QueſtioXLIIII

non cadunt ſub precepto ſed ſub conſilio. ergo non debetprecipi ꝙ deus ex toto corde diligar̄. ¶ Sed ꝯtra ē ꝙ d̓Deutro. vi. Diliges dn̄m deuꝫ tuū ex toto corde tuo.Rn̄. dd̓m ꝙ cum p̄cepta dent̉ de actibꝰ virtutū. hoc ergomodo aliqͥs actus cadit ſub p̄cepto ẜm ꝙ eſt actus virtutis. Requirit̉ aūt ad actū virtutis non ſolū ꝙ cadat ſuperdebitā materiā ſed eniā ꝙ veſtiat̉ debitis circumſtantijsquibꝰ ſit ꝓportionatus tali materie. deus aūt eſt diligendus ſicut finis vltimus ad quē oīa ſunt referenda. ⁊ ideototalis quedā fuit deſignanda circa p̄ceptū d̓ dilectōe dei¶ Ad .i. ergo dd̓m ꝙ ſub p̄cepto quod dat̉ de actu alicuius virtutis nō cadit modus quē hꝫ ille actus ex alia ſuꝑiori virtute. cadit tn̄ ſub p̄cepto modus ille qui ꝑtinet adrōnem ꝓprie virtutis. ⁊ talis modus ſignat̉ cum dicit̉ extoto corde. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ dupliciter ꝯtingit ex toto corde deū diligere. Uno quide modo in actu .i. vt totum corhoīs ſꝑ actualiter in deū ferat̉. ⁊ iſta ē ꝑfectio patrie. Aliomō vt habitualiter totū cor hoīs in deum ferat̉. ita .ſ. ꝙ nihil ꝯtra dei dilectionē cor hoīs recipiat. ⁊ hec eſt ꝑfectiovie cui non ꝯtrariat̉ pctm̄ veniale qꝛ non tollit habitū charitatis cum nō tendat in oppoſitū obiectū. ſed ſolū impendit charitatis vſū. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ꝑfectio charitatis adquā ordinant̉ conſilia eſt media inter duas perfectionesp̄dictas vt .ſ. hō qͣꝫtum poſſibile ē ſe abſtrahat a rebus tꝑalibꝰ etiam licitis que occupando animum impediūt actualem motum cordis in deum.Ad quintuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ incōuenienter Deutro. vi. ſuꝑ hoc qd̓ dicit̉. Diliges dn̄m deū tuuꝫ ex toto corde tuo addat̉. ⁊ ex tota aīatua. ⁊ ex tota fortitudine tua. Non enī accipit̉ cor ꝓ membro corꝑali. qꝛ diligere deū non eſt corꝑis actus. oportet ergo ꝙ cor accipiat̉ ſpūaliter. cor aūt ſpūaliter acceptū vel ēip̄a aīa vel aliqͥd aīe. ſuꝑfluum ergo fuit vtrūqꝫ ponere.¶ Pre. Fortitudo hoīs p̄cipue depēdet ex corde ſiue ſpiritualiter hoc accipiat̉ ſiue corꝑaliter. ergo poſtqͣꝫ dixeratdiliges dn̄m deum tuum ex toto corde tuo. ſuꝑfluuꝫ fuitaddere ex tota fortitudīe tua. ¶ Pre. Matth. xxij. dicit̉In tota mente tua. quod hic non ponitur. ergo videt̉ ꝙconuenienter hoc preceptum dat Deutro. vi. ¶ Sed cōtra eſt auctoritas ſcripture. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ hoc p̄ceptumdiuerſimode inuenit̉ traditū in diuerſis locis. nam ſicutdictū eſt Deutro. vi. ponuntur tria .ſ. ex toto corde. ex totaaīa. ⁊ ex tota fortitudine Math. xxij. ponunt̉ duo hoꝝ .ſ.ex toto corde ⁊ ex tota aīa. ⁊ omittit̉ ex tota fortitudine .ſꝫaddit̉. in tota mente. ſed Mar. xij. ponunt̉ quattuor .ſ. extoro corde. ⁊ ex tota aīma. ⁊ ex tota mente. ⁊ ex tota virtute que eſt idē fortitudini. ⁊ hec etiā quattuor tangunt̉ Lu.x. Nā loco fortitudinis ſeu virtutis ponit̉ ex omnibꝰ vitibus tuis. ⁊ ideo hoꝝ quattuor eſt ratio aſſignanda. namꝙ alicui vnum hoꝝ omittit̉. hoc eſt qꝛ vnum intelligiturex alijs. Eſt ergo conſiderandum ꝙ dilectio eſt actus voluntatis que hic ſignatur ꝑ cor. nam ſicut cor corꝑale eſtprincipiū oīuꝫ corporalium motuum. ita etiam ⁊ voluntas ⁊ maxime qͣꝫtum ad intentionē finis vltimi qui ē obiectū charitatis eſt principium oīuꝫ ſpiritualium motuūTria aūt ſunt principia actuū que mouentur a voluntate .ſ. intellectus qui ſignatur ꝑ mentem. vis appetitiua inferior que ſignatur ꝑ animam. ⁊ vis executiua exterior q̄ſignatur ꝑ fortitudinem ſeu virtutem ſiue vires. Precipitur ergo nobis vt tota noſtra intentio ferat̉ in deum qd̓eſt ex toto corde. ⁊ ꝙ intellectus noſter ſubdatur deo qd̓

eſt ex tota mente. ⁊ ꝙ appetitus noſter reguletur ẜm deūquod eſt ex tota aīma. ⁊ ꝙ exterior actus noſter obediat̉deo quod eſt ex tota fortitudine vel virtute vel viribꝰ deūdiligere. Chryſo. tn̄ ſuꝑ Matth. accipit ecōuerſo cor ⁊aīam qͣꝫ dictum ſit. Augu. ꝟo in. i. de doctri. xp̄iana refert cor ad cogitatōes. ⁊ aīam ad vitam. mentē ad intellectum. Quidā aūt dicunt ex toto corde .i. intellectu. aīmai. voluntate. mente .i. memoria. Uel ẜm Grego Niſenūꝑ corſignat aīam vegetabilem. ꝑ animā ſenſitiuā. ꝑ mentem intellectiuā. quia hoc ꝙ nutrimur ſentimus ⁊ intelligimus debemus ad deum referre. Et ꝑ hoc patet reſponſio ad obiecta.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ ꝙ hoc preceptum de dilectione dei poſſit ſeruare īvia. Quia ẜm Hiero. in expoſitione catholice fidei. maledictꝰ qui dicit deū aliquid impoſſibile p̄cepiſſe. ſed depreceptuꝫ dedit vt patet Deutro. vi. ergo hoc p̄ceptū poteſt in viā impleri. ¶ Pre. Quicunqꝫ non implet preceptū peccat mortaliter. qꝛ ẜm Ambro. pctm̄ nihil eſt aliudqͣꝫ tranſgreſſio legis diuine ⁊ celeſtiū inobedientia mādatorum. ſi ergo hoc p̄ceptum non pōt in via ſeruari ſequit̉ꝙ nullus poſſit eſſe in via iſta ſine pctō mortali. quod eſtꝯtra id quod apl̓s dicit. i. ad Coꝝ. i. cōfirmabit vos vſqꝫin finem ſine crimine .i. ad Thimo. iij. Miniſtrent nullūcrimen habentes. ¶ Pre. Precepta dant̉ ad dirigendos homines in viam ſalutis ẜm illud pͣs. Preceptū dn̄ilucidum illuminās oculos. ſed fruſtra dirigit̉ aliquis adimpoſſibile. non ergo impoſſibile eſt hoc p̄ceptum in vitaiſta ſeruari. ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ Augu. dicit in li de ꝑfectione iuſticie ꝙ in plenitud ine charitatis patrie p̄ceptū illd̓implebit̉. Diliges dn̄m deum tuū ⁊c̄. nam cum aliquidadhuc eſt carnalis cōcupiſcentie qd̓ continendo frenet̉ nōoīno ex tota aīa diligit̉ deus ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ p̄ceptū aliquod dupliciter pōt intelligi. vno modo ꝑfecte. alio mōimꝑfecte. Perfecte quidē implet̉ preceptū qn̄ ꝑuenit̉ adfine quē intendit p̄cipiens. implet̉ aūt ſed imꝑfecte. qn̄ etſi nō ꝑtingat ad finē p̄cipientis. non tn̄ receditur ab ordine ad finē. ſicut ſi dux exercitꝰ p̄cipiat militibꝰ vt pugnētille ꝑfecte implet p̄ceptum qui pugnando hoſtē vincit qd̓dux intendit. ille aūt implet ſed imꝑfecte cuiꝰ pugna advictoriā non ꝑtingit. non tn̄ contra diſciplinā militaremagit. Intendit aūt deus ꝑ hoc p̄ceptū vt hō ſibi totalitervniat quod fit in patria qn̄ deus erit oīa in oībus. vt dicitur. i. ad Coꝝ. xv. Et ideo plene ⁊ ꝑfecte in patria implebitur hoc p̄ceptum. in via autem implet̉ ſed imꝑfecte. ettn̄ in via tanto vnus alio ꝑfectius implet quanto magisaccidit ꝑ quandā ſimilitudinē ad patrie ꝑfectionē. ¶ Adi. ergo dd̓m ꝙ rō illa ꝓbat ꝙ aliquo modo pōt impleri īvia licet non ꝑfecte. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſicut miles qui legitime pugnat licet non vincat. non inculpat̉ nec penammeret̉. ita etiā qui in via hoc p̄ceptum nō implet nihil cōtra diuinā dilectionem agens non peccet mortaliter. ¶ Adiij. dd̓m ꝙ ſicut Augu. dicit in li. de ꝑfectiōe iuſticie. Curnon p̄cipit̉ homini iſta ꝑfectio qͣꝫuis eam in hac vita nemo habeat. non enī recte currit̉ ſi quo currendū eſt neſciatur. quō autē ſciretur ſi nullis preceptis oſtenderetur.Ad ſeptimum ſic ꝓcedit̉Uidet̉ ꝙ inconuenienter detur p̄ceptum de dilectione ꝓximi. Dilectio enī charitatis ad oēs hoīes extendit̉. etiaꝫad inimicos vt patet Matth. v. Sed nomem proximi