Queſtio¶ X.XCA

mides vt timidus. nā nil timidū facit animū niſi reprehenſibil̓is vite ꝯſcīa. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ malū inquātū huiuſmodi fugiendū ē. ꝙ aūt cōtra ipſum ſit ꝑſiſtendū ē ꝑaccidēs .i. inquantū oportet ſuſtinere mala ad cōſeruationē bonorū. ſꝫ bonū de ſe ē appetendū. ⁊ ꝙ ab eo refugiatur nō ē niſi ꝑ accn̄s. inquātū .ſ. exiſtimat̉ excedere facultatē deſiderantis. ſemꝑ aūt qd̓ ꝑ ſe ē potius ē qͣꝫ illud qd̓ē ꝑ accn̄s. ⁊ iō magis repugnat firmitati aī arduū in malis qͣꝫ arduū in bonis: ⁊ iō principalior ē virtus fortitudinis qͣꝫ magnanimitatis. licet enī bonū ſit ſimpliciter prīcipalius qͣꝫ malū. malū tn̄ ē prīcipaliꝰ qͣꝫtū ad hocO ſexTII ſic PrOoetur ꝙ fidusceditur. Uicia nō pertineat ad magnanimitatē. Pōt enī aliqnis habere fiduciā nō ſolū de ſeipſo. ſed etiā de alio. ẜm illud. ij.ad Coꝝ. iij. Fiduciā aūt talē habemus ꝑ xp̄m ieſū ad deūnō ꝙ ſufficiētes ſimus cogitare aliquid a nobis quaſi exnobis. ſed hoc videt̉ eē ꝯtra rōnem magnanimitatis. ergo fiducia ad magnanimitatē non ꝑtinet. Pre. Fiducia n̄videt̉ eſſe timori oppoſita. ẜm illud Eſa. xij. Fiducialiteragā ⁊ nō timebo. ſed carere timore magis ꝑtinet ad fortitudinē. ergo ⁊ fiducia magis ad fortitudinē ꝑtinet qͣꝫ admagnanimitatē. ¶ Pre. Premiū non debet̉ niſi virtutiſed fiducie debet̉ premiū. dicit̉ .n. ad Heb. iij. ꝙ nos ſumꝰdomus xp̄i ſi fiduciā ⁊ gloriā ſpei vſqꝫ in fine firmā retineamus. ergo fiducia ē quedā virtus diſtincta a magnanimitate. qd̓ etiā videt̉ per hoc ꝙ Macrobius eā magnanimitati ꝯdiuidit. Sed ꝯtra e ꝙ Tullius in ſua rhetoricavidet̉ ponere fiduciā loco magnanimitatis vt ſupra dictūeſt. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ nomē fiducie ex fide aſſumptū eſſe videt̉. ad fidē aūt ꝑtinet aliquid ⁊ alicui credere. ꝑtinet aūtfiducia ad ſpem. ẜm illud Ioh. xi. Habebis fiduciā ꝓpoſita tibi ſpe. ⁊ iō nomē fiducie hoc principaliter ſignare videt̉ ꝙ aliquis ſpem ꝯcipiat ex hoc ꝙ credit verbis alicuiꝰauxiliū ꝓmittentis. ſed qꝛ fides dr̄ etiā opinio vehemensꝯtingit aūt aliqͥd vehemēter opinari nō ſolū ex eo ꝙ ē abalio dictū. ſed etiā ex hoc ꝙ eſt in alio ꝯſideratū. inde ē ꝙfiducia etiā pōt dici qua aliquis ſpem alicuiꝰ rei ꝯcipit exaliquo ꝯſiderato. qn̄qꝫ quidē in ſeipſo puta cū aliqͥs videns ſe ſanū ꝯfidit ſe diu victuꝝ. qn̄qꝫ aūt in alio puta cūaliquis ꝯſiderās aliū amicū ſuū eē ⁊ potentē. fiduciaꝫ hꝫadiuuari ab eo. dictū ē autē ſupra ꝙ magnanimitas proprie eſt circa ſpem alicuiꝰ ardui. ⁊ iō qꝛ fiducia īportat qd̓dā robur ſpei ꝓueniēs ex aliqua ꝯſideratione q̄ facit vehementē opinionē de bono aſſequēdo. inde eſt ꝙ fiducia admagnanimitatē ꝑtinet. ¶ Ad .i. ergo dd̓m. ꝙ ſicut dicit īiiij. ethi. ad magnanimū ꝑtinet nullo indigere. qꝛ hoc deficientis ē. hoc tn̄ dꝫ intelligi ẜm modū humanū. vnde addit vel vix. hoc ē .n. ſupra hoīem vt oīo nullo indigeat. indiget .n. oīs hō primo qͥdē diuino auxilio. ſcd̓o etiam auxilio hūano. qꝛ hō ē naturaliter aīal ſociale. eo ꝙ ſibi nō ſufficit ad vitā. inqͣꝫtū ergo indiget al ijs. ſic ad magnanimūꝑtinet vt habeat fiduciā de alijs. qꝛ hoc etiā ad excellentiāhoīs ꝑtinet ꝙ babeat alios in prōptū q̄ eū poſſint iuuare. Inquātū aūt ipſe aliqͥd pōt. intantū ad magnanimitatem ꝑrinet fiducia quā hꝫ de ſeipſo. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictum eſt cū de paſſionibus ageret̉. ſpes qͥdeꝫdirecte opponit̉ deſperationi q̄ eſt circa idem obiectū .ſ. circa bonū. ſed ẜm obiectoꝝ ꝯtrarietatem opponitur timoricuius obiectum eſt malum. Fiducia autem quoddam robur importat ſpei. ⁊ ideo opponitur timori ſicut et ſpesſed quia fortitudo proprie firmat hominē circa mala ma

gnanimitas autē circa perſecutionē bonorum inde eſt ꝙfiducia magis proprie pertinet ad magnanimitatē qͣꝫ adfortitudinem. ſed quia ſpes cauſat audaciaꝫ que pertinetad fortitudinē. inde eſt ꝙ fiducia ex conſequenti ad fortitudinē pertinet. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ fiducia vt dictum eſtimportat quendam modum ſpei. Eſt enim fiducia ſpesroborata ex aliqua firma opinione. modus autem ad habitus alicui affectioni poteſt perti nere ad cōmendationēipſius actus vt ex hoc ſit meritorius nō tamen ex hoc determinatur ad ſpeciē virtutis. ſed ex materia. ⁊ ideo fiducia non poteſt proprie loquendo nominare aliquā virtutem. ſed poteſt nominare conditionē virtutis. ⁊ ꝓpter hocnumerat̉ inter ꝑtes fortitudinis. nō quaſi virtus adiuncta. niſi ẜm ꝙ accipit̉ pro magnanimitate a Tullio. ſꝫ ſicut pars integralis vt dictum eſt.¶ O ſeptimuꝫ ſic proceditur. Uidetur ꝙ ſecuritas ad magnanimitateꝫnon pertineat. Securitas enim vt ſupra habitum eſtimportat quietem quandam a perturbatione timoris. ſꝫ hocmaxime facit fortitudo. ergō ſecuritas videt̉ idē eē ꝙ fortitudo. ſed fortitudo nō pertinet ad magnanimitatē lꝫ potius ecōuerſo. ergo neqꝫ ſecuritas ad magnanimitatē pertinet. ¶ Pre. Iſidorus dicit in libro ethimologiaꝝ ꝙ ſecurus dicit̉ quaſi ſine cura. ſed hoc videt̉ eſſe contra virtutem que curam habet de rebus honeſtis. ẜm illud apl̓i.ij. ad Timo. ij. Sollicite cura teipſum probabilē exhibere deo. ergo ſecuritas nō ꝑtinet ad magnanimitateꝫ queoperat̉ magnū in oībus virtutibus. ¶ Pre. Nō eſt idēvirtus ⁊ virtutis premium. ſed ſecuritas ponitur virtutis premiū. vt pꝫ Iob. ix. Si iniquitatē que eſt māu tuaabſtuleris defoſſus ſecurus dormies. ergo ſecuritas nonꝑtinet ad magnanimitatē neqꝫ ad aliā virtutē ſicut parseius. ¶ Sed cōtra ē qd̓ Tullius dicit in primo de offic.ꝙ ad magnū animū pertinet neqꝫ ꝑturbationi animi neqꝫ omini neqꝫ fortune ſuccūbere. ſed in hoc conſiſtit hoīsſecuritas. ergo ſecuritas ad magnanimitatem ꝑtinet. ¶Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut phūs dicit in. ij. ſue rhetorice. timor facit homines ꝯſiliatiuos. inquantū .ſ. curā habēt qualiterpoſſint euadere ea que timēt. ſecuritas autem dicit̉ ꝑ remotionē huius cure quā timor ingerit. ⁊ iō ſecuritas importat quādā ꝑfectā quietē aī a timore. ſicut fiducia īportat quoddā robur ſpei. ſicut aūt ſpes directe ꝑtinet ad magnanimitatē. ita timor directe ꝑtinet ad fortitudinē. ⁊ iōſicut fiducia īmediate ꝑtinet ad magnanimitatē. ita ſecuritas īmediate ꝑt inet ad fortitudinē. Conſideranduꝫ tamen eſt ꝙ ſicut ſpes ē cauſa audacie. ita timor eſt cauſa deſperationis vt ſupra habitū ē cum de paſſionibus ageret̉⁊ ideo ſſicut fiducia ex ꝯſequēti ꝑtinet ad fortitudineꝫ inquātum vtit̉ audacia. ita ⁊ ſecuritas ex cōſequenti ꝑtinetad magnanimitatē inquantū repellit deſperationem. IAd .i. ergo dd̓m ꝙ fortitudo nō p̄cipue laudat̉ ex hoc ꝙnon timeat. qd̓ pertinet ad ſecuritatē. ſed inquantū īportat firmitatem quandā ī paſſionibus. vnde ſecuritas nōeſt idem ꝙ fortitudo ſed eſt quedam cōditio eius. ¶Adij. dicendū ꝙ nō quelibet ſecuritas ē laudabilis. ſed quando deponit aliquis curā prout debet. ⁊ in quibus. timerenon oportet. ⁊ hoc modo eſt cōditio fortitudinis ⁊ magnanimitatis. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ in virturibus ē quedā ſimilitudo ⁊ participatio future beatitudinis. vt ſupra habitūē. ⁊ iō nihil ꝓhibet ſecuritatē quādā eē ꝯditionē alicuiusvirtutis qͣꝫuis ꝑfecta ſecuritas ad p̄miū virtutis ꝑtineat.

v 2