Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XLIIIIQueſtio

quod magis diligimꝰ. ergo tꝑalia magis debemꝰ dimittere ad vitandū ſcandalū ꝓximoꝝ. Preterea. Scd̓mregulam Hiero. oīa que pn̄t p̄termiiti ſalua triplici veritate. ſunt ꝓpter ſcandalū dimittēda. ſed tꝑalia poſſunttermitti ſalua triplici veritate. ergo ſunt ꝓpter ſcandaluꝫdimittēda Preterea. In tꝑalibꝰ bonis nihil eſt magꝭneceſſariū qͣꝫ cibus. ſed cibus ē p̄termittēdus ꝓpter ſcandalū. ẜm illud Ro. xiiij. Noli cibo tuo illū perdere prochriſtus mortuus ē. ergo multomagis oīa alia tꝑalia ſūtꝓpter ſcandalū dimittēda. Preterea. Tꝑalia nullouenientiori ꝯſeruare aūt recuꝑare poſſumꝰ qͣꝫ per iudiciū. ſed iudicijs vti licet p̄cipue ſcandalo. diciỉenī Matth. v. Ei qui vult tecū in iudicio ꝯtendere tunicam tuā tollere. dimitte ei palliū. Et. i. ad Corint. viIam quidē oīno delictū eſt in vobis iudicia habetisinter vos. quare magis iniuriā accipitis⁊ quare magis fraudē patimini? ergo videt̉ tꝑalia ſint ꝓpter ſcandalū dimittēda. Preterea. Inter oīa tꝑalia minꝰ videntur dimittēda que ſunt ſpūalibꝰ annexa. ſed iſta ſuntꝓpter ſcandalū dimittēda. apl̓s enī ſeminās ſpūalia. tꝑalia ſtipendia non accepit ne offendiculū daret euangeliochriſti. vt patet. i. ad Corinth. ix. ex ſimili cauſa eccleſiain aliquibus terris exigit decimas ꝓpter ſcandalū vitādum. ergo multomagis alia tꝑalia ſunt ꝓpter ſcandaluꝫdimittēda. Sed ꝯtra eſt qd̓ btūs Thomas cantuariē.repetijt res eccleſiarū ſcandalo regis. Rn̄ſio dicendum circa tꝑalia bona diſtinguendū eſt. Aut enī ſuntnr̄a aut ſunt nobis ad ꝯſeruandū alijs cōmiſſa. ſic̄ bona eccleſie cōmittunt̉ prelatis. bona cōia quibuſcunqꝫreipublice rectoribꝰ. taliū ꝯſeruatio ſicut d̓poſitoꝝ imminet his quibus ſunt cōmiſſa ex neceſſitate. ideo nonſunt ꝓpter ſcandalū dimittēda. ſicut nec alia que ſunt deneceſſitate ſalutis. tꝑalia ꝟo bona quorum nos ſumusdn̄i dimittere ea tribuēdo ſi penes nos ea habeamꝰ. velnon repetēdo ſi apud alios ſint ꝓpter ſcandalū. qn̄qꝫ qͥdēdebemus. qn̄qꝫ autem non. ſi enī ſcandaluꝫ ex hoc oriat̉ꝓpter ignorantiā vel infirmitatē alioꝝ qḋ ſupͣ diximꝰ eſſeſcandalū puſilloꝝ. tunc vel totalit̓ dimittēda ſunt tꝑaliavel aliter ſcandalū ſedandū .ſ. per aliquā admonitionemvn̄ Aug. dicit in li. de ſermone dn̄i in monte. Dandū eſtquod nec tibi nec alteri noceat qͣꝫtū ab hoīe credi pōt.negaueris quod petit indicāda eſt ei iuſticia meliꝰ ei aliquid dabis petentē iniuſte correxeris. aliqn̄ ꝟo ſcandalū naſcitur ex malicia. quod ē ſcandalū phariſeoꝝ.pter eos qui ſic ſcandala cōcitant ſunt tꝑalia dimitteda. quia hoc noceret bono cōi daretur enī malis rapiēdi occaſio. noceret ipſis rapiētibꝰ qui retinēdo aliena īpctō remanerēt. vn̄ Gre. dicit in moral̓. Quidā tꝑalia nobis rapiunt ſolūmodo ſunt tolerādi. quidā ꝟo equitate ſeruata ꝓhibēdi non ſola cura ne nr̄a ſubtrahant̉. ſedne rapientes non ſua ſemetipſos perdant. Et per hoc patet ſolutio ad primū. Ad ſecundū dicendū ſi paſſimꝑmitteret̉ malis hoībꝰ vt aliena raꝑent. ꝟgeret hoc in detrimentū veritatis vite iuſticie. ideo oportet ꝓpterquodcūqꝫ ſcandalū tꝑalia dimitti. Ad tertiū dicendū non eſt de intentiōe apoſtoli monere cibus totaliterꝓpter ſcandalū dimittat̉. quia ſumere cibū eſt. de neceſſitate ſalutis. ſed talis cibus eſt ꝓpter ſcandalū dimittendus. ẜm illud. i. ad Corinth. viij. Non manducabo carnēin eternū ne fratreꝫ meū ſcandalizem. Ad quartum dicendū ẜm Augu. in libro de ſermone dn̄i in monte. illd̓preceptum dn̄i eſt intelligendū ẜm preꝑationē animi. vt

ſcilicet homo ſit paratus prius pati iniuriā vel fraudemqͣꝫ iudicium ſubire ſi hoc expediat. qn̄qꝫ tamen non expedit vt dictum eſt. ſimiliter intelligēdū eſt verbuꝫ apoſtoli. Ad qͥntū dicendū ſcandalū quod vitabat apoſtolus ex ignorantia ꝓcedebat gentiliū qui hoc non conſueuerant. ideo ad tꝑs abſtinendū erat vt prius inſtruerentur hoc eſſe debitum. ex ſimili cauſa eccleſia abſtinetde decimis exigendis in terris in quibus non eſt ꝯſuetūdecimas ſoluere. Queſtio XLIIIIEinde ꝯſiderandūeſt de preceptis charitatis. Et circa hoc queruntur octo. primo vtrū de charitate ſint danda precepta. ſecundo vtrū vnū tm̄ vel duo. tertio vtrumduo ſufficiant. quarto vtrū ꝯuenienter p̄cipiatur vt deusex toto corde diligat̉. qͥnto vtrū ꝯuenienter addat̉ ex totamente ⁊cͣ. ſexto vtrū preceptū hoc poſſit in vita iſta impleri. ſeptimo de hoc precepto diliges proximū tuū ſicutteipſum. octauo vtrū ordo charitatis cadat ſub precepto.Ad primū ſic procediturUidetur de charitate non debeat dari aliquod p̄ceptūCharitas enī imponit modū actibus omniū virtutumquibus dantur precepta cum ſit forma virtutū. vt ſupradictum eſt. ſed modus non eſt in precepto vt cōiter. ergode charitate non ſunt danda precepta Preterea. Charitas que in cordibꝰ nr̄is per ſpm̄ſanctu infundit̉ fac̄ nosliberos. quia vbi ſpūs dn̄i ibi libertas. vt dicitur. ij. adCorinth. iij. ſed obligatio que ex preceptis naſcit̉ libertati opponit̉. quia neceſſitatē imponit. ergo de charitateſunt danda precepta Preterea. Charitas eſt precipuainter oēs virtutes ad quas ordinant̉ precepta. vt ex ſupradictis patet. ſi ergo de charitate dantur aliqua preceptadeberent poni inter p̄cipua precepta ſunt p̄cepta decalogi. non aūt ponunt̉. ergo nulla p̄cepta ſunt de charitate danda Sed ꝯtra. Illud deus requirit a nobis cadit ſub p̄cepto. reqͥrit aūt deus ab hoīe vt diligat euꝫ. vtdicit̉ Deūt. x. ergo de dilectiōe charitatiſ eſt dilectio deiſunt dāda p̄cepta. Rn̄ſio dicendū ſic̄ ſupͣ dictū ē.ceptū importat rōnē debiti. intantū ergo aliqͥd cadit ſubcepto. inqͣꝫtū hꝫ rōnē debiti. Eſt aūt aliqͥd debitū dupliciter. vno ſe. alio ꝓpter aliud. Per ſe qͥdē debituꝫeſt in vnoqͦqꝫ negocio id qd̓ eſt finis. qꝛ hꝫ rōnē ſe boniꝓpter aliud aūt ē debitū id qd̓ ordinat̉ ad finē. ſicut medico ſe debitū eſt vt ſanet ꝓpter aliud aūt vt medicinā detad ſanādū. finis autē ſpūalis vite eſt vt vniat̉ deo qd̓ſit charitatē. ad hoc ordināt̉ ſicut ad finē oīa ꝑtinētad ſpūalē vitā. vn̄ apl̓s dicit. i. ad Timo. i. Finis p̄cepti ē charitas de corde puro ꝯſciētia bona fide fictaOēs enī virtutes de quarū actibꝰ dant̉ precepta ordināt̉vel ad purificandū cor a turbinibꝰ paſſionū. ſicut ꝟtutes ſunt circa paſſiōes. vel ſaltē ad habēdā bonā ꝯſciētiā. licut ꝟtutes ſunt circa oꝑatiōes. vel ad habēdū rectā fidem. ſicut illa ꝑtinēt ad dīnū cultū. hec tria reqͥrūt̉ addiligēdū deū. cor impurū a dei dilectiōe abſtrahit̉ ꝓpt̓paſſionē inclinantē ad terrena. ꝯſcīa ꝟo mala facit horrere dīnā iuſticiā ꝓpt̓ timorē pene. fides aūt ficta trahit affectū in id qd̓ de deo fingit̉ ſeꝑans a dīnitate a dei veritate. In quolibet aūt genere id qd̓ eſt ꝑſe. potiꝰ ē eo qḋ ēꝓpter aliud. maximū p̄ceptū eſt de charitate. vt dicit̉Matt. xcij. Ad primū ergo dicēdū ſic̄ ſupͣ dictū ēde ceteris p̄ceptis ageret̉. modꝰ dilectiōis cadit ſub ill̓