Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioLXXXIII

dn̄ica petitiones pro nobis facimus. non pro alijs. dicēteſpanē noſtrum quotidianū da nobis hodie ⁊cͣ. ergo debemus alijs orare. Pre. Ad hoc oratio fit vt exaudiatur. ſed vna de cōditiōibꝰ que requirunt̉ ad hoc orō ſitexaudibilis eſt. vt aliquis oret ſeip̄o. vn̄ ſuꝑ illud Ioh̓.xvi. Si quid petieritis patrē meum in noīe meo dabit vobis. Augu. dicit. Exaudiunt̉ oēs ſeip̄is. non aūt probus. vn̄ ſimpliter dictū eſt dabit. ſed dabit vobis. ergo videt̉ non debemus alijs orare. ſed ſolū nobis. Pre. Pro alijs ſi ſint mali ꝓhibemur orate ẜm illudHiere. vij. Tu ergo noli orare ppl̓o hoc obſiſtas mihi. qꝛ non exaudiam te. bonis aut oꝑtet orare. qꝛ ip̄ipro ſeip̄is orantes exaudiunt̉. ergo videt̉ debeamus alijs orare. Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉ Iaco. v. Orateinuicē vt ſaluemī. Rn̄. dd̓m ſicut dictū eſt. illud debemus orādo petere qd̓ debemus deſiderare. deſiderare autem debemus bona ſolum nobis ſed etiā alijs. hoc enīꝑtinet ad rōnem dilectiōis quā ꝓximis debemus impēdere. vt ex ſupra dictis ptꝫ. ideo charitas hoc requirit vtalijs oremus. Un̄ Chryſo. dicit ſuꝑ Matth. Pro ſe orare neceſſitas cogit. altero aūt charitas fraternitatis hortat̉. dulcior aūt ante deū eſt orō. quam neceſſitas tranſmittit. ſed quā charitas fr̄nitatis cōmēdat. Ad .i. ergodd̓m ſicut Cyprianus dicit in li. de orōne dn̄ica. ideo dicimus pater meus. ſed noſter. nec da mihi. ſꝫ da nobis. qꝛ vnitatis mgr̄ noluit priuatim p̄cem fieri. vt .ſ. quis ſe tm̄ p̄cet̉. vnū enī orare pro oībus voluit. qm̄ in vnooēs ip̄e portauit. Ad. ij. dd̓m ſe orare ponit̉ cōditio orōnis. quidē neceſſaria ad effectū meredi. ſed ſic̄neceſſaria ad indeficientiā impetrādi. cōtingit enī qn̄qꝫor̄o alio facta impetrat̉. etiā ſi fiat pie ꝑſeueranter. de ꝑtinētibus ad ſalutē. ꝓpter impedimētum qd̓ eſt exꝑte eiꝰ quo orat̉. ẜm illud Hiere. xv. Si ſteterīt Moyſes Samuel corā me eſt aīa mea ad ppl̓m iſtū. nihilominus tn̄ orō meritoria erit oranti qui ex charitate oratẜm illud pͣs. Ꝙꝛatio mea ī ſinu meo cōuertet̉. glo. i. et ſi eis ꝓſit. ego tn̄ ſum fruſtratꝰ mea mercēde. Adiij. dd̓m etiam peccatoribus orandū eſt. vt cōuertantur. iuſtis vt ꝑſeuerent proficiāt. orantes tam ē non oībus peccatoribus exaudiunt̉. ſed pro quibuſdam. exaudiunt̉ enī pro predeſtinatis. aūt preſcitis ad mortem. ſicut etiam corretio qua frēs corrigimus effectuꝫ habet in predeſtinatis. in reprobatis ẜm illud Eccl̓s. vijNemo pōt corrigere quem deus deſpexerit. Et ideo dicit̉i. Io. v. Qui ſcit frēm ſuum peccare pctō ad morteꝫ.petat dabitur ei vita peccāti pctm̄ ad mortem. ſed ſicut nulli qͣꝫdiu viuit hic. ſubtrahendū eſt correctionis beneficium. qꝛ poſſumus predeſtinatos diſtinguere a reprobatis. vt Augu. dicit in li. de correctione gratia. itaetiam nulli eſt denegandū orōnis ſuffragium. Pro iuſtisetiam eſt orandum triplici ratione. primo quideꝫ. qꝛ muliorum preces facilius exaudiunt̉. vn̄ ſuꝑ illud Roma. xvAdiuuētis me in orōnibus veſtris. dicit glo. Unde rogatapl̓s apud minores pro ſe orare. multi enī minimi dumcongregant̉ vnanimes fiunt magni. multo preces impoſſibile eſt non impetrēt illud .ſ. quod eſt impetrabileſcd̓o vt ex multis grā agatur deo beneficijs que conferūtur iuſtis. que etiam in vtilitatem multorum vergunt. vtptꝫ apl̓m. ij. ad Coꝝ .i. tertio vt maiores non ſuꝑbiantdum cōſiderant ſe minoꝝ ſuffragijs indigere.Ad octauum ſic procedit̉

Uidet̉ non debeamus inimicis orare. qꝛ vt dicitur.Roma. xv. Quecunqꝫ ſcripta ſunt. ad noſtrā doctrinamſcripta ſunt. ſed in ſacra ſcriptuta inducunt̉ multe imp̄cationes ꝯtra inimicos. dicit̉ enī in pͣs. Erubeſcant cōturbent̉ vehemēter oēs inimici mei. ꝯuertant̉ erubeſcāt valde velociter. ergo nos debemus orare ꝯtra inimicos noſtros magis qͣꝫ eis. Pre. Uindicare de inimicis. inmalū inimicoꝝ cedit. ſed ſancti vindictā de inimicis petūtẜm illud Apoc̄. vi. Uſqꝫ quo vindicas ſanguinē nr̄mde his qui habitant in terra. vn̄ de vindicta impioꝝ letant̉ ẜm illud pͣs. Letabit̉ iuſtus cum viderit vindictamergo eſt orandū inimicis. ſed magis cōtra eos.Pre. Oꝑatio hoīs eius oratio debent eſſe cōtrariaſed hoīes qn̄qꝫ licite impugnant inimicos. alioquin oīabella eſſent illicita. qd̓ eſt cōtra ſupredicta. ergo debemus orare inimicis. Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉ Matth.v. Orate pro ꝑſequentibꝰ calumniantibꝰ vos. Rn̄.dd̓m orare alio charitatis eſt. ſicut dictum eſt. Und̓eodem modo quo tenemur diligere inimicos. tenemurinimicis orare. Qualiter aūt teneamur inimicos diligereſupra habitū eſt in tractatu de charitate. vt .ſ. in eis diligamus naturā. culpam. diligere tuimicos in generali eſt in p̄cepto. in ſpāli aūt eſt in p̄cepto niſi ẜm preparatione aīmi. vt .ſ. homo eſſet paratus etiā ſpecialiter inimicū diligere. iuuare in neceſſitatis articulo. vel ſi veniam peteret. ſed in ſpāli abſolute inimicos diligere eosiuuare ꝑfectiōis eſt. ſil̓r neceſſitatis ē vt in cōmunibꝰ noſtris orōnibꝰ quas alijs facimus inimicos excludamus. aūt eis ſpāliter oremus ꝑfectionis eſt neceſſitatis niſi in aliquo caſu ſpāli. Ad i. ergo dd̓m imp̄catiōes in ſacra ſcriptura ponunt̉. quadrupl̓r pn̄t intelligi. Uno modo ẜm prophete ſolent in figura imprecātis futura predicere. vt Augu. dicit in li. de ſermone domini in monte. Scd̓o prout quedam temporalia mala peccatoribus qn̄qꝫ a deo in correctionē mittunt̉. Tertio quiaintelligunt̉ petere cōtra ipſos hoīes. ſed contra regnuꝫpeccati. vt .ſ. correctione hoīm peccata deſtruant̉. Quarto ꝯformando voluntatem ſuam diuine iuſticie circanationem ꝑſeuerantium in peccato. Ad. ij. dd̓m ſicut in eodem li. Augu. dicit. vindicta martyrum eſt vt euertatur regnum peccati. quo regnante tanta perpeſſi ſuntUel ſicut dicit̉ in li de queſtionibus veteris noui teſtamenti. poſtulant ſe vindicari non voce ſed ratione. ſicutſanguis Abel clamauit de terra. letantur aūt de vindicta.non propter eam. ſed propter diuinam iuſticiam. Adiij. dd̓m licitum eſt impugnare inimicos vt compeſcātur a peccatis. quod cedit in bonum eorum alioruꝫ. ſicetiam licet orando petere aliqua temporalia mala inimicorum vt corrigantur. et ſic oratio operatio non erunttraria.Ad nonuꝫ ſic procediturUidet̉ inconuenienter ſeptē petitiones orationis dn̄ice aſſignent̉. Uanū enī eſt petere illud quod ſꝑ eſt ſanctuꝫſed nomē dei ſemꝑ eſt ſanctū. ẜm illud Luc̄. i. Nomē ſanctum eius. Regnū etiā eius eſt ſempiternū. ẜm illud pͣs.Regnum tuum dn̄e regnum oīm ſeculoꝝ. voluntas autēdei ſꝑ implet̉. ẜm illud Eſa. xlvi. Oīs voluntas mea fietvanum ergo eſt petere nomen dei ſanctificetur. regnum eius adueniat. voluntas eius fiat. Prete.Prius eſt recedere a malo qͣꝫ conſequi bonum. inconuenienter ergo videtur preordinari petitiones ꝑtinent