QueſtioLI
de huiuſmodi monſtris de quibꝰ non poteſt iudicari ẜmconſiderationem diuine prouidentie. contingit aūt qn̄qꝫaliquid eſſe faciendū ꝓpter cōmunes regulas agendoruꝫ.puta cū impugnatori prīe non eſt depoſitū reddendū velaliud hmōi. ⁊ ideo oꝑtet de hmōi iudicare ẜm aliqua altiora principia qͣꝫ ſint regule cōmunes ẜm quas iudicatſyneſis. ⁊ ẜm illa altiora principia exigit̉ altior virtus iudicatiua q̄ vocat̉ gnomin q̄ importat quandā ꝑſpicacitatē iudicij. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ſyneſis ē vere iudicatiuade oībus q̄ ẜm cōmunes regulas fiūt. ſed p̄ter cōmunesregulas ſunt quedā alia dijudicanda. vt iam dictum eſt.¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ iudiciū debet ſumi ex principijs ꝓprijsrei. inqͥſitio aūt ſit etiā ꝑ cōmunia. vn̄ etiam in ſpeculatiuis dyalectica q̄ eſt inquiſitiua ꝓcedit ex cōmūibꝰ. demōſtratiua aūt q̄ eſt iudicatiua ꝓcedit ex proprijs. ⁊ ideo eubulia ad quā ꝑtinet inquiſitio ꝯſilij eſt vna de oībꝰ. nonaūt ſyneſis q̄ eſt iudicatiua. p̄ceptū aūt recipit in oībꝰ vnārationē boni. ⁊ ideo etiā prudētia non eſt niſi vna. ¶Adiij. dd̓m ꝙ oīa illa que p̄ter cōmunem curſū ꝯtingere poſſunt. cōſiderare ꝑtinet ad ſolā ꝓuidentiam diuinā. ſed inter hoīes ille qui eſt magis ꝑſpicax pōt plura hoꝝ ſua ration dijudicare. ⁊ ad hoc pertinet gnomin. que importatquandam ꝑfectionem iudicij. ¶ Queſtio LIEinde conſiderādūeſt de dono cōſilij qḋ rn̄det prudentie. Et circa hoc querunt̉ quattuor. primo vtrū ꝯſiliumdebeat poni inter ſeptē dona ſpūſſancti. ſcd̓o vtrū donumꝯſilij reſpondeat virtuti prudētie. tertio vtrū donū conſilijmaneat in patria. qͣrto vtrū quinta beatitudo que ē. Btīmiſericordes. reſpondeat dono conſilij.Ad primum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ conſiliū non debeat poni inter dona ſpūſſancti.Dona enī ſpūſſancti in adiutoriū virtutū dant̉. vt ptꝫ perGrego. in. ij. mora. ſed ad conſilandū homo ſufficienterꝑficitur ꝑ virrutem prudentie vel etiam eubulie. vt ex dictis patet. ergo conſiliū non debet poni inter dona ſpūſſācti. ¶ Pre. Hec videt̉ eſſe differentia inter ſeptem donaſpūſſancti ⁊ gratias gratis datas ꝙ gratie date non dantur oībꝰ ſed diſtribuunt̉ diuerſis. dona aūt ſpūſſancti oībus dant̉ habentibꝰ ſpm̄ſanctū. ſed conſiliū videt̉ eſſe dehis q̄ ſpecialiter aliquibꝰ a ſpūſancto dantur. ẜm illud. i.Macha. ij. Ecce Simon frater veſter. ip̄e vir conſilij eſtergo conſilium magis debet poni inter gr̄as gratis datasqͣꝫ inter. vij. dona ſpūſſancti. ¶ Pre. Roma. viij. dicit̉.Qui ſpū dei agunt̉ hi filij dei ſunt. ſed his qͥ ab alio aguntur non cōpetit cōſilium. cum ergo dona ſpūſſancti maxime cōpetant filijs dei qui acceperūt ſpm̄ adoptionis filiorum. videt̉ ꝙ conſiliū inter dona ſpūſſancti poni non debeat. ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ Eſa. xi. dicit̉. Requieſcet ſuꝑ eumſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudinis. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ dona ſpūſſanctivt ſupra dictū eſt. ſunt quedā diſpoſitiones quibꝰ aīa reddit̉ bn̄ mobilis a ſpūſancto. deus aūt mouet vnūquodqꝫẜm motū eius quo mouet̉. ſicut creaturā corꝑalē mouetꝑ tempus ⁊ locū. creaturā aūt ſpūalem ꝑ tempꝰ ⁊ non ꝑ locu. vt Augu. dicit in viij. ſuꝑ Gen̄ ad lrām. eſt autē ꝓprium rationali creature ꝙ ꝑ inquiſitionē rōnis moueat̉ adaliqͥd agēdū. que quidē inquiſitio ꝯſiliū dicit̉. ⁊ ideo ſpūſfactus dicit̉ ꝑ modūcōſilij creaturā rōnalem mouere ⁊ ꝓpter hoc ꝯſiliū ponit̉ inter dona ſpūſſancti. ¶ Ad i. ergodd̓m ꝙ prudētia vel eubulia ſiue ſit acquiſita ſiue ſit infu
ſa dirigit hoīem in inquiſitionē conſilij ẜm ea que ratio cōprehēdere pōt. vnde hō ꝑ prudentiā vel eubuliā ſit benecōſiliās vel ſibi vel alij. ſed qꝛ humana rō non pōt cōprehendere ſingularia ⁊ cōtingentia q̄ occurrere poſſunt. ⁊ ꝙcogitatiōes mortaliū ſunt timide ⁊ incerte ꝓuidentie nr̄evt d̓r Sap̄. ix. ⁊ ideo īdiget hō ī inqͥſitiōe conſilij dirigi adeo qui oīa cōprehendit. qd̓ fit ꝑ donū conſilij ꝑ quod hōdirigit̉ quaſi cōſilio a deo accepto. ſicut etiā in rebꝰ hūanis que ſibijp̄is non ſufficiūt in inqͥſitione ꝯſilij a ſapiētioribꝰ cōſiliū requirūt. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ hoc pōt ꝑtinere adgr̄am gratis datā ꝙ aliqͥs ita ſit boni ꝯſilij ꝙ alijs cōſiliuꝫp̄beat. ſed qd̓ aliquis a deo ꝯſiliū habeat qͥd fieri oꝑteat inhis q̄ ſunt neceſſaria ad ſalutē. hoc eſt cōmune oīm ſactorum. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ filij dei agunt̉ a ſpū ſācto ẜm modū eoꝝ. ſaluato .ſ. libero arbitrio q̄ eſt facultas voluntatis⁊ rōnis. ⁊ ſic inqͣꝫtū ratio a ſpūſancto mouet̉ vel inſtruit̉de agendis. cōpetit filijs dei donū conſilij.Ad ſecūduꝫ ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ donū conſilij non rn̄deat ꝯuenient̉ virtuti prudentie. Inferius enī in ſuo ſupremo attingit id quod eſtſuꝑius. vt ptꝫ ꝑ Diony. vij. ca. de diui. no. ſicut hō attingit angelū ẜm intellectū. ſed virtus cardinalis ē inferiordono. vt ſupͣ habitū eſt. cum ergo cōſiliū ſit primꝰ ⁊ infimus actus prudētie. ſup̄mus aūt actus eiꝰ eſt p̄ciꝑe. melius aūt iudicare. videt̉ ꝙ donū rn̄dens prudētie nō ſit conſiliū ſed magis iudiciū vel p̄ceptū. ¶ Pre. Uni virtutiſufficienter auxiliū p̄bet̉ ꝑ vnum donū. qꝛ quāto aliquideſt ſuꝑius. tanto eſt magis vnitū. vt ꝓbat̉ in li. de cauſis.ſed prudentie auxiliū p̄bet̉ ꝑ donum ſcīe que nō ſolum ēſpecū latiua ſed etiā practica. vt ſupra habitū eſt. ergo donū cōſilij non reſpoondet virtuti prudētie. ¶ Pre. Adprudentiā ꝓprie ꝑtinet dirigere. vt ſupra habitū eſt. ſꝫ addonū ꝯſilij ꝑtinet ꝙ hō dirigat̉ a deo ſicut dictū eſt. ergodonū conſilij non ꝑtinet ad virtutē prudēne. ¶ Sed cōtra eſt. qꝛ donū conſilij eſt circa ea q̄ ſunt agenda ꝓpter finē. ſed circa hec ē etiā prudētia. ergo ſibijnuicē correſpōdent. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ principiū motiuū inferius adiuuat̉p̄cipue ⁊ ꝑficit̉ ꝑ hoc ꝙ mouet̉ a ſuꝑiori motiuo prīcipio.ſicut corpus in hoc ꝙ mouet̉ a ſpū. manifeſtū eſt aūt ꝙ rectitudo rōnis humane comꝑat̉ ad rōnem diuinā ſicut prīcipiū motiuū inferius qd̓ mouet̉ ad ſuꝑius ⁊ refert̉ in ip̄ſum. rō enī eterna eſt ſup̄ma regl̓a oīs humane rectitudinis. ⁊ ideo prudentia q̄ imporrat rōnis rectitudinē maxīeꝑficit̉ ⁊ iuuat̉ ẜm ꝙ regulat̉ ⁊ mouet̉ a ſpūſancto qd̓ ꝑtinet ad donū conſilij. vt dictū eſt. vn̄ donum cōſilij reſpondet prudētie ſic̄ ipſā adiuuans ⁊ ꝑficiens. ¶ Ad. i. ergodd̓m ꝙ iudicare ⁊ p̄ciꝑe non eſt moti ſed mouentis. ⁊ ꝙin donis ſpūſſancti mens humana non ſe habet ad mouēſſed magis vt mota. vt ſupra dictū eſt. inde eſt ꝙ non fuitꝯueniens ꝙ donū correſpondēs prudētie p̄ceptū diceret̉vel iudiciū. ſed conſiliū ꝑ quod pōt ſignificari motio mentis conſiliate ab alio ꝯſiliante. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſcīe donūnō directe rn̄det prudentie cum ſit in ſpeculatiuis. ſed ẜmquandā extenſionē eā adiuuat. donū aūt ꝯſilij directe rn̄det prudētie ſicut circa eandē exiſtēs. Ad. iij. dd̓m ꝙ mouens motū ex hoc ꝙ mouet̉ mouet. vn̄ mēs hūana ex hocip̄o ꝙ dirigit̉a ſpūſctō ſit potens dirigere ſe ⁊ alios.Ad tertium ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ donū conſilij non maneat in patria. Conſiliumenī eſt eoꝝ que ſunt agenda propter finem. ſed in patria
2