QueſtioLXIII

acciꝑe in diſpēſatione ſpūaliū qͣꝫ in diſpenſatiōie tꝑaliūet quia ꝑſonarū acceptio ē cū aliqͥd ꝑſone attribuit̉ prefꝓportionē dignitatis ipſius. ꝯſiderare oportet ꝙ dignitas alicuius ꝑſone poteſt attēdi duplicit̓. vno modo ſimpliciter ⁊ ẜm ſe. ⁊ ſic maioris dignitatis eſt ille q̄ magisabūdat in ſpūalibꝰ gr̄e donis. alio modo ꝑ comꝑationeꝫad bonū cōe. ꝯtingit .n. qn̄qꝫ ꝙ ille qui ē minꝰ ſanctus etminus ſciens poteſt magis ꝯferre ad bonū cōe ꝓpter potentiā vel indu ſtriā ſeculareꝫ vel ꝓpter aliqͥd hmōi. ⁊ qꝛdiſpēſationes ſpūaliū pͥncipaliꝰ ordinant̉ ad vtilitatē comunē. ẜm illud. i. ad Corinth. xij. Unicuiqꝫ datur manifeſtatio ſpūs ad vtilitatē. ideo qn̄qꝫ abſqꝫ acceptiōe ꝑſonarū in diſpenſatiōe ſpūaliū illi qui ſunt ſimplicit̓ minuſboni melioribꝰ p̄ferunt̉. ſicut etiā ⁊ deus gr̄as gratis datas qn̄qꝫ ꝯcedit minus bonis. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ circa ꝯſanguineos p̄lati diſtinguendū eſt. qꝛ qn̄qꝫ ſunt minus digni ⁊ ſimpliciter ⁊ ꝑ reſpectū ad bonuꝫ cōe. ⁊ ſic ſidignioribꝰ p̄ferantur ē pctm̄ ꝑſonarū acceptiōis in diſpēſatione ſpūaliū quoꝝ prelatus eccleſiaſticus nō ē dn̄s vtpoſſit ea dare pro libito. ſꝫ diſpēſator ẜm illud. i. ad Corinth. iiij. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros chriſti ⁊diſpēſatores mīſterioꝝ dei. qn̄qꝫ ꝟo ꝯſanguinei p̄lati eccleſiaſtici ſunt eque digni vt alij. ⁊ ſic licite pōt abſqꝫ ꝑſonarū acceptiōe ꝯſanguineos ſuos p̄ferre. qꝛ ſaltē magꝭ inhoc p̄eminent ꝙ de ipſis magis ꝯfidere poteſt vt vnanimiter ſecū negocia eccleſie tractent. eſſet tn̄ hoc ꝓpter ſcandalū dimittēdū ſi ex hoc aliqui exemplū ſumerēt etiā p̄ter dignitatē bona eccleſie ꝯſanguineis dādi. ¶ Ad. ij. dicen. ꝙ diſpēſatio mr̄imonij ꝯtrahēdi p̓ncipalit̓ fieri ꝯſueuit ꝓpter fedus pacis firmādū. quod quidē magis eſt neceſſariū cōi vtilitati circa ꝑſonas excellētes. ⁊ ideo cū eisfacilius diſpēſat̉ abſqꝫ pctō acceptiōis ꝑſonaꝝ. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ quantū ad hoc ꝙ electio impugnari nō poſſit inforo iudiciali ſufficit eligere bonū. nec oportꝫ eligere meliorem. quia ſic oīs electio poſſet habere calūniā. ſed quātum ad ꝯſciētiā eligētis neceſſe ē eligere meliorē. vel ſimplicit̓ vl̓ in comꝑatiōe ad bonū cōe. quia ſi pōt haberi aliquis magis idoneus erga aliquā dignitatē ⁊ alius p̄feratur. oportet ꝙ hoc ſit ꝓpter aliquā cauſam. que quidē ſi ꝑtineat ad negociū. quantū ad hoc erit ille q̄ eligit̉ magisidoneus. ſi ꝟo n̄ ꝑtineat ad negociū id quod ꝯſiderat̉ vtcauſa erit manifeſte acceptio ꝑſone. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ ille qͥ de gremio eccleſie aſſumit̉ vt in pluribꝰ cōſueuit eſſevtilior quantū ad bonū cōe quia magis diligit eccleſiamin qua eſt nutritꝰ. ⁊ ꝓpt̓ hoc etiā mādat̉ Deūt. xvij. Nonpoteris alterius gentis hoīeꝫ facere regē q̄ nō ſit frat̓ tuꝰAd tertium ſic procedit̉.Uidetur ꝙ in exhibitiōe honoris ⁊ reuerētie non habeatlocū pctm̄ acceptiōis ꝑſonarū. Honor .n. nihil aliud eē videtur qͣꝫ reuerētia quedā alicui exhibita in teſtimoniū virtutis. vt patet ꝑ phm̄ in. .i. ethi. ſed p̄lati ⁊ pͥncipes ſūt honorandi etiā ſi ſint mali. ſicut etiā parētes de quibꝰ mandatur Exo. xx. Honora patrē tuū ⁊ mr̄eꝫ tuā. ⁊ etiā dn̄iſūt a ſeruis honorādi etiā ſi ſint mali. ẜm illud. i. ad Timoth. vi. Quicūqꝫ ſūt ſub iugo ſerui. dn̄os ſuos honore dignos arbitrent̉. ergo videt̉ ꝙ acceptio ꝑſone non ſitpctm̄ in exhibitiōe honoris. ¶ Pre. Leuitꝭ. xix. precipit̉.Coram cano capite ꝯſurge ⁊ honora ꝑſonā ſenis. ſed hocvidet̉ ad acceptionē ꝑſonarū ꝑtinere. qꝛ qn̄qꝫ ſenes nonſunt virtuoſi. ẜm illud Dan̄. xiij. Egreſſa eſt iniquitas aſenioribus populi. ergo acceptio perſonarū non eſt pec-

catū in exhibitiōe honoris. ¶ Pre. Suꝑ illud Iaco. ij.Nolite in ꝑſonarū acceptiōe habere fidē ⁊cͣ. dicit gl. Augu. Si hoc ꝙ Iacobꝰ dicit. ſi introierit in ꝯſpectu veſtrovir habēs anulū aureū ⁊cͣ. intelligat̉ de qͦtidianis ꝯſeſſibus. qͥs hic n̄ peccat ſi tn̄ peccat. ſꝫ hec ē acceptio ꝑſonarū. diuites ꝓpt̓ diuitias honorare. dic̄. n. Greg. in qͣdaꝫomel̓. Suꝑbia nr̄a retūdit̉ quia in hoībus non naturaꝫ q̄ad imagine dei facti ſunt. ſed diuitias honoramꝰ. ⁊ ſic cūdiuitie non ſint debita cauſa honoris ꝑtinebit hoc ad ꝑſonarū acceptionē. ergo ꝑſonarū acceptio non eſt peccatucirca exhibitionē honoris. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ dicitur inglo. Iaco. ij. Quicūqꝫ diuitē ꝓpter diuitias honorat peccat. ⁊ pari ratiōe ſi aliquis honoret̉ ꝓpter alias cauſas qͣnon faciūt dignū honore. quod ꝑtinet ad acceptionē perſonarū. ergo acceptio ꝑſonarū in exhibitione honoris eſtpctm̄. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ honor ē quoddā teſtimoniū de virtute eius qui honorat̉. ⁊ ideo ſala virtus eſt debita cauſahonoris. Sciendū tn̄ ꝙ aliq̄s poteſt honorari non ſolumppter virtutē ꝓpriam ſed etiā ꝓpter virtutē alterius. ſicutpͥnceps ⁊ p̄lati honorant̉ etiam ſi ſint mali inqͣntū gerūtꝑſonā dei ⁊ cōitatis cui p̄ficiūt̉. ẜm illud Prouerb̓. xxviSicut qui īmittit lapides in aceruū mercurij. ita qui tribuit inſipiēti honorē. quia gentiles rationē attribuebantmercurio. aceruus mercurij dicit̉ cumulus rōcinij in quomercator qn̄qꝫ mittit vnū lapillū loco centū marcarū. itaetiam honorat̉ inſipiens qui ponit̉ loco dei ⁊ loco totiuscōitatis. ⁊ eadē ratione parētes ⁊ dn̄i ſunt honorādi ꝓpt̓ꝑticipationē dīne dignitatis qui eſt oīum pater ⁊ dn̄s.ſenes aūt ſunt honorādi ꝓpter ſignū ꝟtutis qd̓ eſt ſenectus. licet hoc ſignū qn̄qꝫ deficiat. vn̄ vt dicit̉ Sap̄. iiij.Senectus venerabilis eſt. non diuturna neqꝫ annoꝝ numero cōputata. cani aūt ſunt ſenſus hoīs ⁊ etas ſenectuiꝭvita īmaculata. diuites aūt honorādi ſunt ꝓpt̓ hoc ꝙ maiorem locū in cōitatibꝰ obtinent. ſi aūt ſolū intuitu diuitiarū honorent̉ erit pctm̄ acceptiōis ꝑſonarū. Et ꝑ hoc patet reſponſio ad obiecta.Ad quartuꝫ ſic procedit̉.Uidetur ꝙ in iudicijs locū nō habeat peccatū acceptiōisꝑſonarū. Acceptio .n. ꝑſonarū opponit̉ diſtributiue iuſticie vt dictū eſt. ſed iudicia maxime vident̉ ad iuſticiā cōmutatiuā pertinere. ergo ꝑſonarū acceptio non habet locum in iudicijs. ¶ Pre. Pene ẜm aliquod iudiciū infliguntur. ſed in penis accipiunt̉ ꝑſone abſqꝫ peccato quiagrauius puniunt̉ qui inferūt iniuriā in ꝑſonas pͥncipumqͣꝫ qui in perſonas aliorum. ergo ꝑſonarū acceptio nō habet locū in iudicijs. ¶ Pre. Eccꝭ. iiij. dicit̉. In iudicādoeſto pupillis miſericors. ſed hoc videt̉ eſſe acciꝑe ꝑſonaꝫpauperis. ergo acceptio ꝑſonarū in iudicijs nō eſt pctm̄.¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉ Prouerb̓. xviij. Acciꝑe ꝑſonāin iudicio nō eſt bonū. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut dictū eſt iudiciū eſt actus iuſticie ꝓut iudex ad eqͣlitatē iuſticie reducitea que inequalitatē ꝯppoſitam facere poſſunt. ꝑſonarumaūt acceptio inequalitatē quandā habet inqͣntū attribuit̉alicui perſone preter ꝓportionē ſuam in qua ꝯſiſtit equalitas iuſticie. ⁊ ideo manifeſtū eſt ꝙ ꝑ perſonarū acceptionem iudicum corrumpitur. ¶ Ad .i. ergo dicen. ꝙ iudicium dupliciter poteſt ꝯſiderari. vno modo quantum adipſam rem iudicatā. ⁊ ſic iudiciū ſe habet cōiter ad cōmutatiuā ⁊ ad diſtributiuā iuſticiā. pōt .n. iudicio diffiniri qͣliter aliquid cōmune ſit diſtribuendum multos. et qualiter alteri vnus reſtituat quod ab eo accepit. alio modo