QueſtioCXLI
inqͣꝫtum .ſ. vna delectatio ſpūalis retrahit̉ ab alia potiori⁊ magꝭ debita. ¶Ad. v. dd̓ ꝙ nō oēs delectatōes tactꝰ ꝑtinēt ad nature conẜuationē. ⁊ ideo n̄ oportet ꝙ circa oēsdelectationes tactus ſit tꝑantia.Ad quintuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ circa ꝓprias delectationes guſtus ſit tꝑantia.Delectatōes enī guſtus ſunt in cibis ⁊ potibꝰ qui magisſunt neceſſarij ad hoīs vitā qͣꝫ delectatōes venereoꝝ q̄ pertinēt ad tactū. ſed ẜm p̄dicta tꝑantia eſt circa delectatōeseoꝝ que ſunt neceſſaria ad vitā hoīs. ergo tꝑantia eſt magis circa ꝓprias delectatōes gͦuſtus qͣꝫ circa ꝓprias deletatōes tactus. ¶ Pre. Tꝑantia eſt circa paſſiones magꝭqͣꝫ circa res ip̄as ſed ſicut d̓r in. ij. de aīa. tactus videt̉ eſſeſenſus alimēti qͣꝫtū ad ip̄aꝫ ſubſtantiā alimēti. ſapor aūtqui eſt ꝓprie obiectū guſtus eſt ſic̄ delectamētū alimētoꝝergo tꝑantia magis eſt circa guſtū qͣꝫ circa tactū. ¶ Pre.Sicut d̓r ī .vij. ethi. circa eadē ſunt tꝑātia ⁊ imꝑantia cōtinētia ⁊ incōtinētia. ꝑſeuerātia ⁊ mollicies ad quā pertinēt delitie. ſed ad delitias videt̉ ꝑtinere delectatio q̄ eſt inſaporibꝰ qui ꝑtinēt ad guſtū. ergo tꝑantia eſt circa delecctatōes ꝓprias guſtus. ¶ Sed cōtra ē qḋ phūs dic̄ ꝙ tēperātia ⁊ intꝑātia vident̉ guſtu parū vl̓ nihil vti. ¶ Rn̄.dd̓ ꝙ ſicut dictū eſt. tꝑātia ꝯſiſtit circa p̄cipuas delectatōes q̄ maxīe ꝑtinēt ad cōẜuatōeꝫ humane vite vel ī. ſpēvel in indiuiduo in quibꝰ ꝯſiderat̉ aliquid prīcipalit̓. aliquid aūt ſcd̓ario. principalit̓ quidē ip̄e vſus rei neceſſarieputa vel femine q̄ eſt neceſſaria ad ꝯẜuatōeꝫ ſpēi. vel cibi⁊ potus q̄ ſunt neceſſaria ad ꝯẜuatōeꝫ indiuidui. ⁊ ip̄e vſaneceſſarioꝝ hoꝝ hꝫ quandā eſſentialem delectatōeꝫ adiūctaꝫ. ſcd̓ario aūt ꝯſiderat̉ circa vtrūqꝫ vſum aliqͥd qd̓ facitad hoc ꝙ vſus ſit magis delectabilis. ſicut pulchritudo etornatus femine. ⁊ ſapor delectabilis in cibo ⁊ etiā odor. etiō principaliter tꝑantia eſt circa delectatōeꝫ tactus q̄ ꝑ ſeꝯſeqͥtur ip̄m vſum neceſſariū rerū quaꝝ oīs vſus eſt ī agēdo. circa delectatōes aūt guſtus vel olfactus vel viſus eſttꝑantia ⁊ intꝑantia ſcd̓ario inqͣꝫtū ſenſibilia hoꝝ ſenſuuꝫꝯferūt ad delectabilē vſum reꝝ neceſſariaꝝ qͥ ꝑtinet ad tactū. qꝛ tn̄ guſtus ꝓpinquior eſt tactui qͣꝫ alij ſenſus. iō tꝑātia magis eſt circa guſtū qͣꝫ circa alios ſenſus. ¶ Ad .i. ergo dd̓ ꝙ etiā ip̄e vſus ciboꝝ ⁊ delectatio eēntialiter ip̄mꝯſequēs ad tactū ꝑtinet. vn̄ phūs dicit in. ij. de aīa ꝙ tactus eſt ſenſus alimēti. nutrimur enī calido ⁊ frigido humido ⁊ ſicco. ſed ad guſtū ꝑtinet diſcretio ſapoꝝ qͥ ꝯferūtad delectatōeꝫ alimēti inqͣꝫtū ſunt ſigna cōueniētis nutrimēti. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ delectatio ſaporis eſt qͣſi ſuꝑueniensſed delectatio tactus ꝑ ſe ꝯſeqͥt̉ vſum cibi ⁊ potus. ¶ Adiij dd̓ ꝙ delitie princi palit̓ quid ē ꝯſiſtūt in ip̄a ſubſtātiaalimēti. ſꝫ ſcd̓ario ī exqͥſito ſapore ⁊ p̄paratōe ciboꝝ.Ad ſextum ſic procedit.Uidet̉ ꝙ regula tꝑantie nō ſit ſumēda ẜm neceſſitatē pn̄tis vite. Suꝑiꝰ enī nō regulat̉ ab inferiori. ſꝫ tꝑātia cū ſitvirtꝰ aīe ē ſuꝑior qͣꝫ neceſſitas corꝑaliſ. ergo regula tꝑātienō dꝫ ſumi ẜm neceſſitatē corꝑalē. ¶ Pre. Quicūqꝫ excedit regulā peccat. ſi ergo neceſſitas corꝑalis eſſet regulatꝑātie. quicūqꝫ ali qͣ delectatōe vteret̉ ſupra neceſſitatē nature q̄ valde modicis ꝯtēta eſt peccaret ꝯtra tꝑātiā. qd̓ videt̉ eē incōueniens. ¶ Pre. Nullꝰ attingēs regulā peccat. ſi ergo neceſſitas corꝑalis eēt regula tꝑantie quicūqꝫvteret̉ aliqͣ delectatōe ꝓpter neceſſitatē corꝑalē. puta ꝓpiſanitatē eēt īmunis a pctō. hoc aūt videt̉ falſum. ergo ne-
ceſſitas corꝑalis nō eſt regula tꝑantie. ¶ S ꝯtra eſt qd̓Aug. dicit in li. de moribꝰ eccleſie. Habet vir tꝑans in rebus huiꝰ vite regulā vtroqꝫ teſtamēto firmatā. vt eoꝝ nildiligat nil ꝑ ſe appetendū putet. ſed ad vite huiꝰ atqꝫ officioꝝ neceſſitatē qͣꝫtū ſatis eſt vſurpet vtendis modeſtia n̄amātis affectu. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ſicut ex ſupra dictis ptꝫ. bonū virtutis moralis p̄cipue ꝯſiſtit in ordine rōnis. nā bonū hoīs eſt ẜm rōnē eē. vt Diony. dic̄. iiij. ca. de diui. no.p̄cipuꝰ aūt ordo rōnis ꝯſiſtit in hoc ꝙ aliqͣ in finē ordinar⁊ in hoc ordine maxīe ꝯſiſtit bonū rōnis. nā bonū hꝫ rōnēfinis. ⁊ ip̄e finis eſt regula eoꝝ q̄ ſunt ad finē. oīa aūt de lectabilia q̄ in vſum hoīs veniūt ordinātur ad aliqͣm huiusvite neceſſitatē ſicut ad finē. ⁊ iō tꝑntia accipit neceſſitatēhuiꝰ vite ſicut regulā delectabiliū quibꝰ vtit̉. vt .ſ. taritumeis vtat̉ qͣꝫtū neceſſitas huius vite requirit. ¶Ad i. ergodd̓ ꝙ ſicut dictū eſt. neceſſitas huiꝰ vite hꝫ rōnem reguleinquantū eſt finis. Conſiderādū eſt aūt ꝙ qn̄qꝫ aliud ē finis oꝑantis ⁊ aliud finis oꝑis ſicut pꝫ ꝙ edificatōis finiseſt domus. ſed. edificatoris finis qn̄qꝫ eſt lucrū. ſic ergo tēperātie ip̄ius finis ⁊ regula eſt beatitudo. ſed eius rei quavtit̉ finis ⁊ regula eſt neceſſitas humane vite infra quā ēid qd̓ in vſum vite venit. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ neceſſitas humane vite pōt attendi dupl̓r. Uno mō ẜm ꝙ d̓r neceſſariuꝫillud ſine quo res nullo mō pōt eſſe. ſic cibus ē neceſſariꝰaīali. Alio mō ẜm ꝙ d̓r neceſſariū illud ſine qͦ res non pōt̉ꝯueniēter eē. tꝑantia aūt nō ſolum attendit primam neceſſitatē ſed etiā ſecūdā. vn̄ phūs dicit in iij. ethi. ꝙ tꝑatꝰapperit delectabilia ꝓpter ſanitatē vel ꝓpter bonā habitudinē. alia vero que ad hoc nō ſunt neceſſaria pn̄t dupl̓r ſehabete. quedā enī ſunt īpedimenta ſanitatis vel boni habitudinis. ⁊ his tꝑatus nullo mō vtit̉. hoc enī eſſet pctm̄ꝯtra tꝑantiā. quedā vero ſunt q̄ nō ſunt his īpedimeta. ⁊his moderate vtit̉ ꝓ loco ⁊ tꝑe ⁊ cōgruentia eoꝝ quibꝰ cōuiuit. ⁊ iō ibi phūs dicit ꝙ tꝑatus appetit alia delectabilia. q̄ .ſ. non ſunt neceſſaria ad ſanitate vel ad bonā habitudinē nō impedimēta his exiſtētia. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ ſic̄ dictū eſt. tꝑantia reſpicit neceſſitatē qͣꝫtū ad ꝯuenientiā viteq̄ quidē attendit̉ nō ſolū ẜm conuenientiā corꝑis ſed etiāẜm ꝯueniētiā exterioꝝ reꝝ. puta diuitiaꝝ ⁊ officioꝝ. ⁊ ml̓to magis ẜm cōuenientiā honeſtatiſ. ⁊ iō phūs ibi ſubditꝙ in delectabilibus quibꝰ tꝑatus vtit̉ nō ſolū conſideratvt nō ſint īpeditiua ſanitatis ⁊ bone habitudinis corꝑalis. ſed etiā vt nō ſint p̄ter bonū .i. cōtra honeſtatē. ⁊ ꝙ nōſint ſupra ſubſtantiā .i. ſupra falcultatē diuitiaꝝ. Et Augdicit in li. de moribꝰ eccleſie ꝙ tꝑatus reſpicit nō ſolū neceſſitatē huius vite ſed etiā officioꝝ.Ad ſeptimū ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ tꝑantia nō ſit virtus cardinal̓. Bonū etiā virtutis cardinal̓a rōne dependet. ſed tꝑantia eſt circa eā q̄ magis diſtant a rōne .ſ. circa delectatōes q̄ ſunt nobis ⁊ brutis cōes. vt d̓r in. iij. ethi. ergo tꝑantia nō videt̉ eē prīcipalis virtus. ¶ Pre. Quāto aliquid eſt magis īperuoſūtanto difficilius videt̉ eē ad refrenandū. ſed ira quā refrenat manſuetudo videt̉ eē impetuo ior qͣꝫ ꝯcupīa quā refrenat tꝑantia. d̓r enī Prouer .xxvij. Ira nō hꝫ miſericordiā nec erūpens furor. ⁊ īpetū cōcitati ſpūs ferre qͥs poterit. ergo māſuetudo eſt principalior virtus qͣꝫ tꝑantia.Pre. Spes eſt principalior motuſ aīe qͣꝫ deſidertū ſeuꝯcupīa. vt ſupra habiiū eſt. ſed humilitas refrenat p̄ſūptionē īmoderate ſpei. ergo humilitas videt̉ eē principalior virtus qͣꝫ tꝑantia q̄ refrenat ꝯcupiſcentiā. ¶ Stra
x 3