QueſtioC IXR

ꝙ contemplatiua vita ē charitateꝫ dei ⁊ proximi tota mēte retinere. ſed omnes virtutes morales de quarum actibus dantur precepta legis reducunt̉ ad dilectioneꝫ dei ⁊proximi. quia plenitudo legis dilectio ē. vt dicit̉ ad Ro.xiij. ergo videtur ꝙ virtutes morales pertineant ad vitācontemplatiuā. ¶ Pre. Uitā cōtemplatiua p̄cipue ordinatur ad dei cōtemplationē. dicit enī Gregꝰ ſuꝑ Ezech.ꝙ calcatis curis omnibus ad videndā faciē ſui creatorisinardeſcit. ſed in hoc nullus pōt ꝑuenire niſi ꝑ mundiciāquā cauſat virtus moralis. Dicitur enī Matth. v. Beatimundo corde qm̄ ipſi deū videbunt. ⁊ ad Heb. xij. Pacem ſequimini cum omnibus ⁊ ſanctimoniā ſine qua nemo videbit deū. ergo videt̉ ꝙ virtutes morales ꝑtineātad vitam cōtemplatiuā. ¶ Pre. Gregꝰ dicit ſuꝑ Ezech.ꝙ cōtemplatiua vita ſpecioſa eſt in animo. vnde ſignificatur ꝑ Rachelem de qua ī Gen̄. dicit̉. xxix. ꝙ erat pulchrafacie. ſed pulchritudo animi attenditur ẜm virtutes morales ⁊ p̄cipue ẜm tēperantiā vt Ambro. dicit ī. i. d̓ offi.ergo videtur ꝙ virtutes morales ordinant̉ ad exterioresactiones. ſed Gregꝰ. dicit in. vi. moral̓. ꝙ ad cōtēplatiuāvitam pertinet ab exteriore actione quieſcere. ergo virtutes morales nō ꝑtinēt ad vitā cōtemplatiuam. ¶ Rn̄. dicendū ꝙ ad vita cōtemplatiuā poteſt aliquid ꝑtinere dupliciter. Uno modo eſſentialiter. Alio modo diſpoſitiue.Eſſentialiter quidē virtutes morales nō pertinēt ad viꝫcōtemplatiuā. qꝛ finis cōtēplatiue vite eſt cōſideratio veritatis. ad virtutes autē morales ſcire quidē qd̓ quantum.ꝑtinet ad cōſiderationē veritatis paruā quidē poteſtateꝫhabet. vt phūs dicit in. ij. ethi. vnde ⁊ ipſe in. x. ethi. virtu.tes morales dicit pertinere ad felicitate actiuā. nō autemad contemplatiuam Diſpoſitiue aūt virtutes morales ꝑtinent ad vitā cōplatiuā. impedit̉ enī actus cōtemplationis in quo eſſentialiter cōſiſtit vita cōtēplatiua. ⁊ per vehementiā paſſionū per quā abſtrahit̉ intentio aīe ab intelligibilibus ad ſenſibilia. ⁊ per tumultus exteriores. virtutes autē morales īpediunt vehementiā paſſionū ⁊ ſedātexteriorū occupationū tumultus. ⁊ ideo virtutes moraleſdiſpoſitiue ad vitam cōtemplatiuā ꝑtinēt. ¶ Ad. i. gͦ dd̓ꝙ ſicut dictū ē vita cōtemplatiua habet motiuū ex ꝑte affectus. ⁊ ẜm hoc dilectio dei ⁊ proximi requirit̉ ad vitamcontemplatiuā. cauſe autem mouentes nō intrant eſſentiam rei. ſed diſponunt ⁊ perficiunt rem. vnde nō ſequiturꝙ virtutes morales eſſentialiter pertineant ad vitā contemplatiuā. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ſanctimonia .i. mundicia cauſatur ex virtutibus que ſunt circa paſſiones impedientespuritatē rōnis. pax autē cauſat̉ ex iuſticia que ē circa oꝑationes. ẜm illud Eſa. xxxij. Opus iuſticie pax inquantūſcꝫ ille qui ab iniurijs alioꝝ abſtinet ſubtrahit litigiorum⁊ tumultuū occaſiones. ⁊ ſic virtutes morales diſponūtad vitā cōtemplatiuā inquautū cauſant pacem ⁊ mūdiciam. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ pulchritudo ſicut ſupra dictum eſtcōſiſtit in quadā claritate ⁊ debita ꝓportione. vtrunqꝫ autē hoꝝ radicaliter in rōne inuenit̉ ad quā pertinet ⁊ lumēmanifeſtās ⁊ proportionē debitā in alijs ordinare. ⁊ ideoin vita cōtemplanua que cōſiſtit in actu rōnis ꝑ ſe ⁊ eſſentialiter inuenitur pulchritudo. vnde Sap̄. viij. de cōtemplatioue ſapīe dicit̉ Amator factus ſum forme illius. invirtutibus autē moralibꝰ inuenit̉ pulchritudo participatiue inquantū .ſ. participant ordine rōnis ⁊ precipue ī teperantia que reprimit cōcupiſcētias maxime lumē rōisobſeruantes. ⁊ inde ē ꝙ virtus caſtitatis maxime reddithomineꝫ aptū ad cōtemplationē inquātū delectationes

veneree maxime deprimunt mentem ad ſenſibilia. vt Augu. dicit in libro ſoli loquiorum.Ad tertium ſic proceditur.Uidetur ꝙ ad vitaꝫ contemplatiuam ꝑtineant diuerſiactus. Nicardus enī de ſcō victore diſtinguit inter contēplationē. meditationē ⁊ cogitationē. ſed omnia iſta vidētur ad vitā cōtemplatiuā pertinere. gͦ videtur ꝙ vite contemplatiue ſint diuerſi actus. ¶ Pre. Apl̓s. ij. ad. Coꝝ.iij. dicit Nos vero reuelata facie gratiā dn̄i ſpeculantestranſformamur in eādē claritatē. ſed hoc pertinet ad vitācontemplatiuā. ergo p̄ter tria p̄dicta etiā ſpeculatio ad vitam cōtemplatiuā pertinet. ¶ Pre. Bernardus dicit ī li.de cōſideratione. ꝙ prima ⁊ maxima cōtēpſatio eſt admiratio maieſtatis. ſed admiratio ẜm Damaſcenū poniturſpecies timoris. ergo videtur ꝙ plures actus ad vitā contēplatiuā requirant̉. ¶ Pre. Ad vitā contemplatiuā pertinere dicunt̉. oratio. lectio. ⁊ meditatio. pertinet etiaꝫ advitā cōtemplatiuā auditus. nā de Maria per quaꝫ vitacōtemplatiua ſignificatur. Dicit̉ Luc. x. ꝙ ſedeus ſecuspedes domini audiebat verba illiuſ. ergo videtur ꝙ plures actus ad vitā cōtemplatiuā requirantur. ¶ Sed cōtra eſt ꝙ vita cōtemplatiua hic dicitur operatio cui homoprincipaliter intendit. ſi ergo ſunt plures oꝑationis vitecōtēplatiue nō erit vna vita cōtemplatiua ſed plures ¶Rn̄. dd̓m ꝙ de vita cōtēplatiua nunc loquimur ẜm ꝙad hominē pertinet. hec aūt differentia ē inter homine etangelum. vt patet per Diony. vij. ca. de diui. no. ꝙ angelus ſimplici apprehenſione veritatē intuet̉. homo autemquodā proceſſū ex multis ꝑtingit ad intuitum ſimplicisveritatis. ſic ergo cētemplatiua vita vnū quideꝫ actū hābet. ī quo finaliter ꝑficitur .ſ. ꝯtēplationē veritatis a quohabet vnitatē. habet aūt multos actus quibꝰ peruenit adhunc actū finalem. quorū quidā pertinent ad acceptionēprincipiorum ex quibus ꝓcedit ad cōtemplationē veritatis. Alij autē pertinēt ad deductionē principioꝝ ī veritatem eius. cuius cognitio inquirit̉. vltimus aūt cōpletiuꝰactus ē ipſa cōtēplatio veritatis. ¶ Ad .i. ergo dicendumꝙ cogitatio ẜm Ricardū de ſancto victore videt̉ pertinere ad multorū inſpectionē ex quibus aliquis colligere intendit vnam ſimplicem veritatē. vnde ſub cogitatione cōp̄hendi poſſunt ⁊ perceptiones ſenſuū ad cognoſcendumaliquos effectus. ⁊ imaginationes ⁊ diſcurſus rationis.circa diueria ſigna. vel quecunqꝫ perducentia in cognitionē veritatis intente. quāuis ẜm Aug. xiiij. de trini. cogitatio dici poſſit omnis actualis oꝑatio intellectua. meditatio vero pertinere videt̉ ad proceſſuꝫ rōnis ex principiis aliquibus pertingentibus ad veritatis alicuius cōtemplationē. ⁊ ad idē pertinet conſideratio ẜm Bernardum.quāuis ẜm phūm in. iij. de aīa. Oīs operatio intellectuscōſideratio dicat̉. ſed cōtemplatio ꝑtinet ad ipſuꝫ ſimplicem intuitum veritatis Unde idē Ricardus. dicit ꝙ cōtemplatio eſt perſpicax ⁊ liber cōiuitus aī in res perſpiciendas. meditatio autē ē intuitus animi in veritatis inqͥſitione occupatus. cogitatio aūt ē animi reſpectus ad enagationē pronus. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſpeculatio vt glo. Aug.dicit ibid ē dicit̉ a ſpeculo non a ſpecula. videre aūt aliqͥdꝑ ſpeculū ē videre cām ꝑ effectū in quo eiꝰ ſil̓itudo relucetvnde ſpeculatio ad meditationē reduci videt̉. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ admiratio ē ſpēs timoris ꝯn̄s apprehenſioneꝫ alicuius rei excedentis nr̄am facultateꝫ. vn̄ admiratio ē actꝰꝯn̄s ꝯtēplationē ſublimis veritaus. dicium eſt enim ꝙ