QueſtioCXXI

virtutibus quaſi principalibus aſſignant̉ ſecundarie ꝟtutes vt partes. ſed epicheia videtur eſſe principalior virtuſqͣꝫ iuſticia vt ip̄m nomen ſonat. dr̄ enī ab ep̄i qd̓ eſt ſupra⁊ chayon qd̓ eſt iuſtum. ergo epicheia non eſt ꝑs iuſticie.¶ Pre. Uidet̉ ꝙ epicheia ſit idem qd̓ modeſtia. nā apoſtolus ad Phil̓. iiij. dic̄. Modeſtia vr̄a nota ſit oībꝰ hominibꝰ. in greco habet̉ epicheia. ſed ẜm Tullium modeſtia eſt ꝑs tꝑantie. ergo epicheia nō eſt ꝑs iuſticie. ¶ Sꝫcontra eſt qd̓ phūs dicit in. v. ethicoꝝ ꝙ epicheia eſt qd̓dam iuſtū. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ſicut fupra dictū eſt. ꝟtꝰ aliquatriplicem hꝫ partem .ſ. ꝑteꝫ ſubiectiuā. ꝑtem integralem.⁊ ꝑteꝫ potentialē. Pars aūt ſubiectiua eſt de qͣ eſſentialiter predicat̉ totū. ⁊ eſt in minꝰ. qd̓ quideꝫ ꝯͣtingit dupliciter. qn̄qꝫ enī aliquid predicat̉ de pluribꝰ ẜm vnaꝫ rationem ſicut aīal de equo ⁊ boue. qn̄qꝫ aūt predicat̉ ẜm prius ⁊ poſterius. ſic̄ ens predicat̉ de ſubſtantia ⁊ accidenteepicheia ergo eſt ꝑs iuſticie coīter dicte tāqͣꝫ iuſticia quedam exiſtens vt phūs dicit in. v. ethicoꝝ. vn̄ patet ꝙ epicheia eſt ꝑs ſubiectiua iuſticie ⁊ de ea iuſticia dr̄ ꝑ priusqͣꝫ de legali nam legal̓ iuſticia dirigit̉ ẜm epicheiam. vn̄epicheia ē quaſi ſuꝑior regula hūanoꝝ actuū. ¶ Ad. j. ergo dd̓ ꝙ epicheia correſpondet ꝓprie iuſticie legali. ⁊ qd̓ammō ꝯtinet̉ ſub ea. ⁊ quodammō excedit eā. Si enī iuſticia legalis dicat̉ q̄ obtemperet legi ſiue qͣꝫtum ad ꝟbalegis ſiue quantū ad intentionē legiſlatoris q̄ potior eſt.ſic epicheia eſt ꝑs potior legal̓ iuſticie. Si ꝟo iuſticia legal̓ dicat̉ ſolū q̄ obtemꝑet legi ẜm ꝟba legis. ſic epicheianon eſt ꝑs legal̓ iuſticie. ſed eſt ꝑs iuſticie coīter dicte diuiſa ꝯͣ iuſticiaꝫ legalem ſic̄ excedens ipſam. ¶ Ad. ij. dd̓ꝙ ſicut phūs dicit in. v. ethicoꝝ epicheia ē melior quadāiuſticia .ſ. legali q̄ obſeruat ꝟba legis. qꝛ tn̄ ⁊ ipſa ē iuſticia quedā. oīno eſt melior omni iuſticia. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙad epicheiā ꝑtinet aliquid moderari .ſ. obſeruantiā ꝟborum legis. ſed modeſtia q̄ ponit̉ ꝑs tꝑantie moderat̉ exteriorē hoīs vitā. puta in inceſſu vel habitu vel alijs hmōipōt tamen eſſe ꝙ nomē epicheie apud grecos ꝑ quandaꝫſil̓itudinē tranſfert̉ ad oēs moderatiōes. ¶ Qō. CXXIEinde ꝯſiderādumdonū ſpūſſancti. ſecundo quid ī beatitudinibꝰ ⁊ fructibꝰei correſpondeat.Ad primū ſic procediturUidet̉ ꝙ pietas non ſit donū. Dona enī a ꝟtutibꝰ differunt vt ſupra habitū eſt. ſed pietas ē quedā ꝟtꝰ vt ſupradictū eſt. ergo pietas nō eſt donū. ¶ Pre. Dona excellētiora ſunt ꝟtutibꝰ. maxime moralibꝰ vt ſupra habitum ēſed inter ꝑtes iuſticie religio ē potior pietate. ergo ſi aliqͣꝑs iuſticie debeat poni donū. videt̉ ꝙ magis religio debeat eſſe donū qͣꝫ pietas. ¶ Pre. Dona manent in patria⁊ actus donoꝝ vt ſupra habitum eſt. ſed actꝰ pietatis nonpoteſt manere in patria. dicit enī Grego .i. moral̓. ꝙ pietas cordis viſcera miſericordie operibꝰ replet. ⁊ ſic nō eritin patria vbi nulla erit miſeria ergo pietas non eſt donū.¶ Sed ꝯtra ē ꝙ Eſa. xi. ponit̉ inter dona. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. dona ſpirituſſancti ſunt quedam habituales anime diſpoſitiones quibus eſt prompte mobilis a ſpirituſancto. Inter cetera autem mouet nos ſpirituſſanctus ad hoc ꝙ affectum quendam filialem habemꝰad deum. ẜm illud. Ro. viij. Accepiſtis ſpiritum adoptō

nis filiorum. in quo clamamus abba pater. ⁊ qꝛ ad pietatem proprie pertinet officium ⁊ cultum patri exhibere. cōſequens eſt ꝙ pietas ẜm quaꝫ cultū ⁊ officium exhibemꝰdeo vt patri per inſtinctum ſpirituſſancti ſit ſpirituſſarcti donum. ¶ Ad. j. ergo dd̓ ꝙ pietas que exhibet patricarnali officium ⁊ cultum eſt virtus. ſed pietas que ē donum hoc exhibet deo vt patri. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ exhibere cultum deo ⁊ creatori qd̓ facit religio eſt excellentius qͣꝫ exhibere cultum patri carnali qd̓ facit pietas que eſt virtuſſed exhibere cultum deo vt patri eſt adhuc excellentiꝰ qͣꝫexhibere cultum deo vt creatori et domino. vnde religioeſt potior pietate virtute. ſed pietas ẜm ꝙ eſt donum eſtpotior religione. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ ſicut per pietatem queeſt virtus exhibet homo officium ⁊ cultum non ſolum patri carnali ſed etiam omnibus ſanguine iunctis ẜm ꝙ ꝑfiuent ad patrem. ita etiam pietas ẜm ꝙ eſt donum nō ſoſum exhibet cultum ⁊ officium deo ſed etiam omnibꝰ hominibus inquantum pertinent ad deū. ⁊ propter hoc adipſam pertinet honorare ſanctos. nō contradicere ſcripture ſiue intellecte ſiue non intellecte. ſicut Augꝰ dicit in. ij.de doctrina chriſtiana. ipſa etiam ⁊ conſequenti ſubuenitin miſeria conſtitutis. ⁊ quamuis iſte actus nō habeat locum in patria precipue poſt diem iudicij habebit tamē locum precipuus actus eius qui eſt reuereri deum affectufiliali. qd̓ precipue tunc erit ẜm illud Sapientie. v. Ecce quomodo computati ſunt inter filios dei. erit etiā mutua honoratio ſanctorum ad inuicem. nunc autem an̄ diem̄ iudicij miſerentur ſancti etiam eoruꝫ qui in ſtatu huius miſerie viuunt.Ad ſecundū ſic ꝓcediturUidetur ꝙ dono pietatis non reſpondeat ſecunda beatitudo ſcilicꝫ beati mites. Pietas enim eſt donum reſpondens iuſticie ad quam magis pertinet quarta beatitudo .ſ.beati qui eſuriunt et ſitiunt iuſticiam. vel etiā quinta beatitudo. videlicet beati miſericordes. quia vt dictum eſt opus miſericordie pertinet ad pietatem. non ergo ſecundabeatitudo pertinet ad donum pietatis. ¶ Pre. Donumpietatis dirigitur dono ſcientie qd̓ adiungitur in connumeratione donorum. Eſa. xi. ad idem autem ſe extendūtdirigens ⁊ exequens. cum ergo ad ſcientiam pertineat tertia beatitudo ſcilicꝫ beati qui lugent. videtur ꝙ non pertineat ad pietatem ſecunda beatitudo. ¶ Pre. Fructus reſpondent beatitudinibus ⁊ donis vt ſupra habitum ē. ſꝫinter fructus bonitas ⁊ benignitas magis videntur cōuenire cum pietate qͣꝫ manſuetudo que pertinet ad mititatēergo ſecunda beatitudo non reſpondet dono pietatis. Sꝫcontra eſt ꝙ Aug. dicit in libro de ſermone domini ī mōte. Pietas congruit mitibus. ¶ Rū̄. dd̓ ꝙ in adaptatione beatitudinum ad dona duplex conuenientia poteſt attendi. Una quidem ẜm rationem ordinis quam videturAug. fuiſſe ſecutus. vnde primaꝫ beatitudinem attribuitinfimo dono ſcilicꝫ timoris. ſecunda autem. ſcilicetbeatimites. attribuit pietati. ⁊ ſic de alijs. Alia conueniētia poteſt attendi ẜm propriam rationem doni et beatitudinis.⁊ ẜm hoc oporteret adaptare beatitudines donis ẜm obiecta et actus. ⁊ ita pietati magis reſponderet quarta ⁊ quīta beatitudo qͣꝫ ſecunda. ſecunda tamen beatitudo habꝫ aliquam conuenientiam cum pietate inquantum ſcilicꝫ permanſuetudinem tolluntur impedimenta actuū pietatisEt ꝑ hoc patꝫ rn̄ſio ad primū ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ ẜm ꝓprietatē beatitudinum ⁊ donorum oportet ꝙ eadem beatitudo