QueſtioCLVI

in ſenſualitate qͥ ꝑ ſerpētem ſignificat̉ pctī ꝯcupiſētia. inrōne īferiori q̄ ſignificat̉ ꝑ mulierē. d̓lectatō ī rōne ſuꝑoriq̄ ſignificat̉ ꝑ virū ꝯſenſꝰ pctī. vt Augꝰ dic̄. xij. de trinitate. ergo cōgruꝰ fuit ordo prime tēptatiōis. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙhomo cōpoſitꝰ ē ex duplici natura. ītellectiua .ſ. ⁊ ſenſitiua⁊ iō diabolꝰ in tēptatiōe hōis vſus ē in citamēto ad peccādū dupliciter. Uno mō ex ꝑte ītellectꝰ inqͣꝫtuꝫ ꝓmiſudiuinitatis ſimilitudinē ꝑ ſcīe adeptionē quā hō naturaliter d̓ſiderat. Alio mō ex ꝑte ſenſꝰ. ⁊ ſic vſus eſt his ſenſibilibꝰ rebꝰ q̄ maxīaꝫ hn̄t affinitatē ad hoīeꝫ. ꝑtī qͥdē ī eadē ſpē tēptās virū ꝑ mulierē. ꝑtiꝫ vero ī eodē genere tēptās mulierē ꝑ ſerpentē. ꝑtī vero ex genere ꝓpinqui ꝓponēs pomū ligni vetiti ad edēdū ¶ Ad i. ergo dd̓ ꝙ ī actutemptatiōis diabolꝰ erat ſicut principale agēs. ſꝫ mulieraſſumebat̉ qͣi inſtrumētū tēptatiōis ad deijciēdū virū. tūqꝛ mulier erat infirmior viro. vn̄ magis ſeduci poterat. tūetiā ꝓpter cōiunctiōeꝫ eiꝰ ad virū maxīe ꝑ eā diabolꝰ poterat virū ſeducere. nō tn̄ eſt eadē tō principalis agendis⁊ inſtrumēti. nā principale agēs oportet eē potius. qd̓ nōreqͥrit̉ in agente īſtrumētali ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ſuggeſtio qͣprincipaliter diabolꝰ hoī ſuggerit. on̄dit diabolū plꝰ habere poteſtatis in hoīe qͣꝫ ſuggeſtio exterior. qꝛ ꝑ ſuggeſtione interiorē īmutatur a diabolo ſalteꝫ hoīs fantaſia. ſꝫ ꝑſuggeſtiōꝫ exteriorē īmutatur ſola exter ior creatura. diabolus .n. minimū poteſtatis habebat ī hoīe ante pctm̄ ⁊ iōnon potuit eū interiori ſuggeſtiōe ſꝫ ſolū exteriori temptare. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ ſic̄ Angꝰ dicit. xi. ſuꝑ Gen̄ ad lr̄am. n̄debemꝰ opinari ꝙ ſerpente ſibi ꝑ queꝫ temptaret diabolus eligeret. ſꝫ cū eſſet ī illo d̓cipiendi cupiditas. nō niſi ꝑid aliquid potuit ꝑ qḋ poſſe ꝑmiſſꝰ ē. ¶ Ad. iiij. dd̓ ꝙ ſic̄Augꝰ dicit xi. ſuper Gen̄. ad lr̄aꝫ. ſerpes dictꝰ eſt ſapiensvl̓ callidus ſiue prudēs ꝓpter aſtutiam diaboli que ī illoagebat dolū. ſicut dicitur prudens vel aſtuta lingua quaꝫprudens vl̓ aſtutus mouet ad aliqͥd prudenter vel aſtuteſuadendum. neqꝫ etiā ſerpens verboꝝ ſonos ītelligebatqui ex illo fiebant ad mulierē. neqꝫ etiā cōuerſa credēda ēanima eiꝰ in naturā rōnalē quando qͥdeꝫ nec ip̄i hoīes qͦꝝrōnalis natura ē cū demon in eis loquit̉. ſciūt qͥd loquāt̉ſic ergo locutꝰ ē ſerpēs hōi. ſicut aſina ī qua ſedebat balaam ꝓpheta locuta ē hoī. niſi ꝙ id fuit opꝰ diabolicuꝫ. hocangelicū. vn̄ ſerpens nō ē interrogatus cur hoc fecerat. qꝛnon in ſua natura ipſe hoc fecerat. ſed diabolus ī illo quiiaꝫ ex peccato ſuo igni deſtīatus fuit ſempiterno. Qd̓ aūtſerpenti dicit̉ ad eū qui ſerpentem oꝑatus ē refert̉. vt Auguſtinꝰ dicit ſ. lib. ſuꝑ Gen̄. ꝯͣ mani cheos. nunc q̄deꝫ eiꝰpena diaboli dicit̉ qua nobis cauendus ē nō ea q̄ vltimo iudicio reſeruāt̉. ꝑ hoc .n. qd̓ ei dicit̉. Maledictus es īter oīa aīantia ⁊ beſtias terre. pecora illi p̄ponūtur nō inpot eſtate. ſꝫ in ꝯſeruatiōe nature ſue. qꝛ pec ora nō amiſerunt beatitudinē aliquā celeſtē quā nunqͣꝫ habuerūt. ſꝫī ſua natura quā acceperūt ꝑagūt vitaꝫ. dicit̉ .n. ei. pectore⁊ ventre repes: ẜm aliā litterā. vbi noīe pecctoris figurat̉ſuꝑbia. qꝛ ibi dominat̉ īpetus aīe. noīe aūt ventris figurat̉ carnale deſiderium. qꝛ hec ꝑs mollior ſentit̉ in corporehis ant rebꝰ ſerpit ad eos quos vult decipere. Qd̓ aūt d̓rterraꝫ comedes cunctis diebꝰ vite tue. duobus modis ītelligi pōt vel ad te pertinebunt qͦs terrena cupiditate deceperis peccatores q̄ terre noīe ſignificatur. vl̓ tertiū genuſtemptatiōis his verbis ſignificat̉. qd̓ eſt curioſitas. tertiūn. qui manducat. ꝓfunda et tenebroſa penetrat. ꝑ hoc aūtꝙ inimicitie ponūt̉ inter ipſum ⁊ muliereꝫ. on̄ditur nosnon poſſe a diabolo temptari niſi ꝑ illā aīalem ꝑteꝫ. que

quaſi mulieris imarinē ī hoīe gerit ſiue oſtēdit. ſemē aūtdiaboli ē ꝑuerſa ſug reſtio. ſeme mulieris fructꝰ boni operis qd̓ ꝑuerſe ſuggeſtiōi reſiſtit ⁊ iō obſeruat ſerpēs p̄latam mulieris vt ſi qn̄ ī illicita labitur de ectatio illaꝫ capiat. ⁊ illa obſeruat caput eius vt eū in ip̄o initio male ſuaſionis excludat. Queſtio. CLVI.Einde ꝯſideranduꝫeſt de ſtudioſitate ⁊ curioſitate ſibi oppoſitaCirca ſtudioſitatē aūt queruntur duo. primoque ſit materia ſtudioſitatis. ſcd̓o vtrum ſit pars temperantieO primijm ᵏe proceditur Uudet̉ꝙ materia ſtudioſitatis nō ſit proprie cognitio. Studioſus .n. dicituraliquis ex eo ꝙ ad hibet ſtudiū aliquibꝰ rebus. ſed in qͣlibet materia debet hō ſtudiū adhibere ad hoc ꝙ certe faciat qd̓ eſt faciendū. ergo videtur ꝙ nō ſit ſpecialis materiaſtudioſitatꝭ cognitio. ¶ Pre. Studioſitaſ curioſitati opponitur. ſꝫ curioſitas que a cura dicitur pōt eſſe circa ornatum veſtiū ⁊ circa alia hmōi que ꝑtinent ad corpꝰ. vn̄apl̓us dicit ad Ro. xiij. Carnis curā ne feceritis ī deſiderijs. ergo ſtudioſitas non ē ſoluꝫ circa ꝯgnitionē. ¶ PreHiere. vi. dicit̉. A minore vſqꝫ ad maiorem omnes auaritie ſtudēt. ſed auaritia nō eſt ꝓprie circa cognitionē ſꝫ magis circa paſſionem diuitiarū. vt ſupͣ dictiū ē. ergo ſtudioſitas que a ſtudio dicit̉ nō eſt ꝓprie circa cognitionē. Sꝫcontra eſt qḋ dicitur ꝓuer xxvij. Stude ſapīe filij mi ⁊ letifica cor meū vt poſſis reſpondere exprobanti ſermonemſed eadem ſtudioſitas eſt qua laudat vt virtus. ⁊ ad quālex inuitat. ergo ſtudioſitas eſt proprie circa cognitioneꝫ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ſtudium p̄cipue īportat vehementeꝫ applicationem mentis ad aliquid. mens aūt non applicatur adaliquid niſi cognoſcendo illud. vnde ꝑ prius mēs applicatur ad cognitionē. ſecūdario aūt applicat̉ ad ea in quibus homo ꝑ cognitionem dirigitur. ⁊ ideo ſtudiū ꝑ prireſpicit cognitionem ⁊ per poſteriuſ quecūqꝫ alia ad queoperanda directione cognitionis indigemꝰ. virtutes autēꝓprie ſibi attribuūt illā materiā circa quā primo ⁊ principalitar ſunt. ſicut fortitudo ꝑicula mortis. ⁊ temperantiadelectationē actꝰ. ⁊ ideo ſtudioſitas ꝓprie dicit̉ circa cognitioneꝫ. ¶ Ad .i. ergo dicēdū ꝙ cira alias materias nō pōtaliquid recte fieri niſi ſecundū ꝙ eſt pͥordinatū ꝑ rōnemcognoſcentem. ⁊ ideo prius ſtudioſitas cognitioneꝫ reſpicit cuicūqꝫ materie ſtudium adhibeatur. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ exaffectu hominis trahitur mens eius ad intendēdū his adque afficitur ſcd̓m illud. Matth. vi. Ubi ē theſaurꝰ tuusibi eſt cor tuuꝫ. ⁊ quia circa ea de quibus caro fouet̉ maxime hō afficitur. conſequens ēᵏ ꝙ cognitio hominis verſetur circa ea quibus caro fouetur. vt .ſ. homo inquirat qualiter homo optime poſſit carni ſue ſubuenire. ⁊ ſcd̓ꝫ hoc cūrioſitas ponitur circa ea que ad carnem ꝑtinent rationemeoꝝ que pertinent adcognitionē. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ auaritainhiat ad lucra conquirenda ad qd̓ maxime neceſſaria eſtquedam ꝑitia terrenarum rerum. ⁊ ſcd̓m hoc ſtudiū attribuitur his que ad auaritiam ſpectant.O ICDM doſius nō ſit pato terupaneſic proceditur. Uidetur ꝙ ſtutie. Studioſus .n. dicitur aliquis ſcd̓m ſtudioſitatem. ſedvniuerſaliter omnis virtuoſꝰ vocat̉ ſtudioſus. vt patet ꝑph̓m. qui frequenter ſic vtitur noīe ſtudioſi. ergo ſtudioſitas eſt generalis virtus ⁊ non eſt pars tēperantie. ¶ Pre.

bb

¶