QueſtioCLXXXIIII

D tertium ſic procditur. Uidetur ꝙ perfectio nō cōſiſtat in preceptis ſed inconſilijs. Dicit enī dominus. Matth. xix. Si vis perfectus eē. vade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauperibꝰ. ⁊ veni ⁊ ſequere me. ſed iſtud ē cōſiliū. gͦ perfectio attenditurẜm conſilia ⁊ nō ẜm p̄cepta ¶ Pre. Ad obſeruantiā preceptoꝝ oēs tenent̉ cū ſint de neceſſitate ſalutis. ſi ergo ꝑfectio xp̄iane vite ꝯſiſtat in p̄ceptis. ſequit̉ ꝙ ꝑfectio ſitde neceſſitate ſalutis. ⁊ ꝙ oēs ad eā teneant̉ qd̓ pꝫ eē falſum. ¶ Pre. perfectio xp̄iane vite attenditur ẜm charitatē. vt dictum eſt ſed perfectio charitatis nō videtur ꝯſiſtere in obſeruantia p̄ceptoꝝ. qꝛ perfectionē charitatis p̄cedit ⁊ augmentū ⁊ inchoatio ipſius. vt pꝫ per Aug. ſuꝑcanonicā Iohannis. nō autē poteſt charitas in hoari ante obſeruationē p̄ceptoꝝ. qꝛ vt dicit̉. Ioh. xiiij. Siq̄s diligit me ſermone meū ſeruabit. ergo perfectio vite nō attendit̉ ẜm p̄cepta ſed ẜm cōſilia. ¶ Sed cōtra ē qd̓ dicitur Deutero. vi. Diliges dn̄m deum tuum ex toto cordetuo. ⁊ Leui. xvi. dicitur Diliges proximū tuū ſicut teip̄ꝫhec autē ſunt duo precepta. de quibꝰ dn̄s dicit Matth.xxij. In his duobꝰ p̄ceptis pendet lex ⁊ prophete. perfectio aūt charitatis ẜm quā dicit̉ vita chriſtiana eſſe perfecta attendit̉ ẜm hoc ꝙ deū ex toto corde diligamus. ⁊ proximū ſicut noſipſos. ergo videt̉ ꝙ perfectio ꝯſiſtat in obſeruantia preceptoꝝ. ¶ Rn̄. dd̓m. ꝙ perfectio dicit̉ ī aliquo ꝯſiſtere dupliciter. Uno mō ꝑ ſe ⁊ eſſentialiter. Aliomodo ſecundario ⁊ accidentaliter. Per ſe quidē ⁊ eſſentialiter conſiſtit perfectio cbriſtiane vite in charitate. principaliter quidem ẜm dilectionē dei. ſecūdario autē ẜm dilectionē proximi. de quibus dant̉ precepta principalia diuine legis. vt dictū eſt. nō aūt dilectio dei ⁊ proximi caditſub precepto ẜm aliquā menſurā. ita ꝙ id qd̓ ē plus ſubꝯſilio remaneat. vt pꝫ ex ipſa forma p̄cepti q̄ perfectionēdemonſtrat. vt cū dicitur. Diliges dn̄m deū tuum ex toto corde tuo. totum enim ⁊ perfectū idē ſunt ẜm phūm īiij. phiſicoꝝ. ⁊ cū dicit̉. diliges proximū tuū ſicut teipſuꝫvnuſquiſqꝫ enī ſeipſū maxime diligit. ⁊ hoc iō eſt quia finis p̄cepti charitas eſt. vt apl̓s dicit. i. ad Timo .i. ī fineautē nō adhibetur aliqua menſura. ſed ſolū in his q̄ ſuntad finē vt phūs dicit in. i. Pol̓. Sicut medicus nō adhibet menſurā quantū ſanet. ſed quantū medicina vel dieta vtat̉ ad ſanandū. ⁊ ſic pꝫ ꝙ perfectio eēntialiter conſiſtit in preceptis. Unde Augꝰ dicit in li. de perfectione iuſticie. Cur ergo nō p̄ciperet̉ hoī iſta ꝑfectio qͣꝫuis eam inhac vita nemo habeat. Secūdaria autem ⁊ inſtrumentaliter perfectio conſiſtit in conſilijs que omnia ſicut ⁊ precepta ordinantur ad charitatem. ſed aliter ⁊ aliter. naꝫ p̄cepta alia a preceptis charitatis ordinantur ad remouendum ea que ſunt charitati contraria. cum quibus .ſ. charitas eſſe non poteſt. cōſilia autem ordinantur ad remouēdum impedimenta actus charitatis que tamen charitatinon contrariantur. ſicut eſt matrimonium. occupatio negocioꝝ ſecularium. ⁊ alia huiuſmodi. Unde Augꝰ dicitin enchiridion. Quecunqꝫ mandat deus ex quibꝰ vnuꝫeſt. non mechaberis. ⁊ quecunqꝫ non iubentur. ſed ſpeciali conſilio monentur ex quibus vnum eſt. bonum eſt homini mulierē non tangere. tunc recte fiunt cum referuntur ad diligendum deum ⁊ proximum propter deum. ⁊in hoc ſeculo ⁊ in fn̄turo. ⁊ inde eſt ꝙ in collationibꝰ patruꝫ dicit abbas Moyſes. Ieiunia vigilie. meditatio ſcripturarum. nuditas ac priuatio omnium facultatum. non

pereeftio ſed perfectionis inſtrumenta ſunt. quia non inipſis conſiſtit diſcipline illius finis. ſed per illa peruenit̉ad finem. vt ſupra premiſit ꝙ ad perfectionem charitatiſiſtis gradibus accendere nitimur. ¶ Ad i. ergo dd̓m. ꝙ iillis verbis domini aliquid ponitur quaſi viā ad perfeccionem. hoc .ſ. qd̓ dicit̉. Uade ⁊ vende oīa que habes ⁊ dapauperibus. Aliud autem ſubditur in quo perfectio conſiſtit .ſ. ꝙ dicit. ⁊ ſequere me. Unde Hierony. dicit ſuperMatth. ꝙ non ſufficit tm̄ relīquere. ideo Petrus iungitqd̓ perfectum eſt .i. ſecuti ſumus te. Ambro. autem ſuperillud Luc. v. Sequere me dicit. Sequiliubet. non corporis greſſu ſed mentis affectu. qd̓ fit per charitateꝫ. ⁊ ideoex ipſo modo loquendi apparet ꝙ cōſilia ſunt quedam inſtrumenta ꝑueniendi ad perfectionē. dum dicit̉. ſi vis perfectus eſſe. vade ⁊ vende. ⁊cͣ. quaſi dicat hoc faciendo adhunc finē ꝑuenies. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſicut Augꝰ dicit in li.de ꝑfectione iuſtitie. ꝑfectio charitatis hoī in hac vita p̄cipit̉. qꝛ nō recte currit̉. ſi quo currendū ē neſciatur. quō autem ſciret̉ ſi nullis p̄ceptis oſtenderet̉. cū autē id qd̓ caditſub p̄cepto diuerſimode poſſit impleri. nō efficitur tranſgreſſor p̄cepti aliquis ex hoc ꝙ nō optimo modo impletſed ſufficit ꝙ quocunqꝫ mō īpleat illud. ꝑfectio autē dīnedilectionis vniuerſaliter quidem cadit ſub p̄cepto. ita ꝙetiā perfectio patrie nō excludit̉ ab illo precepto. vt dicitAugꝰ. ſed tranſgreſſionem p̄cepti euadit qͦ quocunqꝫ modo perfectionē diuine dilectiōis attingit. Eſt autē infimꝰdiuine dilectionis gradus vt nihil ſupra eum aut contraeū. aut equaliter ei diligat̉. a quo gradu ꝑfectionis q̄ deficit. nullo mō implet p̄ceptū. Eſt autē alius gradus perfecte dilectionis qui nō pōt īpleri ī via. vt dictuꝫ ē. a quo qͦdeficit manifeſtū ē ꝙ non ē tranſgreſſor p̄cepti. ⁊ ſimiliternō ē tranſgreſſor p̄cepti qui nō attingit ad medios perfectionis gradus. dūmodo attingat ad infimuꝫ. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ ſicut hō habet quandā perfectionē ſue nature ſtatim cū naſcit̉ que ꝑtinet ad rōuem ſpeciei. Eſt autem aliaperfectio ad quā ꝑ augmentū adducitur. ita etiam eſt quedā perfectio charitatis ꝑtinens ad ipſam ſpeciem charitatis. vt .ſ. deus ſuper omnia diligatur ⁊ nihil cōtra eumamet̉. Eſt autem alia perfectio charitatis etiam in hac vita ad quam aliquis per aliquod ſpirituale augmentuꝫ ꝑuenit. vtputa cum homo etiam a rebus licitis abſtinet.vt liberius diuinis obſequijs vacet.D quartum ſic proceditur. Uidetur ꝙ quicunqꝫ eſt perfectus ſit ī ſtatu perfectiōis. Sicut .n. ꝑ augmentum corꝑale peruenit̉ad perfectionem corporalē. ita per augmentum ſpiritualeꝑuenitur ad perfectionem ſpiritualem. vt dictum eſt. ſedpoſt augmentum corporale aliquis dicitur eſſe ī ſtatu ꝑfecte etatis. ergo etiam videtur ꝙ poſt augmentum ſpirituale cum quis iam adeptus ē ꝑfectionē ſit in ſtatu ꝑfectionis. ¶ Pre. Eadē rōne qua aliqͥs mouet̉ de cōtrarioin contrarium. mouet̉ etiam aliquis de minori ad maiꝰvt dicitur in. v. phiſicoꝝ. ſed quando aliquis tranſmutatur de peccato ad gratiam. dicitur mutare ſtatum. proutdiſtinguitur ſtatus culpe ⁊ ſtatus gratie. ergo videtur ꝙpari ratione cuꝫ aliquis proficit de minori gratia vſqꝫ admaiorem quouſqꝫ perueniat ad perfectum ꝙ adipiſcaturperfectionis ſtatum. ¶ Pre. Statum adipiſcitur aliquis ex hoc ꝙ a ſeruitute liberatur. ſed per charitateꝫ aliquis liberatur a ſeruitute peccati. quia vniuerſa delictaoperit chaiitas. vi Dicit̉. Prouer. x. ſꝫ ꝑfectꝰ dr̄ aliqͥs ẜm