QueſtioCLXXXV

Un̄ dn̄s arguit diſcipulos Matth. xx. primatū querētesdicēs. Scitis qꝛ prīcipes gentiū dn̄ant̉ eoꝝ. vbi Chryſo.dicit ꝙ ꝑ hoc oſtendit ꝙ gentile eſt primatus cuꝑe. ⁊ ſicgentiū cōꝑatione eoꝝ aīam eſtuantē conuertit. ſed appetere ꝓximis ꝓdeſſe eſt ẜm ſe laudabile ⁊ virtuoſum. Ueꝝquia ꝓut ep̄alis actus habet annexā gradus celſitudineꝫp̄ſumptuoſum videtur ꝙ aliquis preeſſe appetat ad hocꝙ ſubditis preſit niſi manifeſta neceſſitate īminente. ſic̄Greg. dicit in paſtorali. ꝙ tunc laudabile erat ep̄atumquerere qn̄ per hunc quenqͣꝫ dubiū non erat ad ſimpliciagrauiora peruenire. vnde nō de facili inueniebatur qͥ hoconus aſſumeret p̄ſertim cū aliquis charitatis zelo dīnitꝰad hoc incitatur. ſicut Grego. dicit in paſtorali. ꝙ Eſa. ꝓdeſſe ꝓximis cupiens laudabiliter officiū predicationisappetijt. pōt tn̄ abſqꝫ preſumptione quilibet appetere talia oꝑa facere ſi eū contingeret in tali officio eē vel etiā ſedignū ad talia opera exequēda eā ita ꝙ opus bonū cadatſub deſiderio. nō aūt primatus dignitatis. Un̄ Chryſo.dicit ſuꝑ Matth. Opus quidē deſiderare bonū. bonū eſt.primatū aūt honoris concupiſcere vanitas eſt. primatusenī fugientē ſe deſiderat. deſiderantē ſe horret. ¶ Ad. i. gͣdd̓m ꝙ ſicut Grego. dicit in paſtorali. illo tꝑe hoc dixitapl̓s quo ille qui plebibꝰ p̄erat primus ad martyrij tormēta ducebat̉. ⁊ ſic nihil aliud erat qd̓ in ep̄atu appeti poſſetniſi bonū opus. Un̄ Aug. dicit. xix. de ciui. ei. ꝙ apl̓s dicens. qͥ ep̄atū deſiderat bonū opus deſiderat. exponere voluit quid ſit ep̄atus qꝛ nomen oꝑis eſt. nō honoris. ſcopꝰquidem intentio eſt. ſi ergo ep̄m velimus latine ſuꝑintēdere poſſumus dicere. vt intelligat non ſe eſſe ep̄m qui p̄eſſe dilexerit nō ꝓdeſſe. in actione enī vt paꝝ ante p̄mittit. nō amandus eſt honor in hac vita ſiue potentia. qm̄oīa vana ſunt ſub ſole. ſed opus ip̄m qd̓ per eundē honotem vel potentiā fit. ⁊ tn̄ vt Greg. dicit in paſtorali. laudans deſideriū .ſ. boni oꝑis in pauorē vertit ꝓtinus quodlaudauit cū ſubiūgit. oportet aūt ep̄m irreprehenſibilemeē. quaſi dicat. laudo qd̓ queritis. ſed diſcite quid queratis. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ non eſt eadē rō de ſtatu religionis etde ſtatu ep̄ali ꝓpter duo. primo quidē qꝛ ad ſtatū ep̄alemp̄exigit̉ vite ꝑfectio. vt pꝫ ꝑ hoc quod dn̄s a Petro queſiuit ſi plus eū ceteris diligeret an̄qͣꝫ ei cōmitteret paſtorale officium. ſed ad ſtatum religionis nō p̄exigit̉ ꝑfectio. ſꝫeſt via in perfectōeꝫ vn̄ ⁊ dn̄s Matth. xix. non dixit. Sies ꝑfectus vade ⁊ vende oīa que habes. ſed ſi vis ꝑfectꝰeſſe. ⁊ huius dr̄ie rō eſt. qꝛ ẜm Diony. ꝑfectō ꝑtinet actiue ad ep̄m ſicut ad ꝑfectionē. ad monachū aūt paſſiue ſic̄ad ꝑfectū. reqͥrit̉ aūt ꝙ ſit ꝑfectus aliquis ad hoc ꝙ poſſit alios ad ꝑfectionem adducere. qd̓ non p̄exigit̉ ab eo qͦdꝫ ad ꝑfectionē adduci. eſt aūt p̄ſumptuoſum ꝙ aliquisperfectū ſe reputet. non aūt ꝙ ad ꝑfectionem tendat. ſcd̓oqꝛ ille qui ſtatum religiōis aſſumit ſe alijs abijcit ad ſpūalia capienda. ⁊ hoc cui libet lꝫ. Unde Aug. xix. de ciui. deidicit. A ſtudio cognoſcende veritatis nemo ꝓhibetur. qd̓ad laudabile ociū ꝑtinet. ſed ille qui tranſit ad ſtatū ep̄alem ſublimatur ad hoc ꝙ alijs ꝓuideat. ⁊ hanc ſublimationē nullus dꝫ ſibi aſſumere. ẜm illud ad Heb. v. Necquiſqͣꝫ ſumat ſibi honorē. ſed qui vocat̉ a deo. ⁊ Chryſo.dicit ſuper Matth. Primatū eccleſie concupiſcere. neqꝫiuſtū eſt neqꝫ vtile. quis enī ſapiens vult vltro ſe ſubijcere ſeruituti ⁊ ꝑiculo tali vt det rōnem ꝓ omni eccleſia. niſiforte qui nō timet dei iudiciū abutēs primatū eccleſiaſticoſeculariter. vt .ſ. conuertat ip̄m in ſecularē. ¶ Ad. iij. dd̓.ꝙ diſpenſatio ſpūaliū frumentoꝝ nō eſt facienda ẜm ar-

bitriū cuiuſlibet. ſed principaliter quidē ẜm arbitrium ⁊diſpoſitionē dei. ſecundario aūt ẜm arbitriū ſuꝑiorum p̄latoꝝ. ex quoꝝ ꝑſona d̓r. i. ad Coꝝ. iiij. Sic nos exiſtimet̉homo vt miniſtros xp̄i ⁊ diſpenſatores miniſtroꝝ dei. etideo non intelligit̉ ille abſcōdere frumēta ſpūalia cui nōcompetit ex officio. nec eua ſuꝑiori iniungitur ſi ab aliorūcorrectione ⁊ gubernatione deſiſtat. ſed ſolū tunc intelligitur abſcondere ſi diſpenſationē negligat cū ei ex officio incumbat. vel ſi officiuꝫ cū ei iniūgit̉ ꝑtinaciter reciꝑe renuat. Onde Aug. dicit. xix. de ciui dei. Ociū ſanctū queritcharitas veritatis. negociū iuſtum ſuſcipit neceſſitas charitatis. quā ſarcinā ſi nullus imponit ꝑcipiende atqꝫ intuende vacandū eſt veritatis. ſi aūt imponit̉. ſuſtinenda eſtꝓpter charitatis neceſſitatē. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ ſic̄ Greg.dicit in paſtorali. Eſaias qui mitti voluit an̄ ſe per altariſcalculū purgatū vidit ne non purgatuſ adire quiſqꝫ ſacraminiſteria audeat. qꝛ ergo valde difficile eſt purgatumſe quem libet poſſe cognoſcere predicationis officium tutius declinatur.Ad ſecundum ſic ꝓcedit̉Uidet̉ ꝙ liceat ep̄atum iniūctū oīno recuſare. Ut enimGreg. dicit in paſtorali. ꝑ actiuam vitā ꝓdeſſe ꝓximiscupiens Eſaias officiū predicationis appetit. ꝑ conrēplatiuāvero Hieremias amori ꝯditoris ſedule inherere deſiderans ne mitti ad predicandū debeat contradici. nullusaūt peccat ſi meliora nolit deſerere vt minus bonis inhereat. cū ergo amor dei p̄emineat dilectioni ꝓximi. ⁊ vita cōtemplatiua preferat̉ vite actiue. vt ex ſupra dictis ptꝫ videtur ꝙ non peccat ille qui oīno ep̄atuꝫ recuſat. ¶ Pre.Sicut Greg. dicit. valde difficile eſt vt aliquis ſe purgatum poſſit cognoſcere. nec dꝫ aliquis non purgatus ſacraminiſteria adire. ſi ergo aliquis non ſentiat ſe eſſe purgatum. quantūcūqꝫ ſibi ep̄ale iniūgat̉ officiū non dꝫ illudſuſcipere. ¶ Pre. de beato Oſarco Hierony. dicit in ꝓlogo ſuꝑ Marcū ꝙ amputaſſe ſibi poſt fidem pollicē d̓rvt ſacerdotio reprobus haberet̉. ⁊ ſimiliter aliqui votumemittunt vt nunqͣꝫ ep̄atū accipiāt. ſed eiuſdē rōnis ē ponere impedimentū ad aliquid ⁊ oīo recuſare illud. ergo videt̉ ꝙ abſqꝫ peccato poſſit aliquis oīo ep̄atum recuſare.¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ Aug. dicit ad Eudoſiū. Siqͣ oꝑa vr̄amater eccleſia deſiderauerit. nec elatione auida ſuſcipiatiſnec blandiente deſidia reſpuatis. poſtea ſubdit. neqꝫ ociuꝫveſtrū neceſſitatibus eccleſie p̄ponatis. cui ꝑturienti ſi nulli boni miniſtrare vellent quō naſceremini nō inueniretis¶ Rn̄. dd̓ꝫ ꝙ in aſſumptione ep̄atus duo ſunt cōſiderāda. primo quidē quid deceat hoīem appetere ẜm ꝓpriamvoluntatē. ſcd̓o quid hoīem deceat facere ad voluntatemalterius. Quantū ergo ad ꝓpriam voluntatē cōuenit hoīprincipalit̓ inſiſtere ꝓprie ſaluti. ſꝫ ꝙ alioꝝ ſaluti intēdat̉.hoc conuenit hoī ex diſpoſitione alterius ptātem habentiſvt ex ſupra dictis pꝫ. vn̄ ſicut ad inordinationē volūtatisꝑtinet ꝙ aliquis ꝓprio motu ferat̉ in hoc ꝙ alioꝝ gubernationi preficiat̉. ita etiā ad inordinationē voluntatis pertinet ꝙ aliquis oīo contra ſuꝑioris iniunctionē p̄dictumgubernationis officiū finaliter recuſet ꝓpter duo. prīo qͥdem qꝛ hoc repugnat charitati ꝓximoꝝ quoꝝ vtilitati ſealiquis debet exponere ꝓ loco ⁊ tꝑe. vn̄ Aug. xix. de ciui.dei dicit ꝙ negociū iuſtum ſuſcipit neceſſitas charitatisſcd̓o qꝛ hoc repugnat humilitati ꝑ quā aliquis ſuꝑiorummādatis ſe ſubijcit. Un̄ Greg. dicit in paſtorali. ꝙ runcan̄ dei oculos vera eſt humilitas cū ad reſpuendū hoc qd̓

e e