QueſtioCLXXXVII
Quid minus habuiſtis pre ceteris eccleſijs niſi ꝙ egoip̄ēnō grauaui vos. tertio ad dandū exemplū oꝑandi ocioſisvn̄. ij. ad Theſſal̓. iij. dicit. Nocte ⁊ die oꝑantes vt formādaremus vobis ad imitandū nos qd̓ tamen apl̓s nō faciebat ī locis ī quibꝰ habebat facultatē quotidie p̄dicandi ſic̄athenis. vt Augu. vicit in li. de oꝑibus monachoꝝ. nō aūtꝓpter hoc religioſi tenent̉ apl̓m in hoc imitari cū nō teneant̉ ad omnes ſupererogatiōes. vnde nec alij apoſtoli manibus operabantur.Ad quartū ſic procediturUidet̉ ꝙ religioſis nō liceat de elemoſynis viuere. Apl̓senī. i. ad Timo. v. p̄cepit ꝙ vidue que pn̄t aliunde ſuſiētari nō viuāt de elemoſynis eccl̓ie vt eccl̓ia ſufficiat illisq̄ vere vidue ſunt. ⁊ Hiero. dicit ad Damaſū papaꝫ ꝙ qͥbonis parentū ⁊ oꝑbꝰ. ſuſtētari pn̄t ſi qd̓ pauꝑum eſt accipiūt. ſacrilegiū ꝓfecto cōmittūt ⁊ ꝑ abuſionē taliū iudicium ſibi māducāt ⁊ bibūt. ſed religioſi pn̄t labore manuum ſuſtētari ſi ſint validi. ergo videt̉ ꝙ peccēt elemoſynaſpauꝑum comedēdo. ¶ Pre. Uiuere de ſūptibꝰ fideliuꝫeſt merces deputata p̄dicantibꝰ euangeliū pro ſuo laborevel oꝑe. ẜm illud Matth. x. Dignus eſt oꝑarius cibo ſuoſed p̄dicare euāgeliū non ꝑtinet ad religioſos. ſed maxīead p̄latos qui ſunt paſtores ⁊ doctores ergo religioſi nonpn̄t licite viuere elemoſynis fideliū ¶ Pre. Religioſi ſūtin ſtatu ꝑfectionis. ſed ꝑfectius ē dare elemoſynas qͣꝫ acciꝑe. dicit̉ enī Actuū. xx. Beatius ē magis dare qͣꝫ acciꝑe.ergo nō debent de elemoſynis viuere. ſed magis ex oꝑbꝰmanuū ſuaꝝ elemoſynas dare. ¶ Pre. Ad religioſos ꝑtinet impedimēta virtutis ⁊ occaſiones pctī vitare. ſed acceptio elemoſynaꝝ p̄bet occaſionē pctī ⁊ impedit virtutiſactū. vn̄ ſuꝑ illud. ij. ad Theſſal̓. vl. Ut noſmetip̄os formā daremus vobis. dicit glo. Qui frequent̉ ad alienammēſā comedit ocio deditus. vt aduletur neceſſe ē paſcētiſe. dicit̉ etiā Exo. xxiij. Ne accipias munera q̄ excecāt prudentes ⁊ mutāt verba iuſtoꝝ. ⁊ Prouer. xxij. d̓r. Qui accipit mutuū ſeruus ē fenerantis. qd̓ eſt religiōi ꝯtrariumvn̄ ſuꝑ illud. ij. ad Theſſal̓. vl. Ut noſmetip̄os formā daremꝰ ⁊cͣ. dicit glo. Religio nr̄a ad libertatē hoīs aduocat.ergo videt̉ ꝙ religioſi nō debeant de elemoſynis viuere.¶ Pre. Religioſi p̄cipue tenent̉ imitari apl̓oꝝ ꝑfectionēvn̄ apl̓s dicit ſuꝑ illud ad Phil̓. iij. Quicūqꝫ ꝑfecti ſumus hoc ſentiamus. ſed apl̓s nolebat viuere de ſumptibꝰfideliū. vt occaſionē auferret pſeudo apl̓is. ſicut ip̄e dicitij. ad Coꝝ. xi. ⁊ ne ſcandalū poneret̉ infirmis. vt ptꝫ. i. adCoꝝ. ix. ergo videt̉ ꝙ ꝓpter eaſdē cauſas religioſi debeātabſtinere ne de elemoſynis viuāt. vn̄ ⁊ Augu. dicit in li.de oꝑbꝰ monachoꝝ. Amputetis occaſionē turpium nundinaꝝ quibꝰ eſtimatio veſtra ledit̉ ⁊ infirmis offendiculūponit̉. ⁊ on̄dite hoībus nō vos in ocio facileꝫ victū. ſed ꝑanguſtā ⁊ artā vitā regnū dei querere ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙſicut Grego. dicit ī. ij. dialogoꝝ btūs. Dn̄dictus tribꝰ annis in ſpecu ꝑmanēs de his q̄ a Romano monacho miniſtrabant̉ refectus eſt. poſtqͣꝫ domū parenteſqꝫ reliquerat.⁊ tn̄ validus corꝑe exiſtēs nō legit̉ de labore manuū queſiuiſſe. ergo religioſi licite pn̄t de elemoſynis viuere ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ vnicuiqꝫ licet viuere deeo qd̓ ſuū eſt vel ſibi debitū. fit aūt aliqͥd alicuius ex libertate donātis. ⁊ ideo religioſi ⁊ clerici quoꝝ monaſterijs vel eccl̓ijs ex munificentia principū vel quorūcunqꝫ fideliū ſunt facultates collate. ex quibꝰ ſuſtentent̉ pn̄t de eis viuere licite abſqꝫ hoc ꝙmanibꝰ laborēt. ⁊ tn̄ certum eſt eos de elemoſyna viuere.
vnde ⁊ ſimiliter ſi aliqua mobilia religioſis a fidelibꝰ cōferant̉. pn̄t de eis licite viuere. ſtultū eſt enī dicere ꝙ aliqͥs in elemoſynā poſſit acciꝑe magnas poſſeſſiōes. nō aūtpanē vel paruam pecuniā. ſed qꝛ hmōi bn̄ficia religioſisvident̉ eſſe collata ad hoc ꝙ liberius religioſis actibus inſiſtere poſſint. quoꝝ cupiunt ſe forte ꝑticipes qui tēꝑaliaſubminiſtrāt. redderet̉ eis vſus p̄dictoꝝ donoꝝ illicitus ſiab actibꝰ religioſis deſiſterēt. qꝛ ſic qͣꝫtum eſt de ſe defraudarēt intentionē eoꝝ qui talia bn̄ficia ꝯtulerunt. Debitūaūt eſt alicui aliqͥd dupl̓r. Uno mō ꝓpter neceſſitatē q̄ facit oīa cōmunia. vt Ambro. dicit. ⁊ ideo ſi religioſi neceſſitatē patiant̉. licite pn̄t de elemoſynis viuere. q̄ quidē neceſſitas pōt eſſe. primo quidē ꝓpter corꝑis infirmitatē. exqua ꝯtingit ꝙ nō pn̄t ſibi labore manuū victū q̄rere. ſcd̓oſuillud qd̓ ex oꝑe manuali ꝯquirūt eis ad victū nō ſufficiat. vn̄ Augu. dicit ī li. de oꝑbꝰ monachoꝝ. ꝙ bona oꝑa fideliū ſubſidio ſupplēdoꝝ neceſſarioꝝ deeſſe nō debēt ſeruis dei qui manibꝰ oꝑant̉. vt hore quibꝰ ad expedienduꝫaīuꝫ ita vocat̉. vt illa corꝑalia oꝑa geri nō pn̄t non opprimant egeſtate. tertio ꝓpter priſtinā ꝯuerſatōeꝫ eoꝝ qui nōꝯſueuerāt manibꝰ laborare. vn̄ Augu. dicit in li. de oꝑbꝰmonachoꝝ. ꝙ ſi habeant aliquid ī ſcl̓o quo facile ſine opificio ſuſtētarent iſtā vitam quā ꝯuerſi ad deū indigētibuſdiſꝑtiti ſunt. ⁊ credēda eſt eoꝝ infirmitas ⁊ ferēda. ſolentenī tales delicatius educati laborē oꝑm corꝑaliū ſuſtinere nō poſſe. Alio mō efficit̉ aliqͥd alicui debitū ex eo ꝙ ip̄evere exhibet. ſiue ſit aliqͥd tꝑale ſiue ſpūale. ẜm illud. i. adCoꝝ. ix. Si nos vobis ſpūalia ſeminauimus. nō magnūeſt ſi carnalia veſtra metamus. Et ẜm hoc quadruplicit̓pn̄t religioſi de elemoſynis viuere quaſi ſibi debitis. prīoquidē ſi p̄dicent auctoritate p̄latoꝝ. ſcd̓o ſi ſint miniſtri altaris. qꝛ vt dicit̉. i. ad. Coꝝ. ix. Qui altario deſeruiūt cumaltario ꝑticipant. ita ⁊ dn̄s ordinauit his qui euāgeliuꝫan nunciat de euāgelio viuere. vn̄ ⁊ Augu. dicit in li. de oꝑibus monachoꝝ. Si euangeliſte ſunt. fateor hn̄t poteſtatē viuendi de ſumptibꝰ fidelium ſi miniſtri altaris diſpenſatores ſacramentoꝝ. vn̄ ſibi iſtā non arrogāt. ſed plene vendicāt ptātem. ⁊ hoc ideo qꝛ ſacrificiū altaris vbicūqꝫ agat̉ cōmune eſt toti ppl̓o fidelium. tertio ſi inſiſtāt ſtudio ſacre ſcripture ad cōmunē vtilitatē totius eccl̓ie. vnd̓Hiero. dicit contra Uigilantiū. Hec vndiqꝫ vſqꝫ hodieꝑſeuerat cōſuetudo nō ſolum apud nos ſed etiaꝫ apud hebreos. vt qui in lege dn̄i meditant̉ die ac nocte. ⁊ patremnon habent in terra niſi ſolum deū totius orbis. foueāt̉ miniſterijs. quarto ſi bona tꝑalia que habebāt monaſterio largiunt̉ de elemoſynis monaſterio factis pn̄t viuere. vndeAugu. dicit in li. de oꝑbꝰ monachoꝝ ꝙ his qui relicta vl̓tributa ſiue ampla ſiue qualicūqꝫ opulētia inter pauꝑesxp̄i pia ⁊ ſalubri hūiſitate numerari volunt vicē ſuſtētande vite eoꝝ res ipſa cōmunes ⁊ fraterna charitas debet. qͥlaudabiliter agūt ſi manibus oꝑent̉. quod ſi nolint. quisaudeat eos cogere? nec eſt attendendum quod ibi ſubdit̉in quibus monaſterijs vel in quo loco indigentibꝰ fratribus quiſqͥs hoc ꝙ habeat impenderit. oīuꝫ enī xp̄ianorūvna reſpublica eſt. Si ꝟo aliqui ſunt religioſi qui abſqꝫneceſſitate ⁊ vtilitate quam afferant velint ocioſi de elemoſynis que dant̉ pauꝑibus viuere. hoc eſt eis illicitumUnde Augu. dicit ni li. de operibus monachoꝝ. Plerūqꝫ ad profeſſionem ſeruitutis dei ex conditione ſeruili aliqui veniunt. vt ex vita ruſticana ⁊ ex opificum exercitatione ⁊ plebeo labore. de quibus non apparet vtrum ex ꝓpoſito ſeruitutis dei veniunt. an vitam inopem ⁊ laborioſa: