QueſtioCLXXXIIII

charitatē vt dictum eſt. ergo videtur ꝙ quicunqꝫ habeatperfectionem ex hoc ipſo habeat perfectionis ſtatum. ¶Sed ꝯtra eſt ꝙ aliqui ſunt in ſtatu perfectionis qͦ oīnocharitate ⁊ gr̄a carēt. ſicut mali ep̄i aūt mali religioſi. gͦ videtur ꝙ econtrario aliqͥ hn̄t ꝑfectionē vite qui tn̄ non hn̄tꝑfectionis ſtatū. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictū eſt. ſtatus proprie pertinet ad ꝯditionē libertatis vel ſeruitutisſpūalis aūt libertas vel ſeruitus pōt in hoīe attendi dupliciter. Uno mō ẜm id qd̓ interius agit̉. alio mō ẜm id qd̓agitur exterius. ⁊ qꝛ vt dicit. i. Reg. xvi. homines vidēt eaque parent. ſed deus intuet̉ cor. inde ē ꝙ ẜm interiorē hominis diſpoſitionē accipit̉ cōditio ſpūalis ſtatus in hoīeꝑcōꝑationē ad iudiciū diuinū. ẜm aūt ea q̄ exterius agūt̉accipitur ſpiritualis ſtatus in homine per cōꝑationē adeccleſiā. ⁊ ſic nunc de ſtatibꝰ loquimur ꝓut .ſ. ex diuerſitate ſtatuū quedā eccleſie pulchritudo cōſurgit. Eſt autemcōſiderandū ꝙ quantū ad hoīes ad hoc ꝙ aliquis adipiſcat̉ ſtatū libertatis vel ſeruitutis requirit̉. Primo qͦdeꝫobligatto aliqua vel abſolutio. nō enī ex hoc ꝙ aliqͥs ſeruit alicui efficitur ſeruus. qꝛ etiā liberi ſeruiunt. ẜm illudad Gal̓. v. Per charitatē ſpūs ſeruire inuicē. neqꝫ etiamex hoc ꝙ aliquis deſinit ſeruire dicitur liber. ſicut pꝫ deſeruis fugitiuis. ſed ille proprie dicit̉ ſeruus qui obligat̉ad ſeruiendū. ⁊ ille eſt liber qui a ſeruitute abſoluitur. Secundo requiritur ꝙ obligatio p̄dicta cū aliqua ſolennitate fiat ſicut ⁊ cetera que inter homines obtinēt perpetuaꝫfirmitatē quedā ſolennitas adhibet̉. ſic gͦ ⁊ in ſtatu perfectionis proprie dicit̉ aliquis eſſe nō ex hoc ꝙ hꝫ actū dilectionis ꝑfecte. ſed ex hoc ꝙ obligat ſe perpetuo cū aliquaſolennitate ad ea que ſunt ꝑfectionis. cōtingit etiā ꝙ aliqui ſeobligant qui nō ſeruat. ⁊ aliqui īplent ad qd̓ ſe nonobligauerūt. vt pꝫ. Matth. xij. de duobꝰ filijs quoꝝ vnuſpatri dicenti. operare in vinea. rn̄dit nolo. poſtea abijt. alter autem rn̄dens ait. eo. ⁊ nō iuit. iō nihil ꝓhibet aliquoſeſſe perfectos qui nō ſunt in ſtatu ꝑfectiōis. ⁊ aliquos eēin ſtatu ꝑfectionis qui tamē nō ſunt perfecti. ¶ Ad. i. exgo dicendū ꝙ per augmentū corꝑale ꝓficit aliquis ī hisque pertinent ad naturā. ⁊ iō adipiſcit̉ nature ſtatum. preſertim. qꝛ qd̓ ē ẜm naturā quodāmodo īmutabile ē inqͣꝫtū natura determinat̉ ad vnū. ⁊ ſil̓iter ꝑ augmentū ſpūale interius aliquis adipiſcit̉ ſtatū perfectiōis quantū addiuinū iudiciū. ſed quantū ad diſtinctiones eccleſiaſticorum ſtatuū nō adipiſcit̉ aliquis ſtatū ꝑfectionis niſi peraugmentū in his que exterius agunt. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙilla etiā rō procedit quantū ad interiorē ſtatum. ⁊ tn̄ cuꝫaliquis tranſit de peccato in gr̄am tranſit de ſeruitute adlibertatē. qd̓ nō cōtingit ꝑ ſimplicē profectum gratie. niſicum aliquis obligat ſe ad ea que ſunt gr̄e. ¶ Ad. iij. dd̓mꝙ illa etiā rō procedit quantū ad interiore ſtatum. ⁊ tāmen licet charitas variet cōditionē ſpūalis ſeruitutis ⁊ libertatis. hoc tamē nō facit charitatis augmentum.Oquintum ſic proceditur. Uidetur ꝙ prelati ⁊ religioſi nō ſint ī ſtatu perfectionis. Status enim perfectionis diſtinguit̉ cōtra ſtatum incipientium ⁊ proficientium. ſed non ſūt aliqua genera hominum deputata ſpecialiter ſtatui proficientium. vel etiam incipientium. ergo videtur ꝙ nec etiaꝫdebeant eſſe aliqua genera hominum deputata ſtatu perfectionis. ¶ Pre. Status exterior debet interiori ſtatui reſpondere. alioquin incurritur mendacium quod nō ſolūeſt in falſis verbis. ſed etiā in ſimulatis operibus. vt Am

bro. dicit in quodam ſermone. ſed multi ſunt prelati ⁊ religioſi qui non habent interiorē perfectionem charitatisSi ergo omnes religioſi ⁊ prelati ſunt in ſtatu perfectionis. ſequitur ꝙ quicunqꝫ eorum non ſunt perfectij ſunt īpeccato mortali tanqͣꝫ ſimulatores ⁊ mendacēs. ¶ Pre.Perfectio ẜm charitatem attenditur. vt ſupra habituꝫ ēſed perfectiſſima charitas videtur eſſe in martyribus. ẜmillud. Ioh. xv. Maiorem dilectionem nemo habet qͣꝫ vtanimam ſuam ponat quis pro amicis ſuis ⁊ ſuper illudad Heb. xij. Nondum enim vſqꝫ ad ſanguinem ⁊c̄. dicitglo. Perfectior in hac vita nulla dilectio eſt ea ad quamſancti martyres peruenerunt. qui contra peccatuꝫⁱ viqꝫ adſanguinem certauerunt. ergo videtur ꝙ magis debeat ꝑfectionis ſtatus attribui martyribus qͣꝫ religioſis et epiſcopis ¶ Sed contra eſt qd̓ Dio. v. ca. cele. hierar. attribuit perfectionem epiſcopis tanqͣꝫ perfectioribus. et. ī. vica. eiuſdem libri attribuit perfectionem religioſis quosvocat monachos vel triapentas .i. deo famulantes. tanqͣꝫperfectis. ¶ Rn̄. dicendum ꝙ ſicut dictum eſt. ad ſtatumperfectionis requiritur obligatio perpetua ad ea que ſūtperfectionis cum aliqua ſolennitate. vtrumqꝫ autem horum competit religioſis ⁊ epiſcopis. religioſi enim ſe voto aſtringunt ad hoc ꝙ a rebus ſecularibus ſe abſtineantquibus licite vti poterant ad hoc ꝙ liberius deo vacent.in quo conſiſtit perfectio preſentis vite. Unde Diony.dicit. vi. ca. cele. hierar. de religioſis loquēs. Alij quidemtriapentas .i. famulos dei ex puro ſeruitio ⁊ famulatu. alijvero in monachos ipſos nominant ex indiuiſibili ⁊ ſingulari vitā vniente ipſos ex indiuiſibilium ſanctis conuolutionibus .i. contemplationibus ad deiformē vnitatem ⁊amabilem deo perfectionem. horum etiaꝫ obligatio fit cūquadam ſolennitate profeſſionis ⁊ benedictionis. Undeibidem ſubdit Diony. Propter quod perfectam ipſisdonans gratiam ſancta legiſlatio quadam ipſa dignata ēſanctificatiua inuocatione. ſimiliter etiā epiſcopi obligātle ad ea que ſunt perfectionis paſtorale aſſumentes officium. ad quod pertinet vt animam ſuam ponat paſtor proouibus ſuis. ſicut dicitur. Ioh. x. Und̓ Apl̓us dicit i. adTimo. vlt. Confeſſus bonam confeſſionem coram multis teſtibus .i. in tua ordinatione. vt glo. ibidem dicit. Adhibetur etiam quedam ſolennitas conſecrationis ſimulcum profeſſione predicta. ẜm illud. ij. ad Timo. i. Reſuſcites gratiam dei que eſt in te per impoſitionem manuūtu arum. quod glo. exponit de gratia epiſcopali. ⁊ Dionydicit. v. ca. cele. hierar ꝙ ſummus ſacerdos .i. epiſcopusin ſua ordinatione habet eloquiorum ſuper caput ſanctiſſimam ſuperpoſitionem. vt ſignificetur ꝙ ipſe eſt participaturus integre totius hierarchie virtutis. ⁊ ꝙ ipſe nonſolum ſit illuminatiuus omnium. quod pertinet ad ſanctas locutiones ⁊ actiones. ſed ꝙ etiam hoc alijs tradat.¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ inchoatio ⁊ augmētuꝫnon queritur propter ſe ſed propter perfectionem. ⁊ ideoad ſolum perfectionis ſtatum aliqui homines cum quadam obligatione ⁊ ſolennitate aſſumuntur. ¶ Ad ſecundum dicendum ꝙ homines ſtatum perfectiōis aſſumūtnon quaſi profitentes ſeipſos perfectos eſſe. ſed profitentes ſe ad perfectionem tendere. Unde ⁊ Apoſtolus dicitad Phil̓. iij. Non ꝙ iam comprehenderim aūt iam perfectus ſim. ſequor autem ſiquo modo comprehendam. ⁊ poſtea ſubdit. quicūqꝫ ergo ꝑfecti ſumus hoc ſentiamꝰ Un̄non committit aliquis mendacium vel ſimulationem exhoc ꝙ aliquis non eſt perfectus q̄ ſtatū ꝑfectiōis aſſumit