QueſtioC XXIIX

uenientibꝰ led ſolū magnis qualia decēt eū. Dicit̉ etiamtertio ꝙ vtit̉ yronia. nō ẜm ꝙ opponit̉ veritati. vt .ſ. dicatde ſe aliqua vilia q̄ nō ſunt. vel neget aliqͣ magniaʸ qͥ ſunt.ſꝫ or nō tantā magnitudinē ſuā mōſirat maxīe qͣꝫtū ad inferioꝝ multitudinē. qꝛ ſicut etiā phūs ibidē dicit ad magnanimū ꝑtinet magnū eē ad eos q̄ in dignitate ⁊ boniſfortune ſunt ad medios aut moderatū. quarto etiā dicit̉ꝙ ad alios nō pōt ꝯuiuere .ſ. familiariter niſi ad amicos.qꝛ oīo vitat adu̓ſationē ⁊ ſimulationē qͥ ꝑtinēt ad aī ꝑuitateꝫ. ꝯuiuit tn̄ oībus ⁊ magnis ⁊ ꝑuis ẜm ꝙ oportet vtdictū ē. quinto etiā dr̄ ꝙ vult hr̄e magis infructuoſa nōquecunqꝫ ſed bona .i. hone ſta naͣ in oībus p̄ponit honeſta vtilibus tanqͣꝫ maiora. vtilia .n. querunt̉ ad ſubueniēdū alicui defectui q̄ magnanimitati repugnat.ſic procedit̉. Uidetur ꝙO QuATUN magnanimitas non ſitſpecialis virtus. Nulla enī ſpēalis virtꝰ oꝑat̉ in oībꝰ virrutibus ſed phūs in. iiij. ethi. dicit ꝙ ad magnanimū ꝑtinet qd̓ ē in vnaqͣqꝫ virtute magnū. ergo magnanimitasnō ē ſpālis virtus. ¶ Pre. Nulli ſpeciali virtuti actribuunt̉ diuerſaꝝ virtutū actus. dr̄. n. ī. iiij. ethi. qͣꝫ ad magnanimū ꝑtinet nō fugere ꝯmouente qd̓ ē actus prudentieneqꝫ facere in iuſta qd̓ ē actꝰ iuſticie. ⁊ qd̓ eſt prōptus adbn̄ faciendū qd̓ ē actus charitatis. ⁊ ꝙ mīſtrat prompteqd̓ ē actus liberalitatis. ⁊ ꝙ ē veridicus qd̓ ē actus veritatis. ⁊ ꝙ nō ē planctiuꝰ qd̓ ē actus patīe ergo magnanimitas nō ē ſpālis virtus. ¶ Pre. Quelibet virtus eſt qͥdā ſpūalis ornatus aīe ſcd̓m illud Eſa. lxi. Induit medn̄s veſtimentis ſalutis. ⁊ poſtea ſubdit. quaſi ſponſamornatā monilibus ſuis. ſed magnanimitas ē ornatꝰ oīumvirtutū vt dicit̉ in. iiij. ethi. ergo magnanimitas ē virtusgeneralis ¶ Sꝫ ꝯtra ē ꝙ phūs in. ij. ethi. diſtinguit eaꝫꝯtra alias virtutes. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictuꝫ eſtad ſpēalem virtutē ꝑtinet ꝙ modū rōnis in aliqua determinata materia ponat. magnanimitas aūt ponit moduꝫrōnis circa determinatā materiā .ſ. circa honores vt ſupradictū ē. honor aūt ſcd̓m ſe cōſideratus ē qḋdā ſpāle bonū.⁊ ſcd̓m hoc magnanimitas ſcd̓m ſe ꝯſiderata ē ſpālis quedā virtus. ſed qꝛ honor ē cuiuſlibet virtutis p̄miū vt ex ſupra dictis pꝫ. ideo ex cōſequenti rōne ſue materie reſpicitoēs virtutes. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ magnanimitas non ēcirca honorē quēcūqꝫ. ſꝫ circa magnū honorē ſicut aūt bonor debetur virtuti. ita ⁊ magnꝰ honor debet̉ magno oꝑivirtutis. ⁊ inde eſt ꝙ magnanimus intendit magna oꝑari in qualibet virtute inquantū .ſ. tenditⁱ ad ea que ſunt digna magno honore. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ or magnanimus tendit ad magna. cōſequēs ē vt ad illa p̄cipue tēdat que important aliquā excellentiā. ⁊ illa fugiat q̄ pertinent ad defectum. ꝑtinēt aūt ad quādā excellentiā ꝙ aliqͦs bene faciat ⁊ ꝙ ſit cōicatiuꝰ ⁊ pluriū retributiuꝰ. ⁊ iō ad iſta ꝓmptum ſe exhibet inquātū hn̄t rōnem cuiuſdā excellentie.nō aūt ẜm eā rōnem qua ſunt actus aliaꝝ virtutū. ad defectū aūt ꝑtinet ꝙ aliquis intantū magnipendat aliquaexteriora bona vel mala ꝙ ꝓ eis a iuſticia vel quacumqꝫvirtute recedat ⁊ declinet. ſil̓iter etiā ad defectum pertinetoīs occultatio veritatis qd̓ videt̉ ex timore procedere. ꝙeriā aliquis ſit planctiuꝰ ad defectum ꝑtinet. qꝛ per hoc videtur animus exterioribꝰ malis ſuccūbere. ⁊ iō hec ⁊ ſil̓ avitat magnanimus ẜm quandā ſpālem rōnem .ſ. tāqͣꝫ cōtraria excel lentie vel magnitudini. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ q̄libet virtus habet quandā decorē ſiue ornatum ex ſua ſpecie qui eſt proprius vnicuiqꝫ virtuti ſed ſuꝑaddit̉ ali or

natus ex ipſa magnitudine oꝑis virtuoſi ꝑ magnanimitatē q̄ oēs virtutes maiores facit vt dicit̉ in. iiij. ethicoꝝ.ſic procedit̉. Uidetnur ꝙO qUINTu. magnanimitas non ſiutpars fortitudinis. Idē enī non eſt pars ſuijpſius. ſꝫ magnanimitas videt̉ idem eſſe fortitudini. Dicit enim Seneca in libro d̓ quatuor virtutibus. O agnanimitas que⁊ fortitudo dicitur ſi inſit cordi tuoʳ cum fiducia magnaviues. Et Tullius dicit in primo de officijs. Uiros fortes magnanimos eoſdē eſſe volumus veritatis amicosminimeqꝫ fallaces. ergo magnanimitas non ē pars ornitudinis. ¶ Pre Phus in. iiij. ethicoꝝ dicit ꝙ magnanimus non eſt philochindracus .i. amator periculi. ad fortēautem pertinet ſe exponere periculis. ergo magnanimitaſnon conuenit cum fortitudine vt poſſit dici pars eius IPre. Cagnanimitas reſpicit magnum in bonis ſperandis. fortitudo autem reſpicit magnum in malis timēdisvel audiendis. ſed bonū eſt principalius qͣꝫ malum. ergomagnanimitas eſt principalior virtus qͣꝫ fortitudo. nō ergo eſt pars eius. ¶ Sed cōtra ē qd̓ Macrobius ⁊ Andronicus ponunt magnanimitatē fortitudinis partem.¶ Rn̄ dicendum ꝙ ſicut ſupra dictū eſt. principal̓ virtꝰeſt ad quam pertiner aliquem generalē modū virtutis cōſtituere in aliqua materia principali. inter alios aūt generales modos virtutis vnus eſt firmitas animi. quia firmiter ſe habere requiritur in omni virtute vt dicitur in. ijethicoꝝ precipue tamen laudatur hoc in virtutibus quein aliquod arduum tendunt. in quibus difficilimum eſtfirmitatem ſeruare. ⁊ ideo quanto diffi ilius eſt in aliquoarduo firmiter ſe habere tanto principalior eſt virtus quecirca illud firmitatem preſtat animo difficilius eſt auteꝫfirmiter ſe habere in periculis mortis in quibus ꝯfirmatanimum fortitudo qͣꝫ in maximis bonis ſperādis vel adipiſcendis ad que cōfirmat animum magnanimitas. quiaſicut homo maxima diligit vitam ſuam. ita maxime refugit mortis pericula. ſic ergo patet ꝙ magnanimitas conuenit cum fortitudine inquantum confirmat animū circa aliquid arduum. Deficit autem ab ea in hoc ꝙ firmatanimum in eo circa qd̓ facilius eſt firmitatem ſeruare.Unde magnanimitas ponitur pars fortitudinis. qr adiungiturei ſicut ſecundaria principali. ¶ Ad .i. ergo dicendum ꝙ ſicut phūs dicit in. v. ethi. carere malo accipitur in rōne boni. vnde ⁊ nō ſuperari ab aliquo graui malo puta a periculis moris accipitur. quodāmodo pro eoquod eſt attingere ad magnum bouum. quorum primūpertinet ad fortitudinem. ſed ſcd̓m ad magnanimitatem.⁊ ẜm hoc fortitudo ⁊ magnanimitas pro eodē accipi poſſunt. quia tamen alia ratio difficultatis eſt in vtroqꝫ predictorum. ideo proprie loquendo magnanimitas a philoſopho ponitur alia virtus a fortitudinē. ¶ Ad. ij. dicēdūꝙ amator periculi dicitur qui indifferenter ſe periculis exponit. quod videtur pertinere ad eū qui indifferēter multa quaſi magna exiſtimat. qd̓ ē cōtra rōneꝫ magnanimi.nullus enī videt̉ pro aliquo ſe periculis exponere niſi illd̓magnum exiſtimet. ſed pro his oue vere ſunt magna magnanimus promptiſſime ſe periculis exponit. quia operatur magnum in actu fortitudinis ſicut in actibus aliarūvirtutum. Unde ⁊ philoſophus ibidem dicit ꝙ magnanimus nō eſt microchindi nos .i. pro paruis periclitas. ſꝫeſt megalachindros .i. pro magnis periculis periclitansEt Eeneca dicit in libo de quatuor virtutibus. Eris magnanimus ſi pericula non appetas vt temerarius. nec. or