QueſtioLII
nihil erit agendum ꝓpter finem. qꝛ ibi hoīes vltimo finepotient̉. ergo in patria non eſt donū conſilij. ¶ Pre. Conſiliū dubitationē importat. in his enī q̄ manifeſta ſunt ridiculū eſt ꝯſiliari. ſicut ptꝫ ꝑ phm̄ in. iij. ethi. in patria autem tollet̉ oīs dubitatio. ergo in patria non eſt ꝯſilium.Dre. In patria ſctī maxime deo ꝯformant̉. ẜm illud. 1.Io. iij. Cum apparuerit ſil̓es ei erimus. ſed deo nō ꝯuenit cōſilium ẜm illud. Roma. xi. Quis ꝯſiliarius eiꝰ fuitergo etiā neqꝫ ſcīs in patria cōpetit donū ꝯſilij. ¶ Sed cōtra eſt qd̓ Grego. dicit. xvij. moral̓. Cunqꝫ vniuſcuiuſqꝫgentis vel culpa vel iuſticia ad ſuꝑne curie conſiliū ducit̉eiuſdē gentis p̄poſitus vel obtinuiſſe in certamine vel nōobtinuiſſe prohibet̉. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut dictū eſt. donaſpūſſctī ad hoc ꝑtinēt ꝙ creatura rōnal̓ moneat̉ a deo. circa motionē aūt humaue mētis a deo duo ꝯſiderari oꝑtet.primo quidē ꝙ alia eſt diſpoſitō eius qd̓ mouet̉ dum mouet̉. ⁊ alia dū eſt in termino motꝰ. ⁊ quidē qn̄ mouēs eſtſolū principium mouēdi. ceſſante motu ceſſat actio mouentis ſuꝑ mobile qd̓ iam ꝑuenit ad terminū. ſicut domꝰpoſtqͣꝫ edificata eſt non edificat̉ vlterius ab edificatore. ſꝫqn̄ mouēs non ſolū eſt cauſa mouēdi. ſed etiā eſt cauſa ip̄ius forme ad quā eſt motꝰ. tunc nō ceſſat actio mouentisetiā poſt adeptionē forme ſicut ſol illuminat aerē etiampoſtqͣꝫ eſt illuminatꝰ. ⁊ hoc mō deus cauſat in nobis ⁊ virtutē ⁊ cognitionē. non ſolū qn̄ primo acquirimꝰ. ſed etiāqͣꝫdiu in eis ꝑſeueramꝰ. ⁊ ſic cognitionē agendoꝝ cauſatdeus in brīs non quaſi ignorantibꝰ. ſed qͣſi ꝯtinuādo ī eiſcognitionē eoꝝ que agenda ſunt. cum quedā ſunt q̄ beativel angl̓i vel hoīes nō cognoſcūt que nō ſunt de eſſentia bearitudinis. ſed ꝑtinēt ad gubernationē reꝝ ẜm diuinā ꝓuidentiā. ⁊ qͣꝫtū ad hoc eſt aliud ꝯſiderandū .ſ. ꝙ mēs beatoꝝ mouet̉ aliter a deo. ⁊ aliter mēs viatoꝝ. nam mens viatoꝝ mouet̉ a deo in agēdis ꝑ hoc ꝙ ſedat̉ anxietas dubitationis in eis p̄cedēs. ī mente vero beatoꝝ circa ea q̄ nōcognoſcūt ē ſimplex neſciētia a qͣ etiā angeli purgant̉ ẜmDiony. vij. ca cel̓. hierar. non aut p̄cedit ī eis inqͥſitio dubitatōis. ſed ſimplex ꝯuerſio ad deū. ⁊ hoc eſt deū ꝯſulereſicut Augu. dicit. v. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. ꝙ angeli de inferioribꝰ deum cōſulunt. vn̄ ⁊ in ſtructio qua ſuꝑ hoc a deoinſtruunt̉. conſiliū dicit̉. ⁊ ẜm hoc donū conſilij eſt in btīſinqͣꝫtum in eis a deo ꝯtinuat̉ cognitio eoꝝ. que ſciūt. inqͣꝫtum illuminant̉ de his que neſciunt circa agēda. ¶ Ad. i.ergo dd̓m ꝙ etiaꝫ in beatis ſunt aliqui actus ordinati adfinē vel qͣſi ꝓcedentes ex ꝯſecutione finis. ſicut ꝙ deumlaudant. vel quibꝰ alios ꝑtrahunt ad fine quē ipſi ſunt cōſecuti. ſicut ſunt mīſteria angeloꝝ ⁊ orōnes ſanctoꝝ. ⁊ qͣꝫtum ad hoc habet in eis locū donū conſilij. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ dubitatio ꝑtinet ad cōſiliū ẜm ſtatū vite p̄ſentis. nonaūt ꝑtinet ẜm ꝙ eſt ꝯſiliū in patria. ſicut etiā virtutes cardinales non habēt oīno eoſdē actus in patria ⁊ in via.Ad. iij. dd̓m ꝙ cōſilium nō eſt in deo ſicut in recipiente.ſed ſicut in dante. hoc aūt modo ꝯfirmant̉ deo ſancti in patria ſicut recipiens influenti.Ad quartuꝫ ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ quinta bn̄tudo q̄ eſt de miſericordia nō reſpondeat dono ꝯſilij. Oēs enī btītudines ſunt quidā actus ꝟtutū. vt ſupͣ habitū eſt. ſed ꝑ cōſiliū in oībꝰ virtutū actibꝰdirigunt̉. ergo cōſilio non rn̄det magis qͥnta btītudo qͣꝫalia. ¶ Pre. Precepta dant̉ de his q̄ ſunt de neceſſitateſalutis. ꝯſiliū aūt dat̉ de his q̄ non ſunt de neceſſitate ſalutis. miſericordia aūt eſt de neceſſitate ſalutis ẜm illud Ia
co. iiij. Iudiciū ſine miſericordia illi qui non facit miſericordiam. pauꝑtas aūt non eſt de neceſſitate ſalutis. ſed ꝑtinet ad ꝑſectionē vite. vt ptꝫ Matth. xix. ergo dona cōſilij magis rn̄det bn̄tudo pauꝑtatis qͣꝫ btītudo miſericordie. ¶ Pre. Fructus ꝯſequunt̉ ad btītudines. importantenī delectationē quandā ſpūaleꝫ q̄ ꝯſequit̉ ꝑfectos actꝰvirtutū. ſed inter fructus non ponit̉ aliqͥd reſpondens donō ꝯſilij. vt ptꝫ Gal̓. v. ergo etiā btītudo miſcd̓ie non rn̄det dono cōſilij. ¶ Sed ꝯtra eſt qḋ Angu. dicit in li. d̓ ſermone dn̄i in monte. Cōſiliū ꝯuenit miſericordibꝰ. qꝛ vnicū remediū eſt de tantis malis erui dimittere alijs ⁊ dare¶ Rn̄. dd̓m ꝙ conſilū ꝓprie eſt de his q̄ ſunt vtilia ad finē. vnde ea q̄ ſunt maxime vtilia ad finē maxime debentcorrn̄dere dono conſilij. hoc aūt eſt miſcd̓ia. ẜm illud. i. adThimo. iiij. Dietas ad oīa vtilis eſt. ⁊ ideo ſpāliter donoꝯſilij rn̄det btītudo miſericordie nō ſicut eliciēti. ſed ſicutdirigenti. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ⁊ ſi ꝯſiliū dirigat ī oībusactibꝰ virtutū ſpāliter tn̄ dirigit in oꝑbꝰ miſericordie ratione iam dicta. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ conſilium ẜm ꝙ eſt donum ſpūſſancti dirigit nos in oībus que ordinant̉ in fineꝫvite eterne. ſiue ſint de neceſſitate ſalutis ſiue non. ⁊ tn̄ nōoē opus miſericordie eſt de neceſſitate ſalutis. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ fructus importat quoddā vltimū. in practicis aūtnon eſt vltimū in cognitione ſed in oꝑatione q̄ eſt finis. ⁊ideo inter fructus nihil ponit̉ qd̓ ꝑtineat ad cognitionē pͣcticā. ſed ſolū ea q̄ ꝑtinent ad oꝑationes in quibꝰ cognitopractica dirigit inter q̄ ponit̉ bonitas ⁊ benignitas que reſpondent miſericordie. ¶ Queſtio. LIIEinde ꝯſideranduꝫeſt de vitijs oppoſitis prudentie. Dicit enimAugu. in. iiij. ꝯtra Iulianū. ꝙ oībus virtutibus non ſolū ſunt vitia manifeſta diſcretione ꝯtraria ſicut prudentie temeritas. verum etiā vitia quodammodonec veritate ſed quadā ſpecie ſallente ſil̓ia ſicut ip̄i prudētie aſtutia. primo ergo ꝯſiderandū eſt de vitijs q̄ manifeſte ꝯtrarietatē habēt ad prudentiā. que .ſ. vitia ꝓueniuntex defectu prudentie. vel eoꝝ que ad prudentiā requirunt̉ſcd̓o de vitijs que hn̄t quandā ſimilitudinē falſaꝫ cū prudentia. que .ſ. contingūt ꝑ abuſum eoꝝ que ad prudentiārequirunt̉. Quia ꝟo ſollicitudo ad prudētiā ꝑtinet. Circa primū ꝯſideranda ſunt duo. primo quidē de imprudētia. ſcd̓o de negligētia q̄ ſollicitudini opponitur. Circa primū querunt̉ ſex. primo de imprudētia vtrū ſit pctm̄. ſecūdo vtrū ſit ſpāle pctm̄. tertio de p̄cipitatione ſiue temeritate. qͣrto de incōſideratōe. quinto de incōſtantia. ſexto deordine horum vitiorum.Ad primum ſc procedit̉Uidet̉ ꝙ imprudentia non ſit pctm̄. Om̄e enī pctm̄ eſtvoluntarium. vt Augu. dicit. imprudētia aūt non eſt aliquid voluntariū. nullus enī vult eſſe imprudens. ergo īprudentia non eſt pctm̄. ¶ Pre. Nullum pctm̄ naſcit̉cum hoīe. niſi originale. ſed imprudētia naſcit̉ cum hoīevn̄ ⁊ iuuenes imprudentes ſunt. nec ē originale pctm̄ qd̓opponit̉ originali iuſticie. ergo imprudētia non eſt pctm̄.Pre. Om̄e pctm̄ ꝑ penitentiā tollit̉. ſed imprudētia nōtollit̉ ꝑpenitentiam. ergo imprudentia non eſt pctm̄. ¶Sed ꝯtra. Spūalis thezaurus gr̄e non tollit̉ niſi ꝑ pctm̄tollit̉ aūt ꝑ imprudentiā. ẜm illud Pro. xi. Theſaurus deſiderabilis ⁊ oleum in habitaculo iuſti ⁊ homo imprudēsdiſtipabit illud. ergo imprudentia eſt pctm̄. ¶ Rn̄. dd̓m