Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioCXL

Uidetur quarta beatitudo .ſ. beati qui eſuriūt ſitiuntiuſticiā. non rn̄deat dono fortitudīſ. Donū enī fortitudīsnon rn̄det virtuti iuſticie ſed potius donū pietatis. ſꝫ eſurire ſitire iuſticiā ꝑtinet ad actū iuſticie. ergo beatitudoiſta magis ꝑtinet ad donū pietatiſ qͣꝫ ad donū fortitudiniſ Pre. Eſuties ſitis iuſticie importat deſideriū boniſed hoc ꝓprie ꝑtinet ad charitatē cui non rn̄det donū fortitudinis ſed magis donū ſapiētie. vt ſupra habitū eſt. ergoiſta beatitudo non rn̄det dono fortitudiniſ ſed dono ſapīe Pre. Fructus conſequūtur ad beatitudines qꝛ rōnebeatitudinis eſt delectatio vt d̓r in. i. ethi. ſed in fructibuſnon videt̉ aliquid poni qd̓ ꝑtineat ad fortitudinem. ergoneqꝫ beatitudo aliqua ei rn̄det. Sed ꝯtra eſt qd̓ Aug.dicit in li. de ſermone dn̄i in monte. Fortitudo congruiteſurientibꝰ. laborāt enī deſiderantes gaudiū de veris bonis. amorē a terrenis auertere cupiētes Rn̄. dd̓ ſic̄ſupra dictū eſt Aug. attribuit beatitudines donis ẜm ordinē enumeratōis conſiderata tn̄ aliqͣ cōuenientia. ideoquartā beatitudinē .ſ. eſurie ſiti iuſticie attribuit quarto dono .ſ. dono fortitudinis. eſt tn̄ ibi aliqua ꝯuenientiaqꝛ ſicut dictū eſt fortitudo in arduis cōſiſtit. eſt aūt valdearduū aliquis non ſolū oꝑa virtuoſa faciat cōiter dicūtur oꝑa iuſticie ſed faciat ea inſatibili quodā deſiderio. quod pōt ſignari famē ſitim iuſticie. Ad .i. ergodd̓ ſicut Chryſo. dicit ſuꝑ Matth. iuſticia hic pōt accipi non ſoluꝫ ꝑticularis ſed etiā vniuerſalis ſe habet adoīm virtutū opera vt d̓r in. v. ethi. in quibꝰ arduū intēditfortitudo eſt donū. Ad. ij. dd̓m charitas eſt radixoīm donoꝝ virtutū. vt ſupra dictū eſt. ideo quicquidꝑtinet ad fortitudinē pōt etiā ad charitatē ꝑtinere. Adiij. dd̓ inter fructus ponūtur duo ſufficienter corrn̄dent dono fortitudinis .ſ. patiētia reſpicit ſuſtinentiaꝫmaloꝝ. longanimitas reſpicere pōt diuturnā expectationē oꝑationem bonoꝝ. Queſtio. CXL.Einde ꝯſideradumeſt de preceptis fortitudinis. Et primo de preceptis ip̄iꝰ fortitudīs. ſcd̓o de p̄ceptis ꝑtiū eiꝰAd primū ſic procediturUidetur non ꝯueniēter in lege diuina p̄cepta fortitudinis tradātur. Lex enī noua perfectior eſt veteri lege. ſedin veteri lege ponūtur aliqua precepta fortitudinis. vt pꝫDeutro. .xx. ergo in noua lege aliqua precepta fortitudinis danda fuerūt. Pre. Precepta affirmatiua vidētur eſſe potiora preceptis negatiuis. qꝛ affirmatiua in cludūt negatiua ſed non ecōuerſo. incōuenienter ergo in lege diuina ponūtur p̄cepta fortitudīs ſolū negatiua timorem ꝓhibentia. Pre. Fortitudo eſt vna de virtutibꝰ prīcipalibus. vt ſupra habitū eſt. ſed p̄cepta ordinātur ad virtutes ſicut ad fines. vnde debent ei ꝓportionari. ergocepta fortitudinis debuerūt poni inter p̄cepta decalogiſunt prīcipalia legis p̄cepta. Sed ꝯͣriū apparet ex traditione ſacre ſcripture. Rn̄. dd̓ p̄cepta legis ordinātur ad intentōeꝫ legiſlatoris. vn̄ ẜm diuerſos fines quosintendit legiſlator oportet diuerſimode p̄cepta legiſ inſtitui. vn̄ in rebꝰ humanis alia ſunt. precepta democraticaalia regia. alia tyrānica. finis aūt legis diuine eſt vt homoinhereat deo. ideo p̄cepta legis diuine de fortitudineqͣꝫ de alijs virtutibus dant̉ ẜm conuenit ordinatōitis in deū. ꝓpter hoc Deutro. xx. d̓r. formidetis eosqꝛ dn̄s deus veſter in medio veſtri eſt. ꝓvobis ꝯͣ aduer

ſarios dimicabit. leges aūt humane ordinātur ad aliquamundana bona. ẜm quoꝝ conditōꝫ p̄cepta fortitudinis inhumanis legibꝰ inueniūtur. Ad i. ergo dd̓ vetus teſtamētuꝫ habebat tꝑalia ꝓmiſſa. nouū aūt ſpūalia eterna. vt Aug. dicit ꝯtra Fauſtū. ideo neceſſariū fuit vt ī veteri lege ppl̓s inſtrueret̉ qualiter pugnare deberet etiā corporaliter terrena paſſione acquireda. in nouo aūt teſtamēto inſtruendi fuerūt hoīes qualiter ſpūaliter certandoad paſſionē vite eterne ꝑuenirēt. ẜm illud Matth. xi. Regnum celoꝝ vim patit̉ violēti rapiūt illud. vn̄ Petrꝰprecepit. i. Pet̄. vlti. Aduerſarius veſter diabolus tanqͣꝫleo rugiens circūit querēs quē deuoret. cui reſiſtite forteſin fide. Iaco. iiij. Reſiſtite diabolo fugiet a vobis. qꝛtn̄ hoīes ad ſpūalia bona tendētes ab eis retrahi poſſemt corꝑalia ꝑſcula. fuerūt etiā in lege diuina danda fortitudinis p̄cepta ad ſuſtinenda fortiter tꝑalia mala. ẜm illd̓Matth. x. Nolite timere eos qui occidūt. corpꝰ. Ad. ij.dd̓ lex in ſuis p̄ceptis d̓ꝫ habere cōem inſtructioneꝫ. eavero ſunt agēda in ꝑiculis non poſſunt ad aliquod cōereduci ſicut ea que ſunt vitanda. p̄cepta fortitudinismagis dant̉ negatiue qͣꝫ affirmatiue. Ad. iij. dd̓ ſic̄dictū eſt p̄cepta docalogi ponūtur in lege ſicut prima principia ſtatim debent eſſe oībꝰ nota. ideo p̄cepta decalogi debuerunt eſſe principaliter de actibꝰ iuſticie in quibusvidetur eſſe ratio debiti. non aūt de actibꝰ fortitudinis. qꝛ ita manifeſte videtur debitū aliquis ꝑicula mortis non reformidet.Ad ſecundū ſic procedit̉.Uidet̉ incōueniēter tradātur p̄cepta in lege diuinaꝑtibꝰ fortitudinis. Sicut enī patiētia ꝑſeuerātia ſunttes fortitudinis. ita magnificētia magnanimitas ſiuefiducia. vt ex ſupra dictis pꝫ. ſed de patiētia inuenianturaliqua p̄cepta tradita in lege diuina. ſil̓r etiā de ꝑſeuerātia. ergo pari rōne de magnificētia magnanimitate aliqͣp̄cepta tradi debuerūt. Pre. Patientia eſt virtus maxime neceſſaria ſit cuſtos aliaꝝ virtutū. vt Grego. dic̄ſed alijs virtutibus dant̉ abſolute p̄cepta. ergo patientia fuerūt danda p̄cepta intelligūtur ſolū ẜm p̄parationē animi. vt Aug. dicit in li. de ſermone dn̄i ī mōte.Pre. Patientia ꝑſeuerātia ſunt ꝑtes fortitudinis vt dictū eſt. ſed de fortitudine non dant̉ p̄cepta affirmatiua ſꝫſolū negatiua. vt ſupͣ habitū eſt. ergo etiā neqꝫ de patientia ꝑſeuerātia fuerūt danda p̄cepta affirmatiua ſꝫ ſoluꝫnegatiua. Sed ꝯtrariū habet̉ ex tradione ſacre ſcripture. Rn̄. dd̓ lex diuina ꝑfecte informat hoīem de his ſunt neceſſaria ad recte viuēdū. indiget aūt ad recteviuendū non ſolū virtutibꝰ principalibꝰ ſꝫ etiā virtutibꝰſecundarijs adiūctis. ideo in lege diuina ſic̄ dāturuenientia p̄cepta de actibꝰ virtutū principaliū. ita etiātur ꝯuenientia p̄cepta de actibꝰ ſcd̓aꝝ virtutū adiūctaꝝ Ad .i. ergo dd̓ magnificētia magnanimitas nontinent ad genus fortitudinis niſi ẜm quandā magnitudinis excellentiā quā circa ꝓpriā materiā cōſiderāt. ea aūtꝑtinent ad excellentiā magis cadūt ſub ꝯſilijs ꝑfectionisqͣꝫ ſub p̄ceptis neceſſitatis. de magnificentia de magnanimitate fuerūt dāda p̄cepta ſed magis ꝯſilia. afflictiones aūt labores pn̄tis vite ꝑtinēt ad patientiā perſeuerantiā non rōne alicuius magnitudinis in eis cōſiderate ſed rōne ip̄ius generis. de patiētia ꝑſeuerantiafuerūt dāda p̄cepta. Ad. ij. dd̓ ſicut ſupra dictū eſt.p̄cepta affirmatiua ſi ſꝑ obligent tn̄ obligāt ad ſꝑ ſꝫ