QueſtioCIXXV

Uno modo ẜm ordinē potentiaꝝ cognoſcitiuaꝝ. vt primū celū dicat̉ viſio ſuꝑ mundana corꝑalis q̄ fit ꝑ ſenſuꝫſicut viſa eſt manus ſcribentis in pariete. Danielis. v. ſecundū autē celū ſit viſio imaginaria. puta quā vidit Eſa.⁊ Iohānes in apoca. tertiū vero celū dicat̉ viſio intellectualis. vt Augꝰ exponit. xij. ſuꝑ gen̄. ad lr̄am. Scd̓o modopōt dici tertiū celū ẜm ordinē cognoſcibiliū vt primuꝫ celum dicatur cognitio ce leſtium corpoꝝ. ſcd̓m cognitio celeſtium ſpirituū. tertiū cognitio ipſiꝰ dei. Tertio modopō dici tertiū celum ꝯtēplatio dei ẜm gradus cognitionis qua deus videt̉. quoꝝ primꝰ ꝑtinet ad āgelos infimehierarchie. ſecūdus ad angelos medie. tertio ad angelosſup̄me. vt dicit glo. ij. ad Eoꝝ. xij. ⁊ qꝛ viſio dei nō pōt eſſeſine delectatione. propterea non ſolum ſe dicit raptuꝫ adtertium celum rōne contemplationis: ſed etiam ī paradiſum rōne delectationis conſequentis.D quartum ſic proceditur. Uidet̉ ꝙ paulus in raptū nō fuerit alienatus a ſenſibo. Dicit enī. Augꝰ. xij. ſuper gen̄. ad lr̄am. Curnō credimꝰ ꝙ tanto apl̓o doctori gentiū rapto vſqꝫ ad ipſam excellentiſſimā viſionē voluerit deus demōſtrare vitam in qua poſt hanc vitā viuendū ē ineternū. ſed in illavita futura ſancti poſt reſurrectionē videbunt dei eēntiāabſqꝫ hoc ꝙ fiat abſtractio a ſenſibꝰ. corꝑis. ergo nec ī paulo fuit hmōi abſtractio facta. ¶ Pre. Chriſtus vere viator fuit ⁊ cōtinue viſione dīne eēntie fruebat̉. nec tn̄ fiebat abſtractio a ſenſibꝰ. ergo nec fuit neceſſariū ꝙ in paulo fieret abſtractio a ſenſibꝰ ad hoc ꝙ eēntiam dei videretPre. Paulus poſtqͣꝫ deū ꝑ eēntiā viderat memor fuit illoꝝ que in illa viſione cōſpexerat. vnde dicebat. ij. acCoꝝ. xij. Audiuit archana verba q̄ nō licet hoī loqui. ſedmemoria ad ꝑtē ſenſitiuā ꝑtinet. vt pꝫ ꝑ phūm in li. dememoria ⁊ reminiſcentia. ergo videt̉ ꝙ etiā paulus vidēdo dei eſſentiā nō fuerit alienatus a ſenſibꝰ. ¶ Sed ꝯtraē qd̓ Angꝰ dicit ſuꝑ gen̄. ad litterā. Niſi ab hac vita quiſqꝫ quodāmō moriatur. ſiue omnino exiens a corꝑe. ſiueauerſus ⁊ alienatus a corporis ſenſibꝰ. in illā nō vehiturviſionē. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ diuina eēntia nō pōt ab hominevideri per aliā vim cognoſcitiuā qͣꝫ ꝑ intellectū intellectꝰautem hūanus nō cōuertit̉ ad intelligibilia niſi mediantibus fantaſmatibꝰ q̄ per ſpeciesⁱ intelligibiles aſenſibilibus accipit. ⁊ in quibꝰ cōſiderans de ſenſibilibꝰ iudicat ⁊ea diſponit. ⁊ iō in oī oꝑatione qua intellectus nr̄ abſtrahit̉ a fantaſmatibus neceſſe eſt ꝙ abſtrahat̉ a ſenſibus. intellectus autē hoīs in ſtatu vie neceſſe eſt ꝙ a fantaſmatibus abſtrahat̉ ſi videat dei eſſentiā. nō enī per aliquodfantaſma pōt dei eēntia videri. quinimo nec per aliquaꝫſpeciem intelligibilē creatā. qꝛ eēntia dei in infinitū excedit nō ſolum oīa corpora quoꝝ ſunt fantaſmata. ſed etiaꝫoēm intelligibilē creaturā. oportet autē ꝙ intellectus hominis eleuat̉ ad altiſſimā dei eēntie viſionē vt tota mentis intentio illuc ad uocet̉. ita .ſ. ꝙ nihil intelligat alid̓ exfantaſmatibꝰ ſed totaliter ferat̉ in deū. vn̄ īpoſſibile eſt ꝙbō ī ſtatu vie videat deū ꝑ eēntiā ſine abſtractiōe a ſenſibꝰAd. i. gͦ dd̓m ꝙ ſicut dictū ē. poſt reſurrectionē ī beatisdei eēntiā vidētibꝰ fiet redundātia ab intellectu ad inferiores vires. ⁊ vſqꝫ ad corpus vn̄ ẜm ipſā regulā dīne viſionis aīa intēdet fantaſmatibꝰ ⁊ ſenſibilibꝰ. talis autē redundātia nō ſit ī his q̄ rapiunt̉ ſicut dictū ē. ⁊ iō nō ē ſil̓isrō. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ intellectus aīe xp̄i erat glorificatuſ ꝑhabituale lumē glorie qͦ dīnā eēntiā videbat. multo am

plius qͣꝫ aliqͥs angelus vel hō. erat aūt viator ꝓpter corporis paſſibilitatē ẜm quā paulo minue ab angelis minorabat̉ vt dicit̉ ad Heb. ij. diſpēſatiue ⁊ nō ꝓpter aliquē defectū ex ꝑte intellectus. vn̄ nō ē ſil̓is rō de eo ⁊ de alijs viatoribus. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ paulus poſtqͣꝫ ceſſauit videredei eēntiā memor fuit illoꝝ q̄ ī illa viſione cōgͦuerat ꝑ aliquas ſpēs ītelligibiles habitualiter ex hoc in eius intellectu relictas. ſicut etiā abeūte ſenſibili remanent aliq̄ īpreſſiones ī aīa quas poſtea ꝯferēs ad fantaſmata memorat̉Unde nec totam illam cognitionem aut cogitare poterataut verbis exprimere.¶D quintum ſic procedit̉. Uidet̉ ꝙ aīa pauli in ſtatu illo fuerit totaliter a corꝑe ſeꝑata. Dicit .n. apl̓s. ij. ad Coꝝ. v. Quādiuſumus in corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o. ꝑ fidē .n. ambulamꝰ⁊ nō ꝑ ſpēm. ſꝫ paulus ī ſtatu illo nō ꝑegrinabat̉ a dn̄o.qꝛ videbat deū ꝑ ſpēm. vt dcm̄ ē. gͦ nō erat in corporePre. Potētia aīe nō pōt eleuari ſupra eius eēntiā ī quaradicat̉. ſꝫ intellectus qͥ ē potētia aīe ī raptu fuit a corꝑalibꝰ abſtractus ꝑ eleuationē ad dīnā ꝯtēplationē. gͦ multo magis eſſentia aīe fuit ſeꝑata a corꝑe. ¶ Pre. Uiresaīe vegetabilis ſunt magis materiales qͣꝫ vires aīe ſenſitiue. ſꝫ oportebat intellectū abſtrahi a viribꝰ aīe ſenſitiuevt dictū ē ad hoc vt rapiat̉ ad videndū diuinā eēntiam. gͦmulto magis oportebat ꝙ abſtraheret̉ a viribꝰ aīe vegetabilis quaꝝ oꝑatione ceſſante iaꝫ nullo mō remanet aīacorꝑi ꝯiuncta. gͦ videt̉ ꝙ oportuit in raptū pauli aīam totaliter a corpore eē ſeparatā. ¶ Sꝫ ꝯtra ē qḋ Augu. dicit īepl̓a ad paulinā de videndo deū. Nō incredibile ē ſic quibuſdā ſanctis nōdū ita defunctis vt ſepeliēda eorū cadauera remanerent iſtam excellentiam reuelationis fuiſſe conceſſam. vt ſcꝫ viderent deum per eſſentiam. non ergo fuitneceſſarium vt in raptu pauli anima eius totaliter ſepararet̉ a corꝑe ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ in raptu de qͦ nunc loquimurvirtute diuina eleuat̉ homo ab eo quod eſt ẜm naturam.in id qͦd eſt ſupra naturā. ⁊ iō duo ꝯſiderare oꝑtet primoquidē qͥd ſit hoī ẜm naturā. ſcd̓o qͥd dīna virtute ī homīeſit fiendū ſupͣ naturā. ex hoc aūt ꝙ aīa corꝑi vnitur tanqͣꝫnaturalis forma ipſius ꝯuenit aīe naturalis habitus adhoc ꝙ per ꝯuerſioneꝫ ad fantaſmata intelligat. qd̓ quidēab ea non aufertur diuina virtute in raptu. quia nō mutatur ſtatus eius. vt dictum eſt. manente autem hoc ſtatu aufert̉ ab aīa actualis conuerſio ad fantaſmata ⁊ ſenſibilia ne impediatur eius eleuatio in id quod excedit oīafantaſmata vt dictum eſt. ⁊ idco in raptū nō fuit neceſſarium ꝙ anima ſic ſepararet̉ a corpore vt ei non vnireturquaſi forma. fuit aūt neceſſariū intellectū abſtrahi a fantaſmatibus ⁊ ſenſibilium perceptione. ¶ Ad .i. ergo dd̓.ꝙ Paulus in raptu illo peregrinabat̉ a domino qͣꝫtumad ſtatum. quia adhuc erat in ſtatu viatoris. non autemquo ad actum quo videbat deum per ſpeciem. vt ex predictis patet. ¶ Ad ij. dicendū ꝙ potētia aīe virtute naturali nō eleuat̉ ſupra modū ꝯuenientē eſſentie eius. virtutetn̄ dīna pōt in aliquid altius eleuari. ſicut corpus per violētiā fortioris virtutis eleuat̉ ſupra locū ꝯuenientem ſibiẜm ſpēm ſue nature. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ vires aīe vegetabilis nō operant̉ ex intētione anime ſicut vires ſenſitiueſed per modum nature. ⁊ iō nō requirit̉ ad raptuꝫ ab eisabſtractio ſicut a potentijs ſenſitiuis. per quarū operationes minueretur intentio anime circa intellectiuaꝫ cognitionem.

cc 5