QueſtioCLXXII

¶ Pre. Omnis conditionalis cuius antecedēs eſt neceſſariū abſolute. conſequēs eſt neceſſarium abſolute. quiaita ſe habet conſequēs in conditionali ad antecedēs. ſicutconcluſio ad premiſſas in ſyllogiſmo. ex neceſſarijs auteꝫnunqͣꝫ contīgit ſyllogizare niſi neceſſariū. vt probatur īprimo poſteriorū. ſed ſi ꝓphetie nō pōt ſubeſſe falſū oportet hanc conditionalē eē verā. ſi aliquid eſt prophetatuꝫerit. huius aūt cōditionalis autēcedens eſt neceſſariū abſolute. cū ſit de p̄terito. ergo ⁊ cōſequēs erit neceſſariumabſolute. qd̓ eſt incōueniens. quia ſic prophetia non eſſetcontingentiū. falſum ē ergo ꝙ prophetie nō poſſit ſubeſſefalſum. ¶ Sed cōtra eſt ꝙ Caſſiodorus dicit ꝙ prophetia ē inſpiratio vel reuelatio diuina rerum enentus īmobili veritate denuncians. nō autem eſſet īmobilis veritaſprophetie ſi poſſet ei falſum ſubeſſe. ergo nō poteſt ei ſubeſſe falſum. ¶ Rn̄. diceudū ꝙ ſicut exdictis pꝫ. prophetia eſt quedam cognitio intellectui prophete expreſſa ex reuelatione diuina per modum cuiuſdam doctrine. veritaſautem cognitionis eſt eadem in diſcipulo ⁊ in docēte. qꝛcognitio addiſcentis eſt ſimilitudo cognitionis docētis;ſicut in rebus naturalibus forma generati eſt ſimilitudoquedam forme generantis. ⁊ per hunc etiā modum Hieroni. dicit ꝙ ꝓphetia eſt quoddā ſignum diuine p̄ſciētieoportet igit̉ eandem eſſe veritatem prophetice cognitionis ⁊ enūciationis que eſt cognitionis diuine. cui īpoſſibile eſt ſubeſſe falſum. vt in primo dictum ē. vnde ꝓphetie nō poteſt ſubeſſe falſum. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ſicut inprimo dictū eſt. certitudo diuine preſcientie non excluditcontingentiā ſingularium futurorum quia fertur in ea ẜꝫꝙ ſunt pn̄tia ⁊ iam determinata ad vnū. ⁊ iō etiam prophetia que eſt diuine p̄ſcientie ſimilitudo imp̄ſſa vel ſignum. ſua īmobili veritate futurorum contingentiā nonexcludit. ¶ Ad. ij. dicendū ꝙ diuina p̄ſcientia reſpicit futura ſcd̓m duo .ſ. ſcd̓m ꝙ ſunt in ſeipſis. inquantū .ſ. ipſap̄ſentialiter iniuet̉. ⁊ ẜm ꝙ ſunt in ſuis cauſis inquātumſcꝫ videt ordinē cauſarum ad effectus. ⁊ quāuis contingētia futura prout ſunt in ſeipſis ſunt determinata ad vnuꝫtamen prout ſunt in ſuis cauſis nō ſunt determinata qͥnpoſſint aliter euenire. ⁊ quāuis iſta duplex cognitio ſemper intellectui diuino coniungat̉. non tamen coniungit̉ſemper in reuelatione prophetica. qꝛ īpreſſio agentis nonſemper adequat eius virtutē. vnde qn̄qꝫ reuelatio ꝓphetica eſt imp̄ſſa quedam ſimilitudo diuine preſcientie. provt reſpicit ipſa futura ꝯtingentia in ſeipſis. ⁊ talia ſic eueniunt ſicut prophetantur. ẜm illud. Eſa. vij. Ecce virgoconcipiet. Quandoqꝫ vero prophetica reuelatio eſt imp̄ſſa ſimilitudo diuine preſcientie prout .ſ. cognoſcit ordinēcauſarum ad effectus. ⁊ tuncꝭ quandoqꝫ aliter euenit qͣꝫprophetetur. nec tamen prophetie ſubeſt falſum. nā ſenſus prophetie eſt ꝙ inferiorum cauſarum diſpoſitio ſiuenaturalium ſiue humanorum actuum hoc habet vt taliſeffectus eueniat. ⁊ ẜm hoc intelligit̉ verbum Eſa. dicentis. Morieris ⁊ non viues .i. diſpoſitio corꝑis tui ad mortem ordinatur. ⁊ qd̓ dicitur Ione. iij. Adhuc quadraginta dies ⁊ niniue ſubuertetur .i. hoc merita eiꝰ exigunt vtſubuertatur. Dicitur autem deus penitere metaphoriceinquantum ad modum penitentis ſe habet. prout ſcilicꝫmutat ſententiam ⁊ ſi non. mutet conſilium. ¶ Ad tertium dicendum ꝙ quia eadem eſt veritas prophetie ⁊ diuine preſcientie. vt dictur eſt. hoc modo iſta conditionaliseſt vera. ſi aliquid eſt prophetatum erit. ſicut iſta ſi aliqͥdeſt preſcitum erit. in vtraqꝫ enim antecedens eſt impoſſi-

bile non eſſe. vnde ⁊ per conſequens eſt neceſſarium nonẜm ꝙ eſt futurum reſpectu noſtri. ſed vt conſiderat̉ ī ſuop̄ſenti. prout ſubditur p̄ſcīe dīne vt in primo dictum eſt.¶ Queſtio CLXXIIEinde ꝯſideranduꝫeſt de cauſa prophetie. Et circa hoc querunturſex. Primo vtrū prophetia ſit naturalis.Scd̓o vtrū ſit a deo mediantibus angelis. Tertio vtruꝫad prophetiā requirat̉ diſpoſitio naturalis. Quarto vtꝝrequiratur bonitas morum. Quinto vtrum ſit aliqͣ prophetia a demonibus. Sexto vtrum prophetie demonuꝫaliquando dicant verum.ſic proceditur. UideO primū M cur ꝙ prophenia poſſit eſſe naturalis. Dicit enim Gregꝰ. in. iiij. di alogorum. ꝙ ipſa aliquando animarum vis ſua ſubtilitatealiquid p̄uidet. ⁊ Augꝰ. dicit. xij. ſuper Gen̄. ad litteramꝙ anime humane ẜm ꝙ a ſenſibus corporis abſtrahitur.competit futura preuidere. hoc autem pertinet ad prophetiam. ergo anima naturaliter poteſt aſſequi prophetiam.Pre. Cognitio anime humane magis viget in vigilādo qͣꝫ in dormiendo. ſed in dormiendo quidam naturaliter preuident quedam futura. vt patet per phūm in li. deſomno ⁊ vigilia. ergo multomagis poteſt homo naturaliter futura cognoſcere. ¶ Pre. homo ẜm ſuam naturā eſtperfectior animalibus brutis. ſed quēdam animalia bruta habent cognitionem futurorum ad ſe pertinentium: ſicut formice precognoſcunt pluuias futuras. quod paret ꝑhoc ꝙ ante pluuiam incipiunt grana in foramē reponere⁊ ſimiliter piſces p̄cognoſcunt tēpeſtates futuras vt perpenditur ex eorum motu dū loca tempeſtuoſa declinant.ergo multo magis homines naturaliter p̄cognoſcere poſſunt futura ad ſe pertinentia de quibꝰ ē prophetia. ē ergoprophetia a natura. ¶ Pre. Pro uer. xxix. dicitur. Cū ꝓphetia defecerit diſſipabit̉ populus. ⁊ ſic pꝫ ꝙ prophetiaē neceſſaria ad hominū cōſeruationē. ſed natura non deficit in neceſſarijs. ergo videtur ꝙ prophetia ſit a natura ¶Sed ꝯtra eſt qḋ dicitur. ij. Pet. i. Non enim voluntatehumana allata eſt aliquando prophetia. ſed ſpū ſcō inſpirante locuti ſunt ſancti dei homines. ergo prophetia nō ēa natura. ſed ex dono ſpirituſſancti. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſic̄ ſup̄dictum eſt prophetia precognitio poteſt eſſe d̓ futuris dupliciter. Uno modo ẜm ꝙ ſunt in ſeipſis. Alio modo ẜmꝙ ſunt in ſuis cauſis. Precognoſcere autem futura ẜmꝙ ſunt in ſeipſis eſt propriū diuini intellectus cuius eternitati ſunt omnia preſentia. vt in primo dictum eſt. ⁊ id̓otalis p̄cognitio fn̄turorum non poteſt eſſe a natura ſed ſolum ex reuelatione diuina. futura vero in ſuis cauſis poſſunt p̄cognoſci naturali cognitione etiam ab homine. ſicut medicus precognoſcit ſanitatem vel mortem futuraꝫin aliquibꝰ cāis quarū ordinē ad tales effectꝰ exꝑimēto p̄cognouit. ⁊ talis cognitio futurorū pōt intelligi eē ī hoīedupliciter a natura. Uno mō ſic ꝙ ſtatim aīa ex eo qd̓ ī ſeip̄a hꝫ poſſit p̄cognoſcere futura. ⁊ ſic ſic̄ Augꝰ dicit. xij.ſuꝑ Gen̄. ad lrāꝫ. quidā voluerūt aīaꝫ hūanā habere quādā vī dīnatiōis ī ſeip̄a. ⁊ hoc videt̉ eē ẜꝫ opiniōē platōisq̄ poſuit ꝙ aīe hn̄t oīuꝫ reꝝ cognitionē ꝑ ꝑticipationē idearum. ſed iſta cognitio obnubilat̉ in eis per cōiunctioneꝫcorporis. in quibuſdā tamen plus. in quibuſdaꝫ vero minus ẜm corporis puritatē diuerſā. ⁊ ẜm hoc poſſet dici ꝙhoīes habentes aīas nō multum obtenebratas ex corporū