Queſtio¶ XXXVII

ergo patientia nō eſt ꝑs fortitudinis. ſꝫ magis tēperātie.Pre. Totū nō pōt eē ſine ꝑte. ſi ergo patīa ſit ꝑs fortitudinis fortitudo nunqͣꝫ poſſet eē ſine patientia. cū tn̄ fortis qn̄qꝫ nō tolleret pariēter maia ſꝫ etiā aggrediat̉ euꝫ qͥmala facit. ergo patīa nō ē ꝑs fortitudinis. ¶ Sꝫ ꝯtra eſtꝙ Tullius in ſua rhetorica ponit eā fortitudinis partem¶ Rn̄. dd̓m ꝙ patīa ē ꝑs fortitudīs quaſi potētialis. qꝛ adiungit̉ fortitudini ſicut virtꝰ ſecūdaria prircipali ad patientiā .n. ꝑtinet aliena mala equanimiter ꝑpeti. vt Gregꝰdicit in quadā omel. ī malis aūt q̄ ab alijs inferunt̉ precipua ſunt ⁊ difficilima ad ſuſtinendū illa q̄ ꝑtinēt ad ꝑicula mortis circa q̄ ē fortitudo. vn̄ pꝫ ꝙ ī iſta mater ia prīcipalitatē tenet fortitudo quaſi vendicas ſibi id qd̓ principalius ē ī hac mater ia. ⁊ iō patīa adiūgit̉ ei ſicut ſecundaria virtus principali. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ad fortitudinē ꝑtinet nō qualiacūqꝫ ſuſtinere ſꝫ illud qd̓ ē ſūme difficiſe in ſuſtinendo. ſuſtinere ꝑicula mortis. ad patīaꝫ aūtpōt ꝑtinere ſuſtinētia quorūcūqꝫ maloꝝ. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙactus fortitudinis nō ſolū ꝯſiſtit in hoc ꝙ aliqͥs ī bono ꝑſiſtat cōtra timores futuroꝝ ꝑiculoꝝ. ſed etiā vt nō deficiat ꝓpter pn̄tem triſticiā ſiue dolorē. ⁊ ex hac ꝑte hꝫ affinitate cū fortitudine patīa. ⁊ tn̄ fortitudo ē principaliter circatimores. ad qͦrū rōnem ꝑtinet fugere qd̓ vitat fortitudo.patia vero principaliꝰ ē circa triſtitias. nā pati ens dr̄ aliqͥs nō ex hoc ꝙ nō fugit. ſꝫ ex hoc ꝙ laudabiliter ſe hꝫ inpatiendo q̄ p̄ſentialiter nocet. vt .ſ. nō inordinate ex eis triſtet̉. ⁊ iō fortitudo ꝓprie ē in iraſcibili. patīa aūt in ꝯcupiſcibili nec hoc īpedit quī patīa ſit ꝑs fortitudinis. qꝛ adiūctio virtutis ad virtutē nō attendit̉ ẜm ſubiectū ſꝫ ẜm materiā vel formā. nec tn̄ patīa ponit̉ ꝑs tēperātie qͣꝫuis vtraqꝫ ſit in ꝯcupiſcibili. qꝛ tꝑantia ē ſolū circa triſficias queopponunt̉ delectationibꝰ tactꝰ. puta q̄ ſunt ex abſtinentiaciboꝝ vel venereoꝝ. ſed patīa p̄cipue ē circa triſticias q̄ abalijs inferunt̉. ⁊ iterū ad tēperātiā ꝑtinet refrenare hmoitriſticias ſicut ⁊ delectatiōes ꝯtrarias. ad patīam aūt ꝑtinet vt ꝓpter hmōi triſticias quātecūqꝫ ſint hō nō recedata bono virtutis. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ patīa pōt quātū ad aliqͥd ſui poni ꝑs integralis fortitudīs. de qua ꝑte obiectioꝓcedit. ꝓut .ſ. aliquis parienter ſuſtinet mala q̄ ꝑtinēt adꝑicula mortis. nec ē ꝯtra rōnem patīe qua aliqͥs qn̄ opꝰfuerit inſiliat in eū qui mala facit. qꝛ vt Criẜ. dicit ſuꝑ illud Marth. Uade ſathanas. An in iurijs ꝓprijs paniētēeē laudabile ē. iniurias aūt dei patienter ſuſtinere minuseſt īpiū. Et Augꝰ dicit in quadā epl̓a ꝯtra Marcellinumꝙ p̄cepta patīe nō ꝯtrariant̉ bono rei publice. pro qͦ ꝯſeruando ꝯtra inimicos pugnat̉. ẜm vero ꝙ patīa ſe hꝫ circaquecūqꝫ alia mala adiūgit̉ fortitudini vt virtus ſecundaria principali.O quintum ſic p̄cedit̉Uidet̉ ꝙ patīa ſit idē ꝙ longanimitas. Dicit. n̄Augꝰ in li. de patīa ꝙ patīa dei p̄dicat̉ nō in hoc ꝙ aliqd̓malū patiat̉. ſed in hoc ꝙ expectat malos vi ꝯuertant̉. vn̄Eccl̓. v. dicit̉. Altiſſimus patiēs redditor ē. ergo videturꝙ patīa ſit idē qd̓ longanimitas. ¶ Pre. Idē nō ē oppoſitū duobꝰ. ſꝫ in patīa opponit̉ longanimitati ꝑ quā aliqͥmorā expectat. dicit̉ enī aliqͥs īpatiēs more ſicut aliorummaloꝝ. ergo videt̉ ꝙ patīa ſit idē longanimitati. ¶ Pre.Sicut tempꝰ ē q̄dā circūſtantia maloꝝ q̄ ſuſtinentur itaetiā locꝰ. ſed ex ꝑte loci nō ſumit̉ aliqua virtꝰ q̄ diſtinguat̉a patīa. ergo ſimiliter nec lōganimitas q̄ ſumit̉ ex ꝑte tēporis. inqͣꝫtū .ſ. a. iquis diu expectat diſtinguit̉ a patiētia

Sꝫ ꝯtra ē qd̓ ſuꝑ illo ad Ro. ij. An diuitias bonitatis eꝰ⁊ patientie ⁊ longanimitatis cōtēnis. dicit glo. videt̉ longanimitas a patīa differre. qꝛ qui infirmitate magis qͣꝫ ꝓpoſito delinquūt. ſuſtentari ꝑ longanimitatē dicunt̉ quivero ꝑtinaci mēte exultāt in delicijs ſuisᶻ ferre patienterdicendi ſunt. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut magnanimitas dr̄ perquam habet aliquis animū tēdendi ī magna. ita etiā longanimitas dicit̉ ꝑ quā aliqͥs habet animū tendendi ī aliquid qd̓ in longinquum diſtat. ⁊ iō ſicut magnanimitasmagis reſpicit ſpē tendentē in bonū qͣꝫ audaciā vel timorem ſiue triſticiā q̄ reſpicit malū. ita etiā ⁊ longanimitasvnde longanimitas maiorē ꝯuenientiā videt̉ habere cuꝫmagnanimitate qͣꝫ cū patīa. pōt tn̄ ꝯuenire cum patīa duplici rōne. Primo quidē qꝛ patīa ſicut ⁊ fortitudo ſuſtinet aliqnā mala ꝓpter aliqd̓ bonū. qd̓ ſi ex ꝓpinquo expectet̉ facilius ē ſuſtinere. ſi aūt in longinquū differat̉ difficilis ē expectatio. mala aūt in pn̄ti ſuſtinere difficilius eſtScd̓o qꝛ hocipſū qd̓ ē differri bonū ſperatū natū ē cauſare triſticiā. ẜm illud Prouer. xiij. Spes q̄ differt affligit aīam. vn̄ ⁊ in ſuſtinēdo huiuſmodi afflictionē poteſteſſe patīa ſicut ⁊ ī ſuſtinēdo quaſcūqꝫ alias circunſtātiasSic ergo ẜm ꝙ ſub eadē rōne mali ꝯtriſtātis pōt comp̄hendi ⁊ dilatio boni ſperati q̄ pertinet ad longanimitatē⁊ labor quē hō ſuſtinet in ꝯtinuata executione boni oꝑisquod pertinet ad cōſtantiam tam longanimitas qͣꝫ etiaꝫconſtantia ſub patientia comprehendunt̉. Un̄ ⁊ Tulliꝰdiffiniens patientiā dicit. ꝙ patīa ē honeſtatis ac vt ilitatis cauſa volūtaria ac diuturna ꝑpeſſio reꝝ arduaꝝ ac diſficiliū. qd̓ dicit arduaꝝ. ꝑtinet ad ꝯſtantiā in bono. qd̓ dicit difficiliū. ꝑtinet ad grauitatē mali quaꝫ ꝓprie reſpicitpatīa. Qd̓ vero addit̉. diuturna ſiue diutina. pertinet adlonganimitatē ẜm ꝙ cōuenit cū patīa. Et per hoc. pꝫ reſponſio ad primū ⁊ ſecūdum. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ illud qd̓eſt longinquū loco qͣꝫuis fit remotuꝫ a nobis. non tamēeſt ſimpliciter remotū a natura reꝝ ſicut id qd̓ eſt longiuquū tempore. ⁊ ideo nō eſt ſimilis rō. ⁊ p̄terea qd̓ eſt longinquū loco nō affert difficultatē niſi rōne tēporis. quiaqd̓ ē longinquū loco a nobis tardius tꝑe ad nos pōt peruenire. ¶ Quartū cōcedimus. tamē ꝯſiderāda ē rō illiꝰdifferentie quā glo. aſſignat. qꝛ in his qui ex infirmitatepeccāt. hoc ſolū videt̉ īportabile ꝙ diu ꝑſeuerāt in malo.⁊ iō dicitur ꝙ ex longanim itate ſupportant̉. ſed hoc ipſūꝙ aliquis ex ſuperbia peccat īportabile videt̉. Et ideo perpatientiam dicuntur ſuſtineri illi qui ex ſuperbia peccāt.¶ Queſtio CXXXVIIEinde ꝯſiderādum.eſt de perſeuerantia ⁊ de vitijs oppoſitis. Circa perſeuerantiam autem queruntur quatuor. ¶ Primo vtrum perſeuerantia ſit virtus. ¶ Secunpo vtruꝫ ſit pars fortitudinis. Tertio quō ſe habeat adꝯſiantiā. ¶ Quarto vtꝝ indigeat auxilio gr̄eO primum ſic proce:dit̉. Uidet̉ ꝙ ꝑſeuerātia nō ſit virtus. qꝛ vt phūs dicit invij. ethi. continentia eſt potior qͣꝫ perſeuerantia. ſed continentia non eſt virtus. vt dicitur in. iiij. ethi. ergo p erſeuerantia nō ē virtꝰ. ¶ Pre. Uirtꝰ ē qua recce viuit̉. ẜmAug. in li. de libe. ar. ſed ſicut ipſe dicit in li. de perſeuerātia. nullus pōt dici perſeuerantiā habere qͣꝫdiu viuit niſiperſeueret vſqꝫ ad mortē. ergo perſeuerātia nō eſt virtus.Pre. Immobiliter perſiſtere in oꝑe virtutis requirit̉ ad