Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioXLI I I

ergo dicendū ſcandalū paſſiuū ſemꝑ ab aliqͦ actiuotur. ſed ſemꝑ ab aliquo ſcandalo actiuo alteriꝰ. ſꝫ eiuſdem qui ſcandalizatur. quia .ſ. ipſe ſeipſum ſcandalizat.Ad ſecūdū dicendū Petrus peccauit quidē reprehenſibilis fuit ẜm ſentētiā Aug. ipſius Pauli. ſubtrahens ſe a gentilibꝰ vt vitaret ſcandalū iudeoꝝ. quia hocincaute aliqualit̓ faciebat. ita ex hoc gētiles ad fidē conuerſi ſcandalizabant̉. non tamen factū Petri erat graue pctm̄ merito poſſint alij ſcandalizari. vn̄ patiebant̉ſcandalū paſſiuū. non autē erat ī Petro ſcandalū actiuū. Ad tertiū dicendū peccata venialia ꝑfectoꝝ p̄cipueꝯſiſtunt in ſubitis motibus qui ſint occulti ſcādalizarenon pn̄t. ſi ꝟo etiā in exterioribꝰ dictis vel factis venialia peccata cōmittant. tam leuia ſunt vt ſe ſcandalizandi virtutem non habeant.Adſeptimū ſic procedit.Uidetur bona ſpūalia ſint ꝓpter ſcandalū dimittēda.Aug. enī in li. ꝯtra epl̓am ꝑmeniā docet. vt vbi ſciſmatispericulū timetur a punitiōe pctōꝝ ceſſandū eſt. ſed punitio peccatoꝝ eſt quoddā ſpūale cuꝫ ſit actus iuſticie. ergobonū ſpūale eſt ꝓpter ſcandalū dimittendū. PretereaSacra doctrina maxime videt̉ ſpūalis. ſed ab ea ē ceſſandū ꝓpter ſcandalū. ẜm illud Matth. vij. Nolite ſanctūdare canibꝰ neqꝫ margaritas veſtras ſpargatis ante porcos ne ꝯuerſi dirūpant vos. ergo bonū ſpūale eſt dimittendū ꝓpter ſcandalū. Preterea. Correctio fraternaſit actus charitatis eſt quoddā ſpūale bonū. ſed interduꝫex charitate dimittit̉ ad vitandū ſcandalū alioꝝ vt Aug.dicit in. i. de ciui. dei. ergo bonū ſpūale eſt ꝓpter ſcandaluꝫdimittendū. Preterea Hiero. dicit dimittendū eſtꝓpter ſcandalū quod pōt p̄termitti ſalua triplici veritate .ſ. vite. iuſticie. doctrine. ſed impletio ꝯſilioꝝ largitio elemoſynaꝝ multotiēs pōt p̄termitti ſalua triplici veritate p̄dicta. alioqͥn ſemꝑ peccarēt oēs qui p̄termittūt. ettamē hec ſunt maxīa inter ſpūalia oꝑa. ergo ſpūalia oꝑadebent p̄termitti ꝓpter ſcandalū Preterea. Uitatio cuiuſſibet peccati eſt quoddā ſpūale bonuꝫ. quia quodlibetpctm̄ affert peccati aliqd̓ ſpūale detrimentuꝫ. ſed videt̉pro ſcandalo ꝓximi vitādo debeat aliquis qn̄qꝫ peccarevenialit̓. puta peccādo venialit̓ impedit pctm̄ mortalealterius. debet enī impedire dānationē ꝓximi qͣꝫtumpōt ſine detrimēto ꝓprie ſalutis tollit̉ pctm̄ veniale. ergo aliqͥd bonū ſpūale debet p̄termittere ꝓpter ſcādalum vitandū. Sed ꝯtra eſt qd̓ Gre. dicit ſuꝑ Ezechie. Si de veritate ſcandalū ſumit̉ vtilius naſci ꝑmitcitur ſcandalū qͣꝫ veritas relīquat̉. ſed bona ſpūalia maxime ꝑtinent ad veritatē. ergo bona ſpūalia ſunt ꝓpterſcandalū dimittēda. Rn̄ſio dicendū cum duplex ſitſcandalū actiuū .ſ. paſſiuū. queſtio aūt iſta habet locum de ſcandalo actiuo. qꝛ ſcandalū actiuū ſit dictumvel factū minꝰ rectū. nihil eſt ſcandalo actiuo faciendūhabet autē locū queſtio ſi intelligat̉ de ſcandalo paſſiuo.Conſiderandū eſt ergo quid ſit dimittendū ne alius ſcandalizet̉. Eſt autē in ſpūalibꝰ bonis diſtinguendū. quedam hoꝝ ſunt de neceſſitate ſalutis que p̄termitti pn̄tſine pctō mortali. manifeſtū eſt autē qd̓ nullus debꝫ mortaliter peccare vt alterius pctm̄ impediat. quia ẜm ordinēcharitatis plus debet ſuā ſalutē ſpūalē diligere qͣꝫ alterius. ideo ea que ſunt de neceſſitate ſalutis p̄iermittidebet ꝓpter ſcandalū vitandū. In his autē ſpūalibꝰ boniſque ſunt de neceſſitate ſalutis videt̉ diſtinguendū. qꝛ

ſcandalū qd̓ ex eis oritur qn̄qꝫ ex malicia ꝓcedit .ſ. aliqui volunt impedire hmōi ſpūalia bona. ſcandala ꝯcitando. hoc eſt ſcandalū phariſeoꝝ de doctrina dn̄i ſcandalizabant̉. qd̓ eſſe ꝯtemnēdū deus docet Matth. xv. Qn̄qꝫꝟo ſcandalū ꝓcedit ex infirmitate vel ignorātia. hmōieſt ſcandalū puſilloꝝ ꝓpter qḋ ſunt ſpūalia bona occultāda. vel etiā interdū differēda vbi ꝑiculū non īminet quouſqꝫ reddita rōne hmōi ſcandalū ceſſet. ſi autē poſt redditam rōnē hmōi ſcandalū duret. iam videt̉ ex malicia eſſe.et ſic ꝓpter ipſum ſunt hmōi ſpūalia oꝑa dimittenda. Ad primū ergo dicendū penarū inflictio eſt ꝓpt̓ſe expetēda. ſed pene infligunt̉ vt medicine quedā ad cohibendū pctā. ideo intātū hn̄t rōnē iuſticie inqͣꝫtū easpctā cohibent̉. Si autē inflictionē penarū manifeſiū ſitplura maiora pctā ſequi. tunc penarū inflictio ꝯtinebitur ſub iuſticia. in hoc caſu loquit̉ Aug. qn̄ .ſ. ex excōicatione aliquoꝝ īminet ꝑiculū ſciſmatis. tunc enī excōicationē ferre non ꝑtinet ad veritatē iuſticie. Ad ſecundūdicendū circa doctrinā duo ſunt ꝯſiderāda .ſ. veritasdocetur. ipſe actus docēdi. quoꝝ primū eſt de neceſtitateſalutis. vt .ſ. ꝯtrariū veritati doceat: ſed veritatē ſcd̓mꝯgruentiā tꝑis ꝑſonarū ꝓponat ille cui incūbit docēdiofficiū. ideo ꝓpter nullū ſcandalū qḋ ſequi videat̉ debꝫhomo p̄termiſſa veritate falſitatē docere. ſed ipſe actꝰ docendi inter ſpūales elemoſynas cōputatur. vt ſupͣ dictūeſt. ideo eadē ratio ē de doctrina de alijs mīe oꝑbusde quibus poſtea dicet̉. Ad tertiū dicendū correctiofraterna ſicut ſupͣ dictū eſt ordinat̉ ad emēdationē fratrꝭet ideo intantū computāda ē inter ſpūalia bona inqͣꝫtumhoc ꝯſequi pōt. qd̓ non ꝯtingit ſi ex correctiōe frater ſcandalizet̉. ideo ſi ꝓpter ſcandalū correctio dimittat̉. dimittit̉ ſpūale bonū. Ad quartū dicendū in veritatevite doctrine iuſticie ſolū comp̄hendit̉ id qd̓ eſt d̓neceſſitate ſalutis. ſꝫ etiā id qḋ ꝑfectiꝰ ꝑuenitur ad ſalutē.ẜm illud. i. ad Corinth. xij. Emulam ī chariſmata melioravnde etiam ꝯſilia non ſunt ſimplicit̓ p̄termittēda. nec etiam mīe oꝑa ꝓpter ſcandalū. ſed ſunt interdū occu tandavel differenda ꝓpter ſcandalū puſilloꝝ. vt dictuꝫ ē. qn̄qꝫtamē ꝯſilioꝝ obſeruatio impletio operū mīe ſunt de neceſſitate ſalutis. quod patet in his qui iam nouerunt conſilia. in his quibus ex debito īminet defectibꝰ alioꝝ ſubuenire. vel in temꝑalibus puta paſcendo eſurientem. vl̓in ſpūalibus puta docendo ignorantē. ſiue hmōi fiant debita ꝓpter iniunctū officiū. vt patet in p̄latis. ſiue ꝓpterneceſſitatem indigētis. tunc eadē ratio ē de hmōi ſicutde alijs ſunt de neceſſitate ſalutis. Ad qͥntū dicendū quidā dixerūt pctm̄ veniale eſſe cōmittendū ꝓpter vitandū ſcandalū. ſed hoc implicat ꝯtraria. ſi enī facienduꝫeſt. iam eſt maluꝫ neqꝫ pctm̄. pctm̄ pōt eligibile. ꝯtingit tn̄ aliqͦd ꝓpter aliquā circūſtantiā peccatum veniale. qd̓ illa circūſtātia ſublata pctm̄ veniale eſſet. ſicut ꝟbuꝫ iocoſuꝫ ē pctm̄ veniale qn̄ abſqꝫ vtilitate dicitur. ſi autē ex cauſa rōnabili ꝓferat̉ non eſt ocioſuꝫ neqꝫpctm̄. Quāuis autē pctm̄ veniale gr̄a tollat̉ quaꝫeſt homīs ſalus. inqͣꝫtum tn̄ veniale diſponit ad mortalevergit in detrimentuꝫ ſalutis.Ad octauuꝫ ſic procedit̉.Uidetur temꝑalia ſint dimittenda propter ſcandaluꝫMagis enim debemus diligere ſpiritualem ſaluteꝫ ꝓximi que impeditur per ſcandalum qͣꝫ quecunqꝫ temporalia bona. ſed id qd̓ minus diligimuſ dimittimꝰ ꝓpter id