QueſtioLXXXIII

ad ꝯſequendū bonū petitiōibꝰ que ꝑtinēt ad amotionemmali. ¶ Pre. Ad hoc aliquid petit̉ vt donet̉. ſed p̄cipuūponū dei eſt ſpūſſctūs ⁊ ea q̄ nobis ꝑ ipſum dant̉. gͦ vidētur incōuenient̉ ꝓponi petitiōes. cū nō rn̄deāt donis ſpūſſancti. ¶ Pre. Scd̓m Lu. in oratiōe dn̄ica ponūt̉ ſolumqͥnqꝫ petitiōeſ. vt patet Lu. xi. ſuꝑfluū gͦ fuit ꝙ ẜꝫ Mat.ſeptē petitiōes ponūt̉. ¶ Pre. In vanū videtur captarebeniuolentiā eius qͥ beniuolētia ſua nos p̄uenit. ſed deuſſua beniuolētia nos preuenit. qꝛ ipſe prior dilexit nos. vtdicit̉. i. Ioh. iiij. ſuꝑflue gͦ p̄mittit̉ petitiōibꝰ. pater nr̄ q̄es in celis. qd̓ videt̉ ad beniuolētiā captandā ꝑtinere ¶Sed in ꝯtrariū ſuffic̄ auctoritas chriſti oratione inſtituetis. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ oratio dn̄ica ꝑfectiſſima ē. qꝛ ſic̄ Augu. dicit ad Proba. ſi recte ⁊ ꝯgruent̓ oramus nihil aliuddicere poſſumꝰ qͣꝫ qḋ in iſta oratiōe dn̄ica poſituꝫ eſt. qꝛenī oratio eſt quodāmō deſiderij noſtri interpres apd̓ de.um. illa recte ſolū orando petimꝰ que recte deſiderare valemus. In oratiōe aūt dn̄ica nō ſolū petūt̉ oīa q̄ recte deſiderare poſſumꝰ. ſed etiā eo ordine qͦ deſiderāda ſunt. vtſic hec oratio nō ſolū inſtruat poſtulare. ſed etiā ſit informatiua totiꝰ nr̄i affectꝰ. Manifeſtū eſt āt ꝙ primo caditin deſiderio nr̄o finis. deinde ea q̄ ſunt ad finē. Finis aūtnoſter deꝰ eſt in quē noſter affeciꝰ tendit duplicit̓. Uno q̄dem modo ꝓut volumꝰ gloriā dei. Alio mō ẜm ꝙ volumus frui gloria eius. quoꝝ primū ꝑtinet ad dilectioneꝫdei qua deūſin ſeipſo diligimꝰ. ſecūdū ꝟo ꝑtinet ad dilectionē qua diligimꝰ nos in deo. Et iō prima petitio ponitur. ſanctificet̉ nomē tuū. ꝑ quā petimꝰ gloriā deo. ſecūda ꝟo ponit̉ adueniat regnū tuū. ꝑ quā petimꝰ ad gloriāregni eius ꝑuenire. Ad finē aūt p̄dictū nos ordinat aliqͥdduplicit̓. vno mō ꝑ ſe. alio mō ꝑ accidēs. Per ſe qͥdē bonū qd̓ eſt vtile in finē. Eſt aūt aliqͥd vtile in finē btītudinis duplicit̓. Uno mō directe ⁊ pͥncipalit̓ ẜm merituꝫ qͦbeatitudinē merem deo obediēdo. ⁊ quātū ad hoc ponit̉.fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra. Alio mō inſtrum̄talit̓ ⁊ qͣſi coadiuuās nos ad merēdū. ⁊ ad hoc ꝑtinet qd̓d̓r. pane nr̄m quotidianū da nobis hodie. ſiue hoc intelligat̉ de pane ſacramē tali. cuius qͦtidianꝰ vſus ꝓficit hoīin qͦ etiā intelligūt̉ oīa alia ſacramēta. ſiue etiā intelligat̉de pane corꝑali. vt ꝑ panē intelligat̉ oīs ſufficiētia victꝰſicut dicit Aug. ad Probā. qꝛ ⁊ euchariſtia eſt p̄cipuū ſacramentū. ⁊ panis eſt p̄cipuus cibus. Un̄ ⁊ in euāgelioMatth. ſcriptū eſt. ſuꝑſubſtātialē. id eſt. p̄cipuū. vt Hierony. exponit. Per accidēs aūt ordinam in btītudinemꝑ remotionē ꝓhibentis. Tria aūt ſunt q̄ nos a btītudineꝓhibēt. pͥª q̄dē pctm̄ qd̓ directe excludit a regno. ẜm illd̓i. ad Corinth. vi. Neqꝫ fornicarij neqꝫ idolis ſeruiētes ⁊c̄regnū dei poſſidebūt. ⁊ ad hoc ꝑtinet qḋ d̓r. dimitte nob̓debita nr̄a. 2ª temptatio q̄ nos impedit ab obſeruātia diuine volūtatꝭ. ⁊ ad hoc ꝑtinet qd̓ d̓r. ⁊ ne nos inducas ītemptationē. ꝑ qd̓ nō petimꝰ vt nō temptem̄. ſed vt a tēptatione nō vincam̄. qd̓ eſt in temptationē induci. 3ª penalitas pn̄s que impedit ſufficiētiā vite. ⁊ quātū ad hocdicit̉ libera nos a malo. ¶ Ad. i. gͦ dd̓m ꝙ ſicut Aug. dicit in libꝰ. de ſer. do. in mon. cū dicimꝰ ſctīficet̉ nomē tuūnō hoc petit̉ quaſi nō ſit ſctm̄ nomē dei. ſed vt ſctm̄ ab hoībus habeat̉. qd̓ ꝑtinet ad dei gloriā in hoībꝰ ꝓpagandā.qd̓ aūt d̓r. adueniat regnū tuū. nō ita dictū eſt quaſi deuſnūc nō regnet. ſed ſicut Aug. dicit ad Probā. deſideriumnt̄m ad illud regnū excitamꝰ vt illud nobis veniat atqꝫ ineo regnemꝰ. ꝙ aūt dicit̉. fiat volūtas tua. recte intelligiturvt obediat̉ preceptis tuis ſicut in celo ⁊ in terra .i. ſicut ab

angelis ita ab hoībus. vn̄ he tres petitiōes ꝑfecte cōplebunt̉ in vita futura. alie ꝟo qͣttuor ꝑtinēt ad neceſſitateꝫvite pn̄tis. ſicut Aug. dicit in enchiridion. ¶ Ad. ij. d̓dꝫꝙ cū oratio ſit interpres deſiderij. ordo petitionū nō rn̄det ordini executiōis. ſed ordini deſiderij ſiue intentiōisin quo prius eſt finis qͣꝫ ea q̄ ſunt ad fineꝫ. ⁊ ꝯſecutio boni qͣꝫ remotio mali. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ Aug. in libꝰ de ſer.do. in mon. adaptat ſeptē petitiōes donis ⁊ btītudinibꝰdicēs. Si timor dei eſt qͦ beati fiūt pauꝑes ſpū. petamꝰvt ſctīficet̉ nomē dei in hoībus timore caſto. Si pietaseſt qua beati fiūt mites. petamus vt veniat regnū eiꝰ vtmiteſcamꝰ nec ei reſiſtamꝰ. Si ſcientia eſt qua beati ſuntq̄ lugent. oremus vt fiat volūtas eius. ⁊ ſic nō lugebimꝰSi fortitudo eſt qua beati ſunt qͥ eſuriūt. oremus vt panis noſter qͦtidianꝰ detur nobis. Si ꝯſiliū eſt qͦ beati ſūtmiſericordes. debita dimittamꝰ vt nobis noſtra dimittātur. Si intellectuſ eſt quo beati ſunt mūdo corde. oremꝰne habeamus duplex cor tꝑalia lectādo de quibꝰ temptationes ſunt in nobis. Si ſapīa eſt qua beati ſunt pacificiqm̄ filij dei vocabunt̉. oremus vt liberem amalo. ipſa .n.liberatio liberos nos faciet filios dei. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙſicut Aug. dicit in enchiridion Lucas ī oratiōe dn̄ica petitiōes nō ſeptem ſed qͥnqꝫ complexus eſt. oſtēdēs enimtertiā petitionē duarū premiſſarū eſſe qͦdāmodo repetitionē. p̄termittēdo eam magis facit intelligi. qꝛ .ſ. ad hocp̄cipue volūtas dei tēdit vt eius ſanctitatē cognoſcamuſvt cū ipſo regnemꝰ qḋ etiā Mattheꝰ in vltimo poſuit. libera nos a malo. Lucas nō poſuit. vt ſciat vnuſqͥſqꝫ in eoſe liberari a malo ꝙ nō infert̉ in temptationeꝫ. ¶ Ad. v.dd̓m ꝙ oratio nō porrigit̉ deo vt ipſum flectamꝰ. ſed vt īnobiſipſis fiduciā excitemꝰ poſtulādi. q̄ quidē p̄cipue excitat̉ in nobis ꝯſiderādo eius charitatē ad nos qua bonūnr̄m vult. ⁊ iō dicimus pater noſter. ⁊ eius excellētia quapoteſt. ⁊ ideo dicimus qui es in celis.Ad decimuꝫ ſic procedit̉Tidet̉ ꝙ orare nō ſit ꝓpriū rōnalis creature. Eiuſdē enīvidet̉ eſſe petere ⁊ acciꝑe. ſed acciꝑe ꝯuenit etiam ꝑſonisincreatis .ſ. filio ⁊ ſpūiſctō. gͦ etiā eis ꝯuenit orare. nā ⁊ filius dicit Ioh. xiiij. Ego rogabo patrē meū. Et d̓ ſpūſctōdicit apl̓s. Spūs poſtulat ꝓ nobis. ¶ Pre. Angeli ſūtſupͣ rōnales creaturas cū ſint intellectuales ſubſtātie. ſedad angelos ꝑtinet orare. vn̄ in pͣs d̓r. Adorate eū oēs angeli eius. gͦ orare nō eſt ꝓpriū rōnalis creature. ¶ Prete.Eiuſdē eſt orare cuius ē inuocare deū. qd̓ p̄cipue fit orādo. ſed brutis aīalibꝰ ꝯuenit inuocare deuꝫ. ẜm illud pͣs.Qui dat iumentis eſcam ipſoꝝ. ⁊ pullis coruorum inuocantibus eum. ergo orare non eſt ꝓpriū rationalis creature ¶ Sed cōtra. Orare eſt actus rationis. vt ſupͣ habitūeſt. ſed rationalis creatura a ratione dicit̉. ergo orare ē ꝓprium rationalis creature. ¶ Rn̄ dd̓m ꝙ ſicut ex ſupradictis patet. oratio eſt actus rōnis ꝑ quē aliqͥs ſuꝑioremdeprecat̉. ſicut imperiū eſt actus ſuꝑior quo īferior ad aliquid ordinat̉. Illi eniꝫ ꝓprie cōpetit orare cui conuenitrationem habere. ⁊ ſuperiorem quem deprecare poſſit.diuinis autem perſonis nihil eſt ſuperius. bruta autē animalia non habent rationem. vnde neqꝫ diuinis perſoniſneqꝫ brutis animalibus conuenit orare. ſed ꝓpriuꝫ eſt rationalis creature. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ diuinis perſonisꝯuenit accipere per naturā. orare autem eſt accipientis ꝑgratiā. dicit̉ aūt filius rogare vel orare ẜm naturā aſſumptam .ſ. humanā. non ẜm diuinam. ſpūs autē ſctūs dicit̉

n g