QueſtioLXRV

abſentia longeqꝫ poſia magnificat monaſteria qd̓ videt̉ad hūilitatē ꝑtinere. ergo accidia non ē peccatū. ¶ Preterea. Oē peccatū eſt fugiendū. ẜm illud Eccl. xxi. Quaſi a facie colubri fuge pctm̄. ſed Caſſianus dicit in eodē libro. Exꝑimēto ꝓbatū eſt accidie impugnationē nō declinando fugiēdā. ſed reſiſtēdo ſuꝑandā. ergo accidia non ēpeccatū. ¶ Sed ꝯtra eſt. Illud quod interdicit̉ in ſacraſcriptura peccatū eſt. ſed accidia eſt hmōi. dicit̉ enī Ecc̄.vi. Subijce humeꝝ tuū ⁊ porta illā .ſ. ſpūalem ſapīam. ⁊non acidieris in vinculis eius. ergo acidia eſt pctm̄ ¶ Reſponſio dicendū ꝙ acidia ẜm Damaſ. eſt quedā triſticiaaggrauans que .ſ. ita deprimit animū hoīs vt nihil ei agere libeat. ſicuti ea que ſunt acida infrigidata ſunt. ⁊ ideoacidia importat quodda tediū oꝑandi. vt patet per hocquod dicit̉ in glo. ſuper illud pͣs. Oēm eſcā abominata ēaīa eoꝝ. Et a qͥbuſdā dicit̉ ꝙ acidia eſt torpor mentis bona negligētis inthoare. hmoi autē triſticia ſemꝑ ē mala.qn̄qꝫ quidem etiā ẜm ſeipſam. qn̄qꝫ ꝟo ẜm effectū. triſticia enī ẜm ſe eſt que de eo quod eſt apparens malū ⁊ verebonū. ſicut ecōtrario delectatio mala eſt q̄ eſt de eo quodeſt apparens bonū ⁊ vere malū. cū ergo ſpūale bonū ſit vere bonū. triſticia q̄ eſt de ſpūali bono ē ẜm ſe mala. ⁊ etiaꝫtriſticia q̄ eſt de vere malo. mala ē ẜm effectū ſi ſic aggrauet hoīeꝫ vt eū totaliter a bono oꝑe retrahat. vn̄ ⁊ apl̓usij. ad Corinth. ij. Non vult vt penitēs maiori triſticia depeccato abſorbeat̉. quia ergo acidia ẜm ꝙ hic ſumit̉ noīattriſticiā ſpūalis boni eſt dupliciter mala ⁊ ẜm ſe ⁊ ẜm effectū ⁊ ideo acidia eſt pctm̄. malū enī in motibꝰ appetitiuisdicimꝰ eſſe pctm̄. vt ex ſupͣ dictis patet. ¶ Ad primuꝫ ergo dicendū ꝙ paſſiōes ẜm ſe non ſunt pctā. ſed ẜm ꝙ applicant̉ ad aliquod malū vituꝑant̉. ſicut ⁊ laudāt̉ ex hocꝙ applicant̉ ad aliqd̓ bonū. vnde triſticia ẜm ſe non noīatnec aliqͥd laudabile nec vituꝑabile: ſed triſticia de malomoderata noīat aliqͥd laudabile. triſticia aūt d̓ bono ⁊ iterū triſticia īmoderata nomīat aliqͥd vituꝑabile. ⁊ ẜm hoctriſticia ponit̉ pctm̄. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ paſſionesappetitus ſenſitiui ⁊ in ſe pn̄t eſſe pctā venialia. ⁊ inclinātaīam ad pctm̄ mortale. ⁊ qꝛ appetitꝰ ſenſitiuꝰ hꝫ organucorꝑale ſequit̉ ꝙ per aliquā corꝑalē tranſmutationeꝫ hōfit habilior ad aliqd̓ pctm̄. ⁊ ideo pōt ꝯtingere ꝙ ẜm aliqͣſtranſmutatiōes corꝑales certis tꝑibꝰ ꝓuenientes aliquapeccata nos magis impugnēt. oīs aūt corꝑalis defectusde ſe ad triſticiā diſponit. ⁊ ideo ieiunātes circa meridiemqn̄ iam incipiūt ſentire defectū cibi ⁊ vrgeri ab eſtibꝰ ſoliſmagis ab acidia impugnant̉. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ adhūilitatē pertinet vt hō defectus ꝓpri os ꝯſiderās ſeipſuꝫnon extollat. ſed hoc non pertinet ad hūilitatē ſed potiuāad ingratitudinē ꝙ bona q̄ quis a deo poſſidet ꝯtemnat.et ex tali ꝯtemptu ſequit̉ acidia. de his enī triſtam̄ que qͣſi mala vel vilia reputamꝰ. ſic ergo neceſſe ē vt aliqͥs aliorum bona extollat. ꝙ tn̄ bona ſibi diuinitꝰ ꝓuiſa non contemnat. quia ſic ei triſtia redderent̉. ¶ Ad quartū dicendum ꝙ peccatū ſemꝑ eſt fugiendū ſed impugnatio peccati qn̄qꝫ eſt vincenda fugiēdo. qn̄qꝫ reſiſtēdo. fugiendoquidē qn̄ ꝯtinua cogitatio auget peccati incentiuū. ſic uteſt luxuria. vn̄ dicit̉. i. ad Corinth. vi. Fugite fornicationem. reſiſtēdo aūt qn̄ cogitatio ꝑſeuerās tollit incentiuuꝫpeccati qd̓ ꝓuenit ex aliqͣ leui apprehēſiōe. ⁊ hoc ꝯtingitin acidia. qꝛ qͣꝫto magis cogitamꝰ de bonis ſpūalibꝰ tanto magis nobis placentia reddunt̉ ex quo ceſſat acidia.Ad ſecundū ſic procedit.

Uidet̉ ꝙ acidia non ſit ſpeciale viciū. Illud enī qd̓ ꝯuenit oī vicio non ꝯſtituit ſpecialis vicij rōneꝫ. ſed qd̓ libetviciū facit hominē triſtari d̓ bono ſpūali oppoſito. nā luxurioſus triſtatur de bono ꝯtinētie. ⁊ guloſus de bono abſtinentie. cū ergo acidia ſit tri ſticia d̓ bono ſpūali ſicut dictum ē. videtur ꝙ acidia non ſit ſpeciale pctm̄. ¶ Preterea. Acidia cū ſit tri ſticia quedā gaudio opponit̉. ſed gaudiū non ponitur vna ſpedalis viriꝰ. ergo neqꝫ acidia debet poni ſpeciale viciū. ¶ Preterea. Spūale bonū cumſit quoddā cōe obiectū qd̓ virtus appetit ⁊ viciū refugit.non ꝯſtituit ſpecialē rationē virtutis aut vicij. niſi ꝑ aliquid additū ꝯtrahatur. ſed nihil videtur ꝙ ꝯtrahat ipſūad acidiā ſi ſit viciū ſpāle niſi labor. ex hoc enī aliqui refugiūt ſpūalia bona quia ſunt laborioſa. vnde ⁊ acidia tediu quoddam eſt. refugere aūt labores ⁊ querere quieteꝫcorꝑalem ad idem ꝑtinere vident .ſ. ad pigritiaꝫ. ergo acidia nihil aliud eſt qͣꝫ pigritia. quod videt̉ eſſe falſum. naꝫpigritia ſolicitudini opponit̉. acidie aūt gaudiū. non ergoacidia eſt ſpeciale viciū ¶ ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Greg. xxxi.moral̓. diſtinguit acidiā ab alijs vicijs. ergo eſt ſpecialeviciū ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ cū acidia ſit triſficia de ſpūalibono. ſi accipiatur ſpūale bonū cōiter. nō habebit acidiarationē ſpecialis vicij. qꝛ ſicut dictū eſt. oē viciuꝫ refugitſpūale bonū virtutis oppoſite. ſimilit̓ etiā non pōt dici ꝙſit ſpeciale viciū acidia inqͣꝫtū refugit ſpūale bonū ꝓut ēlaborioſum vel moleſtū corꝑi aut delectatiōis eius impedimentū. quia hoc etiā non ſeꝑaret acidiā a vicijs carnalibus quibus aliquis quietē ⁊ delectationē corꝑis queritEt ideo dicendū eſt ꝙ in ſpūalibꝰ bonis eſt quidam ordonam oīa ſpūalia bona que ſunt in actibꝰ ſingularū virtutum ordinant̉ ad vnū ſpūale bonū qd̓ eſt bonū dīnum.circa quod eſt ſpecialis virtus que ē charitas. vn̄ ad quālibet virtutem ꝑtinet gaudere de ꝓprio ſpūali bono quodꝯſiſtit in ꝓprio actu. ſed ad charitatē pertinet ſpecialit̓ illd̓gaudiū ſpirituale quo qͦs gaudet de bono dīno. ⁊ ſimilit̓illa triſticia qua quis triſtat̉ de bono ſpūali. quod eſt in actibus ſingularū virtutū nō ꝑtinet ad aliqd̓ viciū ſpecialeſed ad oīa vicia. ſed triſtari de bono dīno de quo charitasgaudet pertinet ad ſpeciale viciū quod acidia vocat̉. Etper hoc patet reſponſio ad obiecta.Ad tertium ſic procedit̉.Uidetur ꝙ acidia non ſit pctm̄ mortale. Oē enī peccatūmortale ꝯtrariatur p̄cepto legis dei. ſed acidia nulli precepto videt̉ ꝯtrariari. vt patet diſcurrēti per ſingula p̄ceptadecalogi. ergo acidia non eſt pctm̄ mortale. ¶ Preterea.Peccatū oꝑis in eodē genere nō eſt minus qͣꝫ peccatū cordis. ſed recedere oꝑe ab aliquo ſpūali bono in deū ducente non eſt peccatū mortale. alioqͥn mortalit̓ peccaret quicunqꝫ ꝯſilia non obſeruaret. ergo recedere corde ꝑ triſticiam ab hmōi ſpūalibus oꝑibuſ nō eſt peccatū mortale. nōergo acidia eſt peccatū mortale. ¶ Preterea. Nullū peccatū mortale in viris ꝑfectis inuenit̉. ſed acidia inueniturin viris ꝑfectis. Dicit enī Caſſianꝰ in li. ix. de inſtitutiſ cenobioꝝ. ꝙ acidia eſt ſolitarijs magis experta. ⁊ in eremocōmorantibꝰ infeſtior hoſtis ac frequēs. ergo acidia noneſt peccatū mortale. ¶ ¶ Sed ꝯtra eſt quod dicit̉. ij. ad Corinth. vij. Triſticia ſeculi mortē oꝑatur. ſꝫ hmōi ē acidia.non enī eſt triſticia ẜm deū q̄ ꝯtra iuſticiā ſeculi diuidit̉ ⁊mortē oꝑatur. ergo eſt peccatū mortale. ¶ Rn̄ſio dicendum ꝙ ſicut dictum eſt. peccatū mortale dicit̉ quod ſpūalem vitā tollit q̄ ē ꝑ charitatē ẜm quā deus nos īhabitat