QueſtioCLXXXIIII

ſpecialiter ẜm charitatē. Dicit enī Apl̓s. i. ad Coꝝ. xiiij.Malicia paruuli eſtotē. ſenſibus aūt ꝑfecti. ſed charitasnō pertinet ad ſenſum. ſed magis ad affectū. ergo videturꝙ ꝑfectio xp̄iane vite nō ꝯſiſtat principaliter in charitate¶ Pre. Ad Ephe. vlt. dicit̉. Accipite armaturā dei vt poſſitis reſiſtere in die malo. ⁊ in oībus ꝑfecti ſtare. de armatura autē dei ſubiungit dicens. State ſuccincti lūbos veſtros in veritate. ⁊ induti loricā iuſticie in oībus ſumētesſcutū fidei. gͦ ꝑfectio xp̄iane vite nō ſolū attendit̉ ẜm charitatē. ſed etiā ẜm alias virtutes. ¶ Pre. Uirtutes ſpecificantur ꝑ actus ſicut ⁊ alij habitus. ſed Iaco. i. diciturꝙ patientia opus ꝑfectū habet. gͦ videt̉ ꝙ ſtatus ꝑfectionis attendat̉ magis ẜm patīam. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ dicit̉ad Col̓. iij. Suꝑ oīa charitatē habete q̄ eſt vinculū perfectionis. qꝛ .ſ. oēs alias virtutes quodāmodo ligat ī vnitatem perfectā. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ vnūqd̓qꝫ dicit̉ eē perfectuꝫinquantūˡ attingit ꝓpriū finē qui eſt vltima rei perfectio.charitas aūt ē que vnit nos deo qui eſt vltimus finis humane mentis. quia qui manet in charitate in deo manet⁊ deus in eo. vt. dicit̉. i. Ioh. iiij. ⁊ iō ẜm charitatē ſpecialiter attenditur ꝑfectio chriſtiane vite. ¶ Ad .i. ergo dd̓mꝙ perfectio humanoꝝ ſenſuū precipue in hoc videt̉ conſiſtere vt in vnitate veritatis cōueniāt. ẜm illud. 1. ad Coꝝi. Sitis perfecti in eodē ſenſu ⁊ in eadē ſcīa. hoc auteꝫ fitꝑ charitatem que cōſenſum: in hoībꝰ oꝑatur. ⁊ ideo etiaꝫperfectio ſenſuū radicaliter in perfectione charitatis radicatur. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ dupliciter pōt dici aliquis ꝑfectꝰUno modo ſimpliciter que quidē perfectio attendit̉ ẜmid qḋ ꝑtinet ad ipſā rei naturā. puta ſi dicat̉ animal perfectū quando nihil ei deficit ex diſpoſitionē mēbroꝝ ⁊ alijshuiuſmodi que requiruntur ad vitā aīalis. Alio mō dicitur aliquid ꝑfectū ẜm quid. que quideꝫ ꝑfectio attendit̉ẜm aliquid exterius adiacens. puta in albedine vel nigredine vel in aliquo huiuſmodi. vita autem xp̄iana ſpecialiter in charitate conſiſtit per quā aīa deo coniungit̉. Un̄dicit̉. i. Ioh. iij. Qui nō diligit manet in morte. ⁊ iō ẜmcharitatem attenditur ſimpliciter perfectio chriſtiane vite. ſed ẜm alias virtutes ẜm quid. ⁊ quia id qd̓ ē ſimpliciter eſt principaliſſimum ⁊ maximū reſpectu aliorū. inde ēꝙ perfectio charitatis eſt principaliſſimum reſpectu perfectionis que attenditur ẜm alias virtutes. ¶ Ad. iij. dicendum ꝙ patientia dicit̉ habere opus ꝑfectū in ordinead charitatem inquantum .ſ. ex abundantia charitatis ꝓuenit ꝙ aliquis patiēter tollerat aduerſa ẜm illd̓ ad Ro.viij. Quis nos ſeparabit a charitate dei? tribulatō an anguſtia?D ſecūduꝫ ſic proceditur. Uidetur ꝙ nullus in hac vita poſſit eē perfectus. Dicit enim Apl̓s. i. ad Eoꝝ. xiij. Cum venerit qd̓ꝑfectū eſt euacuabit̉ qd̓ ex ꝑte eſt. ſed in hac vita non euacuat̉ quod ex ꝑte ē. manet enim in hac vita fides ⁊ ſpesque ſunt ex parte. gͦ nullus in hac vita ē perfectꝰ. ¶ Pre.Perfectū ē cui nihil deeſt. vt dicit̉ in. iij. phiſicoꝝ. ſꝫ nullus ē in hac vita cui nō deſit aliquid. Dicit̉ enī Iaco. iijIn multis offendimus oēs. ⁊ in pͣs. dicit̉ Imꝑfectū meum viderunt oculi tui. gͦ nullus ē in hac vita perfectus.¶ Pre. Perfectio vite xp̄iane ſicut dictū eſt attendit̉ ẜmcharitatē que ſub ſe cōprehendit dilectionē dei ⁊ proximiſed quantū ad dilectionē dei nō poteſt aliqͥs perfectā charitatem in hac vita habere. qꝛ vt Gregꝰ dicit ſuꝑ Ezech.Amoris ignis qui hic ardere inchoat cū ipſū queꝫ amat

viderit amplius in amorē ip̄ius igneſcit. neqꝫ quantumad dilectionē ꝓximi. qꝛ nō poſſumus in hac vita oēs ꝓximos actualiter diligere. ⁊ ſi habitualiter eos diligamus.dilectio aūt habitualis īꝑfecta eſt. gͦ videtur ꝙ nullus īhac vita poſſit eſſe ꝑfectus. ¶ Sed ꝯtra ē. qꝛ lex dīna nōinducit ad impoſſibile. inducit aūt ad perfectionē. ẜm illud Matth. v. Eſtote perfecti ſicut ⁊ pater veſter celeſtisꝑfectus ē. gͦ videt̉ ꝙ aliquis in hac vita poſſit eē perfectꝰ.¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut dictū eſt perfectio vite chriſtiane incharitate ꝯſiſtit. īportat aūt ꝑfectio quandā vni uerſalitatē. qꝛ vt dicit̉ in. iij. phiſicoꝝ. ꝑfectū ē cui nihil deeſt. Pōtgͦ triplex perfectio ꝯſiderari. vna quidē abſoluta qͥ autendit̉ nō ſolū ẜm totalitatē ex ꝑte diligentis. ſed etiā ex ꝑtediligibilis. ꝓut .ſ. deus tantū diligit̉ quantū diligibilis ē.⁊ talis perfectio nō eſt poſſibilis alicui creature. ſed competit ſoli deo in quo bonū integraliter ⁊ eēntialiter inuenitur. Alia autē eſt perfectio que attendit̉ ẜm totalitateꝫabſolutā ex parte diligentis. prout .ſ. affectus ẜm totū ſuum poſſe ſemꝑ acrualiter tendit in deum. ⁊ talis perfectōnō eſt poſſibilis in via. ſed erit in patria. tertio aūt eſt perfectio que neqꝫ actendit̉ ẜm totalitatē ex parte diligibilisneqꝫ ẜm totalitatē ex parte diligentis quantum ad hoc ꝙſemꝑ actu ferat̉ in deum. ſed qͣꝫtum ad hoc ꝙ excludanturea que repugnant motui dilectionis in deum. ſicut Augꝭdicit in li. lxxxiij. queſtionū. ꝙ venenum charitatis ē cupipiditas. perfectio nulla cupiditas. Et talis perfectio pōt īhac vita haberi. ⁊ hoc dupliciter. Uno mō inquantuꝫ abaffectu hominis excluditur oē illud qd̓ cōtrariat̉ charitati ſicut eſt peccatū mortale. ⁊ ſine tali perfectione charitaseſſe nō poteſt. vnde eſt de neceſſitate ſalutis. Alio mō inqͣꝫtum ab affectu hominis excludit̉ nō ſolū illud qd̓ eſt charitati ꝯtrariū ſed etiā oē illud qd̓ īpedit ne affectus mentis totaliter dirigat̉ ad deū. ſine qua perfectione charitaseſſe poteſt puta in incipientibꝰ ⁊ ꝓficiētibꝰ. ¶ Ad .i. ergodd̓m ꝙ apl̓s ibi loquit̉ de perfectione patrie que non eſtin via poſſibilis. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ illi q̄ ſunt in hac vitaꝑfecti. in multis dicuntur offendere ẜm peccata venialiaque ꝯſequunt̉ ex infirmitate pn̄tis vite. ⁊ quātū ad hocetiā habent aliquid īꝑfectū per cōꝑationem ad ꝑfectionēpatrie. ¶ Ad .iij. dd̓m ꝙ ſicut modus pn̄tis vite non patitur vt homo ſemper actu feratur in deū. ita etiā nō patit̉ꝙ actu feratur in omnes ꝓximos ſigillatim ſed ſufficit ꝙferatur cōiter in oēs in vniuerſali. vel in ſingulos habitualiter ⁊ ẜm animi p̄parationem. Pōt aūt etiam circadilectionē proximi duplex perfectio attendi. ſicut ⁊ circadilectionē dei. Una quidem ſine qua charitas eſſe nō poteſt. vt .ſ. homo nihil habeat in affectu qd̓ fit ꝯtrariū dilectioni proximi. Alia autē ſine qua charitas inueniri pōt.que quidem attenditur tripliciter. Primo quidē ẜm extenſionem dilectionis. vt .ſ. aliquis non ſolū diligat amicos ⁊ notos. ſed etiā extraneos ⁊ vlteriꝰ inimicos. hoc .n.vt Augꝰ dicit in enchiridion. eſt perfectorum filiorū dei.Scd̓o ẜm in tentionē que oſtenditur ex his que bō propter proximum contennit vt .ſ. homo contennat non ſolūexteriora bona propter proximum. ſed etiam afflictionescorporales. ⁊ vlterius mortem. ẜm illud Ioh. xv. Maiorem dilectionem nemo habet vt animā ſuam ponat qͥspro amicis ſuis. Tertio quantum ad effectum dilectiōisvt .ſ. homo pro proximis impendat non ſolum temporalia beneficia. ſed etiam ſpiritualia ⁊ vlterins ſeipſum. ẜmillud Apl̓i. ij. ad Coꝝ. xij. Ego autem libentiſſime īpendam ⁊ ſuperimpendar ego. p̄ſe pro animabꝰ veſtris