Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioCLXXXVIII

priuationem omnium facultatum ita ſectātes vt ex ipſis nec quidem vnius diei victum ſibimet vnumue denarium ſupereſſe paterentur. alia huiuſmodi facientes itavidemus repente deceptos vt arreptum opus non potuerint congruo exitu terminare. vt Auguſti. dicit in li deoperibus monachorum. ſi hoc verbum domini. nolite ſolliciti eſſe in craſtinum. ita intelligatur vt nihil in craſtinum reponatur non poterunt iſta ſeruare qui ſe per multos dies a conſpectu hominum ſeparatos includunt viuentes in magna intentione orationum. poſtea ſubditan forte quo ſunt ſanctiores eo ſunt volucribus diſſimiliores. poſtea ſubdit. ſi enim vergeantur ex euangelio vtnihil reponat in craſtinum. reſpondent cur ergo ipſe dominus loculos habuit vbi pecuniam collectam reponeret.cur tanto ante fame imminente frumenta ſanctis patribus miſſa ſunt. cur apoſtoli indigentie ſanctorum neceſſaria procurarunt. quod ergo dicitur. Nolite ſolliciti eſſein craſtinum ẜm Hiero. ſic exponitur ſufficit nobis preſētis temporis cogitatio. futura que incerta ſunt deo relinquamus ẜm Chryſo. ſic ſufficit labor quem pateris propter neceſſaria. noli ſuperfluis laborare. ẜm Auguſti. ſiccum aliquid boni operamur non temporalia que ſignificantur per craſtinum. ſed eterna cogitemus. Ad. tertium dicendum verbum Hiero. habet locum vbi ſuntſuperabundantes diuitie que habentur quaſi proprie. vl̓per quarum abuſum. etiam ſinguli de communitate ſuꝑbiunt laſciuiunt. non aūt habet locum in diuitijs moderatis communiter conſeruatis ad ſolam ſuſtentationemvite qua ſinguli indigent. eadem enim eſt ratio ſinguli vtantur his que pertinent ad neceſſaria vite communiter conſeruentur. Ad. iiij. dicendum Iſaacpoſſeſſiones rennuebat accipere. quia timebat ne per hocad ſuperfluas diuitias veniretur per quarum abuſum impediretur religionis perfectio. vnde Grego. ibidem ſubdit. ſic metuebat paupertatem ſue ſecuritatis perdere ſicut auari diuites ſolent perituras diuitias cuſtodire. nonauteꝫ legitur rennuerit recipere aliqua neceſſaria ad vite ſuſtentationem communiter conſeruandam. Ad. vdicendum philoſophus in. i. politico. dicit panem vinum et alia huiuſmodi eſſe diuitias naturales. pecuniasvero diuitias eſſe artificiales. inde eſt quidam philoſophi nolebant vti pecunia ſed alijs rebus quaſi ẜm naturam viuentes. idco Hierony. ibidem per ſententiamdomini qui ſimiliter vtrunqꝫ interdicit oſtendit in ideꝫredit habere pecuniam alias res vite neceſſaria. tamēlicet dominus huiuſmodi portari in via ab his qui adpredicandum mittebantur ordinauerit. non tamen ea incommuni conſeruari prohibuit. qualiter tamē illa verbadomini intelligenda ſint ſupra oſtenſum eſt.Adoctauum ſic procedit̉Uidetur perfectior ſit religio in ſocietate viuentium qͣꝫagentium ſolitariam vitam. Dicitur enim Eccl̓es. iiij.Melius eſt duos eſſe ſimul qͣꝫ vnum. habent enim emolumentum ſocietatis ſue. igitur videtur perfectior eſſe religio in ſocietate viuentium. Pre. Matth. xviij. dicitur. Ubi fuerint duo vel tres congregati in nomine meoibi ſum ego in medio eorum. ſed nihil poteſt eſſe meliusqͣꝫ chriſti ſocietas. ergo videtur viuere in congregatione ſit melius qͣꝫ ducere ſolitariam vitam. Pre. Inter alia religionis vota votum obedientie excellentius eſt. humilitas eſt maxirne deo accepta. ſed obedientio hu-

militas magis obſeruantur in conuerſatione qͣꝫ in ſolitudine. dicit enim Hiero in epiſtola ad Auſticum monachum. In ſolitudine cito ſurripit ſuperbia. dormit quando voluerit. facit quod voluerit. econtrario autem ipſe docet eum qui in ſocietate viuit dicens. Non facias quodvis. comedas quod iuberis. habeas quantum acceperisſubijciaris cui non vis. ſeruias fratribus. prepoſitum monaſterij timeas vt deum. diligas vt parentem. ergo videtur religio in ſocietate viuentium ſit perfectior ea queſolitariam vitam agit. Pre. Dominus dicit Luc̄. xi.Nemo accendit lucernam in abſcondito ponit neqꝫ ſubmodio. ſed illi qui ſolitariam vitam agunt videntur eſſein abſcondito poſiti nihil vti litatis bominibus afferentesergo videtur eorum religio non ſit perfectior. Pre.Id quod eſt ẜm naturam hominis videtur ad perfectionem virtutis pertinere. ſed homo eſt naturaliter animalſociale vt philoſophus dicit in. i. politico. ergo videturagere ſolitariam vitam non ſit perfectius qͣꝫ agere vitamſocialem. Sed contra eſt quod Auguſti. in libro deoperibus monachorum illos ſanctiores eſſe dicit qui aſpectu hominum ſeparati nulli ad ſe prebent acceſſum viuentes in magna intentione orationum. Rn̄. dd̓mſolitudo ſicut ipſa paupertas non eſt ipſa eſſentia perfectionis. ſed perfectionis inſtrumentum. vnde in collationibus patruꝫ dicit abbas Moyſes pro puritate cordis ſolitudo ſectanda eſt ſicut ieiunia alia huiuſmodi. manifeſtum eſt autem ſolitudo non eſt inſtrumentum congruum actioni ſed ꝯtemplationi. ẜm illud Oſeeij. Ducam eam in ſolitudine loquar ad cor eius. vndecongruit religionibus que ſunt ordinate ad opera vite actiue ſiue corporalia ſiue ſpiritualia niſi forte ad tempusexemplo chriſti qui vt dicitur Luc̄. vi. exiuit in montemſolus orare erat pernoctans in oratione dei. competit autem in religionibus que ſunt ad contemplationē ordinate. Conſiderandum eſt tamen id quod eſt ſolitariū debet eſſe ſibi per ſe ſufficiens. hoc autem eſt cui nihil deeſtquod pertinet ad rationem perfecti. ideo ſolitudo competit contemplanti qui iam ad perfectum peruenit. Qd̓quidem contingit dupliciter. vno modo ex ſolo diuinomunere. ſicut patet de Iohanne baptiſta qui fuit repletuſſpirituſancto. adhuc ex vtero matris ſue. vnde cuꝫ adhucpuer eſſet erat in deſertis vt dicitur Lu. i. Alio modo. perexercitium virtuoſi actus. ẜm illud ad hebre. v. Perfectorum eſt ſolidus cibus eoꝝ qui pro conſuetudine exercitatos habent ſenſus ad diſcretionem boni ac mali. Ad exercitium aūt huiuſmodi iuuatur homo ex aliorum ſocietate dupliciter. Uno modo qͣꝫtum ad intellectum vt inſtruatur in his que ſunt contemplanda. vnde Hiero. dicitad Ruſticum monachum. Mihi placet vt habeas ſacruꝫcontubernium. nec ipſe te doceas. ſcd̓o qͣꝫtum ad affectuꝫvt .ſ. noxie affectiones hominis reprimantur exemplo et correctione aliorum. quia vt dicit Grego. xxx. moral̓.ſuper illud cui dedi in ſolitudine demum. Quid prodeſtſolitudo corporis ſi ſolitudo defuerit cordis. ideo vitaſocialis neceſſaria eſt ad exercitium perfectionis. ſolitudoaūt competit iam perfectis. vnde Hiero. dicit ad Ruſticum monachum. Solitariam vitā reprehendimꝰ minime quippe quā ſepe laudauimus ſꝫ de nido monaſterioꝝhuiuſcemodi volumus egredi milites quos heremi rudimenta dura non terreant qui ſpecimen ꝯuerſationis fuemulto tempore didicerunt. ſicut ergo id quod iam perfectum eſt preeminet ei quod ad perfectionem exercet̉. ita