QueſtioCXLI
pro loco ⁊ tꝑe. ⁊ ideo ſicut p̄cepta affirmatiua q̄ de patientia dant̉ ſunt accipiēda ẜm p̄paratōem animi. vt .ſ. hō ſitpatus ea adimplere cū opus fuerit. ita etiā ⁊ p̄cepta patīe¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ fortitudo ẜm ꝙ diſtinguit̉ a patiētia ⁊ ꝑſeuerātia eſt circa maxima ꝑicula in quibꝰ eſt cautius agēdū. nec oportet aliquid determinari in ꝑticulari qͥd ſit faciendū. ſed patientia ⁊ ꝑſeuerātia ſunt cil̓ca minores afflictōes ⁊ labores. ⁊ id eo magis ſine ꝑiculo pōt in eis det̉minari qͥd ſit agēdū maxīe ī vniuerſali. Queſtio. CXLIOnſequenter ꝯſiderandum eſt de temperantia Et primo quidemde ip̄a temperātia. ij. d̓ ꝑtibus eius. iij. de preceptiſ ipſius. Circa temperātiā aūt prīo. ꝯſiderare oportetde ip̄a teperantia. ij. de vicijs opoſitis. Circa primū q̄rūt̉octo. primo vtrū temperātia ſit virtꝰ. ij. vrꝝ ſit virtꝰ ſpāl̓.iij. vtꝝ ſit ſolū circa ꝯcupiſcentias ⁊ delectatiōes. nij. vtꝝſit ſolū circa delectatiōes tactus. v. vtꝝ ſit circa delectatiōeſguſtus in quantum ē guſtus. vl̓ ſolū in qͣꝫtum eſt tactusquidam. vi. que ſit regula temperantie. vij. vtꝝ ſit virtuscardinalis ſeu principalis. viij. vtꝝ ſit potiſſima virtutuꝫAd primuꝫ ſic procediturUidetur ꝙ temperantia non ſit virtus. Nulla .n. virtusrepugnat inclinationi nature eo ꝙ in nobis eſt naturalisaptitudo ad virtutē. vt d̓r in. ij. ethi. ſed tꝑātia retrahit adelectationibꝰ vt dicitur in. ij. ethi. ergo tꝑantia nō ē virtus. ¶ Pre. Uirtutes ſunt ꝯnexe ad inuice. vt ſupͣ habitū eſt. ſed aliqui habēt tꝑantiā qui non habēt alias virtutes. multi enī inueniūtur tꝑati qͥ tn̄ ſunt auari vel timidiergo tꝑantia nō eſt virtꝰ. ¶ Pre. Cuilibet virtuti rn̄detaliqd̓ donū. vt ex ſupra dictis pꝫ. ſed tꝑantie nō videt̉ aliqd̓ donū rn̄dere qꝛ iā in ſuꝑioribꝰ dona oīa ſunt alijs virtutibꝰ attributa. ergo tꝑantia nō eſt virtus. ¶ Sed cōtraeſt qd̓ Aug. dic̄ in. vi. muſice. Ea eſt virtꝰ q̄ tꝑantia noīat̉¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ſicut ſupra dictū eſt de rōe virtutis eſt vt inclinet hoīem ad bonū. bonū aūt hoīs eſt ẜm rōnem eſſe. vtDiony. dicit. iiij. ca. de diui. no. ⁊ ideo virtꝰ humana eſtq̄ inclinat ad id qd̓ eſt ẜm tōnem. maxīe aūt ad hoc inclinat tꝑantia. nā in eiꝰ noīe importat̉ quedā moderatō ſeutēperies quā ratio facit. ⁊ iō tꝑantia eſt ꝟtꝰ. ¶Ad i. ergodd̓ ꝙ natura anclinat in id qd̓ ē ꝯueniēs vnicuiqꝫ. vn̄ hōnaturaliter appetit delectatōeꝫ ſibi cōuenientē qꝛ ꝟo hōinquantū hmōi eſt rōnalis. conſequēs eſt ꝙ delectatōesſunt hōi ꝯueniētes q̄ ſunt ẜm rōnem. ⁊ ab hisʸ nō retrahittꝑantia ſed potius ab his q̄ ſunt ꝯtra rōnem. vn̄ pꝫ ꝙ tēperantia non ꝯtrariat̉ inclinatōni nature humane ſed conuenit cū ea. ꝯtrariat̉ tn̄ inclinatōni nature beſtial̓ nō ſubiecte roni. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ tꝑantia ẜm ꝙ ꝑfecte hꝫ rōnemvirtutis nō eſt ſine prudentia qͣ carent quicūqꝫ vitioſi. etiō illi qui carent alijs virturibꝰ oppoſitis vicijs ſubditi n̄habēt tꝑantiā qͣ eſt virtus ſed oꝑantur actus tꝑantie ex qͣdam naturali diſpoſitōne. ꝓut virtutes quedā imꝑfecteſunt hoībꝰ naturales. vt ſupra dictū eſt. vel ꝑ ꝯſuetudi nēacquiſitā que ſine prudentia nō habent ꝑfectionē rōnis.vt ſupra dictū eſt. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ tꝑantie etiā rn̄det aliqd̓ donū .ſ. timoris quo aliquis refrenatur a delectatōibꝰcarnis ẜm illud p̄s. Cōfigi timori tuo carnes meas. donūaūt timoris principaliter quidē reſpicit deū cuiꝰ offenſaꝫvitat. ⁊ ẜm hoc corrn̄det virtuti ſpei. vt ſupra dictum eſt.ſcd̓ario aūt pōt reſpicere quecūqꝫ aliquis refugit ad vitādaꝫ dei offenſam. maxīe aūt hō indiget timore diuino ad
fugiendū ea q̄ maxīe eliciūt circa q̄ eſt tꝑantia. ⁊ iō tꝑātieetiā rn̄det donum timorisAd ſecundū ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ tꝑantia nō ſit ſpālis virtus. Dicit enī Augu.in li. de moribꝰ eccleſie ꝙ ad tꝑantiā ꝑtinet deo ſe integreincorruptūqꝫ ſeruare. ſed hoc ꝯuenit oī ꝟtuti. ergo tꝑātiaeſt virtus generalis. ¶ Pre. Ambro. dicit in. i. d̓ officijſꝙ in tꝑantia maxime tranquillitas animi ſpectat̉ ⁊ querit̉ſed hoc ꝑtinet ad cōem virtutē. ergo tꝑantia eſt generalisvirtus. ¶Pre. Tullius dicit in. i. de offi. ꝙ decoꝝ ab honeſto nequit ſeꝑari. ⁊ ꝙ iuſta oīa decora ſunt. ſed decorūꝓprie conſiderat̉ in tꝑantia. vt ibidē d̓r. ergo tꝑantia noneſt ſpāl̓ virtus. ¶ Sed cōtra eſt qḋ phūs in. ij. eihi. poniteā ſpālem virtutē. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ẜm cōſuetudinē humāelocutōis aliqua noīa cōia reſtringūtur ad ea q̄ ſunt precioua inter illa qͥ ſub tali cōitate ꝯtinētur. ſicut nomē vebisaccipitur anthonomatice ꝓ Roma. Sic ergo nomē tꝑātie dupl̓r accipi pōt. Uno mō ẜm cōitatē ſue ſignificatōiſ⁊ ſic tꝑantia non ē virtꝰ ſpālis ſed general̓. qꝛ nomē tꝑantie ſignificat quandā tēperiem .i. moderationē quā rō ponit in humanis oꝑationibꝰ ⁊ paſſionibꝰ. qd̓ eſt cōe in oīvirtute morali. differt tn̄ rōe tꝑantia a fortitudīe etiā ẜmꝙ vtraqꝫ ſumit̉ vt virtus cōis. nā tꝑantia retrahit ab hisq̄ ꝯtra rōnem appetitū alliciūt. fortitudo aūt impellit adea ſuſtinenda vel aggrediēda ꝓpter q̄ hō refugit bonū rōiſSi vero conſideret̉ anthonomatice tꝑātia ẜm ꝙ refrenat̉appetitū ab his q̄ maxīe alliciūt hoīem. ſic eſt ſpālis virtꝰvtpote habent ſpāleꝫ materiā. ſicut ⁊ fortitudo. ¶ Ad. i.ergo dd̓ ꝙ appetitꝰ hoīs maxīe corrūpitur ꝑ ea quibꝰ allicitur hō ad recedendū regula rōnis ⁊ legis diuine. ⁊ id̓oſicut ip̄m tꝑantie nomē pōt dupl̓r ſumi. vno mō cōiter.alio mō excellenter. ita ⁊ integritas quā tꝑantie Aug. attribuit. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ ea circa q̄ ē tꝑātia maxīe poſſuntaīm inqͥetare ꝓpter hoc ꝙ ſunt hōī eſſentialia. vt infra dicet̉. ⁊ iō tranquillitas aī ꝑ quandā excellentiā attibuiturtꝑantie. qͣꝫuis cōit̉ ꝯueniat oībꝰ virtutibꝰ. ¶ Ad. iij. dd̓ꝙ qͣꝫuis pulchritudo ꝯueniat cuilibet virtuti excellentertn̄ attribuit̉ tꝑantie duplici rōe. prīo quidē ẜm rōeꝫ cōeꝫtꝑantie ad quā ꝑtinet quedā moderata ⁊ ꝯueniēs ꝓportōin qͣ ꝯſiſtit ratio pulchritudīs. vt pꝫ ꝑ Diony. iiij. ca. dediui. no. Alio mō qꝛ ea a quibꝰ refrenatꝭ tꝑantia ſunt infima in hoīe ꝯueniētia ſibi ẜm materiā beſtialē. vt infra dicet̉. ⁊ iō ex eis maxīe natus eſt hō deturpati. ⁊ ꝑ ꝯſequenſpulchritudo maxīe attribuit̉ tꝑātie q̄ p̄cipue turpitudinēhoīs tollit. ⁊ ex eadē rōne honeſiū maxīe attribuit̉ tꝑantiedicit enī Iſido. in li. etymologiaꝝ. Honeſtꝰ d̓r qui nil hꝫturpitudīs. nā honeſtas d̓r quaſi honoris ſtatus. qͥ maxīeꝯſideratur in tꝑantia q̄ repellit vitia maxime opprobrioſa. vt infra dicetur.Ad tertium ſic ꝓcediturUidetur ꝙ tꝑantia nō ſit ſolū circa ꝯcupiſcētias ⁊ delectatōes. Dicit enī Tulliꝰ in ſua rhetorica ꝙ tꝑantia ē rōnis in libidinē atqꝫ in alios nō rectos īpetꝰ aī firma ⁊ moderata dn̄atio. ſed impetꝰ aī dicūtur oēs aīe paſſiōes. ergovidetur ꝙ tꝑantia nō ſit ſolū circa ꝯcupiſcētias ⁊ delectatōes. ¶ Pre. Uirtus eſt circa difficile ⁊ bonū. ſed difficilius videt̉ eē tꝑare timoreꝫ maxīe circa ꝑicula mortis qͣꝫmoderari ꝯcupīas ⁊ delectatōes q̄ ꝓpter dolores ⁊ ꝑiculamortis ꝯtēnunt̉. vt Aug. dic̄ in li. lxxxiij. q̄ſti onn̄. ergo videt̉ ꝙ tꝑantie virtus nō ſit p̄cipue circa ꝯcupīas ⁊ dele-
x 2