Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioLXIIII

in eſſe corrumpentibus reſiſtit qͣꝫtum pōt. ideo aliquis leip̄m occidat eſt ꝯtra incinationē naturalem. contra charitatē qua quilibet debet ſeip̄m diligere. ideo ſuiip̄ius occiſioſꝑ eſt pctm̄ mortale. vtpote ꝯtra naturalē legem cōtra charitatē exiſtens. ſcd̓o qꝛ quelibet ꝑs id qd̓ ēeſt totius. quilibet aūt eſt ꝑs cōmunitatis. vn̄ in hocſeip̄m īterficit iniuriā cōmunitati facit. vt ptꝫ phm̄ ī. v.ethi. tertio qꝛ vita ē quoddā donū diuinitus hoī attribu. eius ptāti ſubiectū occidit viuere facit. ideo ſeip̄m vita priuat in deū peccat. ſic̄ qui alienū ſeruū interficit peccat in dn̄m cuius ē ſeruus. ſicut peccat ille vſurpat̓ ſibi iudiciū de re ſibi cōmiſſa. ad ſolū enī deum ꝑtinet iudiciū mortis vite. ẜꝫ illud Deutro. xxxij. Ego occi ego viuere faciā. Ad .i. ergo dd̓m homicidiū ēpctm̄ non ſolū qꝛ ꝯtrariat̉ iuſticie. ſed etiā qꝛ ꝯtrariat̉ charitati quā habere debet aliquis ad ſeip̄m. ex hac ꝑte occiſio ſuijp̄ius eſt pctm̄ comꝑationē ad ſeip̄m. comꝑationē aūt ad cōmunitatē ad deū habet rōnem pctī etiaꝫoppoſitionē ad iuſticiā. Ad. ij. dd̓m ille habet publicā ptātem pōt licite malefactorē occidere hoc pōide ip̄o iudicare. nullus aūt eſt iudex ſuijp̄ius. vn̄ non licethn̄ti publicā ptātem ſeip̄m occidere ꝓpter quodcūqꝫ peccatū. licet tn̄ ei ſe cōmittere iudicio alioꝝ. Ad. iij. dd̓m conſtituit̉ dn̄s ſuijp̄ius libeꝝ arbitriū. ideo licite pōt de ſeip̄o diſponere qͣꝫtū ad ea que ꝑtinēt ad hācvitam hoīs libero arbitrio regit̉. ſed tranſitus de hac vita ad aliā feliciorē ſubiacet libero arbitrio hoīs. ſed ptāti diuine. ideo licet hoī ſeip̄m interficere vt ad feliciorē tranſeat vitā. ſil̓r etiaꝫ nec vt quaſlibet miſerias pn̄tisvite euadat. qꝛ vltimū maloꝝ huius vite maxime terribile ē mors. vt ptꝫ phm̄ in. iij. ethi. inferre ſibi mortem ad alias huius vite miſerias euadēdas eſt maius ma aſſumere ad minoris mali vitatōeꝫ. ſil̓r etiā non licet ſeip̄m interficere ꝓpter aliquod pctm̄ cōmiſſum. tum qꝛ inhoc ſibi maxime nocet ſibi adimit neceſſariū pnīe tp̄ustum etiā qꝛ malefactore occidere licet niſi iudiciumpublice ptātis. ſimiliter etiam nec licet mulieri ſeipſamoccidere ne ab alio corrumpat̉. qꝛ non debet in ſe cōmittere crimē maximū. qd̓ eſt ſuijp̄ius occiſio vt vitet minꝰ crimen alienū. non enī eſt crime mulieris violentiā violare ſi cōſenſus aſſit. qꝛ non inquinat̉ corpꝰ niſi de conſēſu mētis vt Incia dixit. cōſtat aūt minus eſſe pctm̄ fornicationē vel adulteriū qͣꝫ homicidiū p̄cipue ſuijp̄ius qd̓ ēgrauiſſimū. qꝛ ſibijp̄i nocet cui maximā dilectionē debet.eſt etiā ꝑiculoſiſſimū. qꝛ non reſtat tp̄s vt pnīaꝫ expiet̉ſil̓r etiā nulli licet ſeip̄m occidere ob timorē ne ꝯſentiat inpctm̄. qꝛ non ſunt facienda mala vt veniāt bona. vel vt vitent̉ mala. p̄ſertim miuora minus certa. incertū enī eſtan aliquis in futurū conſentiat in pctm̄. potens eſt enī deus hoīem quacūqꝫ tentatione ſuꝑueniente liberare a pctō¶Ad. iiij. dd̓m ſicut Augu. dicit in. i. ciui. dei.ſon excuſat̉ aliter ſeip̄m cum hoſtibꝰ ruina domus oppreſſit. niſi latenter ſpūſſanctus hoc iuſſerat qui illuꝫmiracula faciebat. eandē rōnem aſſignat de quibuſdamſctīs feminis tꝑe ꝑſecutiōis ſeip̄as occiderūt quaꝝ memoria in eccl̓ia celebrat̉. Ad. v. dd̓m ad fortitudinēꝑtinet aliquis ab alio mortē pati refugiat ꝓpter bonum virtutis. vt vitet pctm̄. ſed aliqͥs ſibijp̄i inferatmortē vt vitet mala penalia. habet quid ē quandaꝫ ſpēmfortitudinis. ꝓpter qd̓ quidā ſeip̄os interfecerūt eſtimantes ſe fortiter agere de quoꝝ numero Razias fuit non tn̄eſt vera fortitudo. ſed magis quedā mollicies aīmi va

lentis mala penalia ſuſtinere. vt patet phm̄ in. iij. ethi.et per Augu. in. i. de ciui. dei.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ liceat in aliquo caſu interficere innocentē. Diuinus enī timor manifeſtat̉ pctm̄ quin magis timordn̄i expellit pctm̄. vt dicit̉ Eccl̓i. i. ſed Abraā cōmendatus eſt timuit dn̄m. qꝛ voluit interficere filiū ſuū innocente. ergo pōt aliquis innocentē interficere ſine peccato: Pre. In genere pctōꝝ que ꝯtra ꝓximū cōmittunt̉:to maius videt̉ aliqd̓ eſſe pctm̄. qͣꝫto maius nocumētuminfert̉ ei in quē peccat̉. ſed occiſio plus nocet pctōri qͣꝫ innocenti qui de miſeria huius vite ad celeſtē gloriā trāſit mortē. ergo liceat in aliquo caſu peccatorē occidere.multo magis licet occidere innocentē vel iuſtū. Pre.Illud qd̓ fit ẜm ordinē iuſticie non eſt pctm̄. ſed qn̄qꝫ cogit̉ aliquis ẜm ordinē iuſticie occidere innocentē. putaiudex debꝫ ẜm allegata iudicare cōdemnat ad mortēquē ſcit innocentē falſos teſtes conuictū: ſil̓r miniſterqui iniuſte cōdemnatū occidit obediēs iudici. ergo abſqꝫpctō pōt aliquis occidere innocentē. Sed ꝯtra eſt qd̓dicit̉ Exo. xxiij. Infontē et iuſtū non occides. Rn̄. dd̓ꝫ aliqͥs dupl̓r cōſiderari pōt. vno ẜm ſe. alio modo ꝯꝑationē ad aliud ẜm ſe quidē ꝯſiderādo hoīeꝫ nulluꝫ occidere licet. qꝛ in quolibet etiā pctōre debemus amare naturā quā deus fecit occiſionē corrumpit̉. ſed ſicutſupra dictū eſt occiſio pctōris ſit licita comꝑationeꝫ adbonū cōmune quod pctm̄ corrumpit̉. vita aūt iuſtoꝝ eſtꝯſeruatiua ꝓmptiua boni cōmunis. qꝛ ipſi ſunt principalior ꝑs multitudīs. ideo nullo licet occidere innocentē. Ad .i. ergo dd̓m deus habet dn̄ium mortis eivite. eius enī ordinatōe moriunt̉ pctōres iuſti. ideoille mandato dei occidit innocentē talis peccat ſic̄ necdeus cuius ē executor. oſtēdit̉ deū timere eius mādatisobediēs Ad. ij. dd̓m in penſanda grauitate pctī magis eſt ꝯſiderandū id qd̓ eſt ſeqͣꝫ id quod eſt accidēsvn̄ ille occidit iuſtū grauiuſ peccat qͣꝫ ille qui occidit peccatorē. primo quidē qꝛ nocet ei quē plus debet diligere.ita magis ꝯtra charitatē agit. ſcd̓o qꝛ iniuriā infert ei ēminus dignus. magis ꝯtra iuſticiā agit. qꝛ priuatmunitatē maiori bono. qͣrto qꝛ magis deū contemnit ẜmillud Lu. x. Qui vos ſꝑnit me ſꝑnit. aūt iuſtus occiſusad gl̓iam ꝑducat̉ a deo accidēs ſe hꝫ ad occiſionē. Adiij. dd̓m iudex ſi ſcit aliquē innocentē eſſe falſis teſtibꝰꝯuincit̉ debet diligētius examinare teſtes vt inueniat occiſionē liberandi innoxiū. ſicut Daniel facit. ſi aūt hoc nonpōt. debet ſuꝑiori relīquere iudicandū. ſi aūt hoc poteſt. peccat ẜm allegata ſnīaꝫ ferēs. qꝛ ip̄e occidit īnocentē ſed illi qui aſſerūt nocentē. miniſter aūt iudiciſꝯdemnantis innocentē ſi ſnīa intolerabilē errorē ꝯtineat. debet obedire. alias excuſarent̉ carnifices qui martyreſocciderūt. ſi ꝟo non ꝯtineat manifeſtā iniuſticiā. non peccat p̄ceptū exequēdo. qꝛ ip̄e non habet diſcutere ſuꝑiorisſententiam. nec ipſe occiditⁱ innocentē ſed iudex cui miniſterium adhibet.Ad ſeptimum ſic ꝓcedit̉Uidet̉ nulli liceat occidere aliquē ſe defendēdo. Dicitenī Augu ad Publicolam de occidendis hoībus. Ne abhis quiſqͣꝫ occidat̉ non mihi placet conſilium niſi forteſit miles aut publica functione teneaturt vt pro ſe hocfaciat pro alijs accepta legitima poteſtate ſi eius congrua-