QueſtioG ALR

propter hoc ꝙ diſpoſitio ad grauia peccata. inquātum .ſ.per inanem gloriā reddit̉ homo preſumptuoſus ⁊ nimisde ſe ipſo confidens. ⁊ ſic etiam paulatim diſponit ad hocꝙ homo priuetur interioribus bonis.ſic proceditur. UiD quartum detur ꝙ inanis gloria nō ſit vitium capitale. Uitium enim qd̓ ſemper ex altero oritur non videtur eſſe capitale. ſed inanis.gloria ſemper ex ſuperbia naſcitur. ergo inanis gloria nōeſt vitium capitale. ¶ Pre. Honor videt̉ eſſe aliqͥd principalius qͣꝫ gloria que eſt eius effectus. ſed ambitio que ēin ordinatus appetitus honoris non eſt vitiū capitale. ergo etiam neqꝫ appetitus inanis glorie: ¶ Pre. Uitiumcapitale habet aliquā principalitatē. ſed inanis gloria nōvidetur habere aliquā principalitatē. neqꝫ quantū ad rationem peccati. quia non ſemper eſt peccatum mortale neqꝫ etiā qͣꝫtum ad rationē boni appetibilis. quia gloria humana videtur eſſe quoddā fragile ⁊ extra homine exiſtēsergo inanis gloria nō eſt vitium capitale. ¶ Sed ꝯtra eſtꝙ Gregꝰ. xxxi. moral̓. numerat inanē gloriā inter ſeptemvitia capitalia. ¶ Rn̄ dd̓m ꝙ d̓ vitijs capitalibus dupliciter aliqui loquunt̉ Quidā enī ponūt ſuperbiā vnū devitijs capitalibus ⁊ hi nō ponūt inanē gloriā inter vitiacapitalia. Gregꝰ. autem in. xxxi. moral̓. ſuperbiā ponit reginā omniū vitiorū. ⁊ inanē gloriā que īmediate ab ip̄aoritur ponit vitiū capitale. ⁊ hoc tōnabiliter. ſuperbia enīvt infra dicet̉ importat inordinatū appetitum excellētie.ex omni autem bono qd̓ quis appetit quandā perfectionē⁊ excellentiā conſequitur. ⁊ ideo fines omniū vitioꝝ ordinant̉ in finē ſuperbie ⁊ propter hoc videt̉ ꝙ habeat quandam generalē cauſalitatē ſuper alia vitia ⁊ nō debeat computari inter ſpālia vitioꝝ principia que ſunt vitia capitalia. inter bona aūt ꝑ que excellentiā homo conſequit̉. precipue ad hoc oꝑari videt̉ gloria inquantū importat manifeſtationē alicuius. nam bonū naturaliter amat̉ ⁊ honoratur ab omnibus. ⁊ ideo ſicut per gloriā que ē apud deūconſequitur homo excellentiā in rebus diuinis. ita etiamper gloriā bominū cōſequit̉ homo excellentiā in rebꝰ humanis. ⁊ ideo propter ꝓpinquītatem ad excellentiā quaꝫhomines maxime deſiderant conſequens ē ꝙ ſſit multuꝫappetibilis. ⁊ quia ex eius inordinato appetitū multa vitia oriunt̉. id eo inanis gloria ē vitium capitale. ¶ Ad. i. ergo dd̓m ꝙ aliqd̓ vitiū oriri ex ſuperbia non repugnat etqd̓ eſt eſſe vitium capitale. eo ꝙ ſicut ſupra dictū eſt ſuꝑbia eſt regina ⁊ mater omniū vitioꝝ. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ laus⁊ honor cōꝑantur ad gloriā. vt ſupra dictum eſt ſic cāe exquibus ſequitur gloria. vnde gloria cōꝑatur ad ea ſicut finis. propter hoc enī aliquis amat honorari ⁊ laudari īqͣꝫtum per hoc aliquis eſtimat ſe in alioꝝ noticia preclarum¶ Ad. iij. dicendū ꝙ inanis gloria habet principalē rationem appetibi lis rōne iam dicta. ⁊ hoc ſufficit ad rōnē vitij capitalis. non autem requiritur ꝙ vitiū capitale ſemꝑſit peccatum mortale. qꝛ etiā ex veniali peccato poteſt mortale oriri inquantū .ſ. veniale diſponit ad mortale.ſie proceditur. Uidet̉ ꝙM ¶uATTM inconuenienter dicāturfilie inanes glorie eē. inobedientia. iactantia. ypocriſis. contentio. pe rtinacia. diſcordia. nouitatum p̄ſumptio. Iactantia enī ẜm Grego. xxij. moral̓. ponit̉ īter ſpecies ſuꝑbie. ſuꝑbia aūt nō oritur ex inani gloria ſꝫ potiuseconuerſo. vt Gregꝰ dicit. xxxi. moral̓. ergo iactantia nondebet poni filia inanis glorie. ¶ Pre. Contentiones ⁊ di

ſcordie videntur ex ira maxime prouenire. ſed ira eſt capitale vitium inani glorie condiuiſum. ergo videtur ꝙ nonſint filie inanis glorie. ¶ Pre. Chry dicit ſuper Matth.ꝙ vbicunqꝫ eſt vana gloria malum eſt. ſed maxime ī philant ropia .i. immiſericordia que tamē non eſt aliquid nouum. ſed in conſuetudine hominum exiſtit eſt p̄ſumptōergo p̄ſumptio nonitatum nō debet ſpecialiter poni filiainauis glorie. ¶ Sed contra eſt auctoritas Grego. ī. xxximoral̓. vbi predictas filias inanis glorie aſſignat. ¶ Rn̄.dicendum ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. illa vitia que de ſe nataⁱ ſunt ordinari ad finem alicuins vitij capitalis dicūturfilie eius. finis autem inanis giorie eſt manifeſtatio proprie excellentie. vt ex ſupra dictis patꝫ. ad qd̓ homo poteſttēdere dupliciter. Uno modo directe ſiue per verba. ⁊ ſiceſt iactantia. ſiue per facta. ⁊ ſic ſi ſint vera habentia aliqͣꝫad mirationē eſt preſumptio nouitatū quas homines ſolent magis admirari. ſi aūt per falſa ſic eſt hypocriſis. Alioautē modo nititur aliquis manifeſtare ſuā excellentiā indirecte oſtendendo ſe non eſſe alio minorē. ⁊ hoc quadrupliciter. Primo quidem quantū ad intellectū. ⁊ ſic ē pertinacia per quā homonimis innititur ſue ſnīe nolēs credere ſnīe meliori. Secūdo quantū ad voluntatem. ⁊ ſic ēdiſcordia dum non vult a propria volūtate diſcedere. vtalijs concordet. Tertio quantū ad locutionem. ⁊ ſic ē contentio dum aliquis verbis clamoſe contra alium litigat.Quarto quantum ad factum. ⁊ ſic eſt inobedientia. duꝫſ. aliquis non vult exequi ſuperioris preceptum. ¶ Ad. i.ergo dicendū ꝙ ſicut ſupra dictū eſt. iactura ponitur ſpecies ſuperbie quantū ad interiorem cauſam eius que ē arrogantia. ipſa autem iactantia exterior vt dicit̉ ī. iiij. ethi.ordinatur qn̄qꝫ quidem ad lucrū. ſed frequentius ad gloriam ⁊ honorem. ⁊ ſic oritur ex inani gloria. ¶ Ad. ij. dicēdum ꝙ ira nō cauſat diſcordiam ⁊ contentionē niſi cū adiunctione inanis glorie. per hoc .ſ. ꝙ aliquis ſibi glorioſuꝫreputat qd̓ non cedit voluntati vel verbis alioꝝ. ¶ Ad. iij.dicendū. ꝙ inanis gloria vituꝑaturʸ circa elemoſynā propter defectum charitatis que videtur eſſe in eo qui p̄fert īanem gloriam vtilitati proximi dum propter hoc illud facit. non autem vituperatur aliquis ex hoc ꝙ p̄ſumat elemoſynā facere quaſi aliquid nouumQueſtio CXXXIIIEinde ꝯſiderādumeſt de puſillanimitate. Et circa hoc querūturduo. Primo vtrum puſillanimitas ſit peccatum. Secundo cui virtuti opponatur.proceditur. UiO primum Ne detur ꝙ puſillanimitas non ſit peccatum. Ex omni enim peccato aliquis efficititur malus ſicut ex omni virtute aliquisefficitur bonus. ſed puſillanimus non eſt malus vt phūsdicit in. iiij. ethi. ergo puſillanimitas non eſt peccatum.¶ Pre. Phūs dicit ibidē ꝙ maxime videt̉ puſillanimꝰeſſe qui magnis bonis dignus exiſtit. ⁊ tamen his nō dignificat ſeipſum. ſed nullus ē dignus magnis bonis niſivirtuoſus. qꝛ vt phūs ibidē dicit. ſcd̓m veritatem ſolꝰ bonus ē honorandus. ergo puſillanimus ē virtuoſus. nonergo puſillanimitas eſt peccatum. ¶ Pre. Initium oīspeccati eſt ſuperbia. vt dicitur Eccl̓. x. ſed puſillani mitasnō ꝓcedit ex ſuꝑbia. qꝛ ſuꝑbus extollit ſe ſupra id qd̓ eſtpuſillanimus aūt ſub trahit ſe ab ip̄is quibꝰ dignꝰ eſt. ergo puſillanimitas nō ē pctm̄. ¶ Pre. Phūs dicit in. iiij