QueſtioXXXI II I

conuertit oīa ad ſeipſum inqͣꝫtū eſt eſſendi principiuꝫ. qꝛoīa inqͣꝫtum ſunt intendunt in dei ſimilitud inē qͥ ē ip̄ꝫ eēAd ſecundū ſic procedit̉Uidetur ꝙ odiū dei nō ſit maximū pctōꝝ. Grauiſſimuꝫenī pctm̄ eſt pctm̄ in ſpm̄ſanctū quod eſt irremiſſibile. vtdicitur Matth. xij. ſed odiū dei non cōputat̉ inter ſpeciespctī in ſpm̄ſanctū. vt ex ſu pͣ dictis patet. ergo odiū dei nōeſt grauiſſimū pctōꝝ. ¶ Preteręa. Peccatū ꝯſiſtit ī elōgatione a deo. ſed magis videt̉ eſſe elongatꝰ a deo infidelis qui nec dei cognitionē habet. qͣꝫ fidelis qͥ ſaltē qͣꝫuis deum cognoſcat. ipſum tn̄ odio habet. ergo videt̉ ꝙ grauiuſſit pctm̄ infidelitatis qͣꝫ pctm̄ odij in deuꝫ. ¶ Preterea.Deus habet̉ odio ſolū ratione ſuoꝝ effectuū qui repugnant volūtati inter quos p̄cipuū eſt pena. ſed odire penānon ē maximū pctōꝝ. ergo odiū dei non ē maximū pctōꝝ¶ Sed ꝯtra ē ꝙ optimo opponit̉ peſſimum. vt patet perphm̄ in. vij. ethi. ſꝫ odiū dei opponit̉ dilectiōi dei in qͣ ꝯſiſtit optimū hoīs. ergo odiū dei ē peſſimū pctm̄ hominis.¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ defectus peccati ꝯſiſtit in auerſiōe adeo. vt dictū eſt. hmōi autē auerſio rationē culpe nō haberet niſi volūtaria nō eſſet. vn̄ ratio culpe ꝯſiſtit in volūtaria auerſiōe a deo. hec aūt voluntaria auerſio a deo ꝑ ſequidem importat̉ in odio dei. in alijs autē peccatis quaſiꝑticipatiue ⁊ ẜm aliud. ſicut enī voluntas ꝑ ſe inheret etquod amat. ita ẜm ſe refugit id quod odit. vn̄ qn̄ aliquisodit deū volūtas eius ẜm ſe ab eo auertitur. ſed in alijspeccatis. puta cum aliqͦs fornicatur nō auertitur a deo ẜꝫſe. ſed ẜm aliud. inqͣꝫtū .ſ. appetit inordinatā delectationeque habꝫ annexā auerſionē a deo. ſꝑ aūt id quod ē ꝑ ſe eſtpotius eo quod ē ẜm aliud. vnde odiū dei inter alia pctāeſt grauius. ¶Ad primū ergo dicendū ꝙ ſicut Gre. dicit. xxv. moral̓. aliud ē bona nō facere. aliud ē bonoꝝ odiſſe datorē. ſicut aliud ē ex p̄cipitatiōe. aliud ex deliberatione peccare. Ex quo datur intelligi ꝙ odire deū oīum bonoꝝ datorē ſit ex deliberatiōe peccare. quod ē pctm̄ in ſpirituſanctū. vn̄ manifeſtū eſt ꝙ odiū dei maxime ē peccatūin ſpm̄ſanctū ẜm ꝙ pctm̄ in ſpm̄ſanctū noīat aliquod genus ſpeciale peccati. ideo tn̄ nō computat̉ inter ſpēs peccati in ſpm̄ſanctū. qꝛ generalit̓ inuenit̉ in oī ſpē peccati inſpm̄ſanctū. Ad ẜm dicendū ꝙ ipſa infidelitas non habet rationē culpe. niſi inqͣꝫtū ē volūtaria. ⁊ ideo tanto eſtgrauior qͣꝫto ē magis volūtaria. ꝙ aūt ſit volūtaria ꝓuenit ex hoc ꝙ aliquis odio habet veritatē q̄ ꝓponit̉. vn̄ patet ꝙ ratio peccati in infidelitate fit ex odio dei. circa cuiusveritatē eſt fides. ⁊ ideo ſicut cauſa eſt potior effectu. itaodiū dei ē maius pctm qͣꝫ infidelitas. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ nō quicūqꝫ odit penas odit deū penarū actorē. naꝫmulti odiunt penas qui tn̄ eas patienter ferunt ex reueretia diuine iuſticie. vn̄ Aug. dicit. x. ꝯfeſſ. ꝙ mala penaliadeus tolerare iubet nō amari. ſed ꝓrumꝑe in odiū dei punientis. hoc eſt habere odio ipſam dei iuſticiā quod ē grauiſſimū pctm̄. vn̄ Gre. dicit. xxv. moral̓. Sicut nonnūqͣꝫgrauius ē pctm̄ diligere qͣꝫ perpetrare ita nequius ē odiſſe iuſticiam qͣꝫ non feciſſe.Ad tertium ſic ꝓcediturUidetur ꝙ nō oē odiū ꝓximi ſit peccatū. Nullū .n. pctm̄inuenitur in p̄ceptis vel ꝯſilijs legis dīne. ẜm illud Prouerb. viij. Iuſti ſunt oēs ſermōes mei. nō eſt in eis prauum quid nec ꝑuerſum. ſed Luc. xiiij. dicit̉. Si quis venit ad me ⁊ non odit patrē ⁊ matrē non pōt eſſe meꝰ diſci-

pulus. ergo non oē odiū ꝓximi ē pctm̄. ¶ Preterea. Nihil pōt eſſe pctm̄ ẜm ꝙ deū imitam. ſed imitādo deū quoſdam odio habemꝰ. dicitur. n. Ro. i. Detractores deo odibiles. ergo poſſumꝰ aliquos odio habere abſqꝫ pctō.Preterea. Nihil naturaliū eſt pctm̄. quia pctm̄ ē receſſus ab eo ꝙ ē ẜm naturā. vt Damaſ. dicit in. ij. li. ſed naturale ē vnicuiqꝫ rei ꝙ odiat illud quod ē ſibi ꝯtrariū ⁊ ꝙnitat̉ ad eius corruptionē. ergo videtur non eſſe pctm̄ ꝙaliquis habeat odio inimicū ſuū. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ dicit̉i. Ioh. ij. Qui odit fratrē ſuū in tenebris eſt. ſed tenebreſpūales ſunt peccata. ergo odiū ꝓximi nō pōt eſſe ſine peccato. ¶ Rn̄ſio dicendū qd̓ odiu amori opponit̉. vt ſupͣ dictum ē. vnde tantū habet odiū de ratiōe mali. qͣꝫtū amorhabet de ratione boni. amor autē debetur. ꝓximo ẜm idquod a deo habet. id eſt. ẜm naturā ⁊ gratiā. non aūt debetur ei amor ẜm id ꝙ habet a ſeipſo ⁊ diabolo .ſ. ẜm pctm̄et iuſticie defectū. ⁊ ideo licet habere odio in fratre pctm̄.et oē illud quod ꝑtinꝫ ad defectū diuine iuſticie. ſed ipſaꝫnaturam ⁊ gratiā frīs non pōt aliqͥs habere odio ſine peccato. hoc autē ipſum qd̓ in frē odimꝰ culpā ⁊ defectū boniꝑtinet ad frīs amorē. eiuſdē enī rōnis eſt qd̓ velimꝰ bonū alicuiꝰ. ⁊ ꝙ odimꝰ malū ipſius. vnde ſimplicit̓ accipiendo odiū fratris ſemꝑ eſt cū pctō. ¶ Ad primū ergo dicendū qḋ parentes qͣꝫtū ad naturā ⁊ affinitatē qua nobiſꝯiungunt̉ ſunt a nobis ẜm p̄ceptū dei honorādi vt patetExo. xx. odiēdi autē ſunt qͣꝫtum ad hoc ꝙ impedimentumreſtant nobis accedendi ad ꝑfectioneꝫ dīne iuſticie.Ad ſecundū dicendū ꝙ deus in detractoribꝰ odio habꝫculpā non naturā. ⁊ ſic ſine culpa poſſimꝰ odio detractores habere. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ hoīes ẜm bona q̄ habent a deo nō ſunt nobis ꝯtrarij. vn̄ qͣꝫtū ad hoc ſūt amādi. ꝯtrariant̉ aūt nobis ẜm ꝙ ꝯtra nos inimicitiaſ exercētqd̓ ad eoꝝ culpam pertinet. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ſunt odio habēdi. hoc enī in eis debemꝰ hr̄e odio ꝙ nobis ſunt inimici.Ad quartuꝫ ſic procedit.Uidetur ꝙ odiū ꝓximi ſit grauiſſimuꝫ pctōꝝ eoꝝ que inꝓximū cōmittunt̉. Dicitur. n. i. Ioh. iij. Oīs qͥ odit frēꝫſuū homicida eſt. ſed homicidiū eſt grauiſſimū peccatoꝝinter ea quę cōmittunt̉ in proximū. ergo ⁊ odiū. ¶ Preterea. Peſſimū opponitur optimo. ſed optimū eoꝝ que ꝓximo exhibemus ē amor. oīa enī alia ad dilectionē referūtur. ergo ⁊ peſſimū eſt odiū. ¶ Sed ꝯtra. Malū diciturquod nocet ẜm Aug. ī enchiridion. ſed plus aliquis nocꝫꝓximo per alia peccata qͣꝫ per odiū. puta per furtū ⁊ homicidiū ⁊ adulteriū. ergo odiū non eſt grauiſſimū peccatum. ¶ Preterea. Chry. exponens illud Matt. Qui ſoluit vnū de mandatis iſtis mīmis dicit. Uandata Uoyſi. non occides. non adulterabis. in remuneratione modica ſunt. in peccato autē magna. mandata autē chriſti. i.non iraſcaris. nō ꝯcupiſces. in remuneratiōe magna ſūt.in pctō autē mīma. odium autē pertinet ad interiorē motum. ſicut ⁊ ira ⁊ ꝯcupiſcētia. ergo odium ꝓximi eſt minus pctm̄ qͣꝫ homicidiuꝫ. ¶ Rn̄ſio dicenduꝫ ꝙ pctm̄ qd̓cōmittit̉ in ꝓximuꝫ habet ratioē mali ex duobꝰ. vno qͥdēmō ex deordinatiōe eius qͥ peccat. alio mō ex nocumēto.quod infertur ei ꝯtra quē peccat̉. primo ergo modo odiuꝫeſt maius pctm̄ qͣꝫ exteriores actus qui ſunt in ꝓximi nocumentuꝫ. qꝛ .ſ. per odiuꝫ deordinat̉ voluntas hoīs queeſt potiſſimuꝫ in hoīe. ⁊ ex qua eſt radix peccati. vnde etiam ſi exteriores actus inordinati eēt abſqꝫ inordinatione voluntatꝭ non eſſent peccata. puta cum aliqͥs ignorāt̉