgit ad ꝯtemplatiōeꝫ veritatꝭ ardētiꝰ amat. ſꝫ magis odit ꝓpriū defectū grauitatē corrupbtibilꝭ corꝑiſ. vt dicat Apl̓o. īfelix ego. qͥs me liberabit de corpore mortis huiꝰ. Unde Greg dic̄ ſuꝑ EzehieCum deꝰ iam deſideriū intellectū cognoſcitur oēꝫ voluptatem carnis arefacit. Ad. iij. dd̓m contemplatiodei in hac vita īꝑfecta ē reſpectu ꝯtemplationis patrie.ſimiliter delectatio contemplatiōis vie eſt imꝑfecta reſpectu delectatiōis contemplatiōis parrie. de qua dicit̉. ī i. pͣsDe torrente voluptatis tue potabis eos. ſꝫ contemplatiodiuinoꝝ que habet̉ ī via ſi ſit imꝑfecta tn̄ eſt delectabilior omni alia contemplatiōe qͣꝫtumcūqꝫ ꝑfecta ꝓpter excellentiā rei contēplate. vnde phūs dicit in primo de partibus animaliū Accidit circa illas honorabiles exn̄tes diuinas ſubſtantias minores nobis exiſtere theorias. ſedſi ẜꝫ modicū attingamꝰ eas. tn̄ ꝓpter honorabilitatē cognoſcendi delectabilius aliquid habent qͣꝫque apud nosomnia. et hoc ē qd̓ Gregꝰ dicit ſuꝑ Ezech. Contemplatiua vita amabilis valde dulcedo eſt que ſuꝑ ſemeti p̄amanimam rapit. celeſtia aperit. ſpiritualia mentis oculis patefacit. Ad. iiij. dd̓m Iacob primo ꝯtēplatiōeꝫ vnopede claudicabat. quia neceſſe ē vt debilitato amore ſeculiconualeſcat aliquis ad amorem dei vt Gregꝰ dicit ſuperEzech. et ideo poſt agnitionem ſuauitatis dei vnus in nobis pes ſanꝰ remanet atqꝫ aliꝰ claudicat. oīs .n. qui vnopede claudicat. ſoluꝫ illi pedi īnititur quem ſanum haber¶D octauum ſic proceditur. Uidetur vita contemplitiua ſit diuturna. vita .n. cōtemp latiua eſſentialiter conſiſtit in his quead intellectū pertinent. ſed omnes intellectiue ꝑfectioneſhuius vite euacuabunt̉ ẜm illud. i. ad Coꝝ. xiij. Siuephetie euacuabunt̉. ſiue lingue ceſſabunt. ſiue ſcientia deſtruetur. vita ꝯtēplatiua euacuat̉. Pre. Dulcedineꝫcontemplationis aliquis homo raptī ꝑtranſeundo deguſtat. vn̄ Augꝰ dic̄ in. x. cōfeſ. Intromittis me ī affectūmultum inuſitatū introrſus ad neſcio quā dulcedinē ſedredeo ī hoc erūnoſis ponderibus Gregꝰ dicit ī. v. moral̓.exponēs illud Iob. iiij. ſpūs me pn̄te trāſiret. In ſuauitate inquit cōtemplatiōis intime non diu mēs figiturquia ad ſemetip̄am ipſa immēſitate luminis reuerberata reuocat̉. vita contēplatiua eſt diuturna. Pre.Illud qd̓ eſt homini cōnaturale poteſt eſſe diuturnum. vita aūt cōtemplatiua ē melior qͣꝫ ẜm hominem vtphūs dicit. x. ethicoꝝ. videt̉ vita contemplatiua nonſit diuturna Sed cōtra ē qd̓ dn̄s dicit Luce. x. Maria optimam partem elegit que non auferet̉ ab ea. qꝛ vt Gregorius dicit ſuꝑ Ezech. cōtemplatiua hic incipitur vt inceleſti patria perficiatur. Rn̄. dd̓m aliquid poteſt dicidiuturnū. dupliciter. vno ẜm ſuam naturaꝫ. alioquo ad nos. Secūduꝫ ſe quidem manifeſtū eſt vitatemplatiua diuturna eſt dupliciter. vno eo verſaturcirca incorruptibilia immobilia. alio quia non habꝫcoutrarietate delectationi in que eſt in conſiderādo nihileſt contrarium vt dicitur ī primo topicorū Sed quo adnos etiam vita contemplatiua diuturna eſt. tn̄ quia cōpetit nobis ẜm actionē incorruptibils ꝑtis anime .ſ. ẜm intellectuꝫ. vnde poteſt primo hanc vitam durare alioquia in operibus contemplatiue corporaliter non laboramus. vnde magis in hmōi operibus continue perſiſtere

poſſumus ſicut phūs. dicit in. x. ethicoꝝ. Ad. i. dd̓m motus contemplandi eſt idē hic in patria. ſed vita contemplatiua dicitur manere ratiōe charitatis ī quahabet principiū finem. hoc eſt qd̓ Gregꝰ dicit ſuperEzech. Contemplatiua hic incipit vt in celeſti patria perficiatur. quia amoris ignis qui hic ardere inchoat ipſūquem amat viderit in amore ipſius amplius igneſcit.Ad. ij. dd̓ nulla actio pōt diu durare in ſui ſūmo. ſummum aūt contemplationis eſt vt attingat ad vniformitatem diuine contemplationis vt dicit Dionyꝰ ſicut ſup̄poſitum eſt. vn̄ ſi qͣꝫtum ad hoc cōtēplatio din durare poſſit tn̄ qͣꝫtū ad alios cōtemplatiōis actꝰ pōt diu durare. Ad. iij. dd̓m phūs dicit vitā cōtēplatiuā eſſeſupra hominem. qꝛ cōpetit nobis ẜm hoc aliquid diuinum ē in nobis .ſ. intellectꝰ qui ē incorruptibilis impaſſibilis in ſe. ideo actus eius poteſt eſſe duitutnior. Queſtio. CLXXXLEinde ꝯſideranduꝫē de vita actiua. circa hoc querunt̉ quattuorprimo vtrū oīa oꝑa virtutū moralium ꝑtineant ad vitam actiuam. ſecūdo vtꝝ prudentia ꝑtineat advitam actiuam. tertio vtꝝ doctrina ꝑtineat ad vitam actiuam. quarto de dinturnitate vite actiue.O primuꝫ ſic proceditur. Uidetur omnes actus virtutū moralium ꝑtineant ad vitam actiuam. vita .n. actiua videt̉ſiſtere ſolum in his que ſunt ad alteruꝫ. dicit .n. Gregꝰſuꝑ Ezech. actiua vita eſt panē eſurienti tribuere. et infine multis enumeratis que ad alterū ſubdit. que ſingulis quibuſqꝫ expediunt diſpenſare. ſed non oēs acrꝭvirtutū moraliū ordinamur ad alios. ſꝫ ſolū ẜm iuſticiaꝫ ꝑtes eius vt ex ſupͣ dictis patet. actus omniū virtutū moraliū pertinēt ad vitam actinā. Pre. Gregꝰdicit ſuꝑ Ezech. Lyam fuit lippa ſed fecunda ſignificatur vita actiua que occupat̉ ī oꝑe minꝰ vidat. ſeddūmō verbū exemplū ad imitatiōeꝫ ſuā ꝓximosaccendit multos in oꝑe bono filios generat. hoc aūt magis videt̉ pertinere ad charitatem quā diligimus ꝓximum qͣꝫ ad virtutes morales. videtur actꝰ virintuꝫmoralium ꝑtineant ad vitam actiuam. Pre. Sicut dictum eſt. virtutes morales diſponūt ad vitā cōtemplatiuam. ſed diſpoſitio perfectio ꝑtinēt ad idē. videtur viriutes morales pertineāt ad vitam actiuā.Sed contra eſt qd̓ Iſidorꝰ dicit in li. de ſūmo bono. Inactiua vita prius exercitiū boni oꝑis cūcta ex hauriēdaſunt vitia. vt in contemplatiua iam pura mētis acie adtēplandū diuinū q̄ſqꝫ ꝑtrā ſeat. ſꝫ cūcta vitia exhauriūt̉niſi actꝰ virtutū moraliū. actꝰ ꝟtutū moraliūad vitā actiuā pertinēt. Rn̄. dn̄ dd̓m ſicut ſupͣ dictū ē vita actiua et contēplatiua diſtinguūtur ẜm diuerſa ſtudia hominū ītendentiū ad diuerſos fines quoꝝ vnū ē conſideratio veritatis que eſt finis vite contemplatiue. aliud aūteſt exterior oꝑatio ad quam ordinat̉ vita lactiua. manifeſtum ē aūt ī virtutibꝰ moralibus principaliter queritur contemplatio veritatis. ſed ordinatur ad oꝑanduꝫvn̄ phūs dicit in. ij. ethicoꝝ ad virtutem quidem ſcireparū aut nihil ꝓdeſt. vn̄ manifeſtū ē virtutes moralesꝑtinent eſſentialiter ad vitam actiuam. vn̄ phūs in. x.ethicoꝝ virtutes morales ordinat ad felicitatem actiuaꝫ. Ad i. dd̓m inter virtutes morales precipua ē iu