LXXXIIIQueſtio

poſtulare. qꝛ poſtulātes nos facit. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ intellectus ⁊ ratio nō ſunt in nobis diuerſe potentie. vt inprimo habitum eſt. differūt aūt ẜm ꝑfectū ⁊ imꝑfectū. etideo qn̄qꝫ intellectuales creature que ſunt angeli diſtinguunt̉ a rationa libꝰ. qn̄qꝫ aūt ſub rationalibꝰ comp̄hendunt̉ ⁊ hoc modo dicit̉ oratio eſſe ꝓpriū rationa lis create¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ pulli coruoꝝ dicunt̉ inuocare deū ꝓpternaturale deſideriū quo oīa ſuo modo deſiderāt ꝯſeq̄ bonitatem diuinā. ſic etiā bruta aīalia dicunt̉ deo obedire ꝓpter naturalem inſtinctū quo a deo mouentur.Ad vndecimū ſic p̄ceditUidetur ꝙ ſancti qui ſunt in patria nō orent pro nobis.Actus enī alicuius magis eſt meritoriꝰ ſibi qͣꝫ alijs. ſedſancti qui ſunt in patria nō merent̉ ſibi. nec pro ſe orant.quia iam ſunt in termino ꝯſtituti. ergo etiā neqꝫ pro nob̓orant. ¶ Pre. Sancti ꝑfecte ſuā voluntatē deo ꝯformātvt nō velint niſi quod deus vult. ſed illud quod d̓s vultſemper impletur. ergo fruſtra ſancti pro nobis orarent.¶ Preterea. Sicut ſancti qui ſunt in patria. ſunt ſuperiores nobis. ita ⁊ illi qͥ ſunt in purgatorio. qꝛ iam peccare nō poſſunt. ſed illi qͥ ſunt in purgatorio nō orant pronobis. ſed magis nos pro eis. ergo nec ſancti q̄ ſunt ī papatria ꝓ nobis orant. ¶ Pre. Si ſancti q̄ ſunt in patriapro nobis orarent. ſuꝑioꝝ ſanctoꝝ eſſet efficatior oratio.nō ergo deberet implorari ſuffragiū orationū ſanctoꝝ inferioꝝ. ſed ſolū ſuꝑioꝝ. ¶ Pre. Anima Petri n̄ eſt Petrus. ſi ergo aīe ſanctoꝝ ꝓ nobis orarēt. qͣꝫdiu ſunt a corpore ſeꝑate non deberemꝰ interpellare ſanctū Petrū adorandū pro nobis ſed aīam eius. cuius ꝯtrariuꝫ eccleſiafacit. nō ergo ſancti ad minꝰ ante reſurrectionem ꝓ nobisorant. ¶ Sed ꝯtra eſt quod dicit̉. ij. Machab̓. vltꝭ. Hiceſt qui multū orat ꝓ ppl̓o ⁊ vniuerſa ſancta ciuitate Hieremias ꝓpheta dei. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut Hieronymꝰ dicitUigilantij error fuit ꝙ dū viuimꝰ mutuo ꝓ nobis orarepoſſumus. poſtqͣꝫ aūt mortui fuerimꝰ nullius ꝓ alio ſitexaudienda oratio. p̄ſertim cū martyres vltione ſui ſanguinis obſecrātes impetrare nequeūt ſed hoc eſt oīno falſum. qꝛ cum oratio ꝓ alijs facta ex charitate ꝓueniat. vtdictū eſt. quanto ſancti qͥ ſunt ī patria ſūt ꝑfectioris charitatis. tanto magis orant ꝓ viatoribus qui orationibusiuuari pn̄t. ⁊ quanto ſunt deo ꝯiūctiores. tanto eoꝝ orationes ſunt magis efficaces. habet enī hoc diuinꝰ ordo.vt ex ſuꝑioꝝ excellentia ī inferiora refundat̉. ſicut ex claritate ſolis in aerem. Un̄ ⁊ de chriſto dicit̉ Hebre. vij. Accedens ꝑ ſemetipſum ad deū ad interpellandū ꝓ nobis.Et ꝓpter hoc Hierony. ꝯtra Uigilantiū dicit. Si apoſtoli ⁊ martyres adhuc in corꝑe cōſtituti qn̄ ꝓ ſe adhucdebent eſſe ſolliciti ꝓ alijs orent. quantomagis poſt coronas victorias ⁊ triūphos. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ſanctꝭqui ſunt in patria cū ſint beati nihil deeſt niſi gloria corporis ꝓ qua orant. orant aūt ꝓ nobiſ quibꝰ deeſt beatitudīsvltima ꝑfectio. ⁊ eoꝝ oratiōes hn̄t efficaciā impetrādi exp̄cedentibus eoꝝ meritis. ⁊ ex dīna acceptatione. ¶ Adij. dd̓m ꝙ ſctī impetrāt̉ illud quod d̓s vult fieri ꝑ orationes eoꝝ. ⁊ hoc petūt qd̓ eſtimāt eoꝝ oratiōibꝰ implendūẜm dei voluntatē. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ illi qͥ ſunt in purgatorio etſi ſint ſuꝑiores nobis ꝓpter impeccabilitatē. ſunttn̄ inferiores quantū ad penas quas patiunt̉. ⁊ ẜm hoc n̄ſunt in ſtatu orandi. ſed magis vt oret̉ ꝓ eis. ¶ Ad. iiij.dd̓m ꝙ deus vult inferiora ꝑ omīa ſuꝑiora iuuari. ⁊ ideooport et nō ſolū ſuꝑiores ſed etiā inferiores ſanctoſ implo

rare. alioqͥn eſſet ſolius dei mīa implorāda ꝯtingit tamēqn̄qꝫ ꝙ imploratio inferioris ſancti efficacior ē. vel qꝛ deuotius implorat. vel qꝛ deus vult eius ſctītatē declarare¶ Ad. v. dd̓m ꝙ qꝛ ſctī viuētes meruerūt vt pro nobisorarent ideo inuocamus eos noībus quibꝰ hic vocabantur. quibꝰ etiā nobis magis innoteſcūt. ⁊ iterū ꝓpter fidēreſurrectiōis inſinuandā. ſicut legit̉ Exo. iij. Ego ſum deus Abraam.Ad duodecimū ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙ oratio nō debeat eſſe vocalis. Oratio eniꝫſicut ex dictis patet. pͥncipalit̓ deo porrigit̉. d̓s autē locutione cordis cognoſcit. fruſtra gͦ vocalis oratio adhibetur¶ Pre. Per orationē mēs hoīs debet in deuꝫ aſcenderevt dictū eſt. ſꝫ voces retrahūt hoīes ab aſcēſu ꝯtēplationis in deū ſicut ⁊ alia ſenſibilia. gͦ in oratiōibꝰ nō eſt vocibus vtendū. ¶ Pre. Oratio debet offerri deo in occultoẜm illud Matth. vi. Tu aūt cū orauerꝭ intra in cubiculūtuū. ⁊ clauſo oſtio ora patrē tuū in abſcōdito. ſed ꝑ voceꝫoratio publicat̉. gͦ oratio nō debet eſſe vocalis. ¶ Sed ꝯͣeſt qd̓ dicit̉ in pͣs. Uoce mea ad dn̄m clamaui. voce meaad dn̄m dep̄catus ſum. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ duplex eſt oratiocōis ⁊ ſingl̓arꝭ. Cōis q̄dē oratio ē q̄ ꝑ mīſtros eccleſie inꝑſona totiꝰ fidel̓ ppl̓i d̓o offert̉ ⁊ iō oportꝫ ꝙ tal̓ oratio innoteſcat toti ppl̓o ꝓ qͦ ꝓfert̉. qd̓ n̄ poſſꝫ fieri niſi eēt vocal̓⁊ iō rōnabilit̓ inſtitutuꝫ ē vt mīſtri eccleſie hmōi or̄onesetiā alta voce ꝓnūciēt vt ad noticiā oīuꝫ poſſint ꝑuenire. Oratio ſingl̓arꝭ ē q̄ offert̉ a ſingl̓ari ꝑſona cuiuſcunqꝫſiue ꝓ ſe ſiue ꝓ alijs orātibꝰ. ⁊ d̓ hmōi oratiōis neceſſitatenō eſt ꝙ ſit vocal̓. Adiūgit̉ tn̄ vox tali orationi triplici rōne. p̄ª ꝗdē ad excitādū interiorē deuotionē qͣ mēs orantiſeleuet̉ in deū qꝛ ꝑ exteriora ſigna ſiue vocū ſiue etiā aliqͦꝝfactoꝝ mouet̉ mēs hoīs ẜm apprehēſionē. ⁊ ꝑ ꝯſequenſẜm affectionē. Un̄ Aug. dicit ad Probā ꝙ ꝟbis ⁊ alijsſignis ad augēdū deſideriū ſctm̄ noſipſos acriꝰ excitamꝰet iō in ſingl̓ari oratiōe tm̄ ē vocibꝰ ⁊ hmōi ſignis viēdūquātū ꝓficit ad excitādū interiꝰ mētē. Si ꝟo mēs ꝑ hocdiſtrahat̉ vel qͣlitercūqꝫ impediat̉. ē a talibꝰ ceſſandum.qd̓ p̄cipue ꝯtingit in his qͦrū mēs ſine hmōi ſignis ē ſufficient̉ ad deuotionē ꝑata. Un̄ pͣs dicebat Tibi dixit cormeū. exqͥſiuit te facies mea. Et de Anna legit̉. i. Regꝭ .i.ꝙ loq̄bat̉ in corde ſuo. 2ª adiūgit̉ vocal̓ oratio qͣſi ad redditionē debiti .ſ. hō d̓o ſeruiat. ẜm illud totū qd̓ ex d̓o hꝫ.id eſt. n̄ ſolū mēte ſꝫ etiā corꝑe. qd̓ p̄cipue cōpetit orōni ẜꝫqd̓ ē ſatiſfactoria. Un̄ d̓r Oſee vltꝭ. Oēꝫ aufer iniqͥtateet accipe bonū ⁊ reddemꝰ vitulos labioꝝ nr̄oꝝ. 3ª adiūgitur vocal̓ or̄o ex qͣdā redūdātia ab aīa ī corpꝰ ex vehem̄tiaffectiōe. ẜm illud pͣs. Letatuꝫ ē cor meū ⁊ exultauit lingua mea. ¶ Ad. i. gͦ dd̓m ꝙ vocal̓ or̄o n̄ ꝓfert̉ ad hoc ꝙaliqͥd igͦtū d̓o māifeſtet̉. ſꝫ ad hoc ꝙ mēs orātis vel aliorū excitet̉ in deū. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ꝟba ad aliud ꝑtinētiadiſtrahūt mētē. ⁊ impediūt deuotionē orātis. ſꝫ ꝟba ſignificātia aliqͥd ad deuotionē ꝑtinētia excitāt mētes. p̄cipueminꝰ deuotas. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ſic̄ Chry. dic̄ ſuꝑ Mat.eo ꝓpoſito dn̄s vetat ī ꝯuētu orare vt a ꝯuētu videatur.vn̄ orās nihil nouū facere dꝫ qd̓ aſpiciāt hoīes. vl̓ clamādo. vel pectꝰ ꝑcutiēdo. vel manꝰ expādēdo. nec tn̄ vt Augu. dic̄ in libꝰ de ſer. do. in mōte. videri ab hoībꝰ nephaseſt. ſed ideo hoc agere vt ab hoībus videaris.Ad tertiudecimū ſic proceditur. Uidetur ꝙ de neceſſitate orationis ſit ꝙ ſit attēta