QueſtioCXXXIIII

habitū ē. ſed aliquis pōt hr̄e alias virtutes ſine magnificentia. dicit enim phus. in. iiij. ethi. ꝙ nō oīs liberalis ēmagnificus. ergo magnificentia nō ē virtus. ¶ Pre. Uirtus moralis cōſiſtit in medio vt pꝫ in. ij. ethi. ſed magnificentia nō. videt̉ cōſiſtere in medio. ſuꝑexcellit enī liberalitatē magnitudine. magnū aūt opponit̉ paruo ſicut extremum quoꝝ mediū ē equale vt dicitur ī. x. metha. ⁊ ſic magnificentia nō ē in medio ſed in extremo. ergo nō ē virtꝰ.¶ Pre. Nulla virtus cōtrariat̉ naturali inclinationi ſedmagis perficit ipſam vt ſupra habitū ē. ſed ſicut pbūs dicit in. iiij. ethi. magnificus nō eſt p̄ſumptuoſus ī ſe ipſoqd̓ ē contra naturalē inclinationē per quā aliquis maxime prouidet ſibi. ergo magnificentia eſt virtus. ¶ Pre.Scd̓m phūm in. vi. ethi. ars ē recta rō factibiliū. ſed magnificentia eſt circa factibilia vt ex ipſo nomine apparet.ergo magis ē ars qͣꝫ virtus. ¶ Sed ꝯtra humana virtꝰē participatio quedā virtutis diuine. ſed magnificētia ꝑtinet ad virtute diuinā. ẜm illud pͣs. Magnificentia eiꝰ.⁊ virtus eius in nubibus. ergo magnificentia eſt virtus.¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut dicit̉ in .i. de celo virtus dicit̉ ꝑ comparationē ad vltimū in qd̓ potentia pōt. nō quidē ad vltimum ex parte defectus ſed ex ꝑte exceſſus cuius ratio conſiſtit in magnitudine ⁊ iō oꝑari aliquid magnū ex quo ſumitur nomē magnificentie ꝓprie ꝑtinet ad rōnem virtutis. vnde magnificentia noīat virtutū ¶Ad .i. ergo dd̓mꝙ nō oīs liberalis ē magnificus qͣꝫtum ad actum. quia deſunt ſibi ea quibus vti neceſſe eſt ad actū magnificum. tamen omnis liberaſis habet habitū magnificētie vel actuvel in propinqua diſpoſitione vt ſupra dictum. eſt cuꝫ decōnexione virtutū ageret̉. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ magnificentia cōſiſtit quidē in extremo cōſiderata quātitate eius qd̓facit. ſed tamen in medio cōſiſtit cōſiderata regula rōnis.a qua non deficit. nec eam excedit. ſicut etiā de magnanimitate dictum eſt. ¶ Ad. iij. dicendū ꝙ ad magnificentiāꝑtinet facere aliquid magnū. qd̓ autem ꝑtinet ad ꝑſonaꝫvniuſcuiuſqꝫ ē aliquid paruū in cōꝑatione ad id qd̓ conuenit rebus diuinis vel rebus cōibus. ⁊ ideo magni ficusnon principaliter intendit ſumptus facere in his que ꝑtinent ad perſonā propriam non quia bonum ſuum non q̄rat. ſed qꝛ non eſt magnum. ſi quid tamen in his que adipſum pertinent magnitudine habeat hoc etiā magnificemagnifi cus proſequit̉ ſicut ea que ſemel fiunt vt nuptievel aliquid aliud huiuſmodi. vel etiā ea que permanētiaſunt. ſicut ad magnificum ꝑtinet preparare conuenienteꝫhabitationē. vt dicit̉ in. iiij. ethi. ¶ Ad. iiij. dicendum ꝙſicut phūs dicit in. vi. ethi. oportet artis eē quandā virtutem .ſ. moralem. per quā ſ. appetitus inclinet̉ ad recte vtendum rōne artis. ⁊ hoc ꝑtinet ad magnificentiā. vnde noneſt ars ſed pirtus.ſic proceditur. Uidet̉ ꝙO ſe cudi maoriſtenua nō ſitſpecialis virtus. Ad magnificentiam enim videt̉ pertinere facere aliquid magnū. ſed facere aliquid magnumpoteſt conuenire cuilibet virtuti ſi ſit magna ſicut qui habet magnā virtutē tēperantie facit magnū tēperantie opꝰ.ergo magnificentia nō eſt aliqua ſpecialis virtus. ſed ſignat ſtatum perfectū cuiuſlibet virtutis. ¶ Pre. Eiuſdēvidet̉ facere aliquid ⁊ tendere in illud ſed tendere in aliquid magnū ꝑtinet ad magnanimitatē vt ſupra dictū ē.ergo ⁊ facere aliquid magnū ꝑtinet ad magnanimitateꝫ.non ergo magnificentia eſt virtus diſtincta a magnanimitate. ¶ Pre. magnificentia videt̉ ꝑtinere ad ſanctita-

tem. dicit̉ enī Exo. xv. Magnificus in ſanctitate. ⁊ in pͣs.Sanctitas ⁊ magnificentia in ſanctificatione eius. ſꝫ ſanctitas eſt idem religioni vt ſupra habitum eſt. ergo magnificentia videtur idem eſſe religioni. non eſt ergo virtusſpecialis ab alijs diſtincta. ¶ Sed cōtra ē ꝙ phūs cōnumerat eam alijs virtutibus ſpecialibus. Rn̄. dicenduꝫ ꝙad magnificentiam pertinet facere aliquid magnū ſicutex ipſo nomine apparet. facere autē dupliciter pōt accipi.vno modo proprie alio modo cōiter. proprie aūt facere dicitur operari aliquid in exteriori materia. ſicut facere domum vel aliquid aliud huiuſmodi. cōiter autē dicit̉ facere pro quacunqꝫ actione ſiue tranſeat in exteriorē materiam ſicut vrere ⁊ ſecare. ſiueⁱ maneat in ipſo agente ſicut ītelligere ⁊ velle. ſi ergo magni ficentia accipiat̉ ẜm ꝙ factionē alicuius magni īportat ꝓut factio proprie dicitur ſicmagnificentia ē ſpecialis virtus. opus enī factibile ꝓducitur ab arte. in cuius quidem vſu poteſt attendi vna ſpecialis rō bonitatis ꝙ ipſum opus factū per artem ſit magnum .ſ. in quantitate p̄cioſitate ⁊ dignitate. qd̓ facit magnificentia. ⁊ ẜm hoc magnificentia eſt ſpecialis virtꝰ. Sivero nomē magnificentie accipiatur ab eo qd̓ ē faceremagnum ẜm ꝙ facere cōiter ſumit̉. ſic magnificentia non eſtſpec ialis virtus. ¶Ad .i. ergo dicendū ꝙ ad quālibet virtutē ꝑfectā pertinet magnū facere ex ſuo genere ẜm ꝙ facere cōiter ſumitur. non autem ẜm ꝙ ſumitur ꝓprie. ſedhoc eſt propriū magnificentie. ¶ Ad. ij. dicendū ꝙ ad magnanimitatē ꝑtinet nō ſolū tendere in magnū ſed etiā inomnibus virtutibus magnū operari vel faciendo vel qͣlitercunqꝫ agendo. vt dicit̉ in. iiij. ethi. ita tamē ꝙ magnanimitas circa hoc reſpicit ſolā rōnem magni. alie aūt virtutes que ſi ſint perfecte magnū operant̉. non tamē principaliter dirigunt intentione ſuā ad magnum. ſed ad idqd̓ eſt proprium vnicuiqꝫ virtuti. magnitudo autem conſequitur ex quantitate virtutis. ad magnificentiam veroꝑtinet non ſolum facere magnū ẜm ꝙ facere proprie ſumitur. ſed etiam ad magnū faciendū. tendere animo. Unde Tullius dicit in ſua rhetorica ꝙ magnificentia ē reruꝫmagnaꝝ ⁊ excelſarum cum animi quadam ampla ⁊ ſplendida propoſitione cogitatio atqꝫ adminiſtratio vt cogitatio referatur ad interiorem intentionē. adminiſtratio aūtad exteriorē executionem. vnde oportet ꝙ ſicut magnanimitas intendit aliquod magnum in omni materia. ita etmagnificentia in aliquo opere factibili. ¶ Ad tertium dicendum ꝙ magnificentia intendit opus magnum facere. Opera autem ab hominibus facta ad aliquem finemordinantur. nullus autem finis humanorum operum eſtadeo magnus ſicut honor dei. ⁊ ideo magnificentia precipue magnum opus facit in ordine ad honorem dei. Unde philoſophus dicit in. iiij. ethicorū ꝙ honorabiles ſumptus ſunt maxime qui pertinēt ad diuina ſacrificia. ⁊ circa hos maxime ſtudet magnificus. ⁊ ideo magnificentiaconiungitur ſanctitati. quia precipue eius effectus ad religionem ſiue ſanctitatem ordinatur.cedit̉.O tertium ſic Pro Didetur ꝙ materia magnificentie non ſint ſumptꝰ magni. Circa eandē .n. mater iā non ſunt due virtutes. ſꝫ circa ſumptus eſt liberalitas vt ſupra habitū eſt. ergo magnificētia nō ē circa ſumptꝰ. ¶ Pre. Oīs magnificus ē liberalis vt dicitur in iiij. ethicorum. ſed liberalitas eſt magiſcirca donum qͣꝫ circa ſumptus. ergo etiam magnificentianon precipue eſt circa ſumptus. ſed magis circa dona