QueſtioXLV

importat quandam ꝓpinquitatem que non videtur haberi ad oēs homines. ergo videtur ꝙ inconuenienter deturhoc preceptū. ¶ Pre. ẜm phm̄ in. ix. ethicoꝝ. Amicabilia que ſunt ad alteꝝ venerunt ex amicabilibꝰ que ſūt adſeip̄m. ex quo videt̉ ꝙ dilectio ſuijp̄ius ſit principiū dilectionis ꝓximi. ſed principiū potius eſt eo qd̓ eſt ex principio. ergo non debet hō diligere ꝓximum ſicut ſeipſum.¶ Pre. Hō ſeip̄m diligit naturaliter non aūt proximuꝫinconuenient̉ ergo mandat̉ ꝙ hō diligat proximū ſicut ſeipſum ¶ Sed ꝯtra eſt quod dicit̉ Matth. xxij. Scd̓m p̄ceptum eſt ſimi le huic. diliges ꝓximum tuū ſicut teip̄m¶ Rn̄. dd̓m ꝙ hoc p̄ceptum cōuenienter tradit̉. tangit̉enī in eo ⁊ diligendi ratio. ⁊ dilectionis modus. Rō quidem diligendi tangit̉ ex eo ꝙ proximus nominat̉. ꝓpterhoc enī ex charitate diligere debemus alios. qꝛ ſunt nobiſꝓximi ⁊ ẜm naturalē dei imaginem ⁊ ẜm capacitatē gl̓ienec refert vtrum dicat̉ proximus vel frater. vt habetur .i.Iohan. iiij. vel amicus vt habet̉ Leui. ix. quia per om̄iahec eadem affinitas. Modus aūt dilectionis tangit̉ cuꝫdicit̉ ſicut teip̄m. quod nō eſt intelligendū qͣꝫtum ad hocꝙ aliquis proximū ſibi equaliter diligat. ſed ſimiliter ſibi. ⁊ hoc tripl̓r. primo quidē ex ꝑte finis. vt .ſ. aliquis diligat ꝓximū ꝓpter deum. ſicut ſeip̄m ꝓpter deum debet diligere. vt ſic ſit dilectio ꝓximi ſancta. ſcd̓o ex ꝑte regule dilectionis. vt .ſ. aliquis non ꝯdeſcēdat proximo in aliquomaloſed ſolum in bonis. ſicut ⁊ ſue voluntati ſatiſfaceredebet homo ſolū in bonis. vt ſic ſit dilectio proximi iuſtatertio ex ꝑte rationis dilectionis. vt .ſ. non diligat aliqͥsꝓximū ꝓpter ꝓpriam vtilitatē vel delectationē. ſed ea ratione ꝙ velit ꝓximo bonū ſicut vult bonum ſibij p̄i. vt ſic dilectio ꝓximi ſit vera. nam cū quis diligit ꝑximum propterſuam vtilitatem vel delectationem non vere diligit proximum ſed ſe ipſum. Et ꝑ hoc ptꝫ rn̄ſio ad obiecta.Ad octauuꝫ ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ ordo charitatis nō cadit ſub p̄cepto. Quicūqꝫenī trāſgredit̉ preceptū iniuriam facit. ſed ſi aliquis diligat aliquē inqͣꝫtum debet. ⁊ alterū quemcunqꝫ plus diligat. nulli facit iniuriā. ergo non trāſgredit̉ preceptum.ordo ergo charitatis non cadit ſub p̄cepto. ¶ Pre. Ea q̄cadūt ſub p̄cepto ſufficienter nobis tradunt̉ in ſacra ſcriptura. ſed ordo charitatis qͥ ſupra poſitus eſt nuſqͣꝫ traditur nobis in ſacra ſcriptura. ergo non cadit ſub p̄cepto.¶ Pre. Ordo diſtinctionē quandā importat. ſed indiſtīcte precipit̉ dilectio proximi cum dicit̉. diliges ꝓximumſicut teip̄m. ergo ordo charitatis non cadit ſub precepto.¶ Sed ꝯtra illud qd̓ deus in nobis facit ꝑ gratiā. inſtituit ꝑ legis p̄cepta. ẜm illud Hiere. xxxi. Dabo legē meam in cordibꝰ eoꝝ. ſed deus cauſat in nobis ordine charitatis. ẜm illud Tantic̄. ij. Ordinauit in me charitatē. ergoordo charitatis ſub p̄cepto legis cadit ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſic̄dictū eſt. modus qui ꝑtinet ad rōnem virtuoſi actꝰ caditſub p̄cepto qḋ dat̉ de actu virtutis. ordo aūt charitatis ꝑtinet ad ip̄am rationē virtutis cum accipiat̉ ẜm ꝓportionem dilectionis ad diligibile. vt ex ſupra dictis ptꝫ. vnd̓manifeſtū eſt ꝙ ordo charitatis debet cadere ſub p̄cepto¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ hō plus ſatiſfacit ei quē plus diligit. ⁊ ita ſi minus diligeret aliquis eum quē plus debetdiligere. plus vellet ſatiſfacere illi cui minꝰ ſatiſfacere debet. ⁊ ſic fieret iniuria illi quē plus deberet diligere. ¶ Adij. dd̓m ꝙ ordo quattuor diligendoꝝ ex charitate ī ſacraſcriptura exprimit̉. nam cum mandatur ꝙ deum ex toto

corde diligamus datur intelligi ꝙ deum ſuper omnia debemus diligere. cum aūt mandat̉ ꝙ aliquis diligat ꝓximum ſicut ſeip̄m p̄fert̉ dilectio ſuij p̄ius dilectioni proximi. ſil̓r etiam cum mandat̉. i. Io. iij. ꝙ debemus ꝓ fratribus aīam ponere .i. vitam corꝑalē datur intelligi ꝙ ꝓximum plus debemus diligere qͣꝫ corpus ꝓpriū. ſil̓r etiaꝫcum mandat̉ ad Gal̓. vl. ꝙ maxime oꝑemur bonū ad domeſticos fidei. ⁊ i. ad Thimo. v. vituꝑat̉ qui non habetcurā ſuorum ⁊ maxime domeſticoꝝ. datur intelligi ꝙ inter ꝓximos meliores ⁊ magis ꝓpinquos magis debemꝰdiligere. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ex hoc ip̄o quod dicit̉. diligesꝓximū tuum. datur conſequenter intelligi ꝙ illi qui ſuntmagis ꝓximi ſūt magis diligēdi. ¶ Queſtio. XLVEinde conſideradūeſt de dono ſapīe quod reſpondet charitati. Etprimo de ip̄a ſapīa. ſcd̓o de vitio oppoſito. circa primū querunt̉ ſex. primo vtrū ſapīa debeat numerariinter dona ſpūſſancti. ſcd̓o in quo ſit ſicut in ſubiecto. tertio vtrū ſapīa ſit ſpeculatiua tm̄ vel etiam practica. quartovtrū ſapīa que eſt donū poſſit eſſe cum pctō mortali. qͥnto vtrum ſit in oībus habentibꝰ gratiā gratum facientemſexto que beatitudo ei reſpondeat.Ad primum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ſapīa non debeat inter dona ſpūſſancti cōputariDona enī ſunt ꝑfectiora virtutibꝰ vt ſupra dictū eſt. ſedvirtus ſe habet ſolū ad bonū vnde ⁊ Augu. dicit in li. de libero arbitrio ꝙ nullꝰ virtutibꝰ male vtit̉. ergo multo magis dona ſpūſſancti ſe habēt ſolū ad bonū. ſed ſapīa ſe habet etiā ad malū. dicit̉ enī Hiere. iij. Quedā ſapīa ē terrena animalis diabolica. ergo ſapīa non debet poni int̓ dona ſpūſſancti. ¶ Pre. Sicut Augu. dicit. xiij. de trinita.ſapīa eſt diuinaꝝ rerum cognitio. ſed cognitio diuinaꝝ rerum quam hō poteſt ꝑſſua naturalia habere ꝑtinet ad ſapientiā que ē virtus intellectualis. cognitio enī diuinorūſuꝑnaturalis ꝑtinet ad fidem q̄ eſt virtus theologica vt exſupra dictis ptꝫ. ergo ſapīa magis deberet dici virtus qͣꝫdonū. ¶ Pre. Iob. xxviij. dr. Ecce timor dn̄i ip̄a ē ſapīa⁊ recedere a malo ītelligētia. vbi ẜm lr̄aꝫ ſeptuagīta int̓pretum que vtit̉ Aug. habetur. Ecce pietas ipſa eſt ſapientia. ſed tam timor qͣꝫ pietas ponunt̉ dona ſpūſſancti. ergo ſapīa non debet numerari inter dona ſpūſſācti quaſi donum ab alijs diſtinctū ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ Eſa. xi. diciturRequieſcet ſuꝑ eum ſpūs dn̄i. ſpūs ſapīe et intellectus.¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ẜm phm̄ ī principio metaphi. ad ſapiētēꝑtinet conſiderare cauſā altiſſimam ꝑ quā certiſſime dealijs iudicat̉ ⁊ ẜm quam oīa ordinari oꝑtet. Cauſa aūt altiſſima dupl̓r accipi pōt. vel ſimpl̓r vel in aliquo genere.Ille ergo qͥ cognoſcit cauſā altiſſimā in aliquo genere ⁊ ꝑeam pōt de oībus q̄ ſunt illiꝰ generis iudicare ⁊ ordinared̓r eſſe ſapiēs in illo genere. vt in medicina vel architectura. ẜm illud. i. ad Coꝝ. iij. Ut ſapiens architectus fundamentū poſui. Ille aūt qui cognoſcit cauſā altiſſimā ſimpliciter que eſt deus dicit̉ ſapiēs ſimpliciter inqͣꝫtū ꝑ regulaſdiuinas oīa pōt iudicare ⁊ ordinare. hmōi aūt iudiciū conſequit̉ homo ꝑ ſpm̄ ſanctum. ẜm illud. i. ad Coꝝ. ij. Spiritualis iudicat oīa. qꝛ ſicut ibidē dicit̉ ſpūs oīa ſcrutaturetiā ꝓfunda dei. vnde manifeſtū eſt ꝙ ſapīa eſt donū ſpirituſſancti. ¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ bonum dicit̉ duplicitervno mō qꝛ eſt vere bonum ⁊ ſimpl̓r ꝑfectū. alio modo dicitur aliquid eſſe bonū ẜm quandam ſimilitudinē quodē