QueſtioCXXIIII

ptꝫ de īnocētibus ꝓ xp̄o occiſis de quibus dicit Hilariusſuꝑ Mat. ꝙ ī eternitatis ꝓfectū ꝑ martyrij gl̓iam efferebātur. ergo martyriū nō ē actus virtutis ¶ Pre. Nullūillicitū ē actus virtutis. ſꝫ occidere ſeip̄m eſt illicitū. vt ſupra habitū ē. ꝑ qd̓ tn̄ martyriū ꝯſummat̉. dic̄ enī Augꝰ īprimo de ciui. dei ꝙ q̄dā ſancte femine tꝑe ꝑſecutiōis. vtinſectatores ſue pudicitie deuitarēt ſe in fluuiū deiecerūteoqꝫ modo defuncte ſunt. earūqꝫ martyria in catholica eccleſia veneratione celeberrima frequētant̉. nō ergo martyriū ē actus virtutis. ¶ Pre. Laudabile eſt ꝙ aliquisſponte ſe offerat ad exequendum actum virtutis. ſꝫ noneſt laudabile ꝙ aliquis martyrio ſe ingerat. ſed magisvidet̉ eſſe p̄ſumptuoſum ⁊ periculoſum. nō ergo martyriū ē actus virtutis. ¶ Sꝫ ꝯtra ē ꝙ p̄miū beatitudinisnō debet̉ niſi actui virtutis. debetur aūt martyrio. ẜm illud Mat. v. Beati qͥ ꝑſecutionē patiūtur ꝓpter iuſticiāqm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ. ergo martyriū ē actus virtutis.¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut dictū ē. ad virtutē ꝑtinet ꝙ aliquisin bono rōnis ꝯſeruetur. ꝯſiſtit enī bonū rōnis in veritateſicut in ꝓprio obiecto. ⁊ in iuſticia ſicut in ꝓprio effectu. ficut ex ſupra dictis ptꝫ. ꝑtinet aūt ad rōnem martyrij vtaliqͥs firmiter ſter ī veritate ⁊ iuſticia ꝯtra ꝑſequentiū impetus. vn̄ manifeſtū ē ꝙ martyriū ē actus virtutis ¶ Adjͣ. ergo dd̓m ꝙ qͥdam dixerūt ꝙ īnocentibus acceleratꝰ eſtmiraculoſe liberi arbitrij vſus ita etiā ꝙ voluntarie martyriū paſſi ſunt. ſꝫ qꝛ hoc ꝑ auctoritatē ſcripture nō approbatur. ideo meliꝰ dicendū ē ꝙ martyrij gl̓iam quā ī alijsꝓpria voluntas meretur. illi paruuli occiſi ꝑ dei gratiamſunt aſſecuti. nam effuſio ſanguinis ꝓpter xp̄m vicem gerit captiſmatis. vn̄ ſicut in pueris baptizatis ꝑ gratiambaptiſmalē meritū xp̄i oꝑatur ad gl̓iam obtinendā. ita ⁊in occiſis ꝓpter xp̄m meritum martyrij xp̄i operat̉ ad palmam martyrij ꝯſequendaꝫ. Unde Augꝰ dicit in quodāſermōe de epiphania quaſi eos alloquens. Ille de veſtracorona dubitauit in paſſione pro xp̄o qui etiaꝫ paruulisbaptiſmum ꝓdeſſe non eſtimet xp̄i. non habetis etateꝫ qͣin paſſurum xp̄m crederetis. ſed habebatis carnem ī quaꝓ chriſto paſſuro paſſionem ſuſtineretis Ad. ij. dd̓m ꝙAugꝰ ibidem dicit eſſe poſſibile ꝙ aliquibus fidedignisteſtificationibus diuina perſua ſit auctoritas eccl̓ie vt dictarum ſanctarum memoriam honoraret. ¶ Ad. iij. dd̓mꝙ precepta legis dantur de actibus virtutum. dictū autēeſt ſupra quedam precepta legis diuine tradita eſſe ẜm p̄parationem animi. vt ſcꝫ hō ſit ꝑatꝰ hoc vel illud faciēdicū fuerit opportunū. ita etiā ⁊ aliqua ꝑtinēt ad actū virtutis ẜm p̄parationem animi. vt ſcꝫ ſuꝑueniente tali caſu homo ẜm rōnem agat. ⁊ hoc p̄cipue videtur obſeruandum in martyrio qd̓ conſiſtit in debita ſuſtinentia paſſionum iniuſte inflictarum. nō autē debet homo occaſionēdare alteri iniuſte agēdi. ſed ſi alius iniuſte egerit ip̄e moderate tolerare debet.Ad ſecundū ſic procediturUidetur ꝙ martyrium non ſit actus fortitudinis. Dicitur enī mariyr in greco quaſi teſtis. teſtimoniū autē redditur fidei xp̄i. ẜm illud Act̉. jͣ. Eritis mihi teſtes ī hieruſalem ⁊cͣ. et Maximus dicit in quodaꝫ ſermone. Matermartyrij ē fides catholica in qua illuſtres athlete ſuo ſanguine ſubſcripſerunt. ergo martyrium eſt potius actus fidei qͣꝫ fortitudinis. ¶ Pre. Actus laudabilis ad illā virtutē precipue ꝑtinet que ad ipſum inclinat ⁊ que ab ip̄omani feſtatur ⁊ ſine qua ipſe nō valet. ſed ad martyrium

p̄cipue īclinat charitas. vn̄ in quodā ẜmone Marimi d̓r.Charitas xp̄i ī ſuis martyribꝰ vincit. maxima etiā charitas ꝑ actū maxtyrij manifeſtat̉. ẜm illud Ioh. xv. Maiorem dilectionē nemo habet qͣꝫ vt aīam ſuā ponat quis ꝓamicis ſuis. ſine charitate etiaꝫ martyriū nihil valet ẜmillud. i. ad Coꝝ. xiij. Si tradidero corpus meuꝫ ita vt ardeam. charitatē aūt non habuero nihil mihi ꝓdeſt. ergomartyriū magis ē aciꝰ charitatis qͣꝫ fortitudinis ¶ Pre.Augꝰ dicit in quodā ẜmone de ſancto Cypriano. Facileē martyrem celebrādo venerari. magnuꝫ vero fidem eius⁊ patientiā imitari. ſꝫ in vnoquoqꝫ actu virtutis p̄cipuelaudat̉ virtus cuiꝰ ē actus. ergo martyriū magis ē actuspatiētie qͣꝫ fortitudinis. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ Cyprianus dicit ī epl̓a ad mariyres ⁊ cōfeſſores. O beati martyres qͥbus vos laudibꝰ p̄dicem: o milites fortiſſimi robur corporis vr̄i quo p̄conio vocis explicē. qͥlibet aūt laudat̉ ex virtute cuiꝰ actū exercet. ergo martyriū ē actus fortitudinis.¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut ex ſupra dictis ptꝫ ad fortitudinemꝑtinet vt ꝯfirmet hoīem bono virtutis ⁊ maxīe ꝯtra ꝑicula. ⁊ p̄cipue ꝯtra ꝑicula mortis. maxime eius que ē ī bello. manifeſtū ē autē ꝙ in martyrio homo firmiter confirmatur ī bono virtutis dū fidē ⁊ iuſticiā non deſerit ꝓpterīminentia ꝑicula mortis q̄ etiā in quodā certamine particulari a ꝑſecutoribus īminent. Unde Cyprianꝰ dicit īquodā ẜmone. Uidit admirans p̄ſentiū multitudo celeſte certamē. ⁊ in p̄lio ſtetiſſe ſeruos xp̄i voce libera. mēteincorrupta. virtute diuina. vn̄ manifeſtuꝫ eſt ꝙ martyrium eſt fortitudinis actus. ⁊ ꝓpter hoc de martyribus legit eccleſia. Fortes facti ſunt in bello. ¶ Ad. j. ergo dd̓mꝙ in actu fortitudinis duo ſunt cōſideranda. quoꝝ vnuꝫeſt bonum in quo fortis firmatur. ⁊ hoc ē fortitudinis finis. aliud eſt ipſa firmitas qua quis nō cedit cōtrarijs ꝓhibentibus ab illo bono. ⁊ in hoc ꝯſiſtit eſſentia fortitudinis. ſicut aūt fortitudo ciuilis firmat animū hominumᶠiuſticia humana ꝓpter cuius ꝯſeruationem mortis pericula ſuſtinet. ita etiam fortitudo gratuita firmat animūhominum in bono iuſticie dei que eſt per fidem chriſti ieſu. vt dicitur ad Roma. iij. ⁊ ſic martyrium comꝑatur adfidem ſicut ad finem in quo quis ꝯfirmatur ad fortitudinem ſicut ad habitū eliciētē. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ad actummartyrij inclinat quidem charitas ſicut primum ⁊ principale motiuū per modum virtutis imperantis. fortitudo autem ſicut motiuū ꝓprium per modum virtutis eliciētis. ⁊ inde eſt ꝙ martyriumē actus charitatis vt imperantis. fortitudinis autem vt elicientis. inde etiam eſtꝙ vtrāqꝫ virtutem manifeſtat. ꝙ auteꝫ ſit meritoriū hocbabet ex charitate ſicut et quilibet virtutis actus. et ideoſine charitate nō valet. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ſicut dictum eſtprincipalior actus fortitudinis ē ſuſtinere ad quē ꝑtinetmartyrium. nō aūt ad ſecundariū actum eius qui eſt aggredi. ⁊ qꝛ patiētia deſeruit fortitudini ex parte actꝰ principalis qui eſt ſuſtinere. inde ē ꝙ cōcomitanter in martyribus patientia cōmendatur.Ad tertium ſic ꝓceditur.Uidetur ꝙ martyrium non ſit actus maxime ꝑfectionisIllud enī ad ꝑfectionem videt̉ ꝑtinere qd̓ cadit ſub cōſilio nō ſub p̄cepto qͣſi ſcꝫ nō ē de neceſſitate ſalutis. ſedmartyriū videt̉ eſſe de neceſſitate ſalutis. dicit enī apl̓usad Roma. x. Corde creditur ad iuſticiam. ore autem ficōfeſſio ad ſalutem. ⁊. i. Ioh. iij. dicitur ꝙ nos debemusꝓfratribꝰ aīas nr̄as ponere. ergo mariyriū nō ꝑtinet ad