QueſtioCLXXII

vero que pertinent ad ſapientiā ⁊ ſcīam ⁊ interp̄tationeꝫſe rmonū pn̄t naturali rōne ab homine cognoſci. ſed altiori modo manifeſtatur per illuſtrationem diuini luminisfides autē ⁊ ſi ſit de inuiſibilibus hominē tamen ad ip̄aꝫnō ꝑtinet eoꝝ cognitio que credunt̉. ſed ꝙ hō ꝑ certitudinem aſſentiat his que ſunt ab alijs cognita. ¶ Ad. iij. dicendū ꝙ formale in cognitionē ꝓphetica ē lumē diuinuꝫa cuius vnitate ꝓphetia hꝫ vnitatem ſpeciei. licet ſint diuerſa que ꝑ diuiuū lumē ꝓphetie manifeſtantur.ſic proceditur. UiO quartum deiue ꝙ pphera per¶ diuinam reuelationem cognoſcat omnia q̄ poſiſunt prophetice cognoſci. Dicitur enim Amos. iij. Nonfaciet dominus deus verbū niſi reuelauerit ſecretum ſuum ad ſeruos ſuos ꝓphetas. ſed omnia que prophetice tēdantur ſunt verba diuinitus facta. nihil ergo eorū ē quodnon reueletur prophetice. ¶ Pre. Dei perfecta ſūt oꝑavt dicitur Deute. xxxij. ſed prophetia ē diuina reuelatio.vt dictum eſt. ergo eſt perfecta. qd̓ nō eēt niſi perfecte oīaꝓphetabilia ꝓphetice reuelarent̉. quia perfectuꝫ eſt cui nihil deeſt vt dicitur in. iij. phiſicoꝝ. ergo ꝓphetice omniaꝓhetabilia reuelantur. ¶ Pre. Lumen diuinū qd̓ cauſat prophetiaꝫ eſt potentius qͣꝫ lumen naturalis rōnis exquo cauſat̉ humana ſcientia. ſed homo qui habet aliquaꝫſcīam cognoſcit omnia illa que ad illā ſcientiaꝫ pertinetſicut grāmaticus cognoſcit oīa grāmaticalia. ergo videt̉ꝙ ꝓpheta cognoſcat omnia prophetabilia. ¶ Sed contra eſt qd̓ Gregꝰ dicit ſuper Ezech. ꝙ aliquando ſpirituſꝓphetie ex preſenti tangit animum prophetantis ⁊ ex futuro tangit. non ergo propheta cognoſcit omnia prophetabilia. ¶ Rn̄. dicendū ꝙ diuerſa non eſt neceſſe eē ſiml̓niſi propter aliqd̓ vnum in quo connectuntur ⁊ a quo dependent. ſicut ſupra dictum eſt ꝙ virtutes omnes neceſſe eſt eſſe ſimul propter prudentiā vel charitatem. Oīaautem que per aliquod principium cognoſcuntur connectuntur in illo principio ⁊ ab eo dependent. ⁊ ideo qͥ cōgnoſcit perfecte principium ẜm totam eius virtutem. ſimul cognoſcit omnia que per illud principium cognoſcūtur. ignorato aūt cōmuni principio vel cōmuniter apprehenſo nulla neceſſitas eſt ſimul omnia cognoſcēdi. ſꝫ vnūqd̓qꝫ eoꝝ per ſe oportet manifeſtari. ⁊ per cōſequēs aliqͣeorum poſſunt cognoſci ⁊ alia non cognoſci. principiū autem eorum que diuino lumine prophetice manifeſtant̉.eſt ipſa veritas prima quā prophete in ſeipſa nō vident.⁊ ideo non oportet ꝙ omnia prophetabilia cognoſcāt. ſꝫquilibet eorum cognoſcit ex eis aliqua ẜm ſpecialē reuelationē huius vel illius rei. Ad .i. ergo dd̓m ꝙ dominus omnia que ſunt neceſſaria ad inſtructionē fidel̓ populi reuelat prophetis. non tamen omnia omnibus. ſedquedam vni quedam alij. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ prophetia eſtſicut quoddā imperfectum in genere diuine reuelatiōis.vnde dicit̉. i. ad Coꝝ. xiij. ꝙ prophetie euacuabunt̉ et ꝙex parte prophetamus .i. imperfecte. perfectio autem diuine reuelationis erit in patria. vnde ſubditur. cum venerit quod perfectum eſt. euacuabitur qd̓ ex parte eſt. vnd̓non oportet ꝙ prophetice reuelatiōi nihil deſit. ſed ꝙ nihil deſit eorum ad que prophetia ordinatur. ¶ Ad. iij. dicendum ꝙ ille qui habet aliquā ſcientiam cognoſcit principra illius ſcientie ex quibus omnia que ſunt illius ſcīedependēt. ⁊ ideo qui perfecte habet habitum alicuiꝰ ſcīeſcit omnia que ad illam ſcīam pertinent. ſed per prophetiam nō cognoſcitur in ſeipſo principiū prophetaliū co-

gnitionum quod eſt deus. vnde non eſt ſimilis ratioſic proceditur. Uidet̉O quintum ꝙpropbera dicemnatſemper quid dicat per ſpiritum propriuꝫ. ⁊ qͥdper ſpiritum prophetie. Dicit enim Augꝰ in. vi. confeſ.ꝙ mater ſua dicebat diſcernere ſe neſcio quo ſapore quemverbis explicare nō poterat quid intereſſer inter deuꝫ reuelantem ⁊ inter. animam ſuam ſomniantē. ſed ꝓphetiaeſt reuelatio diuina. vt dictum eſt. ergo propheta ſemꝑdiſcernit id qd̓ deꝰ per ſpūm prophetie dicit ab eo qd̓ loquitur ſpiritu proprio. ¶ Pre. Deus nō p̄cipit aliqd̓ īoſſibile. ſicut Hiero. dicit. ꝑcipitur autem prophetis.Hiere. xxiij. Propheta qui habet ſomniū narret ſomnium. ⁊ qui habet ſermonem meū. loquatur ſermonē meūvere ergo ꝓpheta pōt diſcernere qd̓ habeat per ſpūm prophetie ab eo qd̓ aliter videt. ¶ Pre. maior ē certitudo q̄eſt per diuinū lumen qͣꝫ que ē per lumen rōnis natural̓.ille aūt qui hꝫ ſcīam ꝓ certo ſcit ſe hr̄e. gͦ ille qui hꝫ ꝓphetiam ꝑ lumen diuinū multomagis certus eſt ſe habere.¶ Sed cōtra ē qd̓ Gregꝰ dicit ſuꝑ Ezech. Sciendū eſtꝙ aliquando prophe te ſancti dū cōſulunt̉ ex magno vſuꝓphetandi quedam ex ſuo ſpū proferunt ⁊ eē hoc ex prophetie ſpiritu dicere ſuſpicatur. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ mens ꝓphete dupliciter a deo inſtruitur. Uno modo ꝑ exp̄ſſamreuelationem. Alio modo per quēdam inſtinctum queminterdum etiam neſcientes humane mentes patiunt̉. vtAugꝰ dicit. ij. ſuꝑ Gen̄. ad lrāꝫ de his ergo q̄ exp̄ſſe ꝑ ſpiritum ꝓphetie ꝓpheta cognoſcit maximā cernitudinē hꝫ.⁊ pro certo habet ⁊ ꝙ hec ſunt diuinitꝰ ſibi reuelata. Un̄dicitur Hiere. xxvi. In veritate miſit me dominus advos vt loquerer in aures veſtras omnia verba hec. alioqͥnſi de hoc ipſe certitudinē nō haberet. fides que dicus ꝓphetarum innititur certa nō eſſet. ⁊ ſignum ꝓphetice certitudinis accipere poſtumus ex hoc ꝙ Abraam admonitus in ꝓphetica viſione ſe p̄parauit ad filium vnigenituꝫimolandum qd̓ nullatenus feciſſet niſi de diuina reuelatione fuiſſet certiſſimus. ſed ad ea que cognoſcit ꝑ inſtinctum aliquando ſic ſe habet vt nō plene diſcernere poſſit vtrum hoc cogitauerit aliquo diuinoʸ inſtinctu vel perſpūm ꝓpriū. nō aūt oīa q̄ cognoſcimꝰ dīno inſtinctu. ſubcertitudīe ꝓphetica nobis manifeſtāt̉. tal̓ .n. inſtinctꝰ ē qd̓dā īꝑfectū ī genere ꝓpheti e. ⁊ hoc mō intelligendū ē verbūgrego. ne tn̄ error ex hoc poſſit accidere. ꝑ ſpm̄ ſcm̄ citiꝰ correcti ab eo q̄ vera ſunt audiūt. ⁊ ſemet ip̄os qꝛ falſa dixerītrep̄hēdūt vt ibidē gregꝰ ſubdit. prime aūt rōnes ꝓceduntqͣꝫtū ad ea q̄ ꝓphetico ſpū reuelant̉ vn̄ pꝫ rn̄ſio ad obiectaO ExEI pherice cognoſcunt̉ vel anſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ ea q̄ ꝓnūciant̉ pūt eē falſa. Prophetia .n. ē de futurisꝯtingentibꝰ vt dcm̄ ē ſꝫ futura cōtīgētia pn̄t non euenirealioqͥnex neceſſitate ꝯtīgerēt. gͦ ꝓphetie pōt ſubeſſe falſū.¶Pre. Eſa. ꝓphetice p̄nūciauit Ezechie dicēs. Diſpone domui tue qꝛ morieris tu ⁊ n̄ viues. ⁊ tn̄ additi ſunt vite eius poſtea quindecim anni. vt habetur. iiij. Reg. xx. ⁊Eſa. xxxviij. Similiter ⁊ Hiere. xviij. dn̄s dicit. Repente loquar aduerſum gentē ⁊ aduerſū regnū vt eradicem⁊ deſtruam ⁊ diſperdam illud. ſi pnīam egerit gens illaa malo ſuo quod locutus ſum aduerſus eam agā. ⁊ egopenitentiam ſuper malo quod cogitaui vt facerem ei. ethoc apparet per exemplum niniuitarum. ẜm illud Ione. xxx. Miſertus eſt dominus ſuper maliciam quam dixit vt faceret eis ⁊ nō lecū. gͦ ꝓp hētie pōt ſubeſſe falſum.