QueſtioLXXXIII

implenda. Alio modo ſicut ꝑ ip̄m impetrāda. prīo qͥdemmodo ſoli deo orōnem porrigimus. quia om̄es orationesnoſtre ordinari debent ad grām ⁊ gl̓iam ꝯſequendam. q̄ſolus deus dat. ẜm illud pͣs. Gratiā ⁊ gloriā dabit dn̄s.Sed ſcd̓o mō orōem porrigimus ſctīs angelis ⁊ hoībus.non vt ꝑ eos deus noſtras petitiones cognoſcat. ſed vt eorum p̄cibꝰ ⁊ meritis orōnes noſtre ſortiant̉ effectū. Et id̓odicit̉ Apoc̄. viij. ꝙ aſcendit ſumus incēſoꝝ de orōnibusſctōꝝ de manu angeli coram deo. Et hoc etiā ptꝫ ex ipſomō quo eccl̓ia vtit̉ in orando. naꝫ a ſancta trinitate petimꝰvt noſtri miſereat̉. ab alijs aūt ſctīs quibuſcunqꝫ petimusvtorent ꝓ nobis. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ iſti ſoli impendimus orando religionis cultū. a quo querimus obtinereqd̓ oramus. qꝛ in hoc ꝓteſtamur eum bonoꝝ noſtroꝝ auctorē. non aūt eis quos requirimus .ſ. interpellatores noſtros apud deum. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ mortui ea que in hocmundo agunt̉ conſiderata eoꝝ naturali conditione nō cognoſcunt. ⁊ precipue interiores motus cordis. ſed beatisvi Grego. dicit in. xij. moral̓. ī verbo manifeſtat̉ illud qd̓decet eos cognoſcere de eis que circa nos agunt̉. etiā qͣꝫtūad interiores motus cordis. maxime aūt excellentiā eoruꝫpecet vt cognoſcant petitiōes ad eos factas. vel voce velcorde. ⁊ ideo petitiones quas ad eos dirigimꝰ. deo manifeſtante cognoſcunt. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ illi qui ſunt in hocmundo aūt in purgatorio nōdum fruunt̉ viſiōe verbi utpoſſint cognoſcete ea q̄ nos cogitamus vel dicimus. ⁊ iōeoꝝ ſuffragia non imploramus orando. ſed a viuis petimus colloquendo.Ad quintum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ in orōne nihil determinate a deo petere debeamus. qꝛ vt Damaſ. dicit. oratio eſt petitio decentium adeo. vnde inefficax eſt oratio ꝑ quam petit̉ id quod nō expedit ẜm illud Iaco. iiij. Petitis ⁊ nō actipiētis. eo ꝙ male petatis. ſed ſicut dicit̉ Roma. viij. ⁊ quid oremus ſicutoꝑtet neſcimus. ergo nō debemus aliquid orando determinate petere. ¶ Pre. Quicūqꝫ aliquid determinate abalio petit nitit̉ voluntatem ip̄ius inclinare ad faciendumid quod ipſe vult. nō aūt ad hoc tendere debemus vt deuſvelit qd̓ nos volumus. ſed magis vt nos velimus qd̓ ip̄evult. vt dicit glo. ſuꝑ illud pͣs. Exultate iuſti ī dn̄o. ergonon debemus aliquid determinatū a deo in orōne petere.¶ Pre. Mala a deo petenda nō ſunt. ad bona autē deusnos inuitat. fruſtra aūt ab aliquo petit̉ ad qd̓ accipiendūinuitat̉. ergo nō eſt determinate aliquid a deo in orōne petendū. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ dn̄s Matth. vi. ⁊ Lu. ix. do.cuit diſcipulos determinate petere ea que ꝯtinent̉ in petitionibꝰ orōnis dn̄ice. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut maximus Ualerius refert. Socrates nihil vltra petendū a dijs immortalibꝰ arbitrabat̉ qͣꝫ vt bona tribuerent. qꝛ hi demū ſcirētquid vnicuiqꝫ eſſet vtile. nos aūt plerunqꝫ id votis expetere qd̓ nō impetraſſe melius foret. Que quidē ſnīa aliqualiter vera eſt qͣꝫtum ad illa que poſſunt malū euentū habere quibꝰ etiā homo pōt male ⁊ bene vti. ſicut diuitie quevt ibidē dicit̉ ml̓tis exitio fuere. honores etiā qͣꝫ plures peſſimi poſſederunt regna. quoꝝ exitus ſepe miſerabiles cernunt̉ ſplendida cōiugia que nōnunqͣꝫ funditus domus euertūt. Sūt tn̄ quedā bona quibus hō male nō vti poteſtque .ſ. malum euentū habere non pn̄t. hec aūt ſunt quibꝰbeacificamur. ⁊ quibꝰ beatitudinē meremur. que quidē ſācti orando abſolute petunt ẜm illud. On̄de faciem tuam⁊ ſalui erimus. Et iterum. Deduc me in ſemita manda-

torum tuoꝝ. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ licet homo ex ſe ſcirenō poſſit quid orare debeat ſpūs tn̄ vt ibidem dicit̉ in hocadiuuat infirmitatē noſtrā ꝙ inſpirāda nobis ſctā deſideria recte poſtulare nos faciat. Un̄ dn̄s dicit Io. iiij. ꝙ veros adoratores adorare oꝑtet in ſpū ⁊ veritate. ¶ Ad. ij.dd̓m ꝙ cum orādo petimus aliqua q̄ ꝑtinēt ad noſtrā ſalutem. cōformamus volūtatem noſtrā volūtati dei de quod̓r. i. ad Timo. ij. ꝙ vult oēs hoīes ſaluos fieri. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ ſic ad bona deus nos inuitat. ꝙ ad ea nō paſſibuscorporis. ſed pijs deſiderijs ⁊ deuotis orōnibꝰ accedamꝰ.Ad ſextum ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ hō nō debeat tꝑalia petere a deo orādo. Que eīorādo petimus q̄rimus. ſed tꝑalia nō debemus q̄rere. d̓renī Matth. vi. Primū q̄rite regnū dei ⁊ iuſticiā eius. ethec oīa adijcient̉ vobis .ſ. tꝑalia q̄ nō querēda dicit. ſꝫ adijciēda q̄ſitis. ergo tꝑalia nō ſunt in orōne a deo petēda. IPre. Nullus petit niſi ea de quibꝰ eſt ſollicitus. ſed de tepalibꝰ ſollicitudinē habere nō poſſumus. ẜm ꝙ d̓r Mat.vi. Nolite ſolliciti eſſe aīeⁱ veſtre quid māducetis. ergo tēꝑalia petere nō debemus orādo. ¶ Pre. Per orōem noſtrā mens debet eleuari in deū. ſed petēdo tꝑalia deſcēditad ea q̄ infra ſe ſunt. ꝯtra id qd̓ Apl̓s dicebat. ij. ad Coꝝ.iiij. Nō ꝯtemplātibus nobis que vidētur. ſed que nō vident̉. que enī vidētur tꝑalia ſūt. que aūt nō vident̉ eterna. ergo nō debet hō tꝑalia in orōe a deo petere. ¶ Pre.Hō nō debet petere a deo niſi bona ⁊ vtilia. ſed qn̄qꝫ tꝑalia habita ſunt nociua nō ſolū ſpūaliter. ſed etiā tꝑaliter.ergo nō ſūt in orōne a deo petēda. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉ Prouer. xxx. Tribue tm̄ victui meo neceſſaria ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ ſicut Augu. dicit ad Probā de adorādo deum.Hoc licet orare qͦdlibet deſiderare. tꝑalia aūt licet deſiderare. nō quid ē principaliter vt in eis finē cōſtituamus. ſedſicut quedā amminicula quibꝰ adiuuamur ad tendēduꝫin beatitudinē. imqͣꝫtum .ſ. per ea vita corporalis ſuſtentatur. ⁊ qͣꝫtum nobis organice deſeruiunt ad actus virtutūvt etiā phūs dicit in .i. ethi. ⁊ ideo pro tꝑalibus licet orare. Et hoc eſt ꝙ Augu dicit ad Probā ꝙ ſufficiētiā vite n̄indecēter vult quiſquis eam vult. ⁊ nō amplius. que quidem nō appetit̉ ꝓpter ſeip̄am. ſed propter ſalutem corpotis ⁊ cōgruētem habitum ꝑſone homīs vt non ſit incōueniens eis cum quibus viuēdum eſt. Iſta ergo cum habētur vt teneant̉. cum nō habent̉ vt habeant̉ orandum eſt.¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ tꝑalia nō ſunt querēda principaliter. ſed ſcd̓ario. Unde Augu. dicit in li. de ſer. dn̄i ī monte. Cum dixit illud. primo querendū eſt .ſ. regnū dei ſignificauit. quia hoc .ſ. temꝑale bonum poſterius querendumeſt nō tempore ſed dignitate. illud tanqͣꝫ bonum noſtrumhoc tanqͣꝫ neceſſarium noſtruꝫ. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ nō quelibet ſollicituto rerum temꝑalium eſt ꝓhibita. ſed ſuꝑflua⁊ inordinata. vt ſupra habitū eſt. ¶ Ad. iij dd̓m ꝙ quando mens noſtra intendit temꝑalibus rebus vt in eis quieſcat. remanet in eis depreſſa. ſed quādo intendit eis ī ordine ad btītudinē cōſequendam. nō ab eis deprimit̉. ſedmagis eleuat̉ ſurſum. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ ex quo nō petimus temꝑalia tanqͣꝫ principaliter queſita. ſed in ordīe adaliud. eo tenore a deo petimus ipſa vt nobis concedant̉ẜm ꝙ expediunt ad ſalutem.Ad ſeptimum ſic proceditur. Uidet̉ ꝙ nō debeamus ꝓ alijs orare. In orando enīſequi debemus formam quam dn̄s tradidit. ſed in orōne

n 4