QueſtioLXVI

bonis. ergo illicitū ē appropriare ſibi aliquē rem cōmunē.Pre. Ambro. dic̄ ⁊ hr̄ in decre. di. xlvij. c. Sic̄ hi. Propriū nemo dicat qd̓ ē cōmūe. appellat aūt cōmūes res exteriores. ſic̄ ptꝫ ex his q̄ p̄mittit. ergo videt̉ illicituꝫ eſſe ꝙaliqͥs appropriet ſibi aliquā rē exteriorē. Sꝫ ꝯtra ē quodAugu. dic̄ in li. de hereſibꝰ. Apl̓ici dicunt̉ qͥ ſe hoc noīearrogātiſſime vocauerūt eo ꝙ ī ſuā cōmunionē nō acceperūt vtētes ꝯiugibꝰ ⁊ res ꝓprias poſſidētes. qͣles hꝫ catholica eccl̓ia ⁊ monachos ⁊ clericos pl̓imos. ſꝫ iō iſti heretici ſūt qͥ ſe ab eccl̓ia ſeꝑātes nullā ſpē putāt eos hr̄e qͥ vtūtur his rebꝰ qͥbꝰ ip̄i carēt. ē ergo erroneū dicere ꝙ nō liceat hoī ꝓpria poſſidere. ¶ Rn̄. dd̓ꝫ ꝙ circa rē exteriorē duocōpetūt hoī qͦꝝ vnū ē ptās ꝓcurādi ⁊ diſpēſādi. ⁊ qͣꝫtū adhoc licitū eſt ꝙ hō ꝓpria poſſideat. ⁊ ē etiā neceſſarium adhumanā vitā ꝓpter tria. prīo quid ē qꝛ magis ſollicitꝰ eſtvnuſqͥſqꝫ ad ꝓcurandū aliqͥd qd̓ ſibi ſoli cōpetit qͣꝫ id qd̓ ēcōmūe oīuꝫ vl̓ multoꝝ. qꝛ vnuſqͥſqꝫ laborē fugiēs relinqͥt̉alteri id qd̓ ꝑtinet ad cōmūe. ſic̄ accidit ī multitudīe miniſtroꝝ alio mō qꝛ ordi natiꝰ res hūane tractant̉ ſi ſingul̓ īmineat ꝓpria cura alicuiꝰ rei ꝓcurāde. eēt aūt ꝯfuſio ſi qͥlibet īdiſtincte q̄libet ꝓcuraret. tertio qꝛ ꝑ hoc magis pacificus ſtatꝰ hoīm ꝯſeruat̉ dū vnuſqͥſqꝫ re ſua ꝯtētꝰ ē. vn̄ videmꝰ ꝙ int̓ eos qͥ cōmunit̉ ⁊ ex īdiuiſo aliqͥd poſſidēt freq̄ntiꝰ iurgia oriunt̉. aliud ꝟo qd̓ cōpetit hoī circa res exteriores ē vſus ip̄aꝝ. ⁊ qͣꝫtū ad hoc nō dꝫ hō hr̄e res exteriores vt ꝓprias. ſꝫ vt cōmūes. vt .ſ. de facili aliqͥs eas cōmūicet ī neceſſitates alioꝝ. vn̄ apl̓s dic̄. i. ad Timo. vl. Diuitibꝰ huiꝰ ſcl̓i p̄cipe facile tribuere cōmūicare. ¶ Ad .i. ergodd̓m ꝙ coītas reꝝ attribuit̉ iuri nat̉ali. nō qꝛ ius naturale dictet oīa eē poſſidēda cōmūit̉. ⁊ nihi eſſe qͣſi ꝓpriū poſſidendū. ſꝫ qꝛ ẜm ius nat̉ale nō eſt diſtīctio poſſeſſionū ſedmagis ẜm hūanū ꝯdictū. qd̓ ꝑtīet ad ius poſitiuū. vt ſupͣdictū ē. vn̄ ꝓprietas poſſeſſionū nō eſt ꝯtra ius nat̉ale. ſꝫ iuri nat̉ali ſuꝑaddit̉ ꝑ adinuētōeꝫ rōis hūane. ¶ Ad. ij. dd̓ꝫꝙ ille qͥ p̄ueniēs ad ſpectacl̓a ſi p̄ꝑaret alijs viā nō illiciteageret. ſꝫ ex hoc illicite agit ꝙ alios ꝓhibet. ⁊ ſil̓r diues n̄illicite agit ſi p̄occupās poſſeſſionē rei q̄ a prīcipio erat cōmūis alijs cōmūicat. peccat aūt ſi alios ab vſu illiꝰ rei. īdiſcrete ꝓhibeat. vn̄ Daſiliꝰ ibidē dic̄. Cur tu abundas illeꝟo mēdicat niſi vt tu bōa diſpēſatōis merita ꝯſeqͣris illeꝟo patiētie p̄mijs coronet̉. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ cū dic̄ Ambro. nemo ꝓpriū dicat qḋ ē cōmūe. loqͥt̉ de ꝓprietate qͣꝫtuꝫad vſum. vnde ſubdit. plus qͣꝫ ſufficeret ſumptui violenter obtentum eſt.Ad tertium ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ nō ſit de rōe furti occl̓te acciꝑe rē alienā. Illd̓ eīqd̓ diminuit pctm̄ nō videt̉ ad rōnē pctī ꝑrinere. ſꝫ ī occl̓to peccare ꝑtinet ad diminutōeꝫ pctī ſic̄ ecōtrario. ad exaggerādū pctm̄ qͦ rundā d̓r Eſa. xxx. Pctm̄ ſuū qͣſi ſodomap̄dicauerunt nec abſconderūt. ergo non de rōne furti occl̓ta acceptio rei aliene. ¶ Pre. Ambro. dicit ⁊ habet̉ in decre. di. xlvij. Minꝰ ē crimīs hn̄ti tollere qͣꝫ cū poſſis ⁊ abundas īdigētibꝰ denegare. ergo ſic̄ furtū ꝯſiſtit ī acceptione xei aliene. ita ⁊ ī detētōe ip̄iꝰ. Pre. Hō pōt furtī ab alio acciꝑe etiā qḋ ſuū ē. puta rē quā apud aliū depoſuit. vl̓q̄ ē ab eo īiuſte ablata. nō eſt ergo de rōne furti ꝙ ſit occulta acceptio rei aliene. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ Iſido. dic̄ ī li. ethi. Fura furuo dictꝰ ē. .i. a fuſco. nā nocus vtit̉ tꝑe. ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ ad rōem furti tria ꝯcurrūt. qͦꝝ primū ꝯuēit ſibi ẜꝫqd̓ ꝯtrariat̉ iuſticie q̄ vnicuiqꝫ tribuit qd̓ ſuū ē. ⁊ ex hoccōpetit ei ꝙ vſurpat alienū. ſcd̓m ꝟo ꝑtinet ad rōnē fur

ti ꝓut diſtinguit̉ a pctīs q̄ ſūt ꝯtra ꝑſonā. ſic̄ ab homicidio ⁊ adulterio. ⁊ ẜm hoc cōpetit furto ꝙ ſit circa rē poſſeſſā. ſi qͥs enī accipit id qḋ ē alteriꝰ nō qͣſi poſſeſſio ſꝫ qͣſi ꝑsſic̄ ſi amputet mēbꝝ vl̓ ſic̄ ꝑſona ꝯiūcta vt ſi auferat filianivel vxorē nō hꝫ ꝓprie rōem furti. Tertia differētia ē q̄ complet rōem furti. vt .ſ. occulte vſurpet̉ alienū. ⁊ ẜm hoc propria rō furti ē vt ſit occulta acceptio rei aliene. Ad i. ergodd̓m ꝙ occultatō qn̄qꝫ qͥdē eſt cā pctī. puta cū qͥs vtit̉ occl̓tatōe ad peccādū. ſic̄ accidit in fraude ⁊ dolo. ⁊ hoc mō nōdiminuit ſꝫ ꝯſtituit ſpēm pctī. ⁊ ita ē in furto. alio mō ocicultatō ē ſimplex circūſtātia pctī. ⁊ ſic diminuit pctm̄. iūqꝛ ſignū verecūdie ē. tū qꝛ tollit ſcādalū. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ detinere id qd̓ alteri deber̄ eandē rōeꝫ nocumēti hꝫ cū acceptōe iniuſta. ⁊ iō ſub iniuſta acceptōe ītelligit̉ etiā iniuſta detētio. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ nihil ꝓhibet id qd̓ ē ſimpl̓r qͥpē depoſitū vniꝰ ẜm qͥd eē alteriꝰ. ſic̄ res depoſita ē ſimpl̓rqͥd ē deponētis. ſed ē eiꝰ apud quē deponit̉ qͣꝫtū ad cuſtodiam. ⁊ id qd̓ eſt ꝑ rapinam ablatum eſt rapientis nō ſimpliciter. ſed qͣꝫtum ad detentionem.Ad quartuꝫ ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ furtū ⁊ rapīa nō ſint pctā differētia ſpē. Furtūenī ⁊ rapīa differūt ẜm occultū ⁊ maīfeſiū. furtū enīᶠ īpͥortat occl̓tā acceptōeꝫ: rapīa ꝟo violētā ⁊ maīfeſtā. ſꝫ ī alijſgeneribꝰ pctōꝝ occultū ⁊ maīfeſtū nō diuerſificāt ſpēm.ergo furtū ⁊ rapīa nō ſūt pctā ſpē diuerſa. ¶ Pre. Moralia recipiūt ſpēm a fine. vt ſupͣ dictū ē. ſed furtū ⁊ rapīa ordinant̉ ad eundē finē .ſ. ad hn̄dū aliena. ergo nō differuntſpē. ¶ Pre. Sic̄ rapit̉ aliqͥd ad poſſidēdū. ita rapit̉ mulier ad delectādū. vn̄ ⁊ Iſido. dic̄ in li. ethi. ꝙ raptor dicit̉corruptor ⁊ rapta d̓r corrupta. ſꝫ raptꝰ d̓r ſiue mulier auferat̉ publice ſiue occulte. ergo ⁊ res poſſeſſa rapi d̓r ſiue peculte ſiue publice rapiat̉. ergo n̄ differūt furtū ⁊ rapīa. ¶Sed ꝯtra ē ꝙ phūs. in. v. ethi. diſtinguit furtū a rapīa ponēs furtū occultū. rapinā ꝟo violentā. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ fuitū ⁊ rapina ſunt vitia iuſticie oppoſita inqͣꝫtū aliqͥs alterifacit iniuſtū. nullꝰ aūt patit̉ iniuſtū volēs. vt ꝓbat̉ in. v.ethi. ⁊ iō furtū ⁊ rapīa ex hoc hn̄t rōem pctī ꝙ acceptio eſtinuolūtaria ex ꝑte eius cui aliqͥd ſubtrahit̉. inuolūtariumaūt dupl̓r d̓r .ſ. ꝑ ignorātiā ⁊ violentiā. vt hr̄ ī. iij. ethico.⁊ iō aliā rōem pctī hꝫ rapina ⁊ aliā furtū. ⁊ ꝓpter hoc differūt ſpē. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ī alijs generibꝰ pctōꝝ nō attēdit̉ rō pctī ex aliqͦ inuolūtario ſic̄ attēdit̉ ī pctīs oppoſitis iuſticie. ⁊ iō vbi occurrit diuerſa rō inuolūtarij ē diuerſa ſpēs pctī. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ finis remotꝰ rapīe ⁊ furti idēē. ſed hoc nō ſufficit ad idētitatē ſpēi. qꝛ eſt diuerſitas ī finibꝰ ꝓxīs. raptor enī velut ꝑ ꝓpriā ptātē obtinere. fur ꝟoꝑ aſtutiā. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ captꝰ mulieris nō pōt eē occl̓tus ex ꝑte mulieris q̄ rapit. ⁊ iō etiā ſi ſit occultꝰ ex ꝑte alioꝝ quibꝰ rapit̉. adhuc remanet ratio rapine ex ꝑte mulieris cui violentia infertur.Ad quintuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ furtū nō ſꝑ ſit pctm̄. Nullū enī pctm̄ cadit ſubp̄cepto diuīo. d̓r enī Eccl̓i. xv. Nemī mādauit īpie agereſed deꝰ inuenit̉ p̄cepiſſe furtū. d̓r enī Exo. xij. Fecerūt filijiſrl̓ ſic̄ p̄ceꝑat dn̄s moyſi. ⁊ expoliauerūt egyptios. gͦ furtū nō lꝑ ē pctm̄. ¶ Pre. Ille qͥ ī uēit rē nō ſuā ſi eā acipiatvidet̉ furtū cōmittere. qꝛ accipit rē alienā. ſed hoc videieē licitū ẜm naturalē eqͥtatē vt iuriſte dicūt. ergo videt̉ ꝙfurtū nō ſꝑ ſit pctm̄. ¶ Pre. Ille qͥ accipit rē ſuā nō videtur peccare cū nō agat ꝯtra iuſticiā cuiꝰ equitatē nō tollij