QueſtioC XLIX

autē quedā habēt magnā vim repugnandi rōni ex ipſisrebus exterioribus que ſunt paſſionū obiecta. ſicut amorvel cupiditas pecunie ſiue honoris. ⁊ in his oportet eſſe.virtutē nō ſolū circa id qd̓ ē maximū in eis. ſed etiā circamediocria vel minora. qꝛ res exterius exiſtentes etiam ſiſint parue ſunt multū appetibiles. vtpote neceſſarie ad vitā hoīs. ⁊ iō circa appetitum pecuniaꝝ ſunt due virtutesUna qͥdē circa mediocres vel moderatas .ſ. liberalitas.Alia aūt circa pecunias magnas .ſ. magnificētia. Similiter etiā ⁊ circa honores ſunt due virtutes. Una quidemcirca mediocres honores que innoīata ē. noīat̉ tn̄ ex ſuisextremis que ſunt philothomia .i. amor honoris. ⁊ aphilotomīa .i. ſine amore honoriſ. laudat̉ enī qn̄qꝫ qui amathonorē. qn̄qꝫ aūt qui nō curat de honore. prout .ſ. vtrunqꝫmoderate fieri pōt. circa magnos aūt honores ē maguanimitas. ⁊ iō dicēdū ē ꝙ ꝓpria materia magnanimitatis ēmagnus honor. ⁊ ad ea tendit magnanimus que ſūt magno honore digna. ¶Ad. i. gͦ dd̓m ꝙ magnū ⁊ paruumper accn̄s ſe hn̄t ad honorē ẜm ſe cōſideratū. ſed magnaꝫdifferentiā faciūt ẜm ꝙ cōparant̉ ad rōnem cuius moduꝫin vſu honoris obſeruari oportet qui multo difficiliꝰ obſeruat̉ in magnis honoribus qͣꝫ in paruis. ¶Ad. ij. dd̓mꝙ in ira ⁊ in alijs materijs nō habet difficultatē notabilem niſi illud qd̓ ē maximū circa qd̓ ſolū oportet eſſe virtutē. alia aūt ē rō in virtutibus diuitijs ⁊ honoribus queſunt res extra aīam exiſtentes. ¶ Ad. iij dd̓m. ꝙ ille qͥ bene magnis vtit̉. multo magis pōt bn̄ vti paruis. magnanimitas ergo intendit magnos honores. ſicut quibus ēdignus. vel etiā ſicut minores his quibus eſt dignꝰ. qꝛ .ſ.virtus nō pōt ſufficienter honorari ab hoīe cui debet̉ honor a deo. ⁊ iō nō extollit̉ ex magnis honoribus. qꝛ nō reputat eos ſupra ſe. ſed magis eos contēnit ⁊ multomagismoderatos aut paruos ⁊ ſimiliter etiā dehonorationibꝰnon frangit̉ ſed eas cōtēnit. vtpote quas reputat ſibi indigne afſerri.O tertium ſic proceditur. Uidet̉ ꝙ magnanimitas nō ſit virtus. Oīs .n. virtus moralis in medio cōſiſtit. ſed magnanimitas nō cōſiſtit in medio ſed in maximo. qꝛ magnanimus dignificatſeipſū. vt dicit̉ in. iiij. ethi. ergo magnanimitas nō ē virt̉ꝰPre. Qui vnā virtutē habet habet oēs vt ſupra habitu ē. ſed aliqͥs pōt hr̄e aliquā virtutē nō habēs magnanimitatē. Dicit enī phūs in. iiij. ethi. ꝙ qui ē paruis dignꝰ⁊ his dignificat ſeipſū tēperatus ē. magnanimus aūt nōgͦ magnanimitas nō ē virtꝰ. ¶ Pre. Uirtꝰ ē bona qͣlitasmentis vt ſupra habitū ē. ſed magnanimitas habet quaſdā corporales diſpoſitiones. Dicit. n. phūs in. iiij. ethi. ꝙmotus lentus magnanimi videt̉ ⁊ vox grauis ⁊ locutioſtabilis. ergo magnanimitas nō eſt virtus. ¶ Pre. Nuſla virtus opponit̉ alteri virtuti. ſed magnanimitas opponit̉ humilitati. nā magnanimꝰ ſe dignū reputat magnis.⁊ alios cōtemnit vt dicit̉ in. iiij. ethi. ergo magnanimitasnō ē virtus. ¶ Pre. Cuiuſlibet virtutis ꝓprietates ſuntlaudabiles. ſed magnanimitas habet quaſdā ꝓprietatesvituꝑabiles. Primo quidē qꝛ nō ē memor beneficiorumScd̓o qꝛ ē ocioſus ⁊ tardus. Tertio ꝙ vtitur yronia admultos. Quarto qꝛ nō pōt alijs cōuiuere. Quinto quiamagis poſſidet infructuoſa qͣꝫ rructuoſa. ergo magnanimitas nō ē virtus. ¶ Sed cōtra ē ꝙ in laudē quorūdaꝫdicit̉. ij. Machab. xiiij. Nichonor audiēs virtute comitūiude ⁊ aī magnitudinē quā pro patrie certaminibꝰ habe-

bant. ⁊cͣ. laudabilia aūt ſunt ſolū virtutū oꝑa. ergo maginanimitas ad quā ꝑtinet magnū animū habere ē virtꝰ.Rn̄. dd̓m ꝙ ad rōnē virtutis humane ꝑtinet vt in rebushumanis bonū rōnis ſeruet̉. qd̓ ē ꝓpriū hoīs bonū. īterceteras aut res humanas exteriores honores precipuumlocū tenēt ſicut dictū ē. ⁊ inde magnanimitas que modūrōnis ponit circa magnos honores ē virtus. ¶ Ad i. ergo dicendū ꝙ ſicut etiā phūs dicit in. iiij. ethi. magnanimus ē quidē magnitudine extremus. inquantū .ſ. ad maxima tendit. eo aūt ꝙ vt oportet mediꝰ. qꝛ videlicet ad eaque ſunt maxima ẜm rōnem tendit. eo .n. ꝙ ẜm dignitatēſeipſū dignificat vt ibidē dicit̉. qꝛ .ſ. ſe nō extendit ad maiora qͣꝫ dignus ē ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ cōnexio virtutū non eſtintelligenda ẜm actus vt .ſ. cuilibet cōpetat habere actusomniū virtutū. vnde actus magnanimitatis non cōpetitcuilibet virtuoſo ſed ſolū magnis. ſꝫ ẜm principia virtutūque ſunt prudentia ⁊ gr̄a oēs virtutes ſunt cōnexe ſcd̓mhabitus ſi l̓ in aīa exiſſentes. vel in actu vel in ꝓpinqua diſpoſitione. ⁊ ſic pōt aliqͥs cui nō ꝯpetit actus magnanimitatis habere habitū magnanimitatis. per quē .ſ. diſponitur ad talē actū exequēdū ſi ſibi ẜm ſtatū ſuuꝫ cōpeteret.¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ corporales motꝰ diuerſificāt̉ ẜm diuerſas aīe apprehenſiones ⁊ affectiones. ⁊ ẜm hoc cōtingit ꝙad magnanimitatē cōſequunt̉ quedā accidentia determinata circa motus corꝑales. Uelocitas enī motus ꝓuenitex eo ꝙ hō ad multa intendit que explere feſtinat. ſed magnanimus intendit ſolū ad magna que pauca ſunt. q̄ etiāindigent magna intentione ⁊ iō habet motū tardū. ſimiliter etiā acuitas vocis ⁊ velocitas p̄cipue cōpetit his qͦ dequibu ſlibet cōtendere volūt qd̓ nō pertinet ad magnanimos qui nō intromittūt ſe niſi de magnis. et ſicut p̄dcēdiſpoſitiones corporaliūʳ motuū cōueniūt magnanimisẜm modū affectionis eoꝝ. ita etiā in his qui ſunt naturaliter diſpoſiti ad magnanimitatē. tales cōditiones naturaliter inueniunt̉. IAd. iiij. dd̓m ꝙ in hoīe inuenit̉ aliqd̓ magnū qd̓ ex dono dei poſſidet. ⁊ aliqͥs defectus qͥ cōpetit ei ex infirmitate nature. magnanimitas ergo facit ꝙhō ſe magnis dignificet ſcd̓m ꝯſiderationē donoꝝ q̄ poſſidet ex deo. ſicut ſi habet magnā virtute aī magnanimitas facit ꝙ ad ꝑfecta oꝑa virtutis tendat. ⁊ ſimiliter ē dicendū de vſu cuiuſlibet alterius boni puta ſcientie vel exterioris fortune. humilitas aūt facit ꝙ hō ſeipſū ꝑuipendat ſcd̓m cōſiderationē proprij defectus. ſimiliter etiā magnanimitas cōtemnit alios ſcd̓m ꝙ deficiunt a bonis d̓inō enī tantū alios appreciat̉ ꝙ ꝓ eis aliqd̓ indecēs faciatſed humilitas alios honorat ⁊ ſuꝑiores eſtimat inquātūin eis aliquid inſpicit de donis dei Un̄ dicit̉ in pͣs. d̓ viro iuſto. Ad nihilū deductus ē ī cō ſpectu eius malignusqd̓ pertinet ad cōtēptum magnanimi. timentes aūt dn̄mglorificat qd̓ pertinet ad honorationē humilis. ⁊ ſic patꝫꝙ magnanimitas ⁊ hūilitas nō ſūt ꝯtraria qͣꝫuis in ꝯtraria tendere videat̉. qꝛ procedunt ſcd̓m diuerſas cōſiderationes. ¶ Ad. v. dd̓m ꝙ ꝓprietates ille ẜm ꝙ ad magnanimū ꝑtinēt nō ſunt vituꝑabiles ſed ſuꝑexcedenter laudabiles. Qd̓ .n. primo dicit̉ ꝙ magnanimus nō habet inmemoria a quibus beneficia recipit. intelligendū ē qͣꝫtuꝫad hoc ꝙ nō ē ſibi delectabile ꝙ ab aliquibus bn̄ficia recipiat qͥn ſibi maiora recōpenſet. qd̓ pertinet ad perfectionē gratitudinis in cuius actu vult ſemꝑ excellere. ſicut ⁊in actibus aliaꝝ virtutū. Simili ter etiā ſcd̓o dicit̉ ꝙ eſtocioſus ⁊ tardus nō qꝛ deficiat ab oꝑando ea que ſibi cōueniunt ſed qꝛ nō ingerit ſe quibuſcūqꝫ operibus ſid̓i cō