QueſtioCLXXXVI

impediunt animi quietem que maxime neceſſaria eſt cōtemplanti. ⁊ hoc eſt ꝙ philoſophꝰ dicit in. x. ethi. ꝙ adactiones multis opus eſt. ſpeculanti vero nullo talium.ſcilicet exteriorum bonorum aut operatione neceſſitas. ſꝫimpedimenta ſunt ad ſpeculationem. Ad futuram verobeatitudinem ordinatur quis per charitateꝫ. ⁊ quia voluntaria paupertas eſt efficax exercitiuꝫ perueniendi adperfectam charitatem. ideo multum valet ad celeſtē beatitudi. em conſequendam. vnde ⁊ dominꝰ Matthei. xix.dicit. Uade ⁊ vende omnia que habes ⁊ da pauperibuſ⁊ habebis theſauruꝫ in celo. diuitie autem habite per ſequidem nate ſunt perfectionem charitatis impedire prīcipaliter alliciendo animum ⁊ abſtrahendo. Unde dicit̉Matthei. xiij. ꝙ ſollicitudo ſeculi et fallacia dinitiarumſuffocat verbum dei. quia vt Grego. dicit. dum bonumdeſiderium ad cor intrare non ſinunt. quaſi aditum flatus vitalis necant. ⁊ ideo difficile eſt charitatem inter diuitias conſeruare. vnde dn̄s dicit Matthei. xix. ꝙ diuesdifficile intrabit in regnum celorum. qd̓ quidem non intelligendum eſt de eo qui actu habet diuitias. nam d̓ eoqui affectum in diuitijs ponit dicit hoc eſſe impoſſibileẜm expoſitionem Chryſo. cum ſubdit. Facilius eſt camelum per foramen acus tranſire qͣꝫ diuitem intrare in regnum celorum. ⁊ ideo non ſimpliciter diues dicitur eſſe beatus. ſed qui inuentus eſt ſine macula ⁊ poſt aurumnon abijt. ⁊ hoc ideo quia rem difficilem fecit. vn̄ ſubditur. Quis eſt hic ⁊ laudabimus eum? fecit enim mirabilia in vita ſua. vt ſcꝫ inter diuitias poſitus. diuitias noamaret. ¶ Ad. v. dd̓. ꝙ ſtatus epiſcopalis non ordīatur ad perfectionem adipiſcendam. ſed potius vt ex perfectione quam quis habet alios gubernet non ſolum miniſtrando ſpiritualia. ſed etiam temporalia. qd̓ pertinetad vitam actiuam in qua multa operanda occurrunt inſtrumentaliter per diuitias vt dictum eſt. ⁊ ideo ab epiſcopis qui profitentur gubernationem gregis chriſti nōexigitur vt proprio careant ſicut religioſis quiꝰ profitentur diſciplinam perfectionis acquirende. ¶ Ad. vi. dd̓.ꝙ abrenunciatio propriarum diuitiarum comparat̉ adelemoſynarum largitionem ſicut vniuerſale ad particulare ⁊ holocauſtum ad ſacrificium. vnde Grego. dic̄ ſuper Ezech. ꝙ illi qui ex poſſeſſis rebus ſubſidia egentibꝰminiſtrant. in bonis que faciunt ſacrificium offerunt. qꝛaliquid deo īmolant. ⁊ aliquid ſibi reſeruant. qui ꝟo nihil ſibi reſeruant. offerunt holocauſtuꝫ. qd̓ eſt maius ſacrificio. vnde etiam Hiero. contra Uigilantium dic̄. ꝙautem aſſeris eos melius facere qui vtuntur rebus ſuis.⁊ paulatim fructus poſſeſſionum pauperibus diuidant.non a me eis ſed a deo reſpondetur ſi vis perfectus eſſe⁊cͣ. ⁊ poſtea ſubdit. iſte quem tu laudas ſecundus ⁊ tertius gradus eſt quem ⁊ nos recipimus dummodo ſciamus prima ſecundis ⁊ tertijs preferenda. Et ideo ad excludendum errorem vigilantij dicitur in li. de eccl̓. dogmatibus. Bonum eſt facultates cū diſpenſatione pauperibus erogare. melius eſt pro intentione ſequendi dominum inſimul donare. ⁊ abſolutum in ſolitudine egere cum chriſto.Ad quartū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ perpetua continentia nō requirat̉ ad perfectionem religionis. Oīs enim vite xp̄iane ꝑfectio ab apl̓isxp̄i cepit. ſed apoſtoli ꝯtinentiā nō vident̉ ſeruaſſe vt patet de Petro qui ſocꝝ legit̉ habuiſſe Matth. viij. gͦ vide

tur ꝙ ad ꝑfectioneꝫ religionis non requirat̉ ꝑpetua ꝯtinentia ¶ Pre. Primum ꝑfectionis exemplar nobis inAbraā on̄dit̉ cui dn̄s dixit Gen̄. xvij. Ambula corā me⁊ eſto ꝑfectus. ſꝫ exemplatū non oportet ꝙ excedat exemplar. gͦ non requirit̉ ad ꝑfectioneꝫ religionis ꝑpetua continentia ¶ Pre. Illud qd̓ requiritur ad ꝑfectioneꝫ religionis in oī religione inuenit̉. ſunt auteꝫ aliqui religioſiqui vxoribꝰ vtunt̉. non gͦ religioniſ ꝑfectio exigit ꝑpetuāꝯtinentiā. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ Apl̓s. ij. ad Coꝝ. vij. dic̄. Mundemus nos ab oī inquin amento carnis ⁊ ſpūs ꝑficiētesſanctificationē nr̄aꝫ in timore dei. ſed munditia carnis ⁊ſpūs ꝯſeruat̉ ꝑ continentiā. dr̄ enim. i. ad Coꝝ. vij. Mulier īnupta ⁊ ꝟ̓go cogitat q̄ dn̄i ſunt. vt ſit ſctā ſpū ⁊ corpore. gͦ ꝑfectio charitatis requirit continentiaꝫ. ¶ Rn̄.dd̓. ꝙ ad ſtatū religionis requirit̉ abſtractio eoꝝ ꝑ quehō impedit̉ ne ferat totaliter in dei ẜuitiū. vſus aūt carnalis copule retrahit aīm ne totaliter ferat̉ in dei ẜuitium dupliciter. Uno mō ꝓpter vehementiā delectatiōisex cuiꝰ frequenti exꝑiētia auget̉ concupīa vt etiaꝫ phūsdicit in. iij. ethi. ⁊ inde eſt ꝙ vſus venereoꝝ retrahit aīmab illa ꝑfecta intētione tendendi in deū. ⁊ hoc ē ꝙ Aug.dicit in. j. ſoliloquioꝝ. Nihil eſſe ſentio qd̓ magis ex arte deijciat aīm virileꝫ qͣꝫ blandimenta femine corporūqꝫille contactus ſine qͦ. vxor haberi non pōt. Alio mō propter ſollicitudinē quam ingerit homini de gubernariōevxoris ⁊ filioꝝ ⁊ reꝝ temporalium q̄ ad eoꝝ ſuſtentationem ſufficiant. vn̄ Apl̓s dicit ꝙ qui ſine vxore ē ſollicitꝰeſt q̄ ſunt dn̄i quō placeat deo. qui autem cum vxore eſtſollicitus eſt q̄ ſunt mundi ⁊ quomodo placeat vxori. etiō continentia perpetua requirit̉ ad ꝑfectionem religiōisſicut ⁊ voluntaria paupertas. vnde ſicut damnatus eſtUigilantius qui adequauit diuitias paupertati. ita dānatus eſt Iouinianus qui adequauit matrimoniū ꝟginitati. ¶ Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ perfectio non ſolū paupertatis.ſed etiā continentie introducta eſt ꝑ xp̄m qui dicit Matthei. xix. Sunt eunuchi qui caſtrauerunt ſeipſos propterregnum celoꝝ. ⁊ poſtea ſubdit. qui poteſt capere capiat.⁊ ne alicui ſpes perveniendi ad perfectionem tollereturaſſumpſit ad perfectionis ſtatum etiam illos quos inuenit matrimonio iunctos. non autem poterat abſqꝫ iniuria fieri ꝙ viri vxores deſererent. ſicut abſqꝫ iniuria fiebat ꝙ omnes diuitias relinquerent. ⁊ ideo Petruꝫ quēinuenit matrimonio iunctu non ſeperauit ab vxore. Ioannem tn̄ volentem nubere a nuptijs reuocauit. ¶ Adij. dd̓. ꝙ ſicut Aug. dicit in li. de bono coniugali. melioreſt chaſtitas celibum qͣꝫ caſtitas nuptiaꝝ. quaꝝ nuptiarūAbraam habebat vnam in vſu. ambas in habitu. caſtequippe coniugaliter vixit. eſſe auteꝫ caſtus ſine coniugiopotuit. ſed tunc non oportuit nec tamen qꝛ antiqui prēsperfectionem anime ſimul cū diuitijs ⁊ matrimonio habuerunt qd̓ ad magnitudinem ꝟtutis pertinebat. propter hoc infirmiores quiqꝫ debent preſumere ſe tāte eſſevirtutis. vt cum diuitijs ⁊ matrimonio poſſint ad perfectioneꝫ peruenire. ſicut nec aliquis preſumit hoſtes inermis inuadere. quia Sampſon cū mandibula aſini multos hoſtium peremit. nam illi patres ſi tempꝰ fuiſſet cōtinētie ⁊ paupertatis ſeruande ſtudioſius hoc impleſſentAd. iij. dicendum ꝙ illi modi viuendi ẜm quos homines matrimonio vtuntur. non ſunt ſimpliciter et abſolute loquendo religiones. ſed ẜm quid inqͣꝫtum ſcilicꝫin aliquo participant quedam que ad ſtatum religionispertinent.

ee 5