LXXXVIIIQueſtio

promiſſio ſi aliquis alicui ꝓmitteret id quod ei nō eſſet acceptum. ⁊ ideo cum omne pctm̄ ſit contra deum. nec aliquod opus ſit deo acceptum niſi ſit virtuoſum. cōſequēſeſt ꝙ de nullo illicito nec de aliquo indifferenti debeat fieri votum. ſed ſolum de aliquo actu virtutis. ſed qꝛ votūꝓmiſſionem voluntariam importat. neceſſitas aūt voluntatem excludit. id quod eſt abſolute neceſſarium eſſe velnon eſſe. nullo modo ſub voto cadit. ſtultum enim eſſet ſiquis voueret ſe eſſe moriturum. vel ſe non eſſe volaturuꝫIllud ꝟo quod nō habet abſolutam neceſſitatem. ſed neceſſitatem finis. puta qꝛ ſine eo non pōt eſſe ſalus. caditquidem ſub voto inqͣꝫtum voluntarie ſit nō aūt inqͣꝫtumeſt neceſſitatis. Illud aūt qd̓ neqꝫ cadit ſub neceſſitate abſoluta neqꝫ ſub neceſſitate finis oīno eſt voluntarium. etideo hoc proprijſſime cadit ſub voto. hoc aūt dicit̉ eſſe magis bonū in cōꝑatione ad bonū quod cōmuniter eſt de neceſſitate ſalutis. ideo ꝓprie loquendo votum dicit̉ eſſe demeliori bono. ¶ Ad i. ergo dd̓m ꝙ hoc modo ſub votobaptizatoꝝ cadit abrenunciare pompis diaboli ⁊ fidē xp̄iſeruare. qꝛ voluntarie fit. licet ſit de neceſſitate ſalutis. etſimiliter pōt dici de voto Iacob qͣꝫuis etiā poſſit intelligi ꝙ Iacob vouit ſe habere dn̄m in deum per ſpiritualeꝫcultum ad quem non tenebat̉. ſicut ꝑ decimarum oblationem. ⁊ alia huiuſmodi que ibi ſubdunt̉. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ quedā ſunt que in oēm euentum ſunt bona. ſicut operavirtutis ⁊ alia bona que poſſunt abſolute cadere ſub voto. quedam ꝟo in oēm euentum ſunt mala ſicut ea q̄ ẜmſe ſunt pctā. ⁊ hec nullo modo poſſunt ſub voto cadere. q̄dam ꝟo ſunt quidem in ſe cōſiderata bona. ⁊ ẜm hoc poſſunt cadere ſub voto. pn̄t tamen habere malum euentumin quo non ſunt obſeruanda. ⁊ ſic accidit in voto Ieptequi vt dicitur Iudi. xi. votum vouit dn̄o dicens. Si tradideris filios ammon in manus meas. quicūqꝫ primusegreſſus fuerit de foribꝰ domus mee mihiqꝫ occurrerit reuertenti in pace. eum offeram hol ocauſtuꝫ dn̄o. hoc autēpoterat malum euentum habere ſi occurreret ei aliqd̓ animal nō īmolandū. ſicut aſinus vel hō. quod etiam accidit.Unde ⁊ Hiero. dicit. In vouendo ſeruit ſtultus. qꝛ diſcretionē non habuit. ⁊ in reddendo īpius. premittit̉ tamēibidem ꝙ factū eſt ſuper eum ſpūs dn̄i. qꝛ fides ⁊ deuotioip̄ius ex qua motus eſt ad vouendū fuit a ſpūſancto. propter quod ponit̉ in cathalogo ſanctoꝝ. ⁊ ꝓpter victoriamquam obtinuit. qꝛ ꝓbabile eſt eum penituiſſe de facto imiquo. qd̓ tn̄ aliquod bonū figurabat. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ maceratio ꝓprij corꝑis puta ꝑ vigilias ⁊ ieiunia. nō eſt deo accepta niſi inqͣꝫtum eſt opus virtutis. quod quidē eſt inqͣꝫtum cum debita diſcretione fit. vt .ſ. cōcupiſcentia refrenetur ⁊ natura nō nimis grauetur. ⁊ ſub tali tenore pn̄t hocmodo ſub voto cadere. propter quod ⁊ apl̓s Roma. xij.poſtqͣꝫ dixerat. Exhibeatis corꝑa veſtra hoſtiā viuentemſanctā deo placentē. addidit rōnabile obſequium veſtrumſed qꝛ in his que ad ſeip̄m ꝑtinent de facili fallitur homoin iudicando etiam talia vota congruentius ẜm arbitriūſuꝑioris ſunt vel ſeruanda vel pretermittenda ita tamēꝙ ſi ex obſeruatione talis voti magnū ⁊ manifeſtum grauamen ſentiret. ⁊ non eſſet facultas ad ſuperiorem recurrendi non debet homo tale votum ſeruare. vota vero queſunt de rebus vanis ⁊ inutilibus ſunt magis deridendaqͣꝫ ſeruanda.Ad tertium ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ non omne votum obligat ad ſui obſeruationeꝫ

Homo enī magis indiget his que ꝑ alium hoīem fiutisqͣꝫ deus qui bonoꝝ noſtrorum non eget. ſed promiſſio ſimplex hoī facta nō obligat ad obſeruandū ẜm inſtitutionēlegis humane. quod eſſe videt̉ iuſtitutū ꝓpter mutabilitatē humane volūtatis. ergo multo minus ſimplex ꝓmiſſiodeo facta que dicit̉ votū obligat ad obſeruandū. ¶ Pre.Nullus obligat̉ ad impoſſibile. ſed qn̄qꝫ id qd̓ quis vouit ſit ei impoſſibibile. vel qꝛ dependet ex alieno arbitrio ſicut cum quis vouet aliqd̓ monaſteriū intrare cuius monachi eum nolunt reciꝑe. vl ꝓpter emergentē defectū ſicutmulier q̄ voͣuit virginitatē ſeruare ⁊ poſtea corrumpiturvel vir qui vouet pecuniam dare ⁊ poſtea amittit pecuniāergo non ſemꝑ votum eſt obligatorium. ¶ Pre. Illudad cuius ſolutionem eſt aliquis obligatus ſtatim ſoluere te net̄. ſed aliquis non ſtatim ſoluere tenet̉ illud quodvouit precipue cum ſub conditiōe futura vouet. ergo votum non ſꝑ eſt obligatorium ¶ Sed contra eſt quod d̓rEccl̓i. v. Quodcūqꝫ voueris redde multoqꝫ melius eſtnon vouere qͣꝫ poſt votum promiſſa nō reddere. ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ ad fidelitatem hoīs ꝑtinet vt ſoluat id quod promiſit. vn̄ ẜm Augu. fides dicit̉ ex hoc ꝙ fuit dicta. maxīeaūt debet hō deo fidelitatē. tum rōne dn̄ij. tum etiam ratione beneficij ſuſcepti ⁊ ideo maxime obligatur hō ad hocꝙ impleat vota deo facta. hoc enī ꝑtinet ad fidelitatem qͣꝫhō debet deo. fractio aūt voti eſt quedam infidelitatis ſpecies. vn̄ Salomon rationem aſſignat quare ſint vota reddenda. qꝛ diſplicet deo infidelis promiſſio. ¶ Ad i. ergodd̓m ꝙ ẜm honeſtatem ex qualibet ꝓmiſſione hō hoī obligatur. ⁊ hec eſt oblatio iuris naturalis. ſed ad hoc qd̓ aliquis obliget̉ ex aliqua ꝓmiſſione obligatione ciuili quedam alia requiruntur. deus autem ⁊ ſi bonis noſtris nonegeat. ei tn̄ maxime obligamur. ⁊ ita votum ei factum eſtmaxime obligatorium. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſi illud quodquis vouit. ex quacunqꝫ alia cauſa impoſſibile reddaturdebet hō facere qḋ in ſe eſt. vt ſaltem habeat ꝓmptā volūtatē faciendi qd̓ pōt vn̄ ille qui vouit monaſteriū aliqd̓intrare. debet dare oꝑam quā pōt vt ibi recipiat̉. ⁊ ſiquidē intentio ſua fuit ſe obligare ad religionis ingreſſū principal̓r. ⁊ ex ꝯſequenti eligit hanc religionē vel hūc locumquaſi magis ſibi ꝯgruētē. tenet̉ ſi nō pōt ibi recipi aliā religionē intrare. ſi aūt prīcipal̓r intēdit ſe obligare ad hācreligionē vl̓ ad hunc locū ꝓpter ſpālem cōplacentiā huiuſreligiōis vl̓ loci. nō tenet̉ aliam religionē intrare ſi eū illireciꝑe nolūt. Si ꝟo incidit ī impoſſibilitatē īplēdi votūex propria culpa. tenetur inſuper de propria culpa preterita penitentiam agere. ſicut mulier que vouit virginitatem ſi poſtea corrumpatur. nō ſolū debet ſeruare qd̓ pōtſ. ꝑpetuam contiuentiā. ſed etiam de eo qd̓ amiſit peccādo penitere. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ obligatio voti ex ꝓpria voluntate ⁊ intentōe cauſat̉. Un̄ dicit̉ Deutero. xxiij. Qd̓ſemel egreſſū eſt de labijs tuis obſeruabis. ⁊ facies ſicut ꝓmiſiſti dn̄o deo tuo. ⁊ ꝓpria voluntate ⁊ ore tuo locutuses. ⁊ ideo ſi in intentione ⁊ volūtate vouētis eſt obligareſe ad ſtatim ſoluendū. tenet̉ ſtatim ſoluere. ſi aūt ad certūtp̄s vel ſub certa cōditione nō ſtatim tenet̉ ſoluere. ſꝫ necdebet tardare vltra qͣꝫ iniendit ſe obligare. dicit̉ enī ibidēCum votū voueris dn̄o deo tuo. nō tardabis reddere. qͥnrequiret illud dn̄s deus tuus. ⁊ ſi mortuus fueris reputabitur tibi in peccatum.Ad quartū ſic procediturUidet̉ ꝙ nō expediat aliqͥd vouere. Non enī alicui expe