CLXXXVIIQueſtio

fugientes vacui paſci atqꝫ veſtiri velint. ⁊ inſuꝑ honoraria quibꝰ ꝯtemni ꝯteriqꝫ ꝯſueuerūt. tales ergo quo minusoꝑent̉ de infirmitate corꝑis excuſare nō pn̄t. p̄terite quippe vite ꝯſuetudine cōuincunt̉. ⁊ poſtea ſubdit. Si noluntoꝑari nec māducēt. neqꝫ ꝓpterea ad pietatē diuites humiliant̉. vt pauꝑes ad ſuꝑbiam extollant̉. nullo enī mō decet vt in ea vita vbi ſenatores fiunt laborioſi. fiant opificiocioſi. ⁊ quo veniunt relictis delitijs ſuis qui fuerūt predioꝝ dn̄i. ibi ſint ruſtici delicati. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ auctoritates ille ſunt intelligende tꝑe neceſſitatis. qn̄ .ſ. nonpoſſet aliter pauꝑibus ſubueniri. tunc enī tenerent̉ nō ſotum ab elemoſynis accipiendis deſiſtere ſed etiam ſua ſiqͣhaberent largiri ad pauꝑum ſuſtentationē. ¶ Ad. ij. dd̓ꝫꝙ p̄latis cōpetit p̄dicatio ex officio. religioſis aūt pōt competere ex cōmiſſionē. ⁊ ita cuꝫ laborāt in agro dn̄ico poſſūtexinde viuere. ẜm illud. ij. ad Timo. ij. Laborantē agricolam oꝑtet primū de fructibꝰ ꝑciꝑe. vbi dicit glo .ſ. p̄dicatorem qui in agro eccl̓ie ligone verbi dei excolit corda auditoꝝ. pn̄t etiā de euāgelijs viuere qui p̄dicatoribꝰ miniſirabant. vn̄ ſuꝑ illud ad Roma. xv. Si ſpūaliū eoꝝ participes facti ſunt gentiles. debent ⁊ in carnalibus miniſtrareeis. dic̄ glo .ſ. iudeis qͥ miſerūt p̄dicatores a hieroſolymisſūt ⁊ alie cāe ex qͥbꝰ alicui debet̉ vt de ſūptibꝰ fideliū viuatvt dictū ē. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ceteris paribꝰ dare ē ꝑfectiꝰqͣꝫ acciꝑe. ⁊ tn̄ dare vl̓ relinqͣre oīa ſua ꝓ xp̄o ⁊ modica acciꝑe ad ſuſtentationē vite. melius eſt qͣꝫ dare aliqua ꝑticulariter pauꝑibꝰ. vt ex ſupra dictis ptꝫ. ¶ Ad. iiij dd̓m ꝙacciꝑe munera ad diuitias augmentādas. vel acciꝑe victū ab aliquo ſibi nō debitū abſqꝫ vtilitate ⁊ neceſſitate p̄ſtat occaſionē pctī. quod non habet locum in religioſis. vtex ſupra dictis ptꝫ. ¶ Ad. v. dd̓m ꝙ qn̄ apparet manifeſta neceſſitas ⁊ vulitas ꝓpter quā aliqui religioſi d̓ elemoſynis viuant abſqꝫ opere manuali. nō ſcandalizant̉ ex hocinfirmi ſed malicioſi. more phariſeoꝝ quoꝝ ſcandalū cōtemendum dn̄s docet Math. xv. ſed ſi nō eſſet euidensneceſſitas ⁊ vtilitas. poſſet exinde generari ſcandalū infirmis. qd̓ etiam vitandū. idem tn̄ ſcandalū imminere pōtde his qui facultatibus cōmunibꝰ ocioſe vtunt̉.Ad quintum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ religioſis nō liceat mēdicare. Dicit enī Augu. īli. de oꝑibus monachoꝝ. Taꝫ multos hypocritas ſub habitu monachoꝝ vſqꝫquaqꝫ diſꝑſit callidiſſimus hoſtis circūeuntes prouincias. ⁊ poſtea ſubdit. Oēs petūt. oēs exigunt aūt ſumptus lucroſe egeſtatis. aut ſimulate preciuꝫſctītatis. ergo videt̉ ꝙ vita religioſoꝝ mēdicantium ſit reꝓbanda. ¶ Pre. i. ad Theſſal̓. iiij. dicitur. Oꝑemini manibus veſtris ſicut precepimus vobis. ⁊ vt honeſte ambuletis ad eos qui foris ſunt. ⁊ nulliꝰ aliquid deſideretis vbidicit glo. Ideo opus eſt agendum ⁊ non ociandū. qꝛ honeſtū eſt ⁊ quaſi lux ad infideles. ⁊ nō deſiderabitis remalterius. nec dū rogetis vel tollatis aliquid. ⁊. ij. ad Theſſal̓. iij. ſuꝑ illud ſi quis non vult oꝑari ⁊cͣ. dicit. Uult ſeruos dei corꝑaliter oꝑari vt habeant vnde viuant. vt nō cōpellant̉ egeſtate neceſſaria petere ſed hoc eſt mendicare. ergo videt̉ ꝙ illicitum ſit pretermiſſo opere manuali mendicare ¶ Pre. illud quod eſt in lege prohibitū ⁊ iuſticiecontrararium non competit religioſis. ſed mendicare eſtprohibitum in lege diuina. dicit̉ enī Deutero xv. Omnino indigens ⁊ mendicus non erit inter vos. ⁊ in pͣs. Nōvidi iuſtum derelictum nec ſemen eius querens panem.ẜm etiam iura ciuilia puniuntur validus mendicans. vt

habet̉. Codice de validis mendicantibus. ergo non competit religioſis mendicare. ¶ Pre. Uerecundia eſt de turpi actu. vt Damaſ. dicit. ſed Ambro. dicit in li de offi. ꝙverecundia petendi ingenuos prodit natales. ergo mendicare eſt turpe. non ergo religioſis cōpetit. ¶ Pre. Maxime de elemoſynis viuere cōpetit predi cantibus euāgelium ẜm dn̄i ſtatutum. vt ſupra dictum eſt. eis tamē noncompetit mendicare. quia ſuper illud. ij. ad. Timo. ij. Laborantem agricolam ⁊c̄. dicit glo. Uult apl̓s ꝙ euangeliſta intelligat ꝙ neceſſaria ſumere ab eis in quibus laborat non eſt mendicitas ſed poteſtas. ergo videtur ꝙ religioſis non competat mendicare. ¶ Sed contra Religioſiscomꝑent viuere ad imitationem chriſti. ſed chriſtus mēdicauit. ẜm illud pͣs. ego autem mendicus ſum ⁊ paupervbi dicit gloſa. hoc dixit chriſtus de ſe ex forma ſerui. ⁊ infra. mendicus eſt qui ab alio perit. ⁊ pauper qui ſibi nō ſufͣficit. ⁊ in alio pͣs. Ego egenus ⁊ pauꝑ ſum. vbi dicit glo.egenus. id eſt. petens. pauper. id eſt. inſufficiens mihi. qͥamundanas copias non habeo. ⁊ Hiero. dicit in quadaꝫepiſtola. Caue ne domino tuo mendicante .ſ. chriſto aliēnas diuitias congeras. ergo conueniens eſt religioſis mēdicare. ¶ Rū. dd̓m ꝙ circa mendicationem duo poſſūtconſiderari. Unum quidem ex parte ipſius actus mendicationis qui habet ſibi quandam abiectionem coniunctaꝫilli enī videntur abiectiſſimi inter homines eſſe qui nō ſolum punit pauperes. ſed intantum ſunt egentes ꝙ neceſſe habent ab alijs vinctum accipere. ⁊ ẜm hoc cauſa humilitatis aliqui laudabiliter mendicant. ſicut ⁊ alia aſſumūtque ad abiectionem quandam pertinent quaſi efficaciſſimam medicinam contra ſuperbiam quam vel in ſeipſisvel etiam in alijs per exemplum extinguere volunt̉. ſicutenī infirmitas que eſt ex ſuperexceſſu caloris efficaciſſimeſanatur per ea que in frigiditate excedunt. ita eniam pronitas ad ſuperbiam efficaciſſime curatur per ea que multumabiecta vinentur. ⁊ ideo dicitur in decretis de peni. diſ. ij.ca. ſi qͥs ſemel exercitio hūilitatis ſe vilioribꝰ officijs ſubdat ⁊ mīſterijs īdignioribꝰ tradat. ita nāqꝫ arrogātie ⁊ humāe glorie vitiū curari poterit. Un̄ Hiero. in epiſtola adOceanum cōmendat Fabiolam de hoc ꝙ optabat vtſuis diuitijs pariter effuſis pro chriſto ſtipem acciperet̉.quod etiam beatus Alexius perfecit qui omnibus ſuis ꝓpter chriſtum dimiſſis gaudebat ſe etiam a ſeruis ſuis elemoſynas accepiſſe. et de beato Arſenio legitur in vitis patrum ꝙ gratias egit de hoc ꝙ neceſſitate cōgente oportuiteum elemoſynam petere. vnde ⁊ in penitentiam pro grauibus culpis iniungitur aliquibus vt peregrinentur mendicantes. ſed quia humilitas ſicut ⁊ cetere virtutes abſqꝫdiſcretione eſſe non debet. ita oportet diſcrete mendicitatem ad humiliationem aſſumere. vt ex hoc homo notamcupiditatis non incurcat vel cuiuſcunqꝫ alterius indecentis. Alio modo poteſt conſiderari mendicitas ex parte eiꝰquod quis mendicando acquirit. ⁊ ſic ad mendicandumpoteſt homo ex duobus induci. vno modo ex cupiditatehabendi diuitias vel victumotioſe. ⁊ talis mendicitas eſtillicita. alio modo ex neceſſitate vel vtilitate. ex neceſſitatequidem. ſicut cum aliquis non poteſt aliunde habere vnde viuat niſi mendicet. ex vtilitate autem. ſicut cum aliquis intendit ad aliquid vtile perficienduꝫ quod ſine elemoſynis fidelium facere non poteſt. ſicut petūtur elemoſyne pro conſtructione pontis vel eccleſie vel quibuſcūqꝫoperibus que vergunt in vtilitatem cōmunem. ſicut ſcholares vt poſſint vacare ſtudio ſapīe. ⁊ hoc mō mēdicitas ē