QueſtioLXXXIII

orante qui etiā poſt orationē remanet magis deuotꝰ ſiue etiam in alio. puta cū aliquis ſuis bn̄ficijs ꝓuocat alium vt pro ſe oret. etiam qn̄ ipſe ab orando ceſſat ⁊ qͥeſcitAd quintūdecimuꝫ ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙ oratio nō ſit meritoria. Oē enī meritūꝓcedit a gratia. ſed oratio p̄cedit gratiā qꝛ etiā ip̄a gratiaper orationē impetrat̉. ẜm illud Lu. xi. Pater noſter decelo dabit ſpiritū bonū petentibꝰ ſe. ergo oratio n̄ eſt actus meritorius. ¶ Pre. Si oratio aliqͥd meret̉. maxīevidet̉ mereri illud quod orādo petit̉. ſed hoc nō ſempermeret̉. quia multotiēs etiā ſanctoꝝ oratiōes nō exaudiūtur. ſicut Paulus nō eſt exauditus petens a ſe remoueriſtimulū carnis. ergo oratio nō eſt actꝰ meritoriꝰ. ¶ Prete. Oratio p̄cipue fidei innitit̉. ẜm illud Iaco. i. Poſtulet aūt in fide nihil heſitās. fides aūt nō ſufficit ad merendum. vt patet in his qui habēt fidem informē. ergo oratio nō eſt actus meritorius. ¶ Sed ꝯtra eſt quod ſuꝑ illud pͣs. Oratio mea in ſinu meo ꝯuertet̉. dicit glo. Et ſieis nō ꝓfuit. ego tn̄ nō ſum mea mercede fruſtratꝰ. merces aūt nō debet̉ niſi merito. ergo oratio habet rationemmeriti. ¶ Rn̄. dd̓ꝫ ꝙ ſicut dictū eſt. oratio preter effectuꝫſpūalis ꝯſolatiōis quā p̄ſentialit̓ affert. duplicē hꝫ ꝟtutem reſpectu futuri effectꝰ .ſ. virtutē merēdi. ⁊ ꝟtutē impetrandi. oratio aūt ſicut ⁊ quilibet alius actus virtutishabet efficaciā merēdi inquantū ꝓcedit ex radice charitatis. cuius ꝓpriū obiectū eſt bonū eternū cuius fruitioneꝫmerem. ꝓcedit tn̄ oratio a charitate mediante religionecuius eſt actus oratio vt dictū eſt. ꝯcomitantibꝰ etiā quibuſdā alijs ꝟtutibꝰ que ad bonitatē oratiōis requirunt̉.ſcilicet humilitate ⁊ fide. ad religionē enī ꝑtinet ipſaꝫ orationē deo offerre. ad charitatē ꝟo ꝑtinet deſideriū rei cuius complementū oratio petit. fides aūt eſt neceſſatia exparte dei quē oramus. vt .ſ. credamꝰ ab eo nos poſſe obtinere quod petimꝰ. humilitas aūt eſt neceſſaria ex parte ipſius petentis. qui ſuā indigentiā recognoſcit. eſt etiā ⁊ deuotio neceſſaria. ſed hoc ad religionē ꝑtinet cuius eſt primus actus neceſſarius ad oēs ꝯſequētes. vt ſupͣ dictū ē.Efficaciā autem impetrādi habet ex gratia dei quē oramus. qui etiam noſ ad orandū inducit. Un̄ Aug. dicit inlibꝰ de ꝟbis dn̄i. Non nos hortaret̉ vt peteremꝰ niſi dare vellet. Et Chryſo. dicit. Nunqͣꝫ orāti bn̄ficia denegatqui vt orantes non deficiant ſua pietate inſtigat. ¶ Ad. i.ergo dd̓m ꝙ oratio ſine gr̄a gratū faciente meritoria n̄ eſtſicut nec aliquis alius actus ꝟtuoſus. ⁊ tamen etiā oratioque impetrat gratiam gratum facientē ꝓcedit ex aliquagratia quaſi ex gratuitu dono. quia ipſuꝫ orare eſt qd̓dadonū dei. vt Aug. dicit in libꝰ de ꝑſeueratia. ¶ Ad. ij. dd̓ꝫꝙ ad aliud aliquid p̄ncipalit̓ reſpicit meritum orationisqn̄qꝫ qͣꝫ ad id qd̓ petitur. meritū enī precipue ordinaturad beatitudinē. ſꝫ petitio oratiōis directe ſe extēdit qn̄qꝫad aliqua alia. vt ex dictis patet. Si ergo illud aliud qd̓petit aliquis ꝓ ſe ipſo nō ſit ei ad beatitudinē vtile. n̄ meretur illud. ſed qn̄qꝫ hoc petēdo ⁊ deſiderando meritumamittit. puta ſi petat a deo complementū alicuiꝰ peccatiquod eſt non pie orare. qn̄qꝫ ꝟo nō eſt neceſſariū ad ſalutem. nec manifeſte ſaluti ꝯtrariū. ⁊ tunc licet orans poſſitorando mereri vitam eternam. nō tamē meret̉ illud obtinere quod petit. Unde Augu. dicit in libꝰ ſententiarumProſperi. Fideliter ſupplicans deo pro neceſſitatibꝰ huius vite. ⁊ miſericordit̉ audit̉ ⁊ miſericordit̉ non auditurquid enim infirmo ſit vtile magis nouit medicꝰ qͣꝫ egro-

tus. ⁊ ꝓpter hoc etiam Paulus non eſt exauditus petēsamoueri ſtimulū carnis. quia non expediebat. Si ꝟo idquod petitur ſit vtile ad beatitudinē hominis quaſi pertinens ad eius ſalutem. meretur illud non ſolū orando.ſed etiam alia bona opera faciendo. ⁊ ideo indubitanteraccipit quod petit. ſed qn̄ debet acciꝑe. quedā enī non negantur. ſed vt congruo dentur tempore differunt̉. vt Augu. dicit ſuper Iohan. quod tamen poteſt impediri ſi inpetendo non ꝑſeueret. Et ꝓpter hoc dicit Baſilius. Iōqn̄qꝫ petis ſi non accipis. quia. perperā poſtuſaſti vel infideliter. vel leuiter. vel nō ꝯferētia tibi vel deſtitiſti. Qꝛvero homo nō poteſt alij mereri vitam eternā ex cōdignovt ſupra dictum eſt. ideo per ꝯſequēs nec ea que ad meritum pertinēt poteſt aliqn̄ aliquis ex condigno alteri mereri. ⁊ ꝓpter hoc non ſemper ille auditur qui pro alio orat.vt ſupra habitum eſt. ⁊ ideo ponunt̉ quattuor conditiones quibus ꝯcurrentibus ſemper aliquis impetrat quodpetit. vt .ſ. pro ſe petat neceſſaria ad ſalutem. pie. ⁊ ꝑſeueranter. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ oratio innitit̉ principalit̓ fideinon quantum ad efficaciam merendi. quia ſic innitit̉ prīcipaliter charitati. ſed quantum ad efficaciā impetrandiquia per fidem habet homo noticiam omnipotētie diuine ⁊ mīe ex quibus oratio impetrat quod petit.Ad ſextumdecimuꝫ ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ pctōres orando nō impetrent aliqͥd a d̓oDicit̉ enī Ioh. ix. Scimus quia pctōres non audit. qd̓ꝯſonat ei quod dicitur Prouerb̓. xxviij. Qui declinataures ſuas ne audiat legem oratio eius erit execrabilis.oratio autem execrabilis nō impetrat aliquid a deo. ergopctōres non impetrant aliqͥd a deo. ¶ Pre. Iuſti impetrant a deo illud quod merent̉. vt ſupͣ habitū eſt. ſed pctōres nihil poſſunt mereri. quia gratia carent. etiam charitate. que eſt virtus pietatis. vt dicit glo. ij. ad Timoth. iijſuper illud. Habentes quidem ſpeciē pietatis. ꝟtutē autem eius abnegantes. ⁊ ita non pie orant. quod requirit̉ad hoc ꝙ oratio impetret vt ſupra dictū eſt. ergo pctōreſnihil impetrant orando. ¶ Pref. Chryſoſto. dicit ſuperMattheum. Pater non libenter exauditorationē quamfilius non dictauit. ſed in oratione quam chriſtus dictauit dicitur. Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribꝰ noſtris. quod peccatores non faciūtergo vel mentiunt̉ hoc dicentes. ⁊ ſic non ſunt exaudition digni. vel ſi non dicant. non exaudiunt̉. qꝛ formā orā.di a chriſto inſtitutā non ſeruant. ¶ Sed ꝯtra eſt quodAug. dicit ſuꝑ Iohā. Si pctōres nō exaudiret d̓s. fruſtra publicanus dixiſſet. dn̄e ꝓpitius eſto mihi pctōri. EtChryſoſto. dicit ſuper Mattheū. Oīs qui petit accipit.id eſt. ſiue iuſtus ſit ſiue peccator. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ in peccatore duo ſunt ꝯſiderāda .ſ. natura quaꝫ diligit deus. etculpa quā odit. Si ergo pctōr orādo aliqͥd petit inquātūpctōr. id eſt. ẜm deſideriū pctī. in hoc a deo nō auditur exmiſericordia. ſed qn̄qꝫ auditur ad vindictā dum deus ꝑmittit peccatorē adhuc amplius ruere in pctā. deus enī q̄dam negat ꝓpitius. que concedit iratus. vt Augu. dicitoratione ꝟo peccatoris ex bono nature deſiderio procedentem deus audit. non quaſi ex iuſticia. qꝛ pctōr hoc nōmeretur. ſed ex pura mi ſericordia. obſeruatis tamē quattuor premiſſis ꝯditionibꝰ. vt .ſ. pro ſe petat neceſſaria adſalutem pie ⁊ perſeueranter. ¶ Ad i. ergo dicendū ꝙ ſiēAug. dicit ſuper Iohan. illud verbū eſt ceci adhuc iniūcti. id eſt. nōdū perfecte illuminati. ⁊ ideo nō ē ratū. qͣꝫuis