QueſtioCLXXXVI

beat. interdum etiam conceditur eis teſtamenta conficereergo multo minus tenentur ad alias obſeruantias regulares. ¶ Sed contra eſt quod dicitur in decretis. xvi. q.i. de monachis diu morantibus in monaſterijs. ſi poſteaad clericatus ordines peruenerint ſtatuimus non debereeos a priori propoſito diſcēdere. ¶ An̄. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. ſtatus religionis ad perfectōnem pertinetquaſi quedam via in perfectionem tendendi. ſtatus aūtep̄alis ad perfectionem pertinet tanqͣꝫ quoddam perfectōnis magiſterium. vnde ſtatus religionis comꝑatur ad ſtatum epiſcopalem. ſicut diſciplina ad magiſteriū. ⁊ diſpoſitio adperfectienem. diſpoſitio auteꝫ non tollitur perfectione adueniente. niſi forte quantum ad id in quo perfectioni repugnat. quantum autem ad id quod perfectioni congrait magis confirmatur. ſicut diſcipulo cum admagiſterium peruenerit non congruit ꝙ ſit auditor congruit tamenſibi ꝙ legat ⁊ mneditetur etiam magis qͣꝫ ante. Sic ergo dicendum eſt ꝙ ſiqua ſunt in regularibus obſeruantijs que non impediant pontificale officiuꝫ. ſed magis valeant ad perfectionis cuſtodiam. ſicut eſt continentia. paupertas ⁊ alia huiuſmodi. ad hec remanet religioſꝰetiam factus epiſcopus obligatus. ⁊ per conſequens adportamdum habitum ſue religionis qui eſt obligationisſignum. Siqua vero ſunt in obſeruantijs regularibus q̄officio pontificali repugnant. ſicut eſt ſolitudo. ſilentium⁊ alique abſtinentie vel vigilie graues ex quibus impotens corpore redderetur ad exequendum pontificale officium. ad huiuſmodi obſeruanda non tenetur. in alijs tn̄poteſt diſpenſatiōe vti ẜm ꝙ reqͥrit neceſſitas perſone velofficium. vel conditio hominum cum quibus viuit ꝑ modum quo etiam prelati religionum in talibus ſecum diſpenſant. ¶ Ad .i. ergo dicendum ꝙ ille qui ſit de monacho epiſcopus abſoluit a iugo monaſtice perfectionis. nōqͣꝫtū ad oīa. ſꝫ qͣꝫtū ad illa q̄ officio pontificali repugnāt. vtdictū ē. ¶ Ad. ij. dicendū ꝙ vota ſecularis vite ſe habentad vota religionis ſicut particulare ad vniuerſale. vt ſupra habitum eſt. ſed vota religionis ſe habent ad pontifilem dignitatem. ſicut diſpoſitio ad perfectionem. particulare autem ſuperfluit habito vniuerſali. ſed diſpoſitio adhuc neceſſaria eſt perfectione obtenta. ¶ Ad. iij. dicendūꝙ hoc eſt per accidens ꝙ epiſcopi religioſi obedire prelatis ſuarum religionum non tenentur. quia ſcilicet ſubditieſſe deſierunt. ſicut ⁊ ip̄i prelati religionum. manet tamēadhuc obligatio voti virtualiter. ita ſcilicet ꝙ ſi eis legitime aliquis preficiatur obedire teneantur inquantumtenentur obedire ſtatutis regule per modum predictum ⁊ſuis ſuperioribus ſiquos habent. proprium autem nul̓ omodo habere poſſunt. non enim paternam hereditatemvendicant quaſi propriam ſed quaſi eccleſie debitam. vnde ibidem ſubditur ꝙ poſtqͣꝫ epiſcopus ordinatur ad altare ad quod ſanctificatur. quod acquirere potuit reſtituat.te ſtamentum autem nullo modo facere poteſt. quia ſolaei diſpoſitio committitur rerum eccleſiaſticaruꝫ que morte finitur. ex qua incipit teſtamentum valere. vt Apoſtolus dicit ad Heb. ix. ſi tamen ex confeſſione pape teſtamētum faciat. non intelligitur ex proprio facere teſtamentuꝫſed apoſtolica auctoritate intelligitur eſſe āpliata poteſtaſue diſpenſationis. vt eius diſpenſatio poſſit valere poſtmortem.¶ Queſtio. CL.XXXVI.

Einde ꝯſideranduꝫeſt de his his que pertinent ad ſtatum religi¶onis. Circa quod occurrit quadruplex conſideratio. Quarum prima eſt de his in quibus principaliter conſiſtit religionis ſtatus. ſecunda de his que religioſis licite conuenire poſſunt. tertia de diſtinctione religionum. quarta de religionis ingreſſu. Circa primumqueruntur decem. primo vtrum religioſorum ſtatus ſitperfectus. ſecundo vtrum religioſꝰ teneatur ad omnia cōſilia. tertio vtrum paupertas voluntaria requiratur ad religionem. quarto vtrum requiratur continentia. quintavtrum requiratur obedientia. ſexto vtrum requiratur ꝙhec cadant ſub voto. ſeptimo de ſufficientia horum votorum. octauo de comparatione eorum ad inuicem. nonovtrum religioſus ſemper mortaliter peccat quando tranſgreditur ſtatutum ſue regule. decimo vtrum ceteris paribus in eodem genere peccati plus peccet religioſus qͣꝫ ſeculalis.Ad primum ſic procediturUidetur ꝙ religio non importet. ſtatum perfectionis. Illud enim quod de neceſſitate ſalutis non videtur ad ſtatum perfectionis pertinere. ſed religio eſt de neceſſitate ſalutis. quia per eam vni vero deo religamur. ſicut Augu.dicit in li. de vera religione. vel religio dicitur ex eo ꝙ deum reeligimus quem amiſeramus negligentes. vt Aug.dicit in. x. de ciui. dei. ergo videtur ꝙ religio non noīetperfectionis ſtatum. ¶ Pre. Religio ẜm Tullium ē quenature diuine cultuꝫ ⁊ cerimoniam affert. ſed afferre deocultum ⁊ cerimoniam magis videtur pertinere ad miniſteria ſacrorum ordinum qͣꝫ ad diuerſitatem ſtatuum. vtex ſupra dictis patet. ergo videtur ꝙ religio non nominetperfectionis ſtatū. ¶ Pre. Etatus perfectionis diuidit̉cōtra ſtatū incipientiū ⁊ ꝓficiētiū. ſꝫ etiā in religiōe ſuntaliqui incipientes ⁊ aliqui proficientes. ergo religio nonnominat perfectionis ſtatum. ¶ Pre. Religio videtureſſe penitentie locus. dicitur enim in decretiſ. vij. q. i. Precipit ſancta ſynodus. vt quicunqꝫ de pontificali dignitate ad monachorum vitam ⁊ penitentie deſcenderit locuꝫnunqͣꝫ ad pontificatum reſurgat. ſed locus penitentie opponitur ſtatui perfectionis. Unde Diony. in. vi. ca. cele.hierar. ponit penitentes in infimo loco. ſcilicet inter purgandos. ergo videtur ꝙ religio non ſit ſtatus perfectioniſ¶ Sed contra eſt quod in collationibus patrum dic̄ abbas. Foyſes de religioſis loquens. Ieiuniorum inediāvigilias labores corporis nuditatem lectionem ceteraſqꝫvirtutes debere nos ſuſcipere nouerimus vt ad perfectionem charitatis iſtis gradibus poſſimus aſcendere. ſed eaque ad humanos actus pertinent ab intentione finis ſpeciem ⁊ nomen recipiunt. ergo religioſi pertinent ad ſtatum perfectionis. Dio. etiam. vi. ca. cele. hierra. dicit eosqui nominantur dei famuli ex dei puro ſeruitio ⁊ famulatu vniri ad amabilem perfectionem. ¶ Rn̄. dicenduꝫꝙ ſicut ex ſupra dictis patet. id quod communiter multiscōuenit anthonomatice attribuitur ei cui per excellentiāconuenit. ſicut nomen fortitudinis vendicat ſibi illa virtꝰque circa difficilima firmitatem animi ſeruat ⁊ temperātie nomen vendicat ſibi illa virtus que tꝑat maximas delectationes. religio autem vt ſupra habituꝫ eſt. eſt quedāvirtus per quam aliquis ad dei ſeruitium ⁊ cultum aliqͥdexhibet. ⁊ ideo anthonomatice religioſi dicūtur illi qui ſe