QueſtioCXXXIIII

ethi. ꝙ qui dignificat ſe minoribus qͣꝫ ſit dignusᶠ dr̄ puſillanimꝰ. ſꝫ qn̄qꝫ ſancti viri dignificat ſeipſos minoribꝰqͣꝫ ſint digni ſicut patꝫ d̓ moyſe ⁊ hieremia q̄ digni erantofficio ad qd̓ aſſumebant̉ a deo. qd̓ tamen vterqꝫ eoꝝ humiliter recuſabat. vt habetur Exo. iij. ⁊ Hiere .i. non ergopuſillanimitas ē peccatū. ¶ Sed ꝯtra. Nihil in moribꝰhominū ē vitandū niſi peccatū. ſed puſil ſanimitas eſt vitanda. dicit̉ enī ad Col̓. iij. Patres nolite ad indignationem ꝓuocare filios veſtros vt non puſillo aīo fiant. ergopuſillanimitas ē peccatum. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ oē illud quodꝯtrariat̉ naturali inclinationi ē pctm̄. qꝛ ꝯtrariat̉ legi nature. ineſt auteꝫ vnicuiqꝫ rei naturalis inclinatio ad exequendū actionē ꝯmenſuratā ſue potentie. vt pꝫ in oībusnaturalibus tam aīatis qͣꝫ inaīatis. ſicut aūt ꝑ p̄ſumptionem aliquis excedit ꝓportionē ſue potentie dū nititur admaiora qͣꝫ poſſit. ita puſillanimus etiā deficit a ꝓportioneſue potentie dum recuſat in id tendere qd̓ eſt ſue potentieꝯmenſuratū. ⁊ iō ſicut p̄ſumptio eſt pctm̄. ita ⁊ puſillanimitas. ⁊ idē ē ꝙ ſeruus qͥ acceptā pecuniā dn̄i ſui fodit īterrā. nec ē oꝑatus ex ea ꝓpter quēdā puſillanimitatis timorē. punit̉ a dn̄o vt habet̉ Marth. xxv. ⁊ Luc̄. xix. ¶ Adi. ergo dd̓ꝫ ꝙ phūs illos noīat malos qui ꝓximis inferūtnocumenta. ⁊ ẜm hoc puſillanimus dicit̉ non eē malus.qꝛ nulli infert nocumentū niſi per accn̄s inquantū .ſ. deficit ab operibus quibus poſſet alios iuuare dicit. n. Gregꝰin paſtorali ꝙ illi qui ꝓdeſſe vtilitati proximoꝝ in p̄dicatione refugiunt ſi diſtricte iudicent̉. ex tantis rei ſunt exquātis venientes ad publicū ꝓdeſſe potuerunt. ¶ Ad. ij.dicendum ꝙ nihil prohibet aliquē habentē habitū virtutis peccare. venialiter quidē etiā ipſo habitu remanente.mortaliter autē cum corruptione ipſius habitus virtutisgratuite. ⁊ ideo poteſt ꝯtingere ꝙ aliqͦs ex virtute quā habet ſit dignus ad aliqua magna facienda que ſunt dignamagno honore. ⁊ tn̄ per hoc ꝙ ipſe nō attēptat ſua virtute vti peccat. qn̄qꝫ quideꝫ venialiter. qn̄qꝫ aūt mortaliter.Uel pōt dici ꝙ puſillanimus eſt dignus magnis ẜm humilitatē ad virtuiē que ineſt ei. vel ex bona diſpoſitiōe nature vel ex ſcientia. vel ex exteriori fortuna quibus dum recuſat vti ad virtutē puſillanimus reddit̉. ¶ Ad. iij. dd̓mꝙ etiā puſillanimitas aliquo mō ex ſuperbia pōt oriri dūſcꝫ aliquis nimis ꝓprio ſenſui innitit̉ quo reputat ſe ī ſufficiente ad ea reſpectu quorū ſufficientiam habet. Undedicit̉ Prouer. xxvi. Sapientior ſibi piger videt̉ ſepteꝫ viris loquentibus ſententias. nihil enī prohibet ꝙ ſe qͣꝫtuꝫad aliqua deijcit. ⁊ quantū ad alia ſe in ſublime extollat.Unde Gregꝰ in paſtoral̓. de moyſe dicit ꝙ ſuperbus fortaſſe eſſet ſi ducatum plebis ſue ſine trepidatione ſuſciperet. ⁊ rurſum ſuperbus exiſteret ſi auctoris īperio obedire recuſaret. ¶ Ad. iiij. dicendū ꝙ Moyſes ⁊ Hie remiasdigni erāt officio ad qd̓ diuinitus eligebāt̉ ex diuina gratia. ſed ipſi conſiderātes ꝓprie infirmitatis inſufficiētiamrecuſabāt. nō tn̄ pertinaciter ne in ſuperbiam laberentur.ſic procedit̉. UiO ſecundum derut ꝙ puſillanimitas non opponatur magnanimitati. Dicitenim phus in. iiij. ethi. ꝙ puſillanimus ignorat ſeipſumappeteret enī bona quibus dignus eſt ſi ſe cognoſceret. ſꝫignorantia ſui videtur opponi prudentie. ergo puſillanimitas opponitur prudentie. ¶ Pre. Matth xxv. ſeruumqui propter puſillanimitateꝫ pecunia vti recuſauit vocatdominus malum ⁊ pigrū. phūs etiā dicit in. iiij. ethicoꝝꝙ puſillanimi videntur pigri. ſed pigritia opponitur ſo-

licitudini que ē actus prudentie. vt ſupra habitum ē. ergo puſillanimitas nō opponit̉ magnanimitati. ¶ Pre.Puſillanimitas videtur ex inordinato timore procedere.vnde dicitur Eſa. xxxv. Dicite puſillanimes cōfortamini⁊ nolite timere. etiā videt̉ procedere ex inordinata ira. ẜmillud ad Col̓. iij. Patres nolite ad indignationē prouocare filios veſtros vt nō puſillo animo fiant. ſꝫ inordinatiotimoris opponitur fortitudini. inordinatio autē ire manſuetudini. ergo puſillanimitas non opponitur magnanimitati. ¶ Pre. Uitiū qd̓ opponit̉ alicui virtuti tāto grauius eſt quanto ē magis virtuti diſſimile. ſꝫ puſillanimitas magis eſt diſſimilis magnanimitati qͣꝫ p̄ſumptio. ergo ſi puſillanimitas opponeretur magnanimitati. ſequeret̉ ꝙ eēt grauius pctm̄ qͣꝫ p̄ſumptio qd̓ ē contra illud ꝙdicit̉. Eccl̓. xxxvij. Ꝙ p̄ſumptio nequiſſima vnde creataes. nō ergo puſillanimitas opponitur magnanimitatitSed contra eſt ꝙ puſillanimitas ⁊ magnanimitas dinierunt ẜm magnitudinē ⁊ ꝑuitateꝫ animi vt ex ipſis nominibus apparet. ſed magnū ⁊ paruum ſunt oppoſita. ergopuſillanimitas opponit̉ magnani mitati. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙpuſillanimitas pōt tripliciter cōſiderari. Uno modo ẜmipſam. ⁊ ſic manifeſtum eſt ꝙ ẜm ꝓpriam rōnem opponitur magnanimitati a qua differt ẜm differentiaꝫ magnitudinis ⁊ paruitatis circa idem. nam ſicut magnanimusex animi magnitudine tendit ad magna. ita puſillanimuſex animi ꝑu itate ſe retrahit a magnis. Alio mō pōt conſiderari ex ꝑte ſue cauſe que ex ꝑte intellectus ē ignorantiaꝓprie cōditionis. ex ꝑte autē appetitus ē timor deficiendiin his que falſe eſtimat excedere ſuam facultatem. Tertiomodo pōi ꝯſiderari qͣꝫtum ad effectū qͥ ē retrahere ſe a magnis quibus ē dignus. ſed ſicut ſupra dictum ē oppoſitiovitij ad virtutem attendit̉ magis ẜm ꝓpriam ſpeciē quaꝫẜm cauſam vel effectū. ⁊ iō puſillanimitas directe magnanimitati opponit̉. ¶Ad i. ergo dd̓m ꝙ rō illa ꝓcedit depuſillanimitate ex ꝑte cauſe quā habet in intellectu. ⁊ tn̄nō ꝓprie pōt dici ꝙ opponat̉ prudentie etiā ẜm cām ſuamqꝛ talis ignorantia nō ꝓcedit ex inſipientia. ſed magis expigritia cōſiderandi ſuā facultatē vt dicit̉ in. iiij. ethi. velexequendi qd̓ ſue ſubiacet ptāti. ¶ Ad. ij. dicendum ꝙ rōilla procedit de puſillanimitate ex ꝑte effectus. ¶ Ad. iij.dicendum ꝙ ratio illa procedit ex parte cauſe. nec tamē timor cauſans puſillanimitatem ſemper eſt timor periculorum mortis. vnde etiam ex hac parte non oportet ꝙ opponatur fortitudini. ira autē ẜm rationē ꝓprij motus qͦ quisextollitur in vindictam nō cauſat puſillanimitatē que deijcit animū ſed magis tollit eā. inducit autē ad puſillanimitatē rōne cauſarum ire que ſunt iniurie illate ex qͥbusdeijcitur animus patientis. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ puſillanimitas ē grauius peccatū ẜm ꝓpriam ſpeciem qͣꝫ p̄ſumptōquia per ipſam recedit homo a bonis qd̓ eſt peſſimuꝫ. vtdicit̉ in. iiij. ethi. ſꝫ p̄ſumptio dr̄ eē neq̄ſſima rōne ſuꝑbieex qua ꝓcedit.¶ Queſtio CXXXII IIEinde ꝯͣſideranduꝫIt de magnificentia ⁊ vitijs oppoſitis. Circamagnificentiam autem queruntur quattuorPrimō vtrū magnificentia ſit virtus. Scd̓o vtꝝ ſit virtꝰſpālis Tertio q̄ ſit maͣ eꝰ. Quarto vtꝝ ſit ꝑs fortitudinisſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙD PUMuN. magnificētia non ſitvirtꝰ. Qui .n. hꝫ vnā virtutē hꝫ omnes vt ſupra