QueſtioRV

Greg. intelligendū ē de tempore ante xp̄i incarnationeꝫqͣꝫtū ad cognitiōem huiꝰ myſterij. ¶ Ad. ij. dd̓ꝫ ꝙ ſic̄ Auguſtinꝰ. dicit. xviij de ciui. dei. quēadmodū regni aſſyrioꝝprimo tꝑe extitit Abraā cui ꝓmiſſiones aꝑtiſſime fierentiia in occidentalis Babylonis .i. romane vrbis exordio. qͣimperante fuerat xp̄s venturus. in quo implerentur illaꝓmiſſa oracula ꝓphetaꝝ. nō ſolū loquentiū verū etiā ſcribentiū vt tante rei future teſtimonia ſoluerentur .ſ. ꝓmiſſiones Abrae facte. cū enim ꝓphete ferre in quam defuiſſent populo iſrael ex quo ibi reges eē ceperunt in vſū tantumodo eoꝝ fuere. nō gentiū. qn̄ autē ſcriptura ꝓpheticamanifeſtius ꝯdebatur que gentibus qn̄qꝫ ꝓdeſſet. tunccondebatur hec ciuitas .ſ. romana que gentibꝰ imperaret.ideo aūt maxime tꝑe regū oportuit ꝓphetas in illo ppl̓oabundare. qꝛ tunc populus nō opprimebat̉ ab alieniginisſed ꝓpriū regeꝫ habebat. et ideo oportebat per ꝓphetas eūinſtrui de agendis quaſi libertatē habentē. ¶ Ad. iij. dd̓ꝙ ꝓphetie p̄nunciantes xp̄i aduentū non potuerūt durare niſi vſqꝫ ad Iohannē qui preſentialiter xp̄m digito demonſtrauit. ⁊ tn̄ vt Hiero. ibidē dicit. nō hoc dicit̉ vt poſtIohannem excludat ꝓphetas. Legimus enim ī actibusapoſtoloꝝ ⁊ Agabū ꝓphetaſſe. ⁊ quattuor virgīes filiasPhilippi. Iohānes etiā librū propheticū ꝯſcripſit de fine eccleſie. et ſingulis temporibꝰ nō defuerūt aliqui ꝓphetie ſpiritum habentes nō quidam ad nouam doctrinamfidei depromendam. ſed ad humanorum actuū directionem. ſic̄ Aug. refert. v. de ciui. dei. ꝙ Theodoſiꝰ Auguſtꝰad Iohannem in egypti heremo ꝯſtitutū quē ꝓph̓andꝰſpirituꝫ preditū fama crebreſcēte didicerat miſit. et ab eonuncium victorie certiſſimum accepit.¶ Queſtio. CLXXV.Einde conſideranduꝫeſt de raptu. Et circa hoc queruntur ſex. primovtrum anima hominis rapiat̉ ad diuīa. ſecundo vtrum raptus ꝑtineat ad vim cognoſcitiuā vl̓ ad appetitiuam. tertio vtruꝫ Paulꝰ ī raptu viderit diuinam eſſentiam. quarto vtrū fuerit alienatꝰ a ſenſibꝰ. quīto vtrūfuerit totaliter aīa a corpore ſeꝑata in ſtatu illo. ſexto quidcirca hoc ſciuerit. ⁊ quid ignorauerit.Ad primum ſic procediturUidetur ꝙ anima hominis nō rapiat̉ ad dīna. Diffinit̉enim aquibuſdā raptus ab eo qd̓ eſt ẜm naturam in idqd̓ eſt ſupra naturaꝫ vi ſuꝑioris nature. eleuatio eſt autēẜm naturam hominis vt ad diuina eleuet̉. dic̄. n. Augꝰ.in. i. ꝯfeſ. Feciſti nos dn̄e ad te et inquietū eſt cor noſtrūdonec requieſcat in te. non gͦ hominis anima rapit̉ ad diuina. ¶ Pre. Diony. dicit. viij. cap. de diui. no. ꝙ iuſticiadei in hoc attenditur ꝙ omnibus rebus diſtribuit ẜm ſuum modum et dignitatē. ſꝫ quod aliquid eleuet̉ ſupra idqd̓ eſt ẜm naturam non pertinet ad modum hominis vl̓dignitatem. gͦ videtur ꝙ non rapiatur mens hominis adeo in diuina. ¶ Pre. Raptus quendam violentiam īportat. ſed deus non regit nos per violentiaꝫ et coacte. vtDamaſ. dicit. nō ergo mens hominis rapiturꝭ ad diuinaSed contra eſt ꝙ. ij. ad Coꝝ. xij. dicit Apl̓s. Scio hominem ī xp̄o raptum vſqꝫ ad tertiuꝫ celū. vbi dicit glo. raptum .i. contra naturam eleuatum. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ raptusviolentiam quandam importat. vt dictum eſt. violentuꝫautem dicitur cuius principium eſt extra nil conferenteeo ꝙ vim patitur. vt dicitur. iij ethi. ꝯfert autem vnūqd̓-

qͣꝫ ad id in qḋ tendit ẜm propriam inclinatiōem. vl̓ volūtariam vel naturalem. ⁊ ideo oportet ꝙ ille qui rapit̉ abaliquo exteriori rapitur in aliquid qd̓ eſt diuerſum ab eo īquod eius inclinatio tendit. Que quidem diuerſitas attenditur dupliciter. Uno quidem modo qͣꝫtum ad finemin clinationis. puta ſi lapis qui naturaʳ iter inclinatur adhoc ꝙ feratur deorſū ꝓijciatur ſurſuꝫ. Alio modo qͣꝫtumad modū tendēdi. puta ſi lapis vel ociꝰ ꝓijciatur deorſumqͣꝫ ſit motus naturalis. Sic legitur ⁊ aīa hominis dicit̉rapi in id qd̓ ē p̄ter naturā. vno mō qͣꝫtū ad terminū raptus. puta qn̄ rapitur ad penas. ẜm illud pͣs. Ne qn̄ rapiat ⁊ non ſit qui eripiat. alio mō qͣꝫtum ad modū hominiconnaturalē qui eſt vt ꝑ ſenſibilia intelligat veritatē. ⁊ iōquando abſtrahit̉ a ſenſibilium apprehenſione dicit̉ rapietiaꝫ ſi eleuet̉ ad ea ad q̄ naturaliter ordinatur. dū tamenhoc nō feat exꝓpria intentione. ſicut accidit in ſomno qͦē ẜm naturam. vn̄ non pōt ꝓprie raptꝰ dici. Huiuſmodiautem abſtractio ad quēcūqꝫ fiat pōt ex triplici cauſa contingere. Uno mō ex cauſa corporali ſic̄ accidit in his qͥ ꝓpter aliquam infirmitatem alienationem patiūtur. ſecūdomō ex virtute demonuꝫ ſicut pꝫ ī arrepticijs. tertio mō exvirtute diuina. ⁊ ſic loqͥmur nunc de raptu. ꝓut .ſ. aliquisſpū diuino eleuetur ad aliqͣ ſuꝑnaturalia cū abſtractiōea ſenſibus. ẜm illud Ezech. viij. Spūs eleuauit me ītercelū et terrā ⁊ adduxit me in irl̓m in viſionē dei. Sciēduꝫtn̄ ꝙ rapi qn̄qꝫ dicit̉ aliquis nō ſolū ꝓpter aliēatiōeꝫ a ſēſibus. ſꝫ ꝓpter alienatiōeꝫ ab his qͥbus intēdebat. ſic̄ cuꝫaliquis patit̉ euagatiōeꝫ mētis p̄ter ꝓpoſitū. ſꝫ hoc nō itaꝓprie dicit̉. ¶ Ad. i. gͦ dd̓m ꝙ naturale ē homīni vt ī diuina tēdat ꝑ ſēſibiliū apprehēſionē ẜm illud. Ro. i. Inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſūt ītellecta ꝯſpiciūtur. ſꝫ ine modus ꝙ aliquis eleuet̉ ad diuina cū abſteactiōe a ſenſibꝰ n̄ē hōi naturalis. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ ad modū ⁊ dignitatē hominis ꝑtinet ꝙ ad dīna eleuet̉ ex hocip̄o ꝙ hō factꝰ ē adimaginem dei. ⁊ quia bonū diuinū ī infinitū excedit hūanam facultatē. indiget hō vt ſuꝑnaturaliter ad illud bonū capiſcendū adiuuet̉. qd̓ ſit ꝑ qd̓cunqꝫ bn̄ficiū gr̄e. vn̄ꝙ ſic eleuet̉ mēs adeo ꝑraptū non ē ꝯtra naturā ſꝫ ſuprafacultatē nature. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ verbū Damaſceni ēintelligendū qͣꝫtū ad ea q̄ ſūt ꝑ hominē faciēda. qͣꝫtū veroad ea que excedūt liberi arbitrij facultatē neceſſe ē ꝙ hōqͣdaꝫ fortiori oꝑatiōe eleuet̉. q̄ qͥdē qͣꝫtū ad aliqͥd pōt dicicoactio. ſi .ſ. attendat̉ terminus oꝑationis in queꝫ naturahominis ⁊ eius intentio ordinatur.Ad ſecundū ſic procediturUidetur ꝙ raptꝰ magis ꝑtineat ad viꝫ appetitiuaꝫ qͣꝫ advim cognoſciniuaꝫ. Dicit .n. Dioꝰ. iiij. ca. de diui. nō. Eſtaūt extaſiꝫ faciēs dīnus amor. ſed amor ꝑtinet ad viꝫ appetitiuā. gͦ et extaſis ſiue raptus. ¶ Bre. Gregꝰ. dicit inij. dial̓. ꝙ ille qui porcos pauit euagatiōe mētis ⁊ īmūditie ſub ſemet ip̄o cecidit. Petrus vero queꝫ angelꝰ ſoluiteiuſqꝫ mēteꝫ in extaſi rapuit non extra ſe q̄deꝫ. ſꝫ ſupra ſemetip̄ꝫ fuit. ſed ille filiꝰ ꝓdigus ꝑ affectū in īteriora di lapſus eſt. gͦ etiā ⁊ illi qui rapiunt ī ſuꝑi ora ꝑ affectū hoc patiūtur. ¶ Pre. Suꝑ illud pſal̓. In te dn̄e ſperaui nō cōfundar ineternū dicit glo. ī expoſitiōe titulij. Extaſis grece latine dr̄ exceſſꝰ mētis q̄ fit duobꝰ modis vl̓ pauore terrenoruꝫ. vel mente rapta ad ſuperna ⁊ inferioꝝ oblita. ſꝫpauor terrenoꝝ ad affectū ꝑtinet. gͦ etiā raptus mētis adſuꝑnaͣ qui ex oppoſito ponit̉ ꝑtinet ad effectū ¶ Sed cōtra ē qd̓ ſuꝑ illud p̄s. Ego dixi in exceſtu meo oīs homo

cc 4