QueſtioCLXXXIX

vita ſolitariorum ſi debite aſſumatur prceminet vite ſociali. ſi autem abſqꝫ precedenti exercitio taliſ vitā aſſumatur eſt periculoſiſſima niſi per diuinam gratiam ſuppl eatur quod in alijs per exercitiū acquiritur. ſicut patet d̓ beatis Antonio ⁊ Benedicto. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ Salomōoſtendit melius eſſe ꝙ ſint duo ſimul qͣꝫ vnus. ꝓpter auxilium quod vnus habet ab alio vel ad ſub leuandū vel fodendum vel ſpiritualit̓ calefaciendū. quo quideꝫ auxilioſam non indigent qui ſunt perfectionem aſſecuti. ¶ Adij. dd̓m ꝙ dicitur. i. Ioh. iiij. Qui manet in charitate indeo manet ⁊ deus in eo. ſicut ergo chriſtus eſt in mediocorum qui ſibi inuicem per dilectionem proximi ſociant̉ita habitat in corde eius qui diuine ꝯtemplationi inſiſtitper dilectionem dei. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ actu obedire ē neceſſarium his qui indigent exerceri ẜm directionem aliorum ad perfectionem capiendam. ſed illi qui iam perfecti ſunt ſpiritu dei ſufficienter aguntur vt non indigeantactu alijs obedire. habent tamen obedientiam in preparatione animi. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ ſicut Aug. dicit xix. deciuitate dei. A ſtudio cognoſcende veritatis nemo prohibetur quod ad laudabile pertinet ocium. ꝙ autem aliquisſuper candelabrū ponatur non pertinet ad ipſum. ſed adeius ſuꝑiores. que ſarcina ſi non imponatur. vt Aug. ibidem ſubdit. ꝯtemplande veritati vacandum eſt. ad quamplurimū valet ſolitudo. ⁊ tamen illi qui ſolitariam vitaꝫagunt multum vtiles ſunt generi humano. Unde Aug.dicit in libꝰ de moribus eccleſie de his loquens. Pane ſolo qui eis per certa interualla tempoꝝ affertur ⁊ aqua cōcenti. deſertiſſimas terras incolunt perfruentes colloq̄odei cui puris mentibus inheſerunt. videntur autem nonnullis res humanas plus qͣꝫ oportet deſeruiſſe. non intelligentibus quantum nobis eorum animus in orationibus proſit ⁊ vita ad exemplum quorum corpora videre n̄ſinimur. ¶Ad. v. dd̓m ꝙ homo poteſt ſolitarius viuete dupliciter. vno modo quaſi ſocietatem humanam nōferens propter animi ſeuitiam. ⁊ hoc eſt beſtiale. alio modo per hoc ꝙ totaliter diuinis rebus inheret. ⁊ hoc eſt ſupra hominem. ⁊ ideo philoſophus dicit in. i. politico. ꝙ ilſe qui alijs non cōmunicat eſt beſtia aut deus. id eſt. diuinus vir.¶ Queſtio CLXXXIXEinde ꝯſiderandūIeſt de ingreſſu religionis. Et circa hoc querūtur decem. Primo vtruꝫ illi qui non ſunt exercitati in obſeruantia preceptorum debeant ingredi religionem. Secundo vtrum liceat aliquos voto obligariad religionis ingreſſum. Tertio vtrum illi qui voto obligantur ad religionis ingreſſum teneantur votum implere. Quarto vtrum illi qui vouent religionem intrare teneantur ibi perpetuo remanere. Quinto vtruꝫ pueri ſintrecipiendi in religionem. Sexto vtrum propter parentūobſequium aliqni debeant retrahi a religionis ingreſſu.Eeptimo vtruꝫ p̄ſbyteri curati vel archidiaconi poſſintad religionē tranſire. Octauo vtrū de vna religiōe poſſitaliqͥs tranſire ad aliā. Nono vtrū aliqͣs deheat alioſ inducere ad religiōis ingreſſum. Decimo vtrū requirat̉ magſa deliberatio cum conſanguineis ⁊ amicis ad religionisingreſſum.Ad primū ſic procediturUidet̉ ꝙ nō debeant religionem ingredi niſi illi qui ſunt

in p̄ceptis exercitati. Dn̄s enī ꝯſiliū ꝑfectionis dedit adoleſcenti qui dixerat ſe precepta a iuuentute ſeruaſſe. ſed achriſto ſumpſit initiū omnis religio. ergo videtur ꝙ nonſint ad religionem admittendi niſi qui ſunt in preceptisexercitati. ¶ Pre. Grego. dicit ſuper Ezech. Nemo repēte fit ſummus. ſed in bona ꝯuerſatione a mīmis quis inchoat vt ad magna ꝑueniat. ſed magna ſunt ꝯſilia que ꝑtinent ad perfectionem vite. minora autem precepta ſūtque pertinent ad cōmuneꝫ iuſticiam. ergo videtur ꝙ nōdebeant aliqui ad obſeruantiam ꝯſilioꝝ religioneꝫ intrare niſi prius fuerint in preceptis exercitati. ¶ Pret̓. Sic̄ordines ſacri habent quandam excellentiā in eccleſia. itaet religionis ſtatus. ſed ſicut Grego. ſcribit angloꝝ epiſcopo. ⁊ habet̉ in dectētis diſ. xviij. Ordinate ad ordinesaccedendum eſt. nam caſum appetit qui ⁊ ſummi loci faſtigia poſtpoſitis gradibus per abrupta querit aſcenſum.ſcimus enim ꝙ edificati parietes non prius tignorū pondus accipiunt niſi a nouitatis ſue humore ſiccentur. ne ſiante pondera qͣꝫ ſolidentur accipiant cunctaꝫ ſimul fabricam deponant. ergo videtur ꝙ non debeant aliqui ad religionem tranſire niſi in preceptis ſint exercitati ¶ Pre.Super illud pͣs. Sicut ablactatus ſuper matre ſua. dic̄glo. In vtero matris eccleſie primo ꝯcipimur dum fideirudimentis inſtruimur. deinde in lucem educimur dumper baptiſmū regeneramur. deinde quaſi manibus eccleſie portamur ⁊ lacte nutrimur. cum poſt baptiſmū bonisoperibus informamur. ⁊ lacte ſpiritualis doctrine nutrimur proficiēdo donec iam grandiuſculi a lacte matris accedamus ad mēſam patris. id eſt. a ſimplici doctrina vbipredicatur verbum caro factum eſt. accedamus ad verbum patris in principio apud deuꝫ. ⁊ poſtea ſubdit. quianuper baptizati in ſabbato ſancto qͣſi manibꝰ eccleſie geſtant̉ ⁊ lacte nutriūt̉ vſqꝫ ad pentecoſten. qͦ tꝑe nulla difficilia indicūt̉. nō ieiunat̉. nō media nocte ſurgit̉. poſteaſpū ꝑaclyto ꝯfirmati qͣſi ablactati incipiūt ieiunare ⁊ aliadifficilia ſeruare. multi ꝟo hūc ordinē ꝑuerterūt. vt heretici ⁊ ſciſmatici ſe an̄ tꝑs a lacte ſeparātes. vn̄ extinguūt̉.ſed hunc ordinem ꝑuertere videntur illi qui religionemintrant vel alios ad intrandū inducūt anteqͣꝫ ſint in faciliori obſeruantia p̄ceptoꝝ exercitati. gͦ videt̉ ꝙ ſint hereticivel ſciſmatici. ¶ Pre. Aprioribꝰ ad poſteriora ē trāſeūdūſed p̄cepta ſunt priora ꝯſilijs. qꝛ ſunt cōiora vtpote a qͥbꝰnō ꝯuertit̉ exn̄di ꝯſeq̄ntia. qͥcūqꝫ enī ſeruat ꝯſilia ſeruatp̄cepta. ſed nō ꝯuertit̉. ꝯgruꝰ aūt ordo ē vt a prioribꝰ adpoſteriora trāſeāt̉. gͦ nō debet aliqͥs trāſire ad obſeruātiāꝯſilioꝝ in religiōe niſi prius ſit exercitatꝰ in p̄ceptꝭ ¶ Sꝫꝯtra ē ꝙ dn̄s Mattheū publicanū qui in obſeruātia p̄ceptoꝝ exercitatꝰ nō erat aduocauit ad ꝯſilioꝝ obſeruātiam.dicit̉ enī Lu. v. ꝙ relictis oībꝰ ſecutꝰ eſt eū. nō gͦ eſt neceſſariū ꝙ qn̄ aliqͥs exerceat̉ in obſeruātia p̄ceptoꝝ ꝙ tranſeat ad ꝑfectionē ꝯſilioꝝ. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut ex ſupͣdictiſpatet. ſtatꝰ religiōis ē qḋdā ſpūale exercitiū ad ꝯſequēduꝫcharitatis ꝑfectionē. qd̓ quidē fit inquātū ꝑ religiōis obſeruantiā auferunt̉ impedimenta ꝑfecte charitatis. hecautem ſunt que implicant affectum hoīs ad terrena. ꝑ hͦaūt ꝙ affectus hoīs implicat̉ ad terrena. nō ſolū impeditur ꝑfectio charitatis. ſed interdū etiā ipſa charitas perditur dum per inordinatam ꝯuerſionem ad bona temporalia homo auertit̉ ab incōmutabili bono mortaliter peccādo. vnde patet ꝙ religionis obſeruantie ſicut tollunt impedimēta ꝑfecte charitatis. ita etiam tollunt occaſionespeccandi. ſicut patet ꝑ ieiuniū ⁊ vigilias ⁊ obediētiaꝫ ⁊

ff6