QueſtioLXXXII

mortem pro ſui ſalute exercitus. ſicut de duobꝰ decijs. Titus liuius narrat. Un̄ deuotō nihil aliud eſſe videt̉ qͣꝫ voluntas quedā ꝓmpte tradēdi ſe ad ea ꝑtinēt ad dei famulatū. Un̄ Exo. xxxv. dicit̉ ꝙ multitudo filioꝝ iſrl̓ obtulitmente ꝓmptiſſima atqꝫ deuota primitias dn̄o. Manifeſtū eſt aūt ꝙ voluntas ꝓmpte faciendi qd̓ ad dei ſeruitiūꝑtinet eſt quidā ſpālis actus. vn̄ deuotio ē ſpālis actꝰ voluntatis. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ mouēs imponit modū motui mobilis. voluntas aūt mouet alias vires aīe ad ſuosactus. ⁊ voluntas ẜm ꝙ eſt finis mouet ſeip̄am ad ea queſunt ad finem. vt ſupra habitum eſt. ⁊ ideo cuꝫ deuotio ſitactus voluntatis hoīs offerentis ſeip̄m deo ad ei ſeruiendum qui eſt vltimus finis ꝯſequēs eſt ꝙ deuotio imponat modū humanis actibꝰ. ſiue ſint ip̄ius voluntatis circa ea que ſunt ad finē. ſiue etiā ſint aliaꝝ potentiaꝝ que avoluntate mouent̉. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ deuotio inuenit̉ ī diuerſis generibus actuū. non ſicut motio mouētis inuenitur virtute in motibꝰ mobiliū. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ deuotioeſt actus appetitiue ꝑtis anime. ⁊ eſt quidam motus volūtatis. vt dictum eſt.Ad ſecundū ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ deuotio nō ſit actus religionis. Deuotio enimvt dictū eſt ad hoc ꝑtinet ꝙ aliqͥs deo ſe tradat. ſed hoc maxime ſit ꝑ charitatē. quia vt Diony. dicit. iiij. ca. de diui.no. diuinus amor extaſim facit. nō ſinens amātes ſuijp̄orum eſſe. ſed eoꝝ que amant. ergo deuotio magis eſt actꝰcharitatis qͣꝫ religionis. ¶ Pre. Charitas p̄cedit religionē. deuotio aūt videt̉ p̄cedere charitatē. qꝛ charitas ī ſcripturis ſignat̉ ꝑ ignem. deuotio ꝟo ꝑ pinguedinem que ēignis materia. ergo deuotō nō eſt actus religionis.Pre. Per religionē hō ordinat̉ ſolum ad deū vt dictumeſt. ſed deuotio etiam habet̉ ad hoīes. dicunt̉ enī aliqui eēdeuoti aliquibꝰ ſanctis viris. ⁊ etiā ſubditi dicunt̉ eē deuoti dn̄is ſuis. ſicut Leo papa dicit ꝙ iudei quaſi deuotiromanis legibꝰ dixerunt. nō habemus regem niſi ceſareꝫergo deuotio nō eſt actus religiōis. ¶ Sed ꝯtra eſt. qꝛ d̓uotio a deuouēdo dicitur. vt dictum eſt. ſed votum ē actus religionis. ergo ⁊ deuotō. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ad eandēvirtutem ꝑtinet velle facere aliquid ⁊ ꝓmptam voluntatem habere ad illud faciendū. qꝛ vtriuſqꝫ actus eſt idē obiectum. ꝓpter quod vt phūs dicit in. v. ethi. iuſticia eſt qͣvolunt hoīes ⁊ oꝑant̉ iuſta. Manifeſtū ē aūt ꝙ oꝑari eaque ꝑtinent ad diuinū cultū ſeu famulatum ꝑtinet ꝓpriead religionē. vt ex p̄dictis ptꝫ. Un̄ etiam ad eaꝫ ꝑtinet habere ꝓmtam voluntatem ad hmōi exequenda. quod ē eēdeuotū. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ deuotio eſt actus religionis. ¶ Ad. i.ergo dd̓m ꝙ ad charitatē ꝑtinet immediate ꝙ hō tradatſeip̄m deo adherendo ei ꝑ quandam ſpūs vnionē. ſed ꝙhō tradat ſeip̄m deo ad aliqua oꝑa diuini cultus. hoc immediate ꝑtinet ad religionem. mediate aūt ad charitatemque eſt religionis principiū. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ pinguedocorꝑalis generat̉ ꝑ calorem naturalē dirigentem. ⁊ ipſenaturalis calor habet pinguedinem quaſi eius nutrimentuꝫ. ⁊ ſimiliter charitas ⁊ deuotionē cauſat inqͣꝫtū ex amore aliquis reddit̉ ꝓmptus ad ſeruiendum amico. ⁊ etiamꝑ deuotionē charitas nutrit̉. ſicut ⁊ que libet amicitia conſeruat̉ ⁊ auget̉ ꝑ amicabilium opeꝝ exercitiuꝫ ⁊ meditationem. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ deuotio que habet̉ ad ſanctosdei mortuos vel viuos non terminat̉ ad ip̄os ſed tranſit īdeum inqͣꝫtum .ſ. in miniſtris dei deum veneramur. deuotio autem quam ſubditi dicunt̉ habere ad dn̄os tꝑales

alterius eſt rationis. ſicut. ⁊ temꝑalibus dominis famulari differt a famulatū diuino.Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ contemplatio ſeu meditatio nō ſit deuotiōis cāNulla enī cauſa impedit ſuuꝫ effectū ſed ſubtiles meditationes intelligibiliū multotiens deuotionē impediunt. ergo cōtemplatio ſeu meditatio nō eſt deuotionis cauſa.Pre. Si cōtemplatio eſſet ꝓpria ⁊ ꝑſe deuotiōis cauſa oporteret ꝙ ea que ſunt altioris cōtemplationis magis deuotionē excitarent. huius aūt contrariū apparet frequenterenī maior deuotio excitat̉ ex conſideratōe paſſionis xp̄i ⁊alijs myſterijs humanitatis ip̄ius qͣꝫ ex conſideratiōe diuine magnitudinis. ergo cōtemplatio non eſt ꝓpria deuotionis cā. ¶ Pre. Si ꝯtemplatio eſſet ꝓpria cauſa deuotionis. oꝑteret ꝙ illi qui ſunt magis apti ad contemplationē eſſent etiā magis apti ad deuotionē cuius cōtrariū videmus. qꝛ deuotio frequēter magis inuenit̉ in quibuſdāſimplicibꝰ viris. ⁊ in femineo ſexū in quibꝰ inuenit̉ cōtemplationis defectꝰ. ergo cōtemplatō nō eſt ꝓpria cauſa deuotionis. ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ in pͣs dicit̉. In meditatiōe meaexardeſcet ignis. ſed ignis ſpūalis cauſat deuotionē. ergomeditatio eſt deuotionis cauſa. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ cauſa deuotiōis extrinſeca ⁊ principal̓ deus eſt. de qͦ dic̄ Ambro.ſuꝑ Lu. ꝙ deus quos. dignat̉ vocat̉. ⁊ quē vult religioſūfacit. ⁊ ſi voluiſſet ſa maritanos ex in deuotis deuotos feciſſet. Cauſa aūt intrinſeca ex ꝑte noſtra. oꝑtet ꝙ ſit meditatio ſeu ꝯtemplatio. Dictū eſt enī ꝙ deuotio ēſt quidaꝫvoluntatis actus ad hoc ꝙ hō prompte ſe tradat ad diuinum obſequium. Oīs aūt actus voluntatis ex aliqua cōſideratione procedit eo ꝙ bonū intellectum eſt obiectumvoluntatis. Un̄ ⁊ Augu. dicit in li de tri. ꝙ voluntas oritur ex intelligētia. ⁊ ideo neceſſe eſt ꝙ meditatio ſit deuotionis cauſa. inqͣꝫtum .ſ. homo ꝑ meditationem cōcipit ꝙſe tradat diuino obſequio. Ad qd̓ quideꝫ inducit duplexcōſideratio. Una quidē que ex ꝑte diuine bonitatis ⁊ beneficioꝝ ip̄ius. ẜm illud pͣs. mihi adherere deo bonum eſt⁊ ponere in dn̄o deo ſpem meam. ⁊ hec conſideratio excitat dilectionem que eſt ꝓxima deuotionis cauſa. Alia ꝟoeſt ex ꝑte hoīs conſiderantis ſuos defectus ex quibus indiget vt deo innitat̉. ẜm illud. pͣs. Leuaui oculos meosin montes vn̄ veniet auxilium mihi. Auxilium meum adn̄o qui fecit celum ⁊ terram. ⁊ hec cōſideratio excludit p̄ſumptionem ꝑ quam aliquis impedit̉ ne deo ſe ſubijciatdum ſue virtuti inuicit̉. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ conſideratio eoꝝ q̄ nata ſunt dilectionē dei excitare. deuotionē cauſant. conſideratio ꝟo quorumcunqꝫ ad hoc non ꝑtinentiūſed abeis mentem diſtrahentiū impedit deuotionē. Adij. dd̓m ꝙ ea que ſunt diuinitatis. ſunt ẜm ſe maxime excitātia dilectiōeꝫ ⁊ ꝑ ꝯn̄s deuotōꝫ. qꝛ deꝰ ē ſuꝑ oīa diligēdꝰ. ſꝫ ex debilitate mētis hūane ē ꝙ ſic̄ īdiget manuductꝭon ad cognitionē diuinoꝝ. ita ad dilectionem ꝑ aliqͣ ſerſibilia nobis nota. inter que precipuū eſt humanitas chriſti ẜm ꝙ in p̄fatione dicit̉. Ut dum viſibil̓r deū cognoſcimꝰ ꝑ hunc inuiſibiliū amorē rapiamur. ⁊ ideo ea que ꝑtinent ad xp̄i humanitatē ꝑ modum cuiuſdam manuductionis maxime deuotionem excitant. cū tn̄ deuotio principaliter circa ea que ſūt diuinitatis conſiſtat. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ ſcīa ⁊ quicquid aliud ad magnitudine ꝑtinet occaſio eſt ꝙ hō conſiderat de ſeip̄o. ⁊ ideo non totaliter ſedeo tradat. ⁊ inde eſt ꝙ hmōi qn̄qꝫ occaſionaliter deuotionem impediunt ⁊ in ſimplicibus ⁊ mulieribus deuotio