Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioCXLI

inqͣꝫtum .ſ. vna delectatio ſpūalis retrahit̉ ab alia potiori magꝭ debita. ¶Ad. v. dd̓ oēs delectatōes tactꝰtinēt ad nature conẜuationē. ideo oportet circa oēsdelectationes tactus ſit tꝑantia.Ad quintuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ circa ꝓprias delectationes guſtus ſit tꝑantia.Delectatōes enī guſtus ſunt in cibis potibꝰ qui magisſunt neceſſarij ad hoīs vitā qͣꝫ delectatōes venereoꝝ pertinēt ad tactū. ſed ẜm p̄dicta tꝑantia eſt circa delectatōeseoꝝ que ſunt neceſſaria ad vitā hoīs. ergo tꝑantia eſt magis circa ꝓprias delectatōes gͦuſtus qͣꝫ circa ꝓprias deletatōes tactus. Pre. Tꝑantia eſt circa paſſiones magꝭqͣꝫ circa res ip̄as ſed ſicut d̓r in. ij. de aīa. tactus videt̉ eſſeſenſus alimēti qͣꝫtū ad ip̄aꝫ ſubſtantiā alimēti. ſapor aūtqui eſt ꝓprie obiectū guſtus eſt ſic̄ delectamētū alimētoꝝergo tꝑantia magis eſt circa guſtū qͣꝫ circa tactū. Pre.Sicut d̓r ī .vij. ethi. circa eadē ſunt tꝑātia imꝑantiatinētia incōtinētia. ꝑſeuerātia mollicies ad quā pertinēt delitie. ſed ad delitias videt̉ ꝑtinere delectatio eſt inſaporibꝰ qui ꝑtinēt ad guſtū. ergo tꝑantia eſt circa delecctatōes ꝓprias guſtus. Sed cōtra ē qḋ phūs dic̄perātia intꝑātia vident̉ guſtu parū vl̓ nihil vti. Rn̄.dd̓ ſicut dictū eſt. tꝑātia ꝯſiſtit circa p̄cipuas delectatōes maxīe ꝑtinēt ad cōẜuatōeꝫ humane vite vel ī. ſpēvel in indiuiduo in quibꝰ ꝯſiderat̉ aliquid prīcipalit̓. aliquid aūt ſcd̓ario. principalit̓ quidē ip̄e vſus rei neceſſarieputa vel femine eſt neceſſaria ad ꝯẜuatōeꝫ ſpēi. vel cibi potus ſunt neceſſaria ad ꝯẜuatōeꝫ indiuidui. ip̄e vſaneceſſarioꝝ hoꝝ hꝫ quandā eſſentialem delectatōeꝫ adiūctaꝫ. ſcd̓ario aūt ꝯſiderat̉ circa vtrūqꝫ vſum aliqͥd qd̓ facitad hoc vſus ſit magis delectabilis. ſicut pulchritudo etornatus femine. ſapor delectabilis in cibo etiā odor. et principaliter tꝑantia eſt circa delectatōeꝫ tactus ſeꝯſeqͥtur ip̄m vſum neceſſariū rerū quaꝝ oīs vſus eſt ī agēdo. circa delectatōes aūt guſtus vel olfactus vel viſus eſttꝑantia intꝑantia ſcd̓ario inqͣꝫtū ſenſibilia hoꝝ ſenſuuꝫꝯferūt ad delectabilē vſum reꝝ neceſſariaꝝ ꝑtinet ad tactū. qꝛ tn̄ guſtus ꝓpinquior eſt tactui qͣꝫ alij ſenſus. tꝑātia magis eſt circa guſtū qͣꝫ circa alios ſenſus. Ad .i. ergo dd̓ etiā ip̄e vſus ciboꝝ delectatio eēntialiter ip̄mꝯſequēs ad tactū ꝑtinet. vn̄ phūs dicit in. ij. de aīa tactus eſt ſenſus alimēti. nutrimur enī calido frigido humido ſicco. ſed ad guſtū ꝑtinet diſcretio ſapoꝝ ꝯferūtad delectatōeꝫ alimēti inqͣꝫtū ſunt ſigna cōueniētis nutrimēti. Ad. ij. dd̓ delectatio ſaporis eſt qͣſi ſuꝑueniensſed delectatio tactus ſe ꝯſeqͥt̉ vſum cibi potus. Adiij dd̓ delitie princi palit̓ quid ē ꝯſiſtūt in ip̄a ſubſtātiaalimēti. ſꝫ ſcd̓ario ī exqͥſito ſapore p̄paratōe ciboꝝ.Ad ſextum ſic procedit.Uidet̉ regula tꝑantie ſit ſumēda ẜm neceſſitatē pn̄tis vite. Suꝑiꝰ enī regulat̉ ab inferiori. ſꝫ tꝑātia ſitvirtꝰ aīe ē ſuꝑior qͣꝫ neceſſitas corꝑaliſ. ergo regula tꝑātie dꝫ ſumi ẜm neceſſitatē corꝑalē. Pre. Quicūqꝫ excedit regulā peccat. ſi ergo neceſſitas corꝑalis eſſet regulatꝑātie. quicūqꝫ ali delectatōe vteret̉ ſupra neceſſitatē nature valde modicis ꝯtēta eſt peccaret ꝯtra tꝑātiā. qd̓ videt̉ incōueniens. Pre. Nullꝰ attingēs regulā peccat. ſi ergo neceſſitas corꝑalis eēt regula tꝑantie quicūqꝫvteret̉ aliqͣ delectatōe ꝓpter neceſſitatē corꝑalē. puta ꝓpiſanitatē eēt īmunis a pctō. hoc aūt videt̉ falſum. ergo ne-

ceſſitas corꝑalis eſt regula tꝑantie. S ꝯtra eſt qd̓Aug. dicit in li. de moribꝰ eccleſie. Habet vir tꝑans in rebus huiꝰ vite regulā vtroqꝫ teſtamēto firmatā. vt eoꝝ nildiligat nil ſe appetendū putet. ſed ad vite huiꝰ atqꝫ officioꝝ neceſſitatē qͣꝫtū ſatis eſt vſurpet vtendis modeſtiaamātis affectu. Rn̄. dd̓ ſicut ex ſupra dictis ptꝫ. bo virtutis moralis p̄cipue ꝯſiſtit in ordine rōnis. bo hoīs eſt ẜm rōnē. vt Diony. dic̄. iiij. ca. de diui. no.p̄cipuꝰ aūt ordo rōnis ꝯſiſtit in hoc aliqͣ in finē ordinar in hoc ordine maxīe ꝯſiſtit bonū rōnis. bonū hꝫ rōnēfinis. ip̄e finis eſt regula eoꝝ ſunt ad finē. oīa aūt de lectabilia in vſum hoīs veniūt ordinātur ad aliqͣm huiusvite neceſſitatē ſicut ad finē. tꝑntia accipit neceſſitatēhuiꝰ vite ſicut regulā delectabiliū quibꝰ vtit̉. vt .ſ. taritumeis vtat̉ qͣꝫtū neceſſitas huius vite requirit. ¶Ad i. ergodd̓ ſicut dictū eſt. neceſſitas huiꝰ vite hꝫ rōnem reguleinquantū eſt finis. Conſiderādū eſt aūt qn̄qꝫ aliud ē finis oꝑantis aliud finis oꝑis ſicut pꝫ edificatōis finiseſt domus. ſed. edificatoris finis qn̄qꝫ eſt lucrū. ſic ergoperātie ip̄ius finis regula eſt beatitudo. ſed eius rei quavtit̉ finis regula eſt neceſſitas humane vite infra quā ēid qd̓ in vſum vite venit. Ad. ij. dd̓ neceſſitas humane vite pōt attendi dupl̓r. Uno ẜm d̓r neceſſariuꝫillud ſine quo res nullo pōt eſſe. ſic cibus ē neceſſariꝰaīali. Alio ẜm d̓r neceſſariū illud ſine res non pōt̉ꝯueniēter. tꝑantia aūt ſolum attendit primam neceſſitatē ſed etiā ſecūdā. vn̄ phūs dicit in iij. ethi. tꝑatꝰapperit delectabilia ꝓpter ſanitatē vel ꝓpter bonā habitudinē. alia vero que ad hoc ſunt neceſſaria pn̄t dupl̓r ſehabete. quedā enī ſunt īpedimenta ſanitatis vel boni habitudinis. his tꝑatus nullo vtit̉. hoc enī eſſet pctm̄ꝯtra tꝑantiā. quedā vero ſunt ſunt his īpedimeta.his moderate vtit̉ loco tꝑe cōgruentia eoꝝ quibꝰuiuit. ibi phūs dicit tꝑatus appetit alia delectabilia. .ſ. non ſunt neceſſaria ad ſanitate vel ad bonā habitudinē impedimēta his exiſtētia. Ad. iij. dd̓ ſic̄ dictū eſt. tꝑantia reſpicit neceſſitatē qͣꝫtū ad ꝯuenientiā vite quidē attendit̉ ſolū ẜm conuenientiā corꝑis ſed etiāẜm ꝯueniētiā exterioꝝ reꝝ. puta diuitiaꝝ officioꝝ. ml̓to magis ẜm cōuenientiā honeſtatiſ. phūs ibi ſubdit in delectabilibus quibꝰ tꝑatus vtit̉ ſolū conſideratvt ſint īpeditiua ſanitatis bone habitudinis corꝑalis. ſed etiā vt ſint p̄ter bonū .i. cōtra honeſtatē.ſint ſupra ſubſtantiā .i. ſupra falcultatē diuitiaꝝ. Et Augdicit in li. de moribꝰ eccleſie tꝑatus reſpicit ſolū neceſſitatē huius vite ſed etiā officioꝝ.Ad ſeptimū ſic procedit̉Uidet̉ tꝑantia ſit virtus cardinal̓. Bonū etiā virtutis cardinal̓a rōne dependet. ſed tꝑantia eſt circa magis diſtant a rōne .ſ. circa delectatōes ſunt nobis brutis cōes. vt d̓r in. iij. ethi. ergo tꝑantia videt̉ prīcipalis virtus. Pre. Quāto aliquid eſt magis īperuoſūtanto difficilius videt̉ ad refrenandū. ſed ira quā refrenat manſuetudo videt̉ impetuo ior qͣꝫ ꝯcupīa quā refrenat tꝑantia. d̓r enī Prouer .xxvij. Ira hꝫ miſericordiā nec erūpens furor. īpetū cōcitati ſpūs ferre qͥs poterit. ergo māſuetudo eſt principalior virtus qͣꝫ tꝑantia.Pre. Spes eſt principalior motuſ aīe qͣꝫ deſidertū ſeuꝯcupīa. vt ſupra habiiū eſt. ſed humilitas refrenat p̄ſūptionē īmoderate ſpei. ergo humilitas videt̉ principalior virtus qͣꝫ tꝑantia refrenat ꝯcupiſcentiā. Stra

x 3