QueſtioCXVIL

ſpūalibus bonis in quibꝰ vnuſqͥſqꝫ ſibi precipue ſubuenire poteſt. ⁊ tn̄ etiā in rebꝰ tꝑalibꝰ non ꝑtinet ad liberalemvt ſic alijs intendat ꝙ oīno ſe ⁊ ſuos deſpiciat. vn̄ Ambro. dicit in. i. de officijs. Eſt illa ꝓbanda liberalitas vt ꝓrimos ſeminis tui non deſpicias ſi egere cognoſcas.Ad. ij. dd̓ ꝙ ad liberalē non ꝑtinet ſic diuitias emitterevt non ſibi remaneat vnde ſuſtentet̉ ⁊ vn̄ virtutis operaexequatur quibꝰ ad felicitatē ꝑuenitur Un̄ phūs dicit iniiij. ethi. ꝙ liberalis curat ꝓpria volens ꝑ hoc quibuſlibetſufficere. ⁊ Ambr. dicit in li. de officijs. ꝙ dn̄s non vult ſimul effundi opes ſed diſpenſari. niſi forte vt Heliſeꝰ boues ſuos occidit ⁊ pauit pauperes ex eo ꝙ habuit vt nll̓acura teneretur domeſtica. quod pertinet ad ſtatū ꝑfectionis ſpūalis vite. de quo infra dicetur. ⁊ tn̄ ſciendū ꝙ hocip̄m qd̓ eſt ſua liberaliter largiri inquantū eſt actus virtutis ad beatitudinē ordinatur. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ ſicut phūsdicit in. iiij. ethi. illi qui conſumunt multas res in intemperantijs non ſunt liberales ſed ꝓdigi. ⁊ ſil̓r quicunqꝫ effundit que hꝫ ꝓpter queqꝫ alia peccata. Un̄ ⁊ Ambr. dic̄in. i. de officijs. Si adiuuēs eū qui poſſeſſiones alioꝝ eripere conatur. non ꝓbatur largitas. nec illa ꝑfecta eſt liberalitas ſi iactantie cā magis qͣꝫ minime largiaris. ⁊ ideo illiqui carēt alijs vir titubus. lꝫ in aliqͣ mala oꝑa multa expedant nō ſunt liberales. nihil etiā ꝓhibet aliquos multa inbonos vſus expendere. ⁊ habitū liberalitatis non habereſicut ⁊ aliarū virtutū oꝑa faciūt hoīes anteqͣꝫ habitū virtutis habeant. lꝫ non eodē mō quo virtuoſi vt ſupra dictuꝫeſt. ſil̓r etiā nihil ꝓhibet aliquos virtuoſos lꝫ ſint pauperes eſſe liberales. Un̄ phūs dicit in. iiij. ethi. Scd̓m ſubſtantiā .i. facultatem diuitiaꝝ liberalitas d̓r. nō enī conſiſtit in multitudine datoꝝ. ſed in dantis habitu. Et Ambro. dicit in. .i. de officijs ꝙ effectus diuitē collationē antpauperem facit ⁊ preciū rebus imponit.Ad ſecundū ſic procedit̉Uidetur ꝙ liberalitas nō ſit circa pecunias. Oīs enī virtus moralis eſt circa oꝑationes vel paſſiones. eſſe aūtcitca oꝑationes eſt ꝓprium iuſticie. vt d̓r in. v. ethi. ergo cuꝫliberalitas ſit virtus moralis videtur ꝙ ſit circa paſſiōes⁊ nō circa pecuniaſ. ¶ Pre. Ad liberalē ꝑtinet quarūcūqꝫ diuitiaꝝ vſus. ſꝫ diuitie naturales ſunt veriores qͣꝫ diuitie artificiales que in pecunns conſiſtun. vt pꝫ ꝑ phūmin. i. poli. ergo liberalitas non eſt principaliter circa pecunias. ¶ Pre. Diuerſaꝝ virtutū diuerſe ſunt materie. qͥahabitus diſtinguūtur ẜm obiecta. ſed res exteriores ſuntmaterie iuſticie diſtributiue ⁊ cōmutatiue. ergo nō ſuntmaterie liberalitatis. ¶ Sed ꝯtra eſt qḋ phūs dicit ī. iiijethi. ꝙ liberalitas videtur eſſe medietas quedā circa pecunias. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ẜm phm̄ in. iiij. ethi. ad liberalē ꝑtinet emiſſiuum eſſe. vnde ⁊ alio noīe liberalitas largitasnoīatur. qꝛ ꝙ largū eſt non eſt retentiuū ſed eſt emiſſinuꝫ⁊ ad hoc idē ꝑtinere videtur etiā nomē liberalitatis. cū enīaliquis a ſe emittit quodammō illud a ſua cuſtodia ⁊ domi nio liberat ⁊ aīm ſuum ab eius affectu liberū eſſe oſtēdit. ea vero que emittenda ſunt ab vno hoīe in aliū. ſuntbona poſſeſſa que noīe pecunie ſignātur. ⁊ ideo ꝓpria materia liberalitatis eſt pecunia. ¶ Ad .i. ergo dd̓ ꝙ ſicut dictum eſt. liberalitas nō attenditur in quātitate dati ſꝫ inaffectu dantis. affectus aūt dantis diſponitur ẜm paſſiones amoris ⁊ ꝯcupiſcētie ⁊ ꝑ conſequēs delectationis iuſticie. ⁊ ad ea que dantur. ⁊ ideo īmediata materia liberalitatis ſunt interiores paſſiones. ſed pecunia exterior ē

obiectū ip̄arum paſſionū. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙ ſicut Aug. dic̄in li. de doctrina chriſtiana. totum quicquid hoīes in t̓rahabent ⁊ oīa quoꝝ ſunt dn̄i pecunia vocatur. qꝛ antiqͥ q̄habebant. in pecoribus hēbant. ⁊ phūs dicit in. iiij. ethi.ꝙ pecunias oīa dicimꝰ quorum dignitas nūmiſmate mēſuratur. ¶ Ad. iij. dd̓ ꝙ iuſticia conſtituit equalitateꝫ iniſtis exterioribus rebus. non aūt ad eā ꝓprie pertinet moderari interiores paſſiones. vnde aliter pecunia eſt materia liberalitatis. ⁊ aliter iuſticie.Ad tertium ſic ꝓcediturUidetur ꝙ vti pecunia nō ſit actus liberalitatis. Diuerſarū enī virtutū diuerſi ſunt actus. ſed vri pecunia conuenit alijs ꝟtutibus ſicut iuſticie ⁊ magnificentie. nō ergoeſt ꝓprius actus liberalitatis. ¶ Pre. ad liberalitatē nōſolum ꝑtinet dare ſed etiā accipere ⁊ cuſtodire. ſꝫ acceptō⁊ cuſtodia non videntur ad vſum pecunie ꝑtinere. ergoinconuenienter d̓r ꝓprius actus liberalitatis vſus pecuniePre. Uſus pecunie nō ſolum conſiſtit in hoc ꝙ pecunia detur. ſed in hoc ꝙ expendatur. ſꝫ expendere pecuniaꝫrefertur ad ip̄m expendentē. ⁊ ſic non videtur eſſe actus liberalitatis. dicit enī Seneca in. v. de beneficijs. Non eſtliberalis aliquis ex hoc ꝙ ſibi donat. ergo nō quilibet vſꝰpecunie pertinet ad liberalitatē. ¶ Sed ꝯtra eſt qḋ phūsdicit in. iiij. ethi. Unoquoqꝫ optime vtitur qui hꝫ circaſingula virtutē. ergo diuitijs vtetur optīe qui hꝫ circa pecunias virtutē. iſte aūt eſt liberalis. ergo bonus vſus pecuniaꝝ eſt actus liberalitatiſ. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ſpēs actus ſumitur ex obiecto vt ſupra habitū eſt. obiectū aūt ſiue materia liberalitatis eſt pecunia ⁊ quicquid pecunia menſurari pōt vt dictum eſt. ⁊ quia quelibet virtus cōuenient̉ſe hꝫ ad ſuum obiectum. conſequeus eſt vt cum liberalitas ſit virtus. actus eius ſit ꝓportionatus pecunie. pecunia aūt cadit ſub rōne bonorum vtilium. quia omnia exteriora bona ad vſum hoīs ſunt ordinata. ⁊ ideo actus ꝓprius liberalitatis eſt pecunia vel diuitijs vti. ¶ Ad. i.ergo dd̓m ꝙ ad liberalitateꝫ pertinet bene vti diuitijs inquantū hmōi. eo ꝙ diuitie ſunt ꝓpria materia liberalitatis. ad iuſticiam aut pertinet vti diuitijs ẜm rationem debiti. prout ſcilicet res exterior debetur alteri. ad magnificētiam aūt pertinet vti diuitijs ẜm quandam ſpālem rōneꝫid eſt. ẜm ꝙ aſſumuntur in alicuius operis magni expletionem. vnde ⁊ magnificentia quodammodo ſe habet exadditione ad liberalitatem. vt infra dicet̉. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ ad virtuoſum pertinet non ſolum conuenienter vti ſuamateria vel inſtrumento ſed etiā preparare opportunitates ad bene vtendū. ſicut ad fortitudinē militis pertinetnon ſoluꝫ exercere gladiū in hoſtes. ſed etiā exacuere gladiū ⁊ in vagina conſeruare. ſic etiā ad liberalitatem pertinet non ſolū vti pecunia ſed etiā eā preparare ⁊ conſeruare ad idoneum vſum. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ſicut dictum eſtꝓpinqua materia liberalitatis ſunt interiores paſſionesẜm quas homo afficitur circa pecuniā. ⁊ ideo ad libertateꝫpertinet precipue vt homo ꝓpter inordinatam affectionēad pecuniā non ꝓhibeatur a quocunqꝫ debito vſu eiꝰ. Eſtaūt duplex vſus pecunie. Unus ad ſeip̄m qui videt̉ adſumptus vel expenſas ꝑtinere. Alius aūt quo quis vtit̉ad alios. quod pertinet ad dationes. ⁊ iō ad liberalitateꝫpertinet vt neqꝫ propter īmoderatum amorē pecunie aliquis impediatur a ꝯuenientibꝰ expenſis neqꝫ a conueniētibꝰ dationibꝰ. vn̄ circa dationes ⁊ ſumptꝰ liberalitas cōſiſtit ẜm phm̄ in. iiij. ethi. v̓bū aūt Senece ē intelligēdū

8 5